အခန်း ၅၂

အခန်း ၅၂

“ဘာဆန်းလို့လဲ။ ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောင်ကုန်းလေး တစ်ခုပဲလေ။ ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတိုင်းက အဲဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အထိ ကြီးထွားနိုင်တယ်လို့ မင်းတို့ တကယ်ပဲ ထင်နေကြတာလား။”

ကျူးဇီဟန်က လှည့်ကြည့်ကာ ပခုံးတွန့်ရင်း ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲ၏ ပင်မအရင်းအမြစ် အစစ်အမှန်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ကျောက်ပင့်ကူကို မြေအောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်တူးဆွခိုင်းလိုက်၏။

ကျောက်ပင့်ကူသည် မြေကြီးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“တောရိုင်းထဲမှာ စူးစမ်းရှာဖွေတဲ့အခါ သားရဲတွေကို အကြောင်းမရှိဘဲ သွားရန်မဆရဘူးလို့ နင့်ကို နင့်ရဲ့ဆရာက မသင်ပေးထားဘူးလား။ အထူးသဖြင့် အင်အားကို အတပ်မသိရသေးတဲ့ သားရဲမျိုးတွေပဲ။”

ချီရှီးမား ဆာကူရာက လျှောက်လာပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မကြီး ဆာကူရာ မင်းက အတွေးလွန်နေတာပါ။ တကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောအုပ်ကြီး ရှိနေရင် ငါတို့ အစောကြီးကတည်းက တိုက်ခိုက်ခံရပြီးလောက်ပြီ။ အခုအချိန်ထိ တိုက်ခိုက်မခံရသေးဘူးဆိုကတည်းက ဒါက ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲအသေးစားလေးပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး။”

ချီရှီးမား ဆာကူရာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျူးဇီဟန်က ပြန်ခံမပြောရဲဘဲ ပြုံးကာသာ ရှင်းပြလိုက်ရသည်။ သူ အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့တွေးတောထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘမ်း ဘမ်း ဘမ်း...”

မကြာမီမှာပင် မြေပြင်ပေါ်၌ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားပြီး ကျောက်ပင့်ကူက ဘတ်စကတ်ဘောလုံး အရွယ်အစားရှိသော မှိုအူတိုင်ကြီးတစ်ခုကို ဆွဲယူလျက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအူတိုင်မှ ထူထပ်လှသော ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲပေါက်လေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေပြီး ကျောက်ပင့်ကူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် ကျောက်ပင့်ကူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျောက်သားအပြည့်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် ထိုကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲပေါက်များမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ကြချေ။

“ဟားဟားဟား... အစ်မကြီး ဆာကူရာ မင်း တွေ့တယ််မလား...။ ငါပြောတာ မှန်တယ်မလား။ ဒါက ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲပေါက်လေးပဲ။ ငါတော့ ဒီတစ်ခါ ရွှေအိုးကြီး ကောက်ရပြီ။ ဒီအမြုတေကိုသာ ရောင်းလိုက်ရင် ဒေါ်လာသောင်းချီ ရနိုင်တယ်။”

ကျူးဇီဟန်က ကျယ်လောင်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲများသည် အသိဉာဏ်မရှိဘဲ ဗီဇစိတ်အတိုင်းသာ လှုပ်ရှားနိုင်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးတွင် အချင်းချင်း ပြန်လည်ဝါးမြိုတတ်သည့် ထူးခြားချက်ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားသက်ရှိများအပေါ် ကပ်ပါးပြုကာ စားသုံးနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်အချို့ကို ဆက်ခံနိုင်ကြကာ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာလေလေ ပိုမိုသန်မာလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲများ၏ အူတိုင်များသည်လည်း အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ၎င်းတို့တွင် ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲ၏ သားရဲအမြုတေ သာမကဘဲ ၎င်းတို့ဝါးမြိုခဲ့သော အခြားသားရဲများထံမှ ထုတ်ယူထားသည့် အထူးအလားအလာရှိသော ဒြပ်ပစ္စည်းများ အမြောက်အမြားလည်း ပါဝင်နေ၏။ ထိုအထူးဒြပ်ပစ္စည်းများကြောင့်သာ ၎င်းတို့ ဆက်တိုက်ကြီးထွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

လူသားလူ့အဖွဲ့အစည်းရှိ သိပ္ပံပညာရှင်များနှင့် သားရဲမွေးမြူရေးသမား အချို့သည် ဤဒြပ်ပစ္စည်းကို သုတေသနပြုလုပ်နေကြပြီး သားရဲထိန်းချုပ်သူများ၏ အလားအလာကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဆေးရည်အချို့ကိုပင် ဖော်စပ်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲအူတိုင်များကို ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုရာတွင် သာမန်သားရဲ အမြုတေများထက် အဆမတန် ပိုမိုစျေးကြီးသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး။ အားလုံး ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ကြ။ ဒီကောင်က မှိုစပိုးတွေကို ထုတ်လွှတ်နေတုန်းပဲ။”

ချီရှီးမား ဆာကူရာက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ထိုစပိုးများ လူတစ်ဦးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပါက သို့မဟုတ် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက ထိုသူသည် အစောပိုင်းက ပိုးကောင်များကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကပ်ပါးပြု ဝါးမြိုခြင်းခံရပြီး ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲတောင်ကုန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ချီရှီးမား ဆာကူရာ သတိမပေးမီကတည်းက ကျန်းဟန်သည် လီဇီဝေကို ခေါ်ဆောင်ကာ အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ လေထုထဲတွင် သေးငယ်သော စပိုးများစွာ လွင့်စင်ပျံ့နှံ့နေသည်ကို သူအစောကြီးကတည်းက မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျူးဇီဟန်တစ်ဦးတည်းသာ အနီးဆုံးတွင် ရပ်နေသေးသော်လည်း သူသည်လည်း ကပ်ပါးပြုခံရခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို သိရှိသဖြင့် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ကျောက်ပင့်ကူကို ထိုအရာအား အဝေးသို့ သယ်ဆောင်သွားရန်နှင့် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှ ပြန်ထွက်လာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ။ မြေကြီးက ဘာလို့ တုန်ခါနေတာလဲ။”

ကျန်းဟန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်သည် ပထမဦးစွာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် မြေအောက်ထဲမှ တစ်ခုခု ထိုးထွက်လာတော့မည့်အလား ပြင်းထန်သော ငလျင်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ခါလာခဲ့သည်။

“သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေတယ်။ အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ။”

ချီရှီးမား ဆာကူရာက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က မြေကြီးကို ထိုးခွဲကာ ငေါက်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုသတ္တဝါကြီးသည် မြေပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကျောက်ပင့်ကူနှင့် ၎င်းကိုင်ဆောင်ထားသော ကော့ဒီဆပ်စ် သားရဲအူတိုင်ကို တစ်လုပ်တည်းဖြင့် ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

“ဂါး...ဂါး...”

၎င်းသည် စားသောက်ပြီးနောက် ကမ္ဘာမြေကြီး တုန်ဟီးသွားလောက်မည့် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ချိတ်ဆူးကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသော သွားတန်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ပွင့်ချပ်ရှစ်ခုပါသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများသည် ၎င်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အစစ်အမှန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ ထိုသတ္တဝါကြီးသည် နီညိုရောင်ရှိပြီး အနက်ရောင် စက်ဝိုင်းပုံစံ အစင်းကြောင်းများ ပါရှိသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေခဲသေတ္တာအကြီးစား နှစ်လုံးစာမျှ တုတ်ခိုင်ပြီး မြေပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်နေသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတည်းတင် လေးမီတာခန့် ရှည်လျားသည်။

“ငါ့ရဲ့ သားရဲ...”

ပထမဆုံး အော်ဟစ်လိုက်သူမှာ ကျူးဇီဟန် ဖြစ်သည်။ သူ အသည်းကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရ၏။ အကြောင်းမှာ အစောပိုင်းက အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေခဲ့သော ကျောက်ပင့်ကူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီး၏ အစာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သူ၏ သားရဲရတနာလေး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခြင်းက သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် လူသေကဲ့သို့ ဖြူဆုတ်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက အဆင့် ၃ ခေါင်းဆောင်အဆင့်သားရဲ ပါးစပ်ကွဲကင်းလိပ်ချောပဲ။”

လီဇီဝေက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူတို့ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မဝင်ရသေးသော်လည်း အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားသော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမြေနှင့် မီးဒြပ်စင် နှစ်မျိုးစပ် ပါးစပ်ကွဲ ကင်းလိပ်ချောမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထုတ်လွှတ်နေသော ဖိအားမျှဖြင့်တင် လူကို ခြောက်ခြားတုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပွင့်ချပ်ရှစ်ခုပါ ပါးစပ်ကြီးဖြင့် ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံရပါက လူတစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် အသားအနှစ်များအဖြစ် ကြေမွသွားလိမ့်မည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

“ဒါက တောရိုင်း ပါးစပ်ကွဲ ကင်းလိပ်ချောနဲ့ မတူဘူး။ တောရိုင်းအကောင်တွေက ဒီလောက်အထိ မကြီးနိုင်ဘူး။”

ကျန်းဟန်က သံသယအရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အတိအကျပဲ။ ဒါက တောရိုင်းကောင် မဟုတ်ဘူး။ သူ့မှာ သားရဲထိန်းချုပ်သူ ရှိတယ်။”

ချီရှီးမား ဆာကူရာက မလှမ်းမကမ်းရှိ ပါးစပ်ကွဲ ကင်းလိပ်ချောကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများဘက်သို့ ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“နင်တို့ အရင်သွားနှင့်ကြ။ ဒါကို ငါ ရှင်းလိုက်မယ်။”

“ဒါက အဆင့် ၃ သားရဲလေ...။ အစ်မကြီး ဆာကူရာ... ရှင် ဘယ်လိုလုပ်...”

လီဇီဝေ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာတင် သူမ နေရာ၌တင် ဆွံ့အသွားပြီး ချီရှီးမား ဆာကူရာ၏ ရှေ့ရှိ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီး ဓားအမြီးရှည်မြွေပါကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အစောပိုင်းက အလွန်သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရသော ထိုခရမ်းရောင်လျှပ်စီး ဓားအမြီးရှည်မြွေပါသည် ယခုအခါ တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာနေ၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏အရွယ်အစားမှာ သုံးမီတာခန့်အထိ ရှည်လျားလာပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင်ကျားကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ကျားတစ်ကောင်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများ အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်းနေပြီး ၎င်း၏အနောက်ရှိ ဓားသွားကဲ့သို့သော အမြီးမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သည့် ထက်မြက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှိနေကာ စူးရှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြောင့် လူများအား တည့်တည့်ပင် မကြည့်ရဲအောင် ဖြစ်စေသည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ခြေဖဝါးအောက်မှ ဧရာမ ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် နှစ်ရောင်စပ် စက်ကွင်းကြီးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန့်ကားထွက်လာပြီး အစွမ်းထက်လှသော ဖိအားကြောင့် အားလုံး၏ အရိုးထဲအထိ အေးစိမ့်သွားမတတ် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးဓား အမြီးရှည်မြွေပါပဲ။”

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီဇီဝေနှင့် အားကစားမှူး လျူရှန်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ ဘေးနားတွင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ကျူးဇီဟန်ပင်လျှင် မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထား ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူတို့နှင့်အတူ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သော ချောမောလှပသည့် အစ်မကြီးသည် အဆင့် ၄ သားရဲကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အင်အားကြီးမားသော သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ပင် မက်မဖူးခဲ့ကြချေ။

“ငါက သားရဲထိန်းချုပ်သူမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အဆင့် ၃ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး ချီရှီးမား ဆာကူရာပဲ။ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို ငါပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။ မင်းတို့ အရင်ဆုံး အနောက်ဆုတ်ပြီး တခြားနေရာကို သွားကြ။”

ချီရှီးမား ဆာကူရာက ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီး ဓားအမြီးရှည်မြွေပါသည် ၎င်း၏အမြီးကို ရုတ်တရက် ခါယမ်းလိုက်ရာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်းပင် လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။ ရွှပ် ဟူသော ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် အသံတစ်ခုနှင့်အတူ အစောပိုင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသော ပါးစပ်ကွဲ ကင်းလိပ်ချောမှာ ချက်ချင်းပင် ထက်ပိုင်းပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီးနောက် အစိမ်းရောင် အရည်များနှင့် ကလီစာများ တဖြည်းဖြည်း စီးကျလာခဲ့သည်။

လူတိုင်းက ခါးသီးသော ရန်သူကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည့် ဤပါးစပ်ကွဲ ကင်းလိပ်ချောသည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှပင် မလုပ်နိုင်ဘဲ လုံးဝ သေဆုံးသွားခဲ့ရကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အောက်ခြေကိုပင် မမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေခဲ့လေသည်။

“အခုထိ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား။ မင်းက ငါ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဆွဲဆောင်ပြီး ငါ့ရဲ့ တကယ့်အဆင့်ကို ဖော်ထုတ်ခိုင်းဖို့ လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။”

လူတိုင်း မှင်တက်နေစဉ်မှာပင် ချီရှီးမား ဆာကူရာသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ရန်သူသားရဲထိန်းချုပ်သူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီး ၎င်းနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အခြားခရမ်းရောင် ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲတစ်ကောင်ကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ခုပြီးတစ်ခု မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသော ထိုရုပ်ပုံနှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။ အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် အခြေအနေများ၏ ပြောင်းလဲမှုမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးထက် လုံးဝ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။