အခန်း ၂၃၄

အခန်း (၂၃၄) ဟန်ပန်းအား ဒေါသတကြီး ထိုးကြိတ်ခြင်း

ရှာပင်းပင်းသည် လုံးဝ ဒေါသထွက်လာသဖြင့် သူမ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပေ၏။

မိသားစုကုမ္ပဏီသည် အမှန်တကယ်ပင် ငွေကြေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ပရောဂျက်အချို့မှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကျရှုံးသွားခဲ့ရာ အကျပ်အတည်းတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့သည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ ဟန်ပန်းသည် သူမအား ခြိမ်းခြောက်ရန် ဤအရာကို အသုံးပြုလာခဲ့ချေပြီ။

ဟန်ပန်းသည် ရှာပင်းပင်းအား ကျေနပ်အားရစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ချန်လုံကိုမူ အထင်သေးစွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

"ပင်းပင်း... ငါ အခုလေးတင် ပြောလိုက်တာကို မင်း ကြားတယ်မလား... ငါ မင်းကို ပြောမယ်... ငါ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... အကျိုးအမြတ်ကြီးကြီး ရဖို့အတွက် အဖိုးအခ သေးသေးလေး ပေးရတာက တော်တော်လေး တန်ပါတယ်... မင်းကို စဉ်းစားဖို့ သုံးရက် အချိန်ပေးမယ်... ပြီးတော့... နောက်သုံးရက်အတွင်းမှာ အဲဒီ တောသား ချန်လုံနဲ့ အတူနေခွင့် မရှိဘူး..."

ဟန်ပန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ချန်လုံ... မင်းလို နံစော်နေတဲ့ တောသားကများ ငါ့မိန်းမကို လုယူရဲတယ်ပေါ့လေ... မင်းက မင်းနေရာ မင်း တကယ်မသိတာပဲ..."

ဟန်ပန်းက စတင် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဘာလဲ... မင်းက လက်မခံနိုင်ဘူးလား... မင်း ပင်းပင်းကို စိတ်ဝင်စားနေတာ ငါသိတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အဆင့်အတန်းချင်း မတူဘူးဆိုတာကို မင်း နားလည်ဖို့ လိုတယ်... မင်း သဘောကျနေတဲ့ မိန်းမက ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ မင်း အပြစ်တင်စရာ လူတစ်ယောက်ယောက် လိုနေရင် မိသားစုကောင်းမှာ မမွေးဖွားလာခဲ့တဲ့ မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်လိုက်ပါ... မင်းက အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး... မင်းအဖေက အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်နေလို့ ကိစ္စတွေက ခက်ခဲသွားရတာ... မင်းတို့ မိသားစုတစ်ခုလုံးက အသုံးမကျဘူး... အဲဒီတော့ ငါ့ကို ပြန်ပြောဖို့ မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး... နားလည်လား..."

ဟန်ပန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

ချန်လုံသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ သူ လုံးဝ နာကြည်းသွားရပေသည်။ ဆဲဆိုခံရခြင်းကို သူ သည်းခံနိုင်သော်လည်း သူ၏ ဖခင်အား ဆဲဆိုခြင်းကိုမူ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ချေ။

ခွပ်...

ထိုးချက်တစ်ချက်။ ချန်လုံသည် ဟန်ပန်း၏ မျက်နာကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးချလိုက်တော့သည်။

ဟန်ပန်းသည် ရုတ်တရက် မူးဝေသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အူဝေသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"မင်း... ချန်လုံ... မင်းက ငါ့ကို လက်ပါရဲတယ်ပေါ့လေ... ဒါက ဘယ်လို အပြုအမူမျိုးလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား... ငါ ဒါကို တိုင်တောမယ်... မင်းတော့ အပြစ်ပေးခံရတော့မယ်..."

ဟန်ပန်းသည် လုံးဝ အရှက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သူက တောသားတစ်ယောက်၏ ထိုးကြိတ်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံလိုက်ရချေပြီ။

"ငါ အခုချက်ချင်း တိုင်မယ်... မင်းတော့ ပြီးသွားပြီ... မင်းတော့ ပြီးသွားပြီ... မင်းတော့ လုံးဝ ပြီးသွားပြီပဲ..."

ဒေါသထွက်နေသော ဟန်ပန်းသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုရန်အတွက် သူ၏ဖုန်းကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်၏။

"ဟန်ပန်း..."

ဤအချိန်တွင် ရှာပင်းပင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေ နင် အခုလေးတင် ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေကို သိသွားစေချင်လို့လား... ငါ နင့်ကို ပြောမယ်... တကယ်လို့ နင် ဒါကို တိုင်ရဲတယ်ဆိုရင် နင် အခုလေးတင် ပြောလိုက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းချင်းစီတိုင်းကို နင့်အထက်လူကြီးတွေဆီ ငါ ပြန်ပြောပြမယ်... သူတို့က နင့်ကို အပြစ်ပေးမလား ဒါမှမဟုတ် ချန်လုံကို အပြစ်ပေးမလား ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..."

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှာပင်းပင်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ဟန်ပန်းသည် သူ လုပ်နေသည့်အရာကို မရပ်တန့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

အကယ်၍ သူ၏ အထက်လူကြီးများသာ သူ ယခုလေးတင် ပြောဆိုခဲ့သည့်အရာကို သိရှိသွားပါက အကျိုးဆက်များ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိရှိထားပေသည်။ သူသည် ဌာနမှူးရာထူးအတွက်လည်း ယှဉ်ပြိုင်နေရသူ ဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီလေ... ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြတာပေါ့လေ... ဟွန့်... ရှာပင်းပင်း... တကယ်လို့ မင်းက သူ့ကို ဒီလိုမျိုး ဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးနေမယ်ဆိုရင် အစောကြီးမဟုတ်ရင်တောင် နောက်ကျရင် သူ့အတွက် အခက်အခဲဖြစ်အောင် ငါ လုပ်မယ်... ပြီးတော့ မင်း မိသားစုရဲ့ ငွေရေးကြေးရေးကိစ္စကို ထပ်ပြီး တွေးမနေနဲ့တော့..."

ဟန်ပန်းက ထွက်မသွားမီ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

ဟန်ပန်း ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှာပင်းပင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပေသည်။ သူမသည် ချန်လုံ၏ မိသားစုအခြေအနေကို သိရှိထားရာ ဤကိစ္စအတွက် အပြစ်ပေးခံရခြင်းက အလွန်ပင် အားနည်းချက် ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

"ချန်လုံ... နင် အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ရှာပင်းပင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချန်လုံ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အခြေအနေသည် တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် သူသည် စနစ်အတွင်း၌ အလုပ်လုပ်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် အားကျစရာကောင်းပြီး တောက်ပနေသည်ဟု ထင်မြင်ကြပေမည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်တော့ အခြေအနေမှာ သူ စိတ်ကူးထားသလောက် မလှပခဲ့ချေ။

ထိုအသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်သွားမှသာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်မျှ သေးငယ်ပြီး ဗဟုသုတနည်းပါးကြောင်း နားလည်လာရသည်။

မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဖြစ်စေ မိမိ မသိသေးသော အရာများစွာ ရှိနေသေးကြောင်းကိုလည်း ပိုမိုသဘောပေါက်လာရပေ၏။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

ချန်လုံ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ မကြာသေးမီက သတင်းခေါင်းစီးများတွင် ပါဝင်နေသော ဥက္ကဋ္ဌ စုယွမ်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အမှန်တကယ် ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ငါ ပိုပြီး ယုံကြည်မှု ရှိလာမှာပဲ...

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုအရာက ယူဆချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

"ပင်းပင်း... နင် ဒီနေ့ ဟန်ပန်းကို စော်ကားလိုက်တာ... နင့်ကုမ္ပဏီရဲ့ ငွေကြေးလည်ပတ်မှုက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ချန်လုံက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"အဆင်ပြေပါတယ်... တကယ်လို့ ငါတို့ သူ့ကို မစော်ကားခဲ့ဘူးဆိုရင်တောင် သူ့ဦးလေးဆီကနေ ရန်ပုံငွေ တောင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး... ဟန်ပန်းက ငါ့အပေါ် မလျော်ကန်တဲ့ အတွေးတွေ ရှိနေတယ်လို့ ငါ့အဖေကို ပြောပြလိုက်တော့ အဖေက အဲဒီကိစ္စကို ဆက်မတွေးတော့ဘူး... တကယ်လို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်လည်း ကုမ္ပဏီကို ပိတ်လိုက်ရုံပေါ့... ငါ့မိဘတွေလည်း တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေကြပြီဆိုတော့ သူတို့ အနားယူလိုက်ရင်လည်း ဘာမှ မထိခိုက်နိုင်ပါဘူး..."

ရှာပင်းပင်းက အားတင်းပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီလေ..."

ချန်လုံသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ကြက်ကင်များကို သယ်ဆောင်ကာ အနီးနားရှိ မြို့တွင်း အမြန်ချောပို့ဂိတ်သို့ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ကျန်းချန်မြို့ရှိ ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ ရုံးချုပ်တွင် ဥက္ကဋ္ဌ လီဝမ်ဆန်က ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို ယွမ် ခြောက်သန်း ပြင်ဆင်ထားရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး ပရဟိတပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ကျန်းချန်မြို့ရှိ အခြားကုမ္ပဏီအချို့ထံသို့လည်း မက်ဆေ့ခ်ျများ ပေးပို့ခဲ့ပေသည်။

ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးမှ လင်းရှန်းသည်လည်း ပရဟိတပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် အနုပညာရှင် အများအပြားကို စုဆောင်းခဲ့၏။

သတင်းရရှိထားသည့် အခြားသူများလည်း ရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးနီးပါးသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အစပျိုးမှုဖြင့် ပရဟိတပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေကြပေသည်။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ပရဟိတပွဲ ကျင်းပမည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

လီရှင်းခရိုင်ရှိ နေရာကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝန်ထမ်းများသည်လည်း သက်ဆိုင်ရာ နေရာ အသီးသီးတွင် ရောက်ရှိနေကြလေပြီ။

"ဟားဟားဟား... ဌာနမှူးဝမ်... ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို ဖိတ်ထားလဲ..."

ဌာနမှူးဝမ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ဆန်းဟူလုပ်ငန်းစုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ဆန်းဟူလေ... ဒါတရုတ်နိုင်ငံမှာ အကြီးဆုံး မွေးကင်းစကလေး နို့မှုန့်ကုမ္ပဏီပဲ..."

ဌာနမှူးဝမ်က မောက်မာစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဆန်းဟူလုပ်ငန်းစုတဲ့လား..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပေသည်။

"ဌာနမှူးဝမ်က တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ... ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် ဒီနေ့ ခင်ဗျား ခေါ်လာတဲ့သူတွေက အရေးအကြီးဆုံးပဲလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဌာနမှူးဝမ်က တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ... ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ သူဌေးကြီးကိုတောင် လှူဒါန်းဖို့နဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တာပဲ..."

"ဟားဟားဟား... နှိမ့်ချထားကြပါ... နှိမ့်ချထားကြပါဦး... ဟန်ပန်းကလည်း လူငယ်လေးဖြစ်ပေမဲ့ အလားအလာ ကောင်းတာပဲ... ဟန်ပန်း... မင်းကရော ဘယ်သူ့ကို ဖိတ်ထားလဲ..."

ဌာနမှူးဝမ်က ဂရုတစိုက်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ကျွန်တော်က ဌာနမှူး ဖိတ်ထားတဲ့သူလောက်တော့ အရေးမကြီးပါဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဦးလေး ဟန်ပုရှင်းက ချန်ခယ့်လုပ်ငန်းစုကို တည်ထောင်သူဆိုတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်လေ..."

ဟန်ပန်းက နှိမ့်ချဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟန်ပန်းကို ကြည့်လိုက်စမ်း... တခြားသူတွေက ရုန်းကန်နေရချိန်မှာ ဟန်ပန်းက စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အလုပ်ဖြစ်သွားတာပဲ... မင်းတို့က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ..."

ဟန်ပန်းသည် အနာဂတ်တွင် သူ၏အတွက် အသုံးဝင်လာစေရန် လွယ်ကူစေမည့် အစွမ်းထက်သော နောက်ခံရှိနေသောကြောင့် ဌာနမှူးဝမ်သည် ဟန်ပန်းအား ချီးကျူးရာတွင် သဘာဝကျကျပင် နောက်ဆုတ်မနေခဲ့ချေ။

"ငါက တော်တော်လေး ဒုက္ခခံခဲ့ရတယ်... ဖုန်းတွေ အကြိမ်ကြိမ်ဆက်ပြီးမှ အာပါလာစားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းပိုင်ရှင်ကို လာဖို့ ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့တာ... သူက ငါ့ဝမ်းကွဲအစ်မရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်နေပြီး ငါ့အစ်ကိုကလည်း နည်းနည်း ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိနေလို့ ဖြစ်မယ်..."

အခြားတစ်ယောက်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်... ငါက ကွမ်ဟွေ့ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာကို ဖိတ်ဖို့ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတာ... သူက ငါ့အဖွားရဲ့ အစ်ကိုရဲ့ ဝမ်းကွဲလေ..."

"ငါကရော..."

လူတိုင်း စကားပြောဆိုပြီးချိန်တွင် ဌာနမှူးဝမ်က ချန်လုံအား ကြည့်လိုက်၏။ ချန်လုံနှင့် ဟန်ပန်းတို့ အဆင်မပြေကြကြောင်း သူသိရှိထားသဖြင့် ဟန်ပန်း၏ကိုယ်စား ချန်လုံအား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် လှောင်ပြောင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချန်လုံသည် အဆက်အသွယ်မရှိသော သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ချန်လုံ... မင်းကရော ဘယ်သူ့ကို ဖိတ်ထားလဲ..."

ဌာနမှူးဝမ်က မေးမြန်းလိုက်၏။

"ကျွန်တော်... ဘယ်သူ့ကိုမှ မဖိတ်ရသေးဘူး..."

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ချန်လုံသည် အရာများစွာကို ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။

"အဲဒါကြောင့် ငါ မင်းကို တစ်ခုခု ပြောရတော့မယ်... တခြားသူတွေကို ကြည့်လိုက်စမ်း... သူတို့ လုပ်နိုင်နေရက်နဲ့ မင်းက ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရတာလဲ... ဒီအချက်က မင်းရဲ့ အလုပ်အပေါ် စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်မြှုပ်မထားဘူးဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ... ဒီကိစ္စကို သေချာ ပြန်သုံးသပ်ကြည့်စမ်း..."

ဌာနမှူးဝမ်က ပြင်းထန်စွာ ဆူပူလိုက်သည်။

ချန်လုံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြန်လည်မချေပခဲ့ချေ။

ဤအချိန်သည်ပင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် အသီးသီးသည် ပွဲကျင်းပရာ နေရာသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် အချိန်ဖြစ်ပေတော့သည်။