အခန်း ၅၁
Vol. 6 Ch. 51
အခန်း ၅၁
“အမ်း... တကယ်ပဲ အဆင့်တက်သွားတယ်။ ပြီးတော့ နည်းနည်းလည်း သန္ဓေပြောင်းသွားသေးတယ်။”
ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“အော်... ဒီလိုကိုး။ ဒါဆို နင် ငါတို့နဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့မလား။”
ချီရှီးမား ဆာကူရာက ကျန်းဟန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်ရင်း အကြံပြုလိုက်သည်။
“ရတာပေါ့။ မင်းရဲ့အင်အားက အရမ်းမြင့်တာပဲ။ မင်းနောက် လိုက်ရတာ အလားအလာ အများကြီးရှိတယ်။”
ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လီဇီဝေဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းကော ဘယ်လိုထင်လဲ။”
“ငါကတော့ ဘာမဆို အဆင်ပြေတယ်။ ဘယ်သူနဲ့ အဖွဲ့ ဖွဲ့ဖွဲ့ မထူးခြားပါဘူး။”
လီဇီဝေက ပခုံးတွန့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အတန်းခေါင်းဆောင် ချန်းလန်နှင့် အဆင်မပြေဖြစ်ထားသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် မည်သူနှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့ရသည်ဖြစ်စေ သူမအတွက် အရေးမကြီးတော့ပေ။
“ဒါဆိုရင် ကောင်းပြီ။ ငါတို့ ငါးယောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။ သွားကြစို့။”
ချီရှီးမား ဆာကူရာက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အစ်မကြီး ဆာကူရာ သူတို့နဲ့ တကယ်ပဲ အဖွဲ့ဖွဲ့မလို့လား။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အပြင်ကမ္ဘာထက် အများကြီး ပိုပြီးအန္တရာယ်များတယ်။ သူတို့ရဲ့ အင်အားက မလုံလောက်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။”
ချီရှီးမား ဆာကူရာ၏ ဘေးမှ လူငယ်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ သားရဲမှာ လက်ရွေးစင် အစောပိုင်းအဆင့် ရေဒြပ်စင်သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့လည်း ရတနာတွေ လုယူတဲ့နေရာမှာ အထောက်အကူဖြစ်အောင် ပိုပြီးသန်မာတဲ့ အတန်းဖော်တွေကိုပဲ ရှာတာ ပိုကောင်းမဘူးလား။ ဒီကောင်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်က နာမည်ကြီးပဲ။ လက်ရွေးစင်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီး နည်းနည်း သန္ဓေပြောင်းသွားတယ်ဆိုရင်တောင် ဘာသုံးစားလို့ရမှာလဲ။ သူ့ဘေးက မီးတောက်ခွေးကိုတောင် မမှီဘူး။”
ကျောက်ပင့်ကူကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အခြားလူငယ်တစ်ဦးကလည်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာခဲ့သည်။
သူ၏ ကျောက်ပင့်ကူမှာ အစေခံအဆင့် နှောင်းပိုင်းအဆင့်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းသည် ကျောက်တုံး သက်ရှိပုံစံဖြစ်သောကြောင့် အလွန်ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ၎င်း၏ သားရဲအမြုတေ မပျက်စီးသရွေ့ အဆင်ပြေနေမည်ဖြစ်ရာ သာမန် လက်ရွေးစင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။
“အားကစားမှူး လျူရှန်း၊ ကျူးဇီဟန်... နင်တို့ ငါ့ကို သံသယဝင်နေတာလား။ ကျန်းဟန်ရဲ့ အင်အားက မနည်းဘူး။ သူ့ကို လျှော့မတွက်နဲ့။”
ချီရှီးမား ဆာကူရာက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ကျန်းဟန်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်က လျှပ်စီးဒြပ်စင် လျှပ်စီးပိုးကောင်အဖြစ် သန္ဓေပြောင်းသွားပြီ။ သူက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်။”
လီဇီဝေကလည်း ဝင်ရောက်ရှင်းပြပေးလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား... သခင်မလေး မင်း ဒီကောင့်ဘက်ကနေ ရှေ့နေလိုက်ပေးချင်တာကို ငါနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်က လျှပ်စီးပိုးကောင်အဖြစ် သန္ဓေပြောင်းသွားတယ်ဆိုတာကတော့...မင်း ငါတို့ကို လာနောက်နေတာလား။”
အားကစားမှူး လျူရှန်းက ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
ဒီကောင်က ဒီလောက် အင်အားနည်းနည်းလေးနဲ့ မိန်းကလေးတွေကြားထဲမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရေပန်းစားနေရတာလဲ။
ဘေးနားမှာ အမာခံပရိသတ် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိနေတာတင် မကဘဲ ချီရှီးမား ဆာကူရာကပါ သူ့ဘက်ကနေ ပထမဆုံးအကြိမ် ကာကွယ်ပြောဆိုပေးပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖိတ်ခေါ်နေသေးတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်မှာမူ ချီရှီးမား ဆာကူရာနှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့နိုင်ရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးခဲ့ရသည်ကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။
“အတိအကျပဲ။ သန္ဓေပြောင်းတာက အခြေခံစွမ်းရည်တွေကိုတောင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။ အဲဒီလိုအရာမျိုးကို စာအုပ်တွေထဲမှာတောင် မှတ်တမ်းတင်မထားဘူး မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ အစ်မကြီး ဆာကူရာက ပြောနေမှတော့ သူတို့နဲ့ပဲ အတူတူသွားကြတာပေါ့။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။”
ကျူးဇီဟန်ကလည်း ကျန်းဟန်ကို အထင်သေးသော မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ၎င်းကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ ပိုကီဒက်စ်ကိုပင် ထုတ်မသုံးချင်ခဲ့ပေ။
သစ်သားဒြပ်စင်ကနေ လျှပ်စီးဒြပ်စင်အဖြစ် သန္ဓေပြောင်းသွားတယ် ဟုတ်လား။ လာနောက်နေတာလား။
လီဇီဝေက ထပ်မံရှင်းပြချင်သော်လည်း ကျန်းဟန်က လက်ကာပြကာ တားလိုက်သည်။
“ရတယ်။ ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့။ ငါတို့ အရင်ဆုံး ပတ်ပတ်လည်ကိုပဲ စူးစမ်းကြည့်ရအောင်။”
သူက လီဇီဝေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုအပ်ကြောင်း အရိပ်အယောင်ပြလိုက်သည်။ သူသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် အခြားသူများကို လိုက်လံရှင်းပြလေ့မရှိပေ။ ၎င်းမှာ အချိန်နှင့် အသက်ရှူရကျိုးမနပ်ဟု သူခံစားရသည်။ သူတို့ ဘာပဲတွေးတွေး သူ့အတွက် ဘာမှမထူးခြားပေ။
“ဟုတ်တယ်။ သွားကြစို့။”
ချီရှီးမား ဆာကူရာကလည်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ လီဇီဝေက အားကစားမှူး လျူရှန်းနှင့် ကျူးဇီဟန်တို့ကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။
‘မင်းတို့လို အမြင်ကျဉ်းတဲ့ကောင်တွေ မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခံရမယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်နေလိုက်။”
အဖွဲ့သားများ စတင်ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ချီရှီးမား ဆာကူရာက တာဝန်များကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။ ကျူးဇီဟန်က သူ၏ ကျောက်ပင့်ကူနှင့်အတူ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ပြီး ကျန်လေးယောက်မှာမူ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ယပ်တောင်ပုံစံ ဖြန့်ခွဲကာ စူးစမ်းရှာဖွေရန် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မီတာငါးဆယ်စီ ခွာ၍ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။
ကျန်းဟန်က ဘယ်ဘက်အစွန်မှ လျှောက်နေပြီး သူ့ရဲ့ညာဘက်မှာ လီဇီဝေ ရှိကာ လီဇီဝေရဲ့ ညာဘက်မှာတော့ ကျူးဇီဟန် ရှိသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အဝေးကြီးအထိ မမြင်ရချေ။ မီတာနှစ်ရာကျော်လွန်သွားပါက အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားပြီး ဤနေရာ အမှန်တကယ် မည်မျှကျယ်ဝန်းသည်ကို ခွဲခြားရခက်ခဲစေသည်။
ကျန်းဟန်၏ မျက်စိအမြင်အာရုံ ဖွံ့ဖြိုးမှုမှာ တော်တော်လေး မြင့်မားသဖြင့် အခြားသူများထက် ပိုမိုဝေးဝေး မြင်နိုင်သော်လည်း မီတာသုံးရာခန့်သာ ရှိသည်။
“ကျိ...”
အတန်ကြာ စူးစမ်းရှာဖွေပြီးနောက် ပိုင်လင်က ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့်အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကြောင်း အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် အော်မြည်လိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
ကျန်းဟန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ပိုင်လင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် အရာကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့ ရှားပါး မြင်ကွင်းမျိုးကို သူပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ပိုးကောင်များ စုဝေးနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ကောင်ပေါ်တစ်ကောင် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်ကြွစွာဖြင့် စေတီပုထိုးငယ်တစ်ခုကဲ့သို့သော တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားကြသည်။
ဤပိုးကောင်များမှာ အစေခံအဆင့်မှသည် လက်ရွေးစင်အဆင့်အထိ စုံလင်လှသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ အစောပိုင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝဲဂယက်မှတစ်ဆင့် တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြသည့် သူ့ကဲ့သို့ပင် ပြင်ပကမ္ဘာမှ ရောက်ရှိလာကြသူများ ဖြစ်ပုံရသည်။
ပိုးကောင်တောင်ကုန်းကြီး ဖြစ်တည်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုပိုးကောင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များက တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားလာ၏။ ၎င်းသည် သဘာဝအလျောက် လှုပ်ရှားခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ်ခုခုက အခွံကို ခွဲ၍ထွက်လာတော့မည့်အလား တုန်ခါနေခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့်အကြာတွင် ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှ ဝါကျင်ကျင် အစိမ်းရောင်နှင့် အနီရောင် အပ်မှိုပင်များကဲ့သို့ အပင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တိုတောင်းလှသော အချိန်နှစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် ကော့ဒီဆပ်စ်တောအုပ်ငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်တည်သွားတော့သည်။
“ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲပဲ။”
ကျန်းဟန်က ထိုကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲများကို ကြည့်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်ကနှင့်မတူဘဲ ခေတ်သစ်ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲများသည် အလွန်ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲအမျိုးအစားများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲသည် ဆက်လက်၍ သန္ဓေပြောင်းလဲနေပြီး ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောင်ကုန်းပေါ်တွင် အနီရောင်ပန်းပွင့်များ ပွင့်လန်းလာကာ လေထုထဲသို့ ဆန်းကြယ်သော ရနံ့တစ်ခု ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။
“ကျိ...”
ဤရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိပြီးနောက် ပိုင်လင်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် အားအင်ချည်းနဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောင်ကုန်းအနီးသို့ မသိစိတ်ဖြင့် တိုးကပ်သွားချင်စိတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“ဒါ ဘယ်လို ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲမျိုးလဲ။”
လီဇီဝေက အဝေးမှ လျှောက်လာပြီး ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောင်ကုန်းကို ကြည့်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲများသည် ကပ်ပါးမှိုများမှတစ်ဆင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် အသိဉာဏ်မရှိသော်လည်း အခြားသက်ရှိများ၌ ကပ်ပါးပြုခြင်းနှင့် ဝါးမြိုခြင်းစွမ်းရည်များမှာမူ အလွန်အမင်း မြင့်မားလှသည်။
ထို့အပြင် ဤအရာအားလုံးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်နေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကပ်ပါးပြု ဝါးမြိုနေသရွေ့ မော်ကွန်းအဆင့် သို့မဟုတ် ဒဏ္ဍာရီအဆင့် သတ်မှတ်ချက်များအထိပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ပြီး နဂါးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်ကိုပင် အခက်အခဲမရှိ ဝါးမြိုပစ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တစ်ခုသည် တောင်အာဖရိကရှိ ကမ္ဘာဦးမိုးသစ်တောများကို စူးစမ်းရှာဖွေစဉ်အတွင်း တောအုပ်တစ်ခုလုံးအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြဖူးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုတောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် မည်သည့်သက်ရှိမဆို အသက်ရှင်လျက် ပြန်မထွက်နိုင်ကြချေ။
“ဒါ ဘယ်လို ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲလဲဆိုတာ ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။ အပြတ်ရှင်းပစ်ပြီး ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲနှလုံးသားကို တူးဖော်လိုက်ရုံပဲ။”
ကျူးဇီဟန်က လီဇီဝေကို ကြည့်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ကို ကြည့်နေလိုက်။ ကျောက်ပင့်ကူ... ငါ့အတွက် အဲဒီတောင်ကုန်းကို မှောက်လှန်ပစ်လိုက်စမ်း။”
ကျူးဇီဟန်သည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် လီဇီဝေအနားသို့ အမြဲတစေ တိုးကပ်နေပြီး သူမအား သူ့ရဲ့အင်အားကို ကြွားလုံးထုတ် ပြသနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ အခွင့်ကောင်းကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။ သူက ကျန်းဟန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လီဇီဝေအနေဖြင့် ယခုအခါ သူ့ရဲ့အင်အားကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားပြီး ကျန်းဟန်ကဲ့သို့ အခြေခံအဆင့် လူသစ်လေးတစ်ယောက်နှင့် ဝေးဝေးနေလိမ့်မည်ဟု တွေးနေမိသည်။
အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျူးဇီဟန်သည် မိမိ၏အင်အားကို သက်သေပြရန်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်၏ အားကျနှစ်သက်မှုကို ရရှိရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။
ကျန်းဟန်ကဲ့သို့ လူသစ်လေးတစ်ယောက်အနားတွင် မိန်းကလေးများ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသည်ကို သူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေရလေသည်။
“ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတွေက လုံးဝ မရိုးရှင်းဘူး။ သူတို့ အုံကြွမလာမချင်း မြေအောက်ထဲမှာ သူတို့ရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကြီး ဘယ်လောက်အထိ ကြီးကြီးမားမား ပုန်းကွယ်နေလဲဆိုတာ မင်း သိနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းကို သတိထားဖို့ ငါအကြံပေးချင်တယ်။”
ကျန်းဟန်က ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောင်ကုန်းကို ကြည့်ပြီး သူ့ကို သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“အဟက်... ပင်မခန္ဓာကိုယ်က နည်းနည်းပိုကြီးတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။ ကျောက်ပင့်ကူက ကျောက်သားနဲ့ လုပ်ထားတာပဲ။ ကပ်ပါးကောင်တွေကို လုံးဝမကြောက်ဘူး။ အနံ့လေးရရုံနဲ့တင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တဲ့ မင်းရဲ့ ပိုးကောင်စုတ်လေးလို မဟုတ်ဘူးကွ။”
ကျန်းဟန်၏ သတိပေးချက်ကို ကျူးဇီဟန်က လျစ်လျူရှုရုံတင်မကဘဲ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ သူ့ကိုပါ လှောင်ပြောင် သရော်လိုက်သေးသည်။
“အင်းလေ... ဒါဆိုလည်း မင်းသဘောပဲ။”
ကျန်းဟန်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ပိုင်လင်းနှင့်အတူ အနောက်ခပ်လှမ်းလှမ်းအထိ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဘယ်ဘက်အစွန်၌ ရှိနေသော ချီရှီးမား ဆာကူရာနှင့် အားကစားမှူး လျူရှန်းတို့လည်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျောက်ပင့်ကူက ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောင်ကုန်းဆီသို့ မဆင်မခြင် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီရှီးမား ဆာကူရာ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားတော့သည်။
“ရပ်လိုက်...ချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း။”
သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်ပင့်ကူသည် ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောင်ကုန်းကို မှောက်လှန်ပစ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပိုးကောင်အသေကောင်များနှင့် ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲများမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လွင့်စင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။