အခန်း ၆၉
Vol. 7 Ch. 69
အခန်း (၆၉)
ရှောင်လန်ကလည်း လိုက်ဆိုလေ၏။
“သားမှာ ဖေဖေကောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ အဲဒီဖေဖေက လူတွေကိုမဆူဘူး...”
ဤဆိုးသွမ်းသော ကလေးများသည် သူတို့၏ဖေဖေအကြောင်း သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ရေးစပ်လိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။
ယန်ကျောက်က အနောက်သို့လှည့်ကာ ချန်မေ့လန်အား ခိုင်မာပြတ်သားသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကလေးက ငါ့ကို ဖေဖေလို့ ပထမဆုံးအကြိမ်ခေါ်တာပဲ၊ ငါတို့ သူ့ကို စိတ်ပျက်အောင်လုပ်လို့မရဘူး”
……….
ထိုနေ့ ညချမ်းအချိန်အခါတွင် အားလုံးရေမိုးချိုးပြီးစီးသွားချိန်၌ ယန်ကျောက် အပြင်ထွက်ရန် ဟန်ပြင်နေသည်။ မထွက်ခွာမီ သူက ချန်မေ့လန်ထံမှ ငွေတစ်ရာတန်တစ်ရွက် တောင်းယူခဲ့၏။
ဤအမျိုးသားသည် သူ့ငွေများအားလုံးကို သူမထံ အပ်နှံထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ သုံးစွဲရန် ငွေအနည်းငယ်လိုချင်သည်မှာ လုံးဝ သဘာဝကျလှသည်။
သူမအနေဖြင့် ရက်ရောမှုပြသကာ သူ၏ ဤအလေ့အကျင့်ကောင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် အားပေးရမည်ဖြစ်သည်။
သူ အသုံးစရိတ် ရှားပါးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချန်မေ့လန်သည် သူမ၏ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ဆယ်ယွမ်တန် တစ်ထပ်ကို ရေတွက်၍ ထုတ်ပေးရန်ပြင်လိုက်၏။
ယန်ကျောက်က သူမ၏လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်းတားလိုက်သည်။
“ငါ တစ်ရာတန်တစ်ရွက်ပဲလိုတယ်”
ထို့ကြောင့် ချန်မေ့လန်က ယန်ကျောက်အား တစ်ရာတန် ငွေစက္ကူတစ်ရွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ငွေစက္ကူပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ရေးခြစ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်သိမ်းဆည်းလိုက်၏။
“ဒီည မင်းတို့ဘာသာ အိပ်ကြတော့၊ ငါ့ကို စောင့်မနေနဲ့၊ မနက်ဖြန် မနက်စောစောလောက်မှ ငါပြန်ရောက်လိမ့်မယ်”
အုတ်ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီဖြစ်သော ကျောင်းတိလေးက လူကြီးဆန်သောအမူအရာဖြင့် ဝင်ရောက်မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဖေဖေ အရက်သွားသောက်မလို့လား၊ မမူးစေနဲ့နော်၊ မနက်ဖြန် သမီးတို့ စပရိန်မွေ့ရာ သွားဝယ်ရဦးမယ်လေ”
ယန်ကျောက်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်၏။
“ဖေဖေ အလုပ်သွားလုပ်မလို့ပါ၊ မနက်ကျရင် ပြန်လာခဲ့မယ်”
ကျောင်းတိလေးက လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ဖေဖေအသစ်က အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ ညကြီးမိုးချုပ်တောင် ပိုက်ဆံရအောင် အလုပ်သွားလုပ်တယ်၊ ရှောင်လန်၊ ဖေဖေ ပြန်မလာရင် ငါတို့ အတူတူအိပ်ကြမလား”
ရှောင်ဝမ်က ဒေါသတကြီး ဝင်ပြောလာ၏။
“ဘယ်ဖြစ်မလဲ၊ ဖေဖေ၊ ဖေဖေ ပြန်မလာရင် သားတစ်ယောက်တည်း ကြောက်လန့်ပြီး သေသွားလိမ့်မယ်”
အမှန်တကယ်တွင် သူ့မိခင်သည်လည်း အချိန်ပိုဆင်းရသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ညဘက်များတွင် အိမ်မပြန်ဘဲ ကာရာအိုကေဆိုင်များတွင် ကခုန်ခြင်း သို့မဟုတ် မာဂျောက်ကစားခြင်းများဖြင့် အချိန်ကုန်လေ့ရှိသည်။
ယခု ဖခင်ဖြစ်သူ အပြင်ထွက်ဝတ်စုံ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ဖခင်သည်လည်း မကောင်းသည့်ကိစ္စများ သွားလုပ်မည်ဟု သူ ပို၍ပင် ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။
ယန်ကျောက် ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်မေ့လန်သည် အိမ်ထောင်စုစာရင်းအသစ်ကို ကောက်ယူလိုက်၏။
သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး နာမည်မရွေးချယ်မီ သူမအား မတိုင်ပင်ခဲ့သည့် ယန်ကျောက်ကို စိတ်ထဲမှ အပြစ်တင်နေမိသည်။ ခဏတာ နှုတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ကျောင်းတိလေးအား လှမ်းမေးလိုက်သည်။
“သမီးရဲ့ ဖေဖေအသစ်က သမီးအတွက် နာမည်အသစ်တစ်ခု ပေးထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သမီး သဘောကျမယ်မထင်ဘူး၊ သမီးကိုယ်တိုင် ကြည့်ချင်လား”
ရှောင်ဝမ်၏ စပ်စုလိုစိတ်များ နိုးကြားလာကာ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို လုယူလိုက်၏။
“သားကြည့်မယ်၊ သား စာဖတ်တတ်တယ်”
ကျောင်းတိလေးက ရှောင်ဝမ်ကို စိုးရိမ်တကြီးကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဘာတဲ့လဲဟင်”
သို့သော် ရှောင်ဝမ်သည် အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် “ယောက်ျား (ရှန်း)” ဟူသော စာလုံးကိုသာ မှတ်မိသဖြင့် အသံထွက်မဖတ်နိုင်ဘဲ ဗလုံးဗထွေးသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ချန်မေ့လန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ရှန်းနန်တဲ့၊ ယန်ရှန်းနန်လေ၊ ကျောင်းတိ၊ သမီးဘယ်လိုထင်လဲ၊ သမီး ဒီနာမည်ကို မကြိုက်ရင် မေမေပြန်ပြောင်းပေးမယ်နော်”
ချန်မေ့လန်သည်လည်း ဤနာမည်ကို သဘောမကျပေ။ သူမ၏ယခင်ဘဝက နောက်ပိုင်းတွင် ကျောင်းတိ၏မျိုးရိုးနာမည်ကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး ကျောင်းတိကိုယ်တိုင်က ဤ “ရှန်းနန်” (ယောက်ျားထက်သာလွန်သော) ဟူသော နာမည်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
ထိုနာမည်က သူမနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်လှသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုမိန်းကလေးသည် စီးပွားရေးလောကတွင် အမျိုးသားများကို ကျော်လွန်ကာ မည်သည့်အခါမျှ အရှုံးမပေးခဲ့သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ချန်မေ့လန် သဘောမကျသော်လည်း ကျောင်းတိလေးကမူ အလွန်သဘောကျနေခဲ့သည်။
ကလေးမလေးက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်၏။
“မေမေ၊ ဒါက သမီးလိုချင်နေတဲ့ နာမည်ပဲ၊ သမီး အရမ်းကြိုက်တယ်”
ကျောင်းတိလေးသည် အုတ်ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်လှဲလျက် အားရပါးရ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
“ငါက နင်တို့နှစ်ယောက်အပါအဝင် ကောင်လေးတွေအားလုံးထက် ပိုသာစေရမယ်”
ချန်မေ့လန်က ထပ်မံ၍ အကြံပြုလိုက်၏။
“ဒီလိုလုပ်ရအောင်၊ မေမေက သမီးကို ချစ်စနိုးနာမည်ပြောင်လေးတစ်ခု ပေးမယ်လေ၊ ဟုတ်ပြီလား၊ ဒီမှတ်ပုံတင်နာမည်ကြီးက ခေါ်ရတာ မကောင်းဘူး၊
မေမေ ခေါ်ရတာမကြိုက်ဘူး၊ နေ့တိုင်းခေါ်လို့ရမယ့် ချစ်စနိုးနာမည်လေး မေမေပေးမယ်နော်”
ရှောင်လန်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။
“ယွမ်ယွမ်လို့ ခေါ်လေ”
ကျောင်းတိလေးက ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံလိုက်လေ၏။
“သမီး ကြိုက်တယ်၊ သမီး ကြိုက်တယ်”
ချန်မေ့လန် အကြံပြုထားသော ‘ရွှမ်ရွှမ်’ နှင့် ‘ချီချီ’ ဟူသော နာမည်များကို ကလေးများက လျစ်လျူရှုလိုက်ကြသည်။
ချန်မေ့လန်က ရှောင်လန်ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ယွမ်ယွမ်လို့ ခေါ်ချင်တာလဲ”
ရှောင်လန်က သူ၏ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်အုပ်ကာ ပြန်ဖြေလေ၏။
“အစ်မရဲ့ မျက်နှာလေးက ဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ ချစ်စရာကောင်းလို့လေ”
ရှောင်ဝမ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ယွမ်ယွမ်၊ ငါ အိပ်တော့မယ်၊ ကောင်းသောညပါ”
စည်ကားသောနေရာများတွင် အထီးကျန်ဆန်မှုကို ပို၍ ခံစားရလေ့ရှိသော ရှောင်ဝမ်သည် အုတ်ကုတင်ပေါ်မှ လျှောဆင်းကာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
‘ကောင်းပြီလေ’
ယခုမှစ၍ ကျောင်းတိလေးကို “ယွမ်ယွမ်” ဟုသာ ခေါ်တွင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူမကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ချန်မေ့လန်အနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့်မရှိတော့ပေ။
ဤသည်မှာ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ဝမ်တို့၏ အမည်အပြည့်အစုံကို တူညီသော အိမ်ထောင်စုစာရင်းတစ်ခုတည်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူမအား အိမ်ထောင်ဦးစီးအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ဝမ်တို့ကို ပထွေး/မိထွေး၏ သားသမီးများအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး သူမနှင့်တော်စပ်ပုံကို မိထွေးအဖြစ် ဖော်ပြထား၏။
ယန်ကျောက်သည် ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အနာဂတ်တွင် အိမ်ကို ဖျက်သိမ်းရပါက မိထွေး/ပထွေး၏ သားသမီးများသည် အမွေဆက်ခံခွင့် ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ချန်မေ့လန်က အိမ်ထောင်စုစာရင်းကိုကိုင်ကာ တမင်သက်သက် ကျယ်လောင်စွာရေရွတ်လိုက်သည်။
“ယန်ဝမ်ရဲ့၊ ဒါက ဘယ်သူလဲ၊ ယန်မင်လန် - နာမည်လေးက လှလိုက်တာ”
ရှောင်ဝမ်သည် မီးပင်မဖွင့်ရသေးပေ။ ကြောက်ရွံ့ချိန်တွင် သူသည် အမြဲတမ်း တစ်ခုခုစားရသည်ကို နှစ်သက်လေသည်။ သူသည် ဤညကို ဖြတ်သန်းရန် ကြက်ပေါင်တစ်ချောင်းနှင့် ကိုကာကိုလာ တစ်ပုလင်းကို တိတ်တဆိတ် ဖွက်ထားခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ကျိုးရွှယ်ချင်း သူ့ကို အကသွားကရာတွင် ခေါ်သွားစဉ်က ထိုအမျိုးသားများက သူ့အား မှောင်မိုက်သော သီးသန့်အခန်းထဲတွင် တမင်သက်သက် သော့ခတ်ထားပြီး အချိန်ဖြုန်းရန် ပီကေတစ်ချောင်းသာ ပေးခဲ့သည့်အချိန်များနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် “ယန်ဝမ်ရဲ့” ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်ဝမ်သည် ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူက ခုန်ထွက်လာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ရဲစခန်းက မှားရေးထားတာ၊ သားနာမည်က ယန်ဝမ်ရဲ့ မဟုတ်ဘူး၊ ယန်ဝမ်ချီလို့ခေါ်တာ”
ချန်မေ့လန်သည် အမြဲတမ်း သဘောကောင်းလွန်းသဖြင့် ဤကောင်လေးမှာ သူမကို မကြောက်တော့သည်အထိ အလိုလိုက်ထားသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမက သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ပြောလိုက်၏။
“သားလည်း အန်တီ့ကို မေမေလို့ခေါ်သင့်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု သားက မေမေ့ရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းထဲမှာ ရောက်နေပြီလေ”
ကောင်လေးက လုံးဝ မဟလာပေ။
ချန်မေ့လန်ကပဲ အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။
“မခေါ်ချင်ရင်လည်း အပေါ်တက်ပြီးလာအိပ်တော့”
ရှောင်ဝမ်သည် နာခံစွာဖြင့် အုတ်ကုတင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး အခြားသူများနှင့် ဝေးဝေးတွင် အိပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်ယှက်ထားရင်း အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ခဲ့ပေ။
မြို့တော်ရေနံဓာတုမှ ငွေတိုက်စာချုပ်များသည် အနည်းဆုံး နောက်ထပ်လဝက်ခန့်ကြာမှသာ ငွေထုတ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လက်ထဲတွင် ယွမ် ၈၀၀ သာရှိရာ မနက်ဖြန်တွင် ထိုစပရိန်မွေ့ရာကို မည်သို့ဝယ်ယူမည်နည်း။
မိမိကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်ဝရန် လိုအပ်သောငွေကြေးအင်အား မရှိခြင်းက သူမကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။
ဘေးအိမ်မှ ကြက်ပေါင်တစ်ချောင်းနှင့် ကိုကာကိုလာ ပုလင်းငယ်တစ်ပုလင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ရေခဲသေတ္တာထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်၏။ ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများနှင့်အတူ ခပ်တိုးတိုးစကားပြောသံများကိုပါ ချန်မေ့လန် ကြားလိုက်ရသည်။
“ရှေ့မှာ ကားတွေကိုစစ်နေတယ်၊ ကျောက်မီးသွေးကွင်းမှာ အရင်သွားပုန်းနေကြရအောင်”
ယခုခေတ်တွင် ကျောက်မီးသွေးထရပ်ကားများအားလုံးသည် အလွန်အမင်း ကုန်အပို တင်ဆောင်လေ့ရှိကြသည်။
အရောင်းအဝယ် ကောင်းမွန်မှုကြောင့် သူတို့သည် မကြာခဏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရသည်။ ကုန်ပိုတင်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်မီးသွေးထရပ်ကားများသည် ဘရိတ်ဖမ်း၍ မရတော့ပေ။
အခေါက်ရေပိုမိုရရှိရန် ယာဉ်မောင်းများသည် ဘရိတ်ကို လုံးဝအသုံးမပြုကြတော့ပေ။
ယန်ကွမ်ရွာသည် မြို့ထဲသို့ဝင်သည့် လမ်းမကြီးပေါ်တွင် မရှိခြင်းမှာ ကံကောင်းလှသည်။ ထိုလမ်းမကြီးများတစ်လျှောက်ရှိ ရွာများတွင် လူတိုင်း၏အသက်အန္တရာယ်မှာ ကံတရားအပေါ်တွင်သာ လုံးဝမှီခိုနေရသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဘောလုံးကောက်ရန် လမ်းပေါ်သို့ ပြေးထွက်သွားသော ကလေးများသည် ထရပ်ကားများ အတိုက်ခံရကာ လွင့်စင်သွားလေ့ရှိ၏။ ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များမှာ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်အောင် များပြားလှသည်။
အထူးသဖြင့် ညဘက်တွင် မည်သည့်ထရပ်ကားကမျှ အရှိန်မလျှော့ကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့ လူတိုက်သတ်မိပြီး အဖမ်းခံရပါက လျော်ကြေးပေးရမည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ မည်သူမျှမမြင်လိုက်ပါက ထိုသူသည် အလကား သေဆုံးသွားရခြင်းဖြစ်သည်။
ဆရာဟွမ်၏သားသည် ညကျောင်းဆင်းပြီး အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ထရပ်ကားတိုက်ခံရကာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ယနေ့ထက်ထိတိုင် တရားခံကို ရှာမတွေ့သေးပေ။
ဤလုပ်ရပ်များကို စစ်ဆေးရေးဂိတ်များချထားခြင်း၊ ကျောက်မီးသွေးသူဌေးများကို တင်းကျပ်စွာစစ်ဆေးခြင်းနှင့် သူတို့ကို စည်းကမ်းလိုက်နာစေရန် ဒဏ်ကြေးငွေအကြီးအကျယ် တပ်ရိုက်ခြင်းများဖြင့် တားဆီးရန် လိုအပ်ပေသည်။