အခန်း ၁

အခန်း (၁) အစွမ်းထက်မြက်လှသော ရွှေလက်ချောင်းစနစ်

ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ပြာကြီးနှင့် ငြိမ်သက်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို အပေါ်စီးမှ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် တွေ့မြင်နေရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ကမ်းစပ်တွင် ထိုင်နေသော လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ မျက်နှာထက်သို့ အနီးကပ် ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ အမည်မှာ ဆွန်ဖုန်း ဖြစ်သည်။ ဆွန်ဖုန်းသည် ငယ်စဉ်တောင်ကျေး ကလေးဘဝမှစ၍ ယခုတိုင်အောင် အလွန်တရာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျလွန်းသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်က ရုပ်ရည်ချောမောလှပသဖြင့် မိန်းကလေးများစွာ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုမိန်းကလေးများက သူ့အား ညီအစ်မတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ သဘောထားခဲ့ကြသည်။ ရုပ်ရည်ချောမောလွန်းခြင်းကြောင့်ပင် အခြားသူများ၏ ဝိုင်းဝန်းအနိုင်ကျင့် ရိုက်နှက်ခြင်းကိုလည်း မကြာခဏ ခံခဲ့ရရှာသည်။

သို့သော် ထိုအရာများက အဓိကကျသော အချက်များ မဟုတ်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ အရွယ်ရောက်လာပြီးနောက် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအောင်မြင်ကာ တတိယတန်းစား တက္ကသိုလ်တစ်ခုသို့ တက်ရောက်ခွင့်ရချိန်တွင် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝသည် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းပြီး မိမိလုပ်ချင်ရာကို လွတ်လပ်စွာ လုပ်ခွင့်ရမည်ဟု သူက မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူထင်သလို ဘာတစ်ခုမှ လုပ်ခွင့်မရခဲ့ချေ။ အဆောင်အခန်းထဲတွင်သာ အောင်းကာ ဂိမ်းဆော့နေရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ စာသင်ခန်းထဲသို့ သွားရောက်ရန်မှာလည်း ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလွန်းသဖြင့် မသွားချင်ခဲ့ချေ။ အချိန်ပိုင်းအလုပ် လုပ်ရန် စဉ်းစားပြန်တော့လည်း ပင်ပန်းမည်ကို စိုးရိမ်မိပြန်သည်။ သို့နှင့် ဆွန်ဖုန်း၏ လှပသော တက္ကသိုလ်လူငယ်ဘဝ အချိန်ကာလများသည် အွန်လိုင်းဂိမ်းထဲတွင်သာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရပေတော့သည်။

တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝတွင် ရည်းစားမထားဖူးပါက တက္ကသိုလ်တက်ရကျိုးမနပ်ဟု ဆိုစမှတ်ပြုကြသည့်အတိုင်း ဆွန်ဖုန်းသည်လည်း ချစ်သူကောင်မလေးတစ်ယောက် ရှာဖွေချင်စိတ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ထဲတွင် ငွေကြေးပြတ်လပ်နေသဖြင့် မည်သူကမျှ သူ့အား စိတ်မဝင်စားကြချေ။

အချိန်အတန်ကြာ ကြိုးစားပြီးနောက်တွင် ကောင်မလေးတစ်ယောက်က သူ့အား လက်ခံလာခဲ့သဖြင့် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် များမကြာမီမှာပင် ထိုကောင်မလေးအတွက် သူသည် နံနက်စာနှင့် ညလယ်စာ ဝယ်ပို့ပေးရသည့် ဆယ့်ငါးယောက်မြောက် အရန်လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း နာကျင်စွာ သိရှိလိုက်ရပေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဆွန်ဖုန်းသည် သူ၏ ဘဝကြီးမှာ အလွန်တရာ မှောင်မိုက်နေပြီဟု ခံစားလာရကာ မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ရန်ပင် အကြိမ်ကြိမ် တွေးတောခဲ့မိသည်။ သို့သော် ဟွာရှား အီးစပေါ့အသင်းက ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံဆု ဖလားကြီးကို ရယူနိုင်သည့် အချိန်အထိ စောင့်ကြည့်ပြီးမှသာ သေမည်ဟု ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သဖြင့် ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမျှမကသေးဘဲ ကျောင်းပြီးသွားသောအခါ သူ၏ ကံဆိုးမှုများက ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ ဘွဲ့ရပြီး တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း အလုပ်ပေါင်းမြောက်မြားစွာ ပြောင်းရွှေ့လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အလုပ်တွင်မျှ တစ်လပြည့်အောင်ပင် မမြဲခဲ့ချေ။

ထို့နောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေခဲ့သော သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်၏ လှည့်စားမှုကြောင့် ချွမ်းရှောင် ခေါ် တရားမဝင် ကွန်ရက်ချိတ်ဆက် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

ထိုနေရာတွင် သူ၏ ဘဝအတွက် အမှောင်မိုက်ဆုံးနှင့် အဆိုးရွားဆုံးသော နေ့ရက်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ငွေကြေးထောင်ပေါင်းများစွာလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုနေရာတွင် တစ်လကျော်ခန့် အာလူး၊ ဂေါ်ဖီနှင့် ထမင်းဖြူတို့ကိုသာ စားသောက်ကာ ဒုက္ခခံခဲ့ရပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

အပြင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းသည် ဘဝကို သေချာစွာ ရှင်သန်သွားမည်ဟု သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အလုပ်တစ်ခုကို သေချာစွာ ရှာဖွေလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ယနေ့သည် သူ၏ အားလပ်ရက် ဖြစ်သောကြောင့် ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာဖြင့် ထျန်းဟိုင်မြို့၏ ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ငါးမျှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ လက်ထဲတွင် အင်တာနက်ဆိုင်သို့ သွားရောက်ရန် ငွေကြေးမရှိတော့သောကြောင့်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင် ထိုင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ငါးမျှားနေသော ဆွန်ဖုန်း၏ အထီးကျန်ဆန်သော ကျောပြင်ကို ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ အထီးကျန်ဆန်စွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

“ဒုတ်…”

ကောင်းကင်ယံမှ ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး ပြုတ်ကျလာပြီး သူ၏ ခေါင်းကို တည့်တည့်မတ်မတ် လာရောက်မှန်ကန်သွားလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးတွင် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့သည်။ အချိန်အတန်ကြာ သတိပြန်လည်လာသောအခါ ဆွန်ဖုန်းသည် နေရာမှ အမြန်ခုန်ထကာ ကောင်းကင်ကြီးအား မော့ကြည့်၍ နာရီဝက်ခန့်မျှ အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေတော့သည်။

"တောက်... ငယ်ငယ်ကတည်းက ကံဆိုးလာခဲ့တာ... အခုတော့ ကံကောင်းတော့မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ... အေးအေးဆေးဆေး ငါးလာမျှားတာကိုတောင် ကျောက်တုံးနဲ့ အပေါက်ခံရပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးတွေ ပေကုန်ပြီ..."

ဆွန်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ အလွန်တရာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လူတစ်ယောက် ကံဆိုးနေချိန်တွင် ရေသောက်လျှင်ပင် သွားကြားညပ်တတ်သည်ဆိုသော စကားအတိုင်း သူသည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင် ထိုင်ကာ ငါးမျှားနေစဉ် ကျောက်တုံးဖြင့် အပေါက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ဒဏ်ရာကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာမဲ့သွားရသည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သွေးထွက်ရပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အား လာမှန်သော ထိုကျောက်တုံးကို ရှာဖွေကာ အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်ပစ်ရန် စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း အချိန်အတန်ကြာ ရှာဖွေပြီးသည့်တိုင်အောင် မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အိမ်သို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆက်လက်၍ ကံဆိုးကာ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီး မိမိကိုယ်ကို သေကြောင်းကြံမိမည်ကို စိုးရိမ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ထူးဆန်းသော အီလက်ထရောနစ် အသံတစ်ခုက ဆွန်ဖုန်း၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"X ကြယ်စုတန်း၏ တတိယမျိုးဆက် ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်အား အသက်သွင်းနေပါသည်... ပိုင်ရှင်အား ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်... ပိုင်ရှင်နှင့် စနစ်ကို ချိတ်ဆက်နေပါသည်... ချိတ်ဆက်နေပါသည်... ချိတ်ဆက်မှု အောင်မြင်ပါပြီ... ပိုင်ရှင် ဆွန်ဖုန်းသည် X ကြယ်စုတန်း၏ တတိယမျိုးဆက် ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်၏ ပိုင်ရှင်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပါပြီ... ပိုင်ရှင်မှ ညွှန်ကြားချက် ပေးအပ်နိုင်ပါပြီ..."

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအသံကြောင့် ဆွန်ဖုန်းမှာ လွန်စွာ ထိတ်လန့်သွားရပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခွေးမသား... ဘယ်သူလဲ... အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့စမ်း... နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးနော်... ဓားပြတိုက်ချင်ရင်တောင် ညဘက် အမှောင်ထဲမှာ လာတိုက်လေ..."

သူသည် မကြာခဏ ဓားပြတိုက်ခံရလေ့ရှိပြီး ထိုသို့ အတိုက်ခံရချိန်တိုင်းမှာ ညဘက် လမသာသော အချိန်များတွင်သာ ဖြစ်သည်။ ဆွန်ဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရှိရချေ။

"ပိုင်ရှင်... ကျွန်တော်က ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ ရှိနေတာပါ... ထိတ်လန့်စရာ မလိုပါဘူး..."

"အား... သရဲ..."

ထိုအသံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသောအခါ ဆွန်ဖုန်းသည် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ခြေကုန်သုတ်ကာ ပြေးလွှားလေတော့သည်။

"ပိုင်ရှင် မပြေးပါနဲ့... X ကြယ်စုတန်းရဲ့ တတိယမျိုးဆက် ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်အကြောင်း ရှင်းပြတာကို အရင်နားထောင်ပေးပါ... ဒါက စနစ်ချိတ်ဆက်ပြီးတာနဲ့ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်ပါ... ကျွန်တော် ရှင်းပြလို့ ပြီးသွားရင်တော့ ပိုင်ရှင် ဆက်ပြေးလို့ ရပါပြီ..."

"ဟင်... ဘာ X ကြယ်စုတန်း တတိယမျိုးဆက် ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်လဲ... ဘာတွေ ရှင်းပြမှာလဲ... မင်းက သရဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

တတိယအကြိမ်မြောက် အသံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင်မှ ဆွန်ဖုန်းသည် ထိုအသံမှာ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။ ဆွန်ဖုန်းသည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလုနီးပါး အခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... အဲဒီ ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်ဆိုတာကကော ဘာကြီးလဲ..."

"ကျွန်တော်က X ကြယ်စုတန်း တတိယမျိုးဆက် ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်ရဲ့ အသံလက်ထောက် စနစ်ပါ... ဒီရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်ဆိုတာက X ကြယ်စုတန်းရဲ့ ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး နည်းပညာတွေထဲက ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး စက်ရုံတစ်ခုလို့လည်း ခေါ်ဆိုနိုင်ပါတယ်..."

"ဟင်... ဘာကြီး..."

ဆွန်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်မှ ပြောလာသော စကားများကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ ကြက်သေသေသွားရသည်။ ဘာတွေပြောနေမှန်း သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် တစ်နာရီခန့် ကြာအောင် အသေးစိတ် ရှင်းပြပြီးနောက်တွင်မူ ဆွန်ဖုန်းတစ်ယောက် သဘောပေါက်သွားပြီး သူသည် အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုကို ကောက်ရလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားလေတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် မကြာမီမှာပင် ဘဝ၏ အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ သူဌေးတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး ချောမောလှပသော မိန်းမချောလေးများကို လက်ထပ်နိုင်တော့မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားသည်။ အမှန်တကယ်တော့ ယခုအခါတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် X ကြယ်စုတန်း တတိယမျိုးဆက် ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်၏ အသုံးပြုသူ သို့မဟုတ် ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် ကမ္ဘာမြေ၏ နည်းပညာထက် နှစ်ပေါင်းရာချီ သာလွန်နေသော အဆင့်မြင့် နည်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်သည် ယခုအခါ ဆွန်ဖုန်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်တွင် နာရီတစ်လုံးအသွင်ဖြင့် တည်ရှိနေသည်။ ဆွန်ဖုန်း၏ ခေါင်းကို လာမှန်သော ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသည့် ကျောက်တုံးလေးမှာ ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ထိုကျောက်တုံးလေးသည် အလွန်လှပသော ငွေရောင်နာရီလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆွန်ဖုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ စောစောက ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာလည်း ထိုစနစ်ထဲမှ အသိဉာဏ်တု အသံလက်ထောက် စနစ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်နာရီခန့် ရှင်းပြချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းသည် ဤစနစ်မှာ X ကြယ်စုတန်းမှ အဆင့်မြင့် နည်းပညာထုတ်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

သို့သော် အဘယ်ကြောင့် ကမ္ဘာမြေသို့ ရောက်ရှိလာသနည်း ဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိရှိပေ။ ထိုကိစ္စကို ခေတ္တမေ့ထားလိုက်ပြီး ဤလက်ပတ်နာရီ အရွယ်အစားမျှသာ ရှိသော အရာလေးကို မည်သို့ကြောင့် ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စက်ရုံဟု ခေါ်ဆိုရသနည်း ဆိုသည်ကို စဉ်းစားကြည့်ရာ ထိုနာရီလေးအတွင်း၌ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

စနစ်က သူ့အား ရေအောက်ကမ္ဘာ၏ မြင်ကွင်းများကို ဦးနှောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပုံဖော်ပြသလာသည်။ မြင်ကွင်းကျယ်ကြီးသည် ရေမျက်နှာပြင်မှနေ၍ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရေအောက်ကြမ်းပြင်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဆင်းသွားသည်။ ထိုရေအောက် ကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၏ ရေဖိအားသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး သံမဏိများကိုပင် ကြိတ်ချေပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် ထိုဖိအားများကြားတွင်မှ ဧရာမ ရွှေသင်္ဘောပျက်ကြီးများကို တွေ့ရှိရလေသည်။ ထိုရွှေသင်္ဘောပျက်ကြီးများသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ကိုယ်ပိုင် အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှင့်နေကာ ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကြီးများအလား ခမ်းနားထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေကြသည်။ ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရွှေသားကိုယ်ထည်များနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော ရွက်တိုင်များသည် ရေအောက်ကြမ်းပြင်၏ အန္တရာယ်များပြားမှုနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများကို ဖော်ညွှန်းနေပေသည်။ ဤသည်မှာ စနစ်၏ ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြိုတင် ပုံဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မြင်သာသော အရွယ်အစားမှာ လက်ပတ်နာရီ တစ်လုံးသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ်မှာ ကျွန်းတစ်ကျွန်းစာမျှ ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ ၎င်းအတွင်းတွင် သိုလှောင်ရုံများ၊ တွင်းထွက်ပစ္စည်း တူးဖော်ရေး စက်ရုပ်များ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စက်ရုပ်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော တူးဖော်ရေး ကိရိယာများ ပါဝင်ပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခုအခါ ဆွန်ဖုန်းသည် ဝတ္ထုများထဲတွင် ပါဝင်လေ့ရှိသော မှော်ဝင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကဲ့သို့ ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းနိုင်သည့် နေရာလွတ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာလွတ်မှာ ကျွန်းတစ်ကျွန်းစာမျှ ကျယ်ဝန်းပြီး သူ၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ပေးမည့် တွင်းထွက်ပစ္စည်း တူးဖော်ရေး စက်ရုပ်များ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသမားများနှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများလည်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယခု သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ပင်လယ်အောက်ခြေ၌ သတ္တုကြောတစ်ခု ရှိနေပါက ဆွန်ဖုန်းသည် သူ၏ စက်ရုပ်များကို အမိန့်ပေးကာ ကိရိယာများဖြင့် ချက်ချင်း တူးဖော်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ တူးဖော်ရရှိသော သတ္တုများကိုလည်း သူ၏ နေရာလွတ် သိုလှောင်ရုံထဲသို့ တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဆွန်ဖုန်း၏ ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်တွင် စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်စွမ်းလည်း ပါဝင်သေးသည်။ ၎င်းသည် ရေအောက်ရှိ အမျိုးမျိုးသော သတ္တုကြောများ၊ အဖိုးတန် ရေထွက်ဆေးဝါးများနှင့် အစားအစာများကို ရှာဖွေထောက်လှမ်းပေးနိုင်ပေသည်။ ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်း အကွာအဝေးမှာ ကီလိုမီတာ ငါးဆယ် အတွင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူသားများတွင် ရေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများမှ သယံဇာတများကို တူးဖော်နိုင်စွမ်း မရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ ဆွန်ဖုန်းမှာမူ ထိုအရာများကို လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤစနစ်၏ စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်စွမ်းသည် ကီလိုမီတာ ငါးဆယ်အတွင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် အံတုနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ မည်သည့် သတ္တုကြောမျိုးပင် ဖြစ်ပါစေ ဆွန်ဖုန်းနှင့် ကီလိုမီတာ ငါးဆယ်အတွင်း၌ ရှိနေပါက အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။