အခန်း ၂၃၈

အခန်း (၂၃၈) လုံးဝ ခွေကျသွားခြင်း

ရုတ်တရက် ဝမ်ဆန်းဟူသည် အစွမ်းထက်သော အင်အားတစ်ခု သူ၏ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏ လက်မောင်းတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်၌ လူသန်ကြီးတစ်ဦးက သူ၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"ဟွန့်... ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား... အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးစမ်း..." ဝမ်ဆန်းဟူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရင်း အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်၏။

"အို..."

"ခင်ဗျား အရင်စလုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလား..." လီဟူက အေးစက်စက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး... မင်းရဲ့ ကံကို လာမစမ်းနဲ့နော်..." ဟန်ပုရှင်းသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ လီဟူအား လက်ညှိုးထိုးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီနေ့ ပထမဆုံးတန်းမှာ ရှိနေတဲ့သူတိုင်းက အရေးပါတဲ့သူတွေချည်းပဲ... မင်းတို့လို အကောင်ပေါက်လေး နှစ်ယောက်က ဒီမှာ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ..."

"ဒီနေရာကို မင်းတို့က ဘာလိုချင်လို့လဲ..." ဟန်ပုရှင်းသည် သဘာဝကျကျပင် ဝမ်ဆန်းဟူအတွက် ရှေ့ထွက်ပြောပေးရပေမည်။

လူတိုင်းက လီဝမ်ဆန်၏ အရေးကြီးသော သူငယ်ချင်း ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသော်လည်း ဤအသိပညာမဲ့သော လူနှစ်ဦးကမူ ဝင်ရောက်ပတ်သက်ရန်သာ ဇွတ်လုပ်နေကြပေ၏။

သူတို့၌ သင့်လျော်စွာ ပြုမူရမည်ဆိုသည့် အသိ လုံးဝ မရှိကြချေ။

"လီဟူ... လွှတ်ပေးလိုက်..." စုယွမ်က ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

စုယွမ်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် လီဟူသည် ဝမ်ဆန်းဟူ၏ လက်မောင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တွန်းလွှတ်လိုက်လေ၏။

ဝမ်ဆန်းဟူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ခုံပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်ရက် ကျသွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသနှင့် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေ၏။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် လူအများအပြား ရှိမနေခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ ဥက္ကဋ္ဌလီနှင့် အခြားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ ရှိမနေခဲ့လျှင် သူ အမှန်တကယ်ပင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးအား သင်ခန်းစာပေးလိုက်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းက ငါ့အပေါ် မောက်မာခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ဒီနေရာမှာ ငါ သည်းခံပေးလိုက်မယ်... ဒါပေမဲ့ အပြင်ရောက်သွားရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်..." ဝမ်ဆန်းဟူက အေးစက်စက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟန်ပုရှင်းသည်လည်း ယုတ်မာသော အကြည့်တစ်ခုကို ဖော်ပြလာခဲ့၏။ သူသည် ယနေ့တွင် အရှက်ကွဲခဲ့ရပြီး ဤလူငယ်လေး၏ ရန်စခြင်းကို ခံခဲ့ရပေသည်။ ပရဟိတပွဲ ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် သူ့အား သေချာပေါက် ရိုက်နှက်ရပေတော့မည်။

စုယွမ်သည် ဤအဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်သွားလေ၏။

ဤအချိန်၌ လီဝမ်ဆန်သည် စုယွမ်အား မြင်တွေ့လိုက်သဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ သူငယ်ချင်း ရောက်လာပြီ..."

ဤစကားများ ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းသည် လီဝမ်ဆန်၏ အရေးကြီးသော သူငယ်ချင်းမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပေ၏။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူတွေကလွဲရင် ငါတို့ရှေ့မှာ လူငယ်နှစ်ယောက်ပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒီလောက် ငယ်ရွယ်နေတာကို စီးပွားရေးသူဌေးကြီးတွေတော့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါမှမဟုတ် မင်း အကြားမှားပြီး သူတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းက မရောက်လာသေးတာများလား..."

"ချန်လုံ... ကြည့်လိုက်ဦး..." တွေဝေငေးမောနေဆဲဖြစ်သော ချန်လုံအား ရှေ့သို့ ကြည့်ရန် ရှာပင်းပင်းက တံတောင်ဖြင့် တွတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချန်လုံသည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လီဝမ်ဆန်၊ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတို့နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်နေသူမှာ အလွန် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရပေသည်။ ထိုသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံနှင့် ရုပ်သွင်မှာ သူ အလွန် သိကျွမ်းသော လူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ ကိုက်ညီနေခဲ့၏။

"ဒါက..." ချန်လုံ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

သူ လုံးဝ အေးခဲသွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရပေ၏။

“အဲဒါ ငါ့ဝမ်းကွဲညီလေး စုယွမ် မဟုတ်ဘူးလား...

ဟုတ်တယ်... သူပဲ...

သူက လီဝမ်ဆန်ရဲ့ အရေးပါတဲ့ ဧည့်သည်တော် ဖြစ်နေတာတဲ့လား...”

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးများစွာ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဒါတွေအားလုံးက ငါ့ဝမ်းကွဲညီလေး စုယွမ်ကြောင့်ပဲ...

အဒေါ်ကို ငါ ဖုန်းဆက်ပြီးတဲ့နောက် အဒေါ်က ဒီသတင်းကို စုယွမ်ဆီ ပြန်ပြောပြခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်...”

“ဒါဆိုရင်...

ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အရာအားလုံးကို စုယွမ်က စီစဉ်ထားတာပေါ့...

ဒီလူတွေအားလုံးလည်း ငါ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးဖို့ သူ လွှတ်လိုက်တဲ့သူတွေ ဖြစ်ရမယ်...”

ထိုအတွေးကို ရောက်သွားချိန်တွင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ နွေးထွေးမှုတစ်ရပ် တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။

ချက်ချင်းပင် ချန်လုံသည် အရာအားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားလေ၏။ လီဝမ်ဆန်က သူအား သူ၏ သူငယ်ချင်းဟု အဘယ်ကြောင့် ပြောဆိုခဲ့သနည်း။

ထို့အပြင် မကြာသေးမီက အွန်လိုင်းတွင် အလွန် ရေပန်းစားလာခဲ့သော Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ ပိုင်ရှင် စုယွမ်ဆိုသည်မှာ သူ၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲညီ​လေး က အရမ်း ငယ်သေးတယ်လေ... ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ သူဌေးကြီး ဖြစ်လာရတာလဲ... ဒါတွေအားလုံးက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."

"ဒါကတော့ ကျွန်တော် စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့သူပါပဲ... သူ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီးနဲ့ ယွန်းရှန်အရင်းအနှီးမြှုပ်ကုမ္ပဏီရဲ့ တည်ထောင်သူ မစ္စတာ စုယွမ်ပါ..." လီဝမ်ဆန်က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

စုယွမ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် နေထိုင်မှု ရိုးရှင်းသူဖြစ်သောကြောင့် သူ့အား ယခင်က တွေ့ဆုံဖူးသော လူအနည်းငယ်မှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ သူ့ကို လူချင်း မတွေ့မြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

အွန်လိုင်းပေါ်တွင် သူ၏ ဓာတ်ပုံအချို့ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန် ရှင်းလင်းမှု မရှိလှပေ။

"ဒီနေ့ လူချင်း တွေ့ရတော့မှ သူက ဘယ်လောက်တောင် ငယ်ရွယ်သလဲဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရတယ်..."

"ဒါ့အပြင် သူက တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ရှိတဲ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီးပဲ... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဈေးကွက်တန်ဖိုးနဲ့ စတော့ရှယ်ယာဈေးတွေက ဘယ်လောက်တောင် တက်သွားခဲ့လဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ..."

"ပြီးတော့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌမှာ အစိုးရရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေတယ်လေ..."

စုယွမ်နှင့် ပတ်သက်သည့် မကြာသေးမီက သတင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်တွင် လူအများသည် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သူဌေးကြီးအပေါ် နက်ရှိုင်းသော စပ်စုလိုစိတ်နှင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စိုးရိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြပေ၏။

ထို့အပြင် စုယွမ်သည် ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း အများပြည်သူ သိရှိထားသော်လည်း လူအများ မသိရှိသော အခြားအရာများလည်း ရှိနေနိုင်ချေသေးသည်။

လီဝမ်ဆန်ကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းရှင်ကြီးများမှာ လူသိများပြီး သူတို့၌ မည်သည့်ပိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေကြောင်း လူတိုင်း အတိအကျ သိရှိထားကြပေ၏။

သို့သော် စုယွမ်ကမူ ကွဲပြားခြားနားသည်။ မည်သူမျှ သူ့အား ထိုးထွင်းမသိမြင်နိုင်ချေ။ သူ့အား အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူအဖြစ် ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။

"သူရဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ ဒီလို အရည်အချင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတော့ သူ့ရဲ့ နောက်ခံက မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေရမယ်... တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."

စုယွမ်ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရချိန်တွင် လူတိုင်းသည် တင်းမာသွားကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူတို့၏ အကြည့်များကို သူ့ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြလေ၏။

ဝမ်ဆန်းဟူနှင့် ဟန်ပုရှင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ရပ် ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ယခုမှသာ သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြ၏။

“အဆုံးသတ်သွားပြီ...

ငါတို့က အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို လျှောက်ပြောမိခဲ့တာပဲ...”

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ညည်းတွားလိုက်ကြသည်။

အစကတော့ ထိုလူငယ်ကို သာမန်လူတစ်ယောက်ဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြ၏။

မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

ထိုလူငယ်မှာ မကြာသေးမီက အလွန်ကျော်ကြားနေသော စုယွမ် ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

ဤအချက်ကို သိလိုက်ရသည့် ခဏ၌ သူတို့၏ မျက်နှာများ အရောင်ပျက်သွားတော့၏။

တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ အင်အားအကြီးဆုံး ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးသည် စုယွမ်အား စော်ကားမိရုံဖြင့် ညတွင်းချင်း ပြိုလဲသွားခဲ့သည်ကို သတိပြုသင့်ပေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းမိုးကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ရီနေကြတော့သည်။

စုယွမ်နှင့် သူ့အဖွဲ့သည် မထီမဲ့မြင် ပြုလုပ်၍ရသူများ မဟုတ်ချေ။

"သူက တကယ်ပဲ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီး စုယွမ် ဖြစ်နေတာပဲ..." ရှာပင်းပင်းက မျက်လုံးပြူးလျက် ရေရွတ်လိုက်၏။

"ချန်လုံ... ဘာဖြစ်လို့လဲ..." ငေးမောနေသော ချန်လုံအား ကြည့်ရှုလျက် ရှာပင်းပင်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

"စုယွမ်က..." ချန်လုံသည် တွေဝေငေးမောနေဆဲဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်မရောက်ရှိသေးချေ။

"ဒါက မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ သတင်းအချက်အလက် ပမာဏပဲ..."

"ဟမ်..." ရှာပင်းပင်းသည် နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ရှာဟုန်ဟိုင်၏ မျက်လုံးများသည်လည်း သူ့ထံသို့ လှည့်လာခဲ့ပေ၏။

ဥပမာအားဖြင့် ဟန်ပန်းသည် စုယွမ်နှင့် သိကျွမ်းခွင့်ရရန် တိတ်တဆိတ် ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည်။

"သူက ငါ့ရဲ့... ဝမ်းကွဲအစ်ကိုပဲ..." ချန်လုံက ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အို... သူက နင့်ရဲ့... ဝမ်းကွဲအစ်ကိုလား..." ရှာပင်းပင်းနှင့် ရှာဟုန်ဟိုင်တို့သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးကာ ငေးကြည့်နေကြတော့သည်။

"စုယွမ်က တကယ်ပဲ ချန်လုံရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုတဲ့လား... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ..."

"ချန်လုံ... နင် နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်..." ရှာပင်းပင်းက သတိပေးလိုက်၏။

"ငါ နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး... စုယွမ်က တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုပါ..." ချန်လုံက ဖြေကြားလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် သူတို့သည် မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ဟန်ပန်းသည် ထိုဘက်သို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူ ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စီးကရက်တစ်လိပ် မီးညှိရန်အတွက် စီးကရက်ဗူးတစ်ဗူးကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

"ငါက စုယွမ်ရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကို အမှန်တကယ် စော်ကားမိသွားတာပဲ..."

"သူက ဘာလို့ သူ့ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နောက်ခံကို ထုတ်မပြရတာလဲ... ချန်လုံက ဘာလို့ တခြားသူတွေကို လှည့်စားဖို့ အားနည်းချင်ယောင် ဆောင်နေရတာလဲ..."

ဟန်ပန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေခဲ့၏။

ရုတ်တရက် သူ၏ ဘဝတွင် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိတော့သလို သူ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ရှေ့ပိုင်းရှိ လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် နေရာအသီးသီးတွင် ထိုင်လိုက်ကြလေ၏။

ကျန်းချန်မြို့ရှိ ထိပ်တန်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်း၏ သူဌေးကြီးဖြစ်သူ စုယွမ်လည်း လာရောက်မည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေခဲ့ပေသည်။

"တကယ်လို့ သူတို့သာ ဒီမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်ဆိုရင်..."

"စုယွမ်... ဒီနေ့ လာရောက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... ဒါက ပရဟိတပွဲပဲလေ... ပြီးတော့ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေ အားလုံးကလည်း ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်တဲ့ဘက်ကနေ ပါဝင်ချင်ကြလို့ပါ..."

"သေချာတာပေါ့... ဒါက ကျွန်တော့် ဝမ်းကွဲအစ်ကိုရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကြောင့်လည်း ပါပါတယ်..." စုယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အို... မစ္စတာစုရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက ဒီမှာ အလုပ်လုပ်တာလား..." ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

စုယွမ်အား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းက ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့... သူ့နာမည်က ချန်လုံ ပါ..."

ထိုစကားများကို ကြားချိန်တွင် ဟန်မိသားစုတစ်ခုလုံး၊ ဌာနမှူးဝမ်နှင့် ဝမ်ဆန်းဟူတို့သည် အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လုံးဝ ခွေကျသွားတော့သည်။