အခန်း ၂၄၇

အခန်း (၂၄၇) မှားဝင်လာသော အခန်း

ကျောက်မုသည်လည်း အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေ၏။

ဘုရားရေ...

သူက အခု အဲဒီလောက်တောင် နာမည်ကြီးနေပြီလား။

ကျန်းဟိုင်ဟိုတယ်ရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာကတောင် သူ့ကို ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးဖို့ ရောက်လာခဲ့သည်ပင်။

ဤသည်မှာ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ကျန်းဟိုင်ဟိုတယ်၏ အထွေထွေမန်နေဂျာသည် သူ့ထက် အဆင့်အတန်း များစွာ ပိုမြင့်မားနေပေ၏။

သို့သော် ဤလူများထဲတွင် သူမှလွဲ၍ ပိုမို သင့်လျော်သောသူ လုံးဝ ရှိမနေနိုင်ချေ။

မန်နေဂျာက သူ့အား ခေါ်လိုက်ချိန်တွင် ကျောက်မု အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ကြွားဝါပြသရန် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိပေ။

"မင်္ဂလာပါ မန်နေဂျာကြီး"

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ခင်ဗျား လာပြီး ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးမယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး" ကျောက်မုက ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ လူများ၏ မနာလိုသော အကြည့်များကြောင့် ပို၍ပင် ဂုဏ်ဆာသွားချေသည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော့် သဘောဆန္ဒအရ ဒီကို လာခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး... အဓိကက ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့်ပါ... မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ"

"ဒီနေ့က ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ တွေ့ဆုံပွဲ မဟုတ်လား... အားလုံးအတွက် ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးချင်ပြီး အားလုံး ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်လေး ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်" မန်နေဂျာက ကြီးမားသော လေးစားမှုများကို ပြသလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းပြီ... ဒီတစ်ခွက်ကို အရင် ကုန်အောင် သောက်လိုက်ကြရအောင်" ကျောက်မုက ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ အကြံပြုလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... တစ်ကျိုက်တည်း အကုန်သောက်လိုက်ကြတာပေါ့" မန်နေဂျာက ရက်ရက်ရောရော ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန်ပင် အတူတကွ သောက်သုံးလိုက်ကြပြီး ကျောက်မုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"မန်နေဂျာက ဘာလို့ ငါ့ကို ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးလဲ မသိပေမဲ့ သူက ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးနေမှတော့ သဘာဝကျကျပဲ ငါလည်း သူ့ကို ပြန်ပြီး မျက်နှာသာပေးရမှာပေါ့... ဒီလူတွေကို ငါ့မှာ မျက်နှာပန်း ဘယ်လောက်လှတယ်ဆိုတာ ပြသရမယ်"

"လူကြီးမင်း... ခင်ဗျားက တကယ်ကို အရက်သောက်နိုင်တာပဲ" မန်နေဂျာက ချီးကျူးစကား ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒါပေါ့... ဥက္ကဋ္ဌကျောက်ရဲ့ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းက လူအများစု ယှဉ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလေ" ကျန်းဟယ်က အလျင်အမြန် မြှောက်ပင့်ဖားယားလိုက်သည်။

"သာမန်ပါပဲ... ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး... ငါ အဘိုးကြီးကျောက်က တခြားနေရာတွေမှာ အားနည်းကောင်း အားနည်းနိုင်ပေမဲ့ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ ဒီမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူကမှ ငါနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး" ကျောက်မုက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က တကယ် အရက်သောက်နိုင်တာ"

"ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က အရမ်းမိုက်တာပဲ... ငါတို့ အတန်းဖော်တွေ အားလုံးထဲမှာ ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က အစွမ်းဆောင်နိုင်ဆုံး ဖြစ်ရုံသာမကဘဲ အရက်ရောဆုံးလည်း ဖြစ်တယ်" လူတိုင်းက သူ့အား ချီးကျူးလိုက်ကြပေသည်။

ကျောက်မုသည် စုဖူချန်အား ဂုဏ်ဆာစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အထင်သေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ ကျန်းဟိုင်ဟိုတယ်၏ အထွေထွေမန်နေဂျာကပင် သူ့အား ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ဤသည်က စုဖူချန်အား လက်တွေ့ဘဝကို သဘောပေါက်စေပြီး သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို နားလည်သွားစေသည် မဟုတ်လော။

သို့သော် ဤချိန်တွင် အထွေထွေမန်နေဂျာသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိသွားပုံရကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ဘာများလဲဗျ"

ဤအရာက ကျောက်မုအား လုံးဝ တွေဝေသွားစေခဲ့ချေသည်။

ဘုရားရေ....သူ့နာမည်ကိုပင် မသိဘဲနှင့် လာရောက် ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးနေသည်လား။

"ဒါက သူဌေးကျောက် ကျောက်မုလေ... သူ့မိသားစုက စက်ရုံတစ်ရုံ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တော်တော်လေး ချမ်းသာတယ်" ကျန်းဟယ်က အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ်" ကျောက်မုသည် အတည်ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းဆိုခြင်း မရှိဘဲ နေလိုက်သည်။ "ဒီအဆင့်အတန်းက လက်ခံနိုင်လောက်ရဲ့လား"

"အာ... ဒုက္ခပါပဲ" မန်နေဂျာသည် အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားကာ ကျောက်မုအား ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဆောရီးပါ အစ်ကို... ကျွန်တော် အခန်းမှားဝင်လာတာ ဖြစ်မယ်... ခင်ဗျားကို ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မန်နေဂျာသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့၏။

"ဒါက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတာပဲ" ကျောက်မုက ထိုသို့ ဖြစ်လာမည်ကို မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်။ သူက ဤလူကိုပင် မသိရှိဘဲနှင့် အဘယ်ကြောင့် လာရောက် ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးရမည်နည်း။

ထို့အပြင် သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် မိမိထက် ပိုမို မြင့်မားနေပေသည်။ ဤမျှကြီးမားသော ဟိုတယ်ကြီးတစ်ခု၏ အထွေထွေမန်နေဂျာ ဖြစ်နေသောကြောင့် သူ၏ တစ်နှစ်စာ လစာသည်ပင် မိမိ၏ တစ်နှစ်ကျော်စာ ဝင်ငွေထက် ပိုများပြားနေမည် ဖြစ်၏။

"ဥက္ကဋ္ဌကျောက်... သူက ခင်ဗျားရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရဖို့ တမင်သက်သက် ဝင်လာတာလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်" ကျန်းဟယ်သည် အချိန်ကိုက် မြှောက်ပင့်ဖားယားလိုက်ချေသည်။

"အင်း... ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်... သူတို့က ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလို့ လာပြီး ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးတာ ဖြစ်မယ်... ဘာလို့ ထွက်သွားတာလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူတို့ ဟိုတယ်မှာ အဲဒီလို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးတာမျိုး လုပ်ခွင့်မရှိတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိလို့ မျက်နှာမပျက်အောင် ဟန်ဆောင်သွားတာ ဖြစ်မယ်" ကျောက်မုက ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ငါ့အတွက် ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးတာ မဟုတ်ရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး... စုဖူချန်ကို ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးတာ လုံးဝ မဟုတ်ဖို့က သေချာနေတာပဲလေ"

သို့သော် သူတို့ စကားပြောဆို ဆွေးနွေးပြီးချိန်မှာပင် အထွေထွေမန်နေဂျာသည် ရုတ်တရက် ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာပြန်၏။

"အဟမ်း... ဥက္ကဋ္ဌ ပို့ပေးလိုက်တဲ့ အခန်းနံပါတ်ကို ကျွန်တော်သေချာ စစ်ကြည့်လိုက်တော့ အခန်းမှားဝင်လာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာတော့သေချာတယ်" ဖေးထျန်းမောက်ထိုင် အရက်တစ်ပုလင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် အထွေထွေမန်နေဂျာက ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

မိမိသည် လူမှားသွားပြီး မှားယွင်းသော သူတစ်ဦးအား ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးခဲ့မိသောကြောင့် သဘာဝကျကျပင် တောင်းပန်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ဟင်"

"မန်နေဂျာကြီး... ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ ကျွန်တော် နားမလည်တော့ဘူး"

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို လှောင်ပြောင်ဖို့ တမင်သက်သက် လာတာလား"

ကျန်းဟယ်သည် ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

အထွေထွေမန်နေဂျာ ရာထူးသည် ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိလှသော်လည်း ဤအရာကိုမူ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိချေ။ ဤအခန်းထဲတွင် ကျောက်မုသည် အရေးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူက ကျောက်မုအား ဂုဏ်ပြုဆုတောင်း မပေးပါက အခြား မည်သူ့ကို ပေးနိုင်မည်နည်း။

"အထွေထွေမန်နေဂျာကို အဲဒီလို ပြောရဲတယ်ပေါ့လေ" ကျောက်မုက ကျန်းဟယ်အား စိုက်ကြည့်ကာ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အထွေထွေမန်နေဂျာ... အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ် နားမလည်ဘူး... ဒီမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူက ခင်ဗျား ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးတာကို ခံယူဖို့ ထိုက်တန်သေးလဲဆိုတာ လူတိုင်းကို ပြောပြခိုင်းလိုက်ပါ" ကျောက်မုက ပြောလိုက်လေ၏။

"ဟုတ်တယ်... ဥက္ကဋ္ဌကျောက်ပဲ ထိုက်တန်တာ"

"ဒီမှာ ရာထူးအကြီးဆုံးက အထွေထွေမန်နေဂျာကျောက်လေ... မန်နေဂျာ... ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ... ဒီမှာ အထွေထွေမန်နေဂျာကျောက်ထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့သူ ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ဟီးဟီး... ဒီမန်နေဂျာက အခန်းမှားဝင်လာတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်"

"တကယ်လို့ အထွေထွေမန်နေဂျာကျောက် မဟုတ်ရင် စုဖူချန်များ ဖြစ်နေမလား" လူတိုင်းက ပြောဆိုနေကြပြီး ကျောက်မုသည်လည်း အထွေထွေမန်နေဂျာအား စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် မှားမလာဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်

"

"တစ်ဆိတ်လောက်ဗျ... ဒီမှာ မစ္စတာစုဖူချန် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဗျ... သူ့ကို ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးဖို့ လာခဲ့တာပါ" အထွေထွေမန်နေဂျာက ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အခန်းတစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ကျောက်မုအား ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ စုဖူချန်အား ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးခြင်း ဖြစ်နေသည်ပင်။ ဤသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုခြင်းနည်း။ စုဖူချန်သည် ဤနေရာတွင် အခြေအနေ အဆိုးဆုံး မဟုတ်ဘူးလော။ အထွေထွေမန်နေဂျာ တစ်ဦးထံမှ ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးမှုကို လက်ခံရရှိရန် သူ၌ မည်သည့် အရည်အချင်းများ ရှိနေသနည်း။

"ခင်ဗျား မှားနေပြီ ထင်တယ်... စုဖူချန်က ဆင်းရဲသားတစ်ယောက်လေ... သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတန်းဖော် ဖြစ်ပေမဲ့ ခင်ဗျားလို မန်နေဂျာတစ်ယောက်က ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး"

"စုဖူချန်ရဲ့ အတန်းဖော် မစ္စတာကျောက်က ဒီမှာရှိနေတာကို ခင်ဗျား သိရဲ့လား"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာကျောက်က ဒီမှာ ရာထူးအကြီးဆုံးပဲ... စုဖူချန်လို တောသားတစ်ယောက် ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး" ကျန်းဟယ်က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

မန်နေဂျာ မှားယွင်းနေပါစေဟု မျှော်လင့်လျက် လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် သူ၏ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြပေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... မစ္စတာစုဖူချန်ရဲ့ သားဖြစ်တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌစုက ကျွန်တော်တို့ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း တစ်ယောက်ပါ... ဒီနေ့ နေ့လယ်က ဥက္ကဋ္ဌကိုယ်တိုင် မစ္စတာစုဖူချန်ကို လာပြီး ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးချင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အရေးတကြီး ကိစ္စပေါ်လာလို့ သူ့ကိုယ်စား ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို လွှဲအပ်လိုက်တာပါ"

"ခင်ဗျားတို့က မစ္စတာစုကို ဘာလို့ ဒီလို အထင်သေးနေကြလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားမလည်တော့ဘူး" အထွေထွေမန်နေဂျာသည် သူတို့၏ စကားများထဲမှ စုဖူချန်အပေါ် အထင်သေးမှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများကို ကြားသိနိုင်ခဲ့ပေ၏။

"တစ်ဆိတ်လောက်ဗျ... ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူက မစ္စတာစုလဲ" အထွေထွေမန်နေဂျာက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီမှာ စု မျိုးရိုးနာမည်ရှိတာ ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ... မင်း ရှာနေတဲ့ စုဖူချန်ဆိုတာ ငါပဲ" လူအုပ်ကြီး၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် စုဖူချန်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မစ္စတာစု... တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် လူမှားသွားလို့ပါ... ဒါက ဖေးထျန်းမောက်ထိုင် အရက်တစ်ပုလင်းပါ... အထူးတလည် လာတောင်းပန်တာဖြစ်လို့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" မန်နေဂျာသည် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။ ဥက္ကဋ္ဌသည် ဥက္ကဋ္ဌစုယွမ်၏ ဖခင်ဖြစ်သော စုဖူချန်၏ အဆင့်အတန်းကို အတိအကျ ထုတ်ဖော်ပြောကြားထားခဲ့သည် မဟုတ်လော။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ငါ စိတ်ထဲ မထားပါဘူး" စုဖူချန်က သဘောထားကြီးစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာစု... ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အရက်သုံးခွက် သောက်ပြီး အပြစ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

အထွေထွေမန်နေဂျာသည် အပြစ်မှ ခွင့်လွှတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏အတွက် ဝိုင်သုံးခွက်ကို အလျင်အမြန် ငှဲ့ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်တော့၏။

မန်နေဂျာတစ်ယောက် ချွေးစေးများ ပျံကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်းသည် စုဖူချန်အား ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ဒီအဘိုးကြီးစုက တကယ်တော့ ဘယ်သူများလဲ။ ရာထူးကြီးမားလှသော အထွေထွေမန်နေဂျာ တစ်ယောက်ပင်လျှင် သူ့အား စကားပြောဆိုရာ၌ အကြောက်တရားဖြင့် တုန်ရီနေသည်ပင်။