နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ ကြီးမားလှသော အကြောက်တရား
Vol. 21 Ch. 226
မိမိအားလုံးမှာ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြများသာ ဖြစ်ကြသည်။
ချီယန်၏ စကားသံမှာ ဂျူနီယာတစ်ယောက်ကို သင်ကြားပြသနေသည်နှင့်လည်း တူသလို မိတ်ဆွေရင်း တစ်ဦးနှင့် အနာဂတ်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေသကဲ့သို့လည်း ရှိသည်။
လီယွမ်မှာ ထိုအဘိုးအို၏ စကားများထဲမှ လေးလံလှသော အဓိပ္ပာယ်ကို ခံစားမိသည်။ လီယွမ်၏ ပါရမီကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အချိန်မှစ၍ ထိုအဘိုးအိုမှာ သူ၏ ပုံစံကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး စွန့်စားရသည့် အကွက်များစွာ ရွှေ့ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အသက်ကိုပင် ပေးဆပ်ကာ လီယွမ်အတွက် လမ်းခင်းပေးနေ၏။
ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေခြင်းမှာ အသက်ရှင်နေရန် သက်သက်မျှ မဟုတ်ပါချေ။ ကူလမ်းစဉ်၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်ပင်။ ဤအခြင်းအရာမှာ ကူနန်းတော် ဘိုးဘေးကြီး၏ အစစ်အမှန် စိတ်ဆန္ဒပါပင်။
“ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ .. တစ်နေ့မှာ ကူလမ်းစဉ်ဟာ ကျွန်တော်နဲ့အတူ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ နာမည်ကျော်ကြားလာမှာပါ .. သိုင်းတာအိုတွေလိုပဲ ဂုဏ်ကျက်သရေတွေနဲ့ တောက်ပလာပါလိမ့်မယ် ..”
“ဟား ဟား ဟား ဟား”
ချီယန်က အားရပါးရ ရယ်လိုက်၏။
“ဒီကောင်စုတ်လေး... မင်းက တစ်ခါတလေကျရင်တော့ လူစကား ကောင်းကောင်း ပြောတတ်သားပဲ”
လီယွမ်က ပင့်ကူမျှင်များကို အသုံးပြုကာ အမှောင်နဂါး ကျန်းလင်း၊ နတ်ဆိုးအခွံမာ ဂူတစ်ထောင်နှင့် ဆူးဈာပနထုံးစံတို့၏ အလောင်းများကို ဆွဲယူလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။
“ဘိုးဘေးကြီး... သူတို့ကို သေဆုံးခြင်းစာချုပ် ရုပ်သေးရုပ်တွေအဖြစ် သန့်စင်ဖို့အတွက် အသုံးပြုရင် ဘယ်လိုနေမလဲ ”
“ကောင်းတာပေါ့... မကြာခင်ကပဲ ငါ နည်းလမ်းအသစ်တချို့ကို စဉ်းစားမိထားတယ်... ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အသေအချာ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့... နတ်ဆိုးသူတော်စင် အလောင်းတွေဆိုတာ ရှားပါးတယ်... အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး”
“ကျွန်တော့်မှာလည်း အဲဒီလို အစီအစဉ် ရှိပါတယ် ”
သူနှင့် ဘိုးဘေးကြီးမှာ ပို၍ပို၍ ရင်းနှီးလာသည်ဟု လီယွမ် ခံစားရ၏။ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ရောက်တတ်ရာရာ ဆွေးနွေးရင်း မြူခိုးများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့၏။
သူတို့သည် နယ်စပ်မြို့လေးတွင် မနေကြဘဲ တောင်တန်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကူနန်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
“ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော့်မှာ နောက်ထပ် မေးစရာ တစ်ခု ရှိသေးတယ် ”
“ပြောကြည့်လေ”
“နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲမှာ အဆင့် (၉) နတ်ဆိုးတွေ အများကြီး ရှိသလား... ကျွန်တော် ခံစားမိတာကတော့ လွင်ပြင်မှာတွေ့ခဲ့တဲ့ အဆင့် (၉) မိုးကြိုးနတ်ဆိုးက တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသလိုပဲ ”
“အများကြီးလည်း မဟုတ်သလို နည်းနည်းလေးလည်း မဟုတ်ဘူး... အတိအကျ ပြောဖို့တော့ ခက်တယ်”
ချီယန်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။ လီယွမ်မှာ နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားရ၏။
“တိုတိုပြောရရင်တော့ အဆင့် (၉) နတ်ဆိုး အများစုဟာ နတ်ဆိုးနယ်မြေကနေ ထွက်ခွာလို့ မရကြဘူး... အဲဒီနယ်မြေကနေ ထွက်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားမှာ” ချီယန်က ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ဒါဟာ နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲက 'ကြီးမားလှတဲ့ အကြောက်တရား' တည်ရှိနေမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေလောက်တယ်”
“အဲဒီ ကြီးမားလှတဲ့ အကြောက်တရားက ဘာလဲဆိုတာ ဘိုးဘေးကြီး သိလား ”
“ငါလည်း မသိဘူး... ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ အဲဒီအရာကို နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲမှာ နာမည်အမျိုးမျိုးနဲ့ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြတယ်... အဲဒါဟာ နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ အဓိက ဗဟိုချက်ပဲ... နတ်ဆိုးတွေရဲ့ စွမ်းအား အများစုကလည်း အဲဒီကနေ လာတာပဲ”
“ဒါဟာ နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ ထူးခြားချက်ပဲ... အဲဒီအရာရှိနေလို့ နတ်ဆိုးနယ်မြေမှာ အဆင့် (၉) နတ်ဆိုးတွေ မွေးဖွားလာဖို့က ငါတို့ တာ့ယန်အင်ပါယာနဲ့ သဲကန္တာရနိုင်ငံတွေထက် အများကြီး ပိုလွယ်ကူတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာကို အခြေခံပြီး မွေးဖွားလာတဲ့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ စွမ်းအားကတော့ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေမှာပဲ... ဒါကြောင့်ပဲ သူက တစ်ဝက်တစ်ပျက် အဆင့် (၉) ပဲ ဖြစ်နေတာလို့ ငါပြောခဲ့တာပေါ့... ဒီခေတ်မှာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး အဆင့် (၉) ကို ရောက်ခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုး တစ်ကောင်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ သူတောင်မှ နယ်စပ်ကို ကျော်ဖြတ်လာရင် အားနည်းသွားမှာပဲ”
လီယွမ်မှာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့၏။ နဝမကူနန်းတော် တိုက်ပွဲတုန်းက ဘိုးဘေးကြီးမှာ ကြာပန်းနက် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ခေတ္တမျှ ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အပြည့်အဝ စွမ်းအား မဟုတ်သောကြောင့် ပင်။
“ဒါဆိုရင် နတ်ဆိုးနယ်မြေဟာ တာ့ယန်နဲ့ သဲကန္တာရ နိုင်ငံတွေအတွက် တကယ်တမ်း ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား”
“အဲဒီလိုတော့ ပြောလို့ ရပေမဲ့ လက်တွေ့ အခြေအနေကတော့ ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးတယ်” ချီယန်က စကားအဆုံး၌ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
“အပြင်ပန်းအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် နတ်ဆိုးတွေဟာ တာ့ယန်ကို အသေအလဲ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခေတ်တိုင်းမှာ ညဇီးကွက်ဘုရင်လိုမျိုး တောင်တန်းတွေ မြစ်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင် တစ်ယောက် နှစ်ယောက်လောက် အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိလို့ပဲ... သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အင်ပါယာကို အုပ်ချုပ်သူတွေဟာလည်း နဂါးမျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ကြပြီး ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါတွေကြောင့် အစွမ်းထက်ခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ အချက် တစ်ခု ရှိနေတယ်... တာ့ယန်ဟာလည်း နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး... ဒီလို အခြေအနေမျိုးဟာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ သောင်းချီ ကြာသွားနိုင်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါတို့ပဲ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်... အကယ်၍ တစ်ကြိမ်လောက် ရှုံးနိမ့်သွားတာနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုဟာ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မယ်”
လီယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
“ဒါဆိုရင်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကတည်းက နတ်ဆိုးနယ်မြေဟာ လူသားမျိုးနွယ်စု နယ်မြေတွေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ကျူးကျော် ဝင်ရောက်နေတာပေါ့လေ ”
“ဟုတ်တယ်”
ချီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ဒါက အဆုံးမရှိဘူး... သိုင်းနတ်ဘုရား ဆယ်ပါးနဲ့ ကူအင်မော်တယ် အပါး တစ်ရာ ထပ်မံ မွေးဖွားလာရင်တောင် သူတို့ဟာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနောက်ကို လိုက်သွားကြရမှာပဲ... ဘယ်သူမှ ဒီလောကကြီးကို ထာဝရ ကာကွယ်မပေးနိုင်ဘူး... သိုင်းနတ်ဘုရားနဲ့ ကူအင်မော်တယ်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်တဲ့ သူတစ်ယောက် ပေါ်မလာသရွေ့တော့ ဒီခြိမ်းခြောက်မှုကို ဘယ်တော့မှ အမြစ်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့...” ချီယန်က ဆက်မပြောတော့ပါချေ။
လီယွမ်မှာ ထပ်မမေးတော့ပါချေ။ သမိုင်းတစ်လျှောက် ဖြေရှင်းလို့ မရခဲ့သော ဤပြဿနာမှာ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းရည်များနှင့် မမီနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ပါ... ဖြစ်နိုင်ရင် မင်းဟာ ကံကြမ္မာက ရွေးချယ်ထားတဲ့ သူ ဖြစ်နေနိုင်တယ်”
ချီယန်က နောက်ပြောင်လိုက်၏။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ လီယွမ်ကို မပြောပြခဲ့သော ပိုမို လေးလံလှသည့် အကြောင်းအရာများ ရှိနေပေသည်။ လောကကြီး၏ အခြေအနေမှာ ပို၍ပို၍ ဆိုးရွားလာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး သိုင်းနတ်ဘုရား ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်မှာလည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကတည်းက ဖြစ်သည်။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကျိုးကုန်း တောင်တန်းများသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ “မင်း သွားလို့ ရပြီ” ချီယန်က လီယွမ်ကို မတားတော့ပါချေ။ လီယွမ်မှာ သူနှင့်အတူ ကျင့်ကြံမည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သိနေခဲ့သည်။
“ခဏလောက် စောင့်ပါဦး ဘိုးဘေးကြီး” လီယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်တော့်မှာ ဘိုးဘေးကြီးအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ရှိပါတယ်”
သူသည် အမှတ် (၁၂) ကူဂူစံအိမ်သို့ ပြန်သွားပြီး သွေးနတ်အိမ်တော်ထဲမှ သွေးနတ်မျက်ရည် တစ်စက်ကို ယူကာ ချီယန်အား ပေးလိုက်၏။
လီယွမ်မှာ မျှော်လင့်ချက် အလွန်နည်းပါးကြောင်း သိထားသည်။ ချီယန်၏ အခြေအနေမှာ အန်းထိုယွမ်နှင့် မတူညီပါချေ။ ချီယန်မှာ အဆင့် (၉) နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ အချိန်အတော် ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သက်တမ်းတိုး ရတနာများစွာကိုလည်း စားသုံးခဲ့ဖူးသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူတို့မှာ အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးသွားသင့်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အသက်တစ်ဝက်ဖြင့် အတင်းအကြပ် ရှင်သန်နေကြခြင်း ပင်။ သွေးနတ်မျက်ရည်မှာ ထိရောက်မှု ရှိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။
“ငါ လက်ခံလိုက်မယ်” ချီယန်က ထိုမျက်ရည်စက်ကို မဆိုင်းမတွပင် ယူလိုက်၏။
မထွက်ခွာမီ သူက မှာကြားလိုက်၏။
“မကြာခင်မှာ မင်း ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ ကိစ္စကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်လာပြီး ဒီအဘိုးကြီးကို အပြစ်ပုံချဖို့ လိုအပ်လာမယ် ဆိုရင်တော့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့သာ လုပ်လိုက်စမ်းပါ... ငါ သေခါနီးလေလေ ငါ့မျက်နှာက ပိုပြီး အရေးပါလေလေပဲ... သိတဲ့သူတွေကတော့ သိကြမှာပါ”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက ဝါးတောလေးရှိရာ အရပ်သို့ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် တောင်တန်းများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။
“ဒါကတော့...” လီယွမ်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ကြောင်အကာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ “နောက်ဆုံးတော့ သူ သိသွားခဲ့တာပဲ” ဓားနတ်သမီး၏ တည်ရှိမှုမှာ ဖုံးကွယ်ထားရန် ပို၍ပို၍ ခက်ခဲလာခဲ့ချေပြီ။ လင်းရှောင် ဓားဂိုဏ်းမှာ တစ်ခုခု ကြီးကြီးမားမား လုပ်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ချီယန်က သူ့ကို သတိပေးသွားခြင်း ပင်။ လီယွမ်မှာ အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း... အခြေအနေတွေကို ပြောင်းလဲပစ်ရမှာပေါ့... ငါ့ရဲ့ အရူးမလေးရယ်…”