အခန်း ၁၆

အခန်း (၁၆) သံသတ္တုကြောကို စတင် ခိုးယူခြင်း

တစ်ပတ်ကြာပြီးနောက်တွင် ဆွန်ဖုန်း၏ ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်ကြီးသည် စက်ရုပ် တစ်ရာနှင့် A အဆင့် တူးဖော်ရေး ကိရိယာ ငါးခုအတွက် အားအပြည့် သွင်းပေးပြီး ဖြစ်သဖြင့် တောင်တရုတ်ပင်လယ်သို့ သွားရောက်ကာ သံသတ္တုကြော ခိုးယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အသံလက်ထောက်၏ အသိပေးချက်အရ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် လုပ်ငန်းခွင်၌ ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ရေအောက်တွင် သုံးရက်ခန့် နေထိုင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် A အဆင့် တူးဖော်ရေး ကိရိယာများသည် တစ်ရက်လျှင် သံသတ္တု တန်ချိန် ငါးသိန်းခန့် တူးဖော်နိုင်ပြီး တူးဖော်ရရှိသော သတ္တုတုံးများကို ရေအောက်ကြမ်းပြင်တွင် ပုံထား၍ မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပုံထားပါက အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် တူးဖော်ရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆွန်ဖုန်းသည် သိုလှောင်ရုံထဲသို့ ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းရန် လိုအပ်ပေသည်။ ဤအတွက်ကြောင့် သူသည် သုံးရက်စာ စားစရာ သောက်စရာများကို သိုလှောင်ရုံထဲတွင် အသင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

လိုအပ်သည်များ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းသည် သူ၏ BMW i8 ပြိုင်ကားကို မောင်းနှင်ကာ ကမ်းစပ်ရှိ အပန်းဖြေစခန်းသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ကားကို သေချာစွာ ရပ်ထားခဲ့ပြီးနောက် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုသို့ သွားကာ ရေငုပ်စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းကာ တောင်တရုတ်ပင်လယ်ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

တောင်တရုတ်ပင်လယ်၊ ဖိလစ်ပိုင် နိုင်ငံ၏ ကမ်းလွန်ရှိ သံသတ္တုကြော နေရာတွင်...

ကမ်းလွန် တူးဖော်ရေး ပလက်ဖောင်းပေါ်၌ အမေရိကန် တစ်ဦးသည် ဝိုင်နီကို သောက်ရင်း ရေအောက်မှ အဆက်မပြတ် သယ်ဆောင်လာသော သံသတ္တုတုံးများကို ကြည့်ကာ လွန်စွာ ကျေနပ်အားရနေလေသည်။

"ဟားဟား... တန်ချိန် သန်းရှစ်ဆယ်လောက် ရှိတဲ့ ဒီသံသတ္တုကြောကြီးကို ငါတို့ ဆယ်နှစ်လောက် အေးအေးဆေးဆေး တူးလို့ ရတယ်... ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ တကယ့်ကို အမြတ်ကြီး စားရတော့မယ်..."

အမေရိကန် လူမျိုး ဂျက် က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါ့ကွာ... ဒီဖိလစ်ပိုင်တွေကို ငါတို့ အမေရိကန်ရဲ့ လက်နက်အင်အားနဲ့ ခြိမ်းခြောက်ပြီး ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးရဲ့ ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက်နဲ့တင် ဒီသတ္တုကြောကို ရလိုက်တာ... တွေးကြည့်လေ ရယ်ချင်လေပဲ..."

အခြား အမေရိကန် တစ်ဦးဖြစ်သူ မင်ခိုင် ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဟွန်း... ဒီဖိလစ်ပိုင်တွေ ဉာဏ်ပြေးလို့ပေါ့... ငါတို့ အမေရိကန်တွေကသာ ကာကွယ်မပေးရင် သူတို့တွေ တရုတ်တွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ ခေါင်းတောင် မဖော်နိုင်လောက်ဘူး..."

"အင်း... ဒီဖိလစ်ပိုင်တွေက ငါတို့ကို အားကိုးပြီးမှ တောင်တရုတ်ပင်လယ်မှာ ဒီလောက်တောင် ရမ်းကားရဲတာလေ... ဒါပေမယ့် သူတို့လည်း လူပါးတယ် ဆိုရမယ်... ငါတို့ အမေရိကန်က သူဌေးကြီးတွေ တောင်တရုတ်ပင်လယ်မှာ လာပြီး သယံဇာတတွေကို တူးဖော်ခွင့် ပြုထားတာကိုး..."

"ဟားဟား... အဲဒီလို လုပ်လိုက်တော့ ငါတို့ အမေရိကန်ရဲ့ သယံဇာတ လိုအပ်ချက်တွေကို အများကြီး လျှော့ချပေးနိုင်တာပေါ့..."

"ဟုတ်တယ်လေ... ပြီးတော့ ငါတို့လည်း ငွေတွေ အများကြီး မြတ်တာပေါ့..."

"ဟားဟား... မှန်လိုက်လေ..."

ထိုအမေရိကန် နှစ်ဦးမှာ အပေါ်မှနေ၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးကာ ကြွားလုံးထုတ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် ဆွန်ဖုန်းက သံသတ္တုများကို ခိုးယူနေသည်ကိုတော့ လုံးဝ မသိရှိကြချေ။

ရေအောက် မီတာ တစ်ရာ့ငါးဆယ် အနက်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် မညီညာသော ရေအောက်ကြမ်းပြင်ကို ကြည့်နေသည်။ အသံလက်ထောက်၏ အသိပေးချက်အရ ဤကြမ်းပြင်အောက် မီတာ ငါးဆယ်ခန့်တွင် သံသတ္တုကြော တည်ရှိနေကြောင်း သိရှိရသည်။

"ကောင်းပြီ... A အဆင့် တူးဖော်ရေး ကိရိယာ ငါးခုနဲ့ အကူ စက်ရုပ် တစ်ရာကို အခုချက်ချင်း ထုတ်လိုက်စမ်း..."

ဆွန်ဖုန်းသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ တူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းများကို ချက်ချင်း စတင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

ဆွန်ဖုန်း၏ ဘယ်ဘက် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ လက်ပတ်နာရီမှ လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခရီးသည်တင် လေယာဉ် အရွယ်အစားခန့် ရှိသော A အဆင့် တူးဖော်ရေး ကိရိယာ ငါးခုနှင့် စက်ရုပ် တစ်ရာတို့မှာ ရေအောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။

"အကာအကွယ် အလွှာကို ဖွင့်ပြီး စတင် တူးဖော်ကြတော့..."

ဆွန်ဖုန်းက ခပ်ပြတ်ပြတ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အမိန့်နာခံလျက်ပါ ပိုင်ရှင်... အကာအကွယ် အလွှာကို ဖွင့်နေပါပြီ... တူးဖော်ရေး ကိရိယာတွေနဲ့ စက်ရုပ်တွေဆီကို ပရိုဂရမ်တွေ ထည့်သွင်းနေပါတယ်... ပရိုဂရမ် ထည့်သွင်းခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ... စတင် တူးဖော်ပါတော့မယ်..."

အသံလက်ထောက်၏ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့်အတူ မမြင်ရသော အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခု ပွင့်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးထိ ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။

ထိုအကာအကွယ် အလွှာ ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တူးဖော်ရေး ကိရိယာ ငါးခုနှင့် စက်ရုပ်များသည် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းကာ စတင် တူးဖော်ကြလေတော့သည်။

ဤအကာအကွယ် အလွှာကို အဘယ်ကြောင့် ဖွင့်ရသနည်း ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ပြင်ပမှ ရေဒါများ၏ ရှာဖွေမှုကို တားဆီးပေးနိုင်ရုံသာမက အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် အသံများကိုလည်း အပြင်သို့ မထွက်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဆွန်ဖုန်း၏ တူးဖော်ရေး ကိရိယာများသည် ကမ္ဘာမြေ၏ နည်းပညာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေသဖြင့် ဒီဇယ်အင်ဂျင်များကဲ့သို့ ဆူညံသံများ မထွက်ပေါ်သော်လည်း မြေကြီးကို တူးဖော်ရာတွင်နှင့် သတ္တုများကို ခွဲထုတ်ရာတွင် အသံအနည်းငယ်တော့ ထွက်ပေါ်နိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအကာအကွယ် အလွှာကို ဖွင့်ထားခြင်းက ခိုးယူရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပိုမို ပြီးပြည့်စုံစေမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် တောင်တရုတ်ပင်လယ်တွင် အမေရိကန် စစ်သင်္ဘောများ ရှိနေနိုင်သဖြင့် ဤအကာအကွယ် အလွှာသည် ပို၍ပင် အရေးပါလှပေသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

A အဆင့် တူးဖော်ရေး ကိရိယာ တစ်ခုသည် လေဆာတူးစက်များကို ဖွင့်လှစ်ကာ ရေအောက်ကြမ်းပြင်ကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ လေဆာတန်းများ၏ အစွမ်းကြောင့် အချင်း မီတာ နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိသော တွင်းကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး..."

စက္ကန့်ပိုင်း အတွင်းမှာပင် တူးဖော်ရေး ကိရိယာသည် သံသတ္တုကြောရှိရာ မြေအောက် အနက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တကယ့် တူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းများကို စတင်ရန် နေရာယူလိုက်လေတော့သည်။

"ဘုရားရေ... ငါးစက္ကန့်လေး အတွင်းမှာ မီတာ ငါးဆယ်လောက် နက်တဲ့ တွင်းကြီး တစ်ခုကို တူးနိုင်တယ် ဆိုတော့... ဒီအရှိန်အဟုန်နဲ့ ဒီနည်းပညာကို ကြည့်ရတာ တစ်ရက်ကို သံသတ္တု တန်ချိန် ငါးသိန်းလောက် တူးနိုင်တယ် ဆိုတာ ငါ လုံးဝ ယုံသွားပြီ..."

ဆွန်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်ပင် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရလေသည်။

တူးဖော်ရေး ကိရိယာ ငါးခုလုံးသည် မြေအောက် မီတာ ငါးဆယ် အနက်ရှိ သံသတ္တုကြောကို ဖောက်ထွင်း ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် စကင်န်ဖတ်ခြင်းများကို အလိုအလျောက် ပြုလုပ်ကာ တကယ့် တူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းများကို စတင်ကြလေတော့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

တူးဖော်ရေး ကိရိယာ တစ်ခုမှ အနီရောင် လေဆာတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံသတ္တုကြောကြီးကို ချက်ချင်းပင် ပေါင်ချိန် ထောင်ဂဏန်းခန့် ရှိသော သံသတ္တုတုံး အပိုင်းအစလေးများ အဖြစ်သို့ ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် စက်ရုပ်လက်တံများက ထိုသတ္တုတုံးများကို ကိရိယာ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်ရာ ထိုလမ်းကြောင်းမှ တစ်ဆင့် ဆွန်ဖုန်း၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။

ငါးမိနစ်ပင် မကြာလိုက်ချေ။ တူးဖော်ရေး ကိရိယာ ငါးခုမှ သံသတ္တု တန်ချိန် နှစ်သိန်းခန့်ကို တူးဖော်ပြီးစီးကာ ဆွန်ဖုန်း၏ အရှေ့သို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။

တောင်ကုန်းငယ် တစ်ခုအလား ပုံနေသော သံသတ္တုတုံးများကို ကြည့်ကာ ဆွန်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်မှုမှ မရုန်းထွက်နိုင်သေးချေ။

"မင်းနှမ... ဒီအရှိန်နဲ့သာဆိုရင် ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာ ဒီတန်ချိန် သန်းရှစ်ဆယ် ရှိတဲ့ သတ္တုကြောကြီး တစ်ခုလုံး ပြောင်သွားမှာပဲ..."

ဆွန်ဖုန်းသည် ရေအောက်တွင် ဝမ်းသာလွန်း၍ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရလေသည်။ သို့သော် A အဆင့် တူးဖော်ရေး ကိရိယာ တစ်ခုသည် အားအပြည့် သွင်းထားပါက သုံးရက်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ပြန်လည် အားသွင်းရန် တစ်ပတ်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သဖြင့် ထိုအချက်ကို တွေးမိကာ အနည်းငယ် နှမြောသွားမိသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက သူသည် သီတင်းပတ် နှစ်ပတ်ခန့် အတွင်း ဤသတ္တုကြော တစ်ခုလုံးကို ပြောင်စင်အောင် ခိုးယူပြီး အပေါ်မှ အမေရိကန် နှစ်ဦးကို အိမ်သာထဲတွင် ငိုကြွေးစေမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ပိုင်ရှင်... ဝမ်းနည်းမနေပါနဲ့... သံသတ္တုတုံးတွေကို သိုလှောင်ရုံထဲ မြန်မြန် သိမ်းလိုက်ပါ... မဟုတ်ရင် ရေပြင်ပေါ် ရောက်တဲ့အထိ ပုံသွားပါလိမ့်မယ်..."

အသံလက်ထောက်က သတိပေးလိုက်သည်။

"အို... ဟုတ်ပြီ..."

ဆွန်ဖုန်းသည် အသိပြန်ဝင်လာပြီး သံသတ္တုတုံးများကို သိုလှောင်ရုံထဲသို့ အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် တစ်ရက်တာ အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

နံနက်ပိုင်းက ဝမ်းသာအားရဖြင့် သံသတ္တုတုံးများကို သိမ်းဆည်းနေသော ဆွန်ဖုန်းသည် ယခုအခါတွင်မူ စက်ရုပ် တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အလိုအလျောက် သိမ်းဆည်းနေရသဖြင့် အတော်လေး ငြီးငွေ့နေလေပြီ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တူးဖော်ရေး ကိရိယာ ငါးခုမှာ အဆက်မပြတ် တူးဖော်နေပြီး သံသတ္တုတုံးများကိုလည်း သူ၏ အရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် ပို့ဆောင်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဆွန်ဖုန်းသည် ထိုသတ္တုတုံးများကို သိုလှောင်ရုံထဲသို့ သိမ်းဆည်းရသည့် အလုပ်တစ်ခုတည်းကိုသာ တစ်နေကုန် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျစ်... ဒီငွေ ရှာရတာ မလွယ်ပါလား..."

ဆွန်ဖုန်းက ညည်းတွားလိုက်သည်။ သုံးရက်အတွင်း သံသတ္တု တန်ချိန် တစ်သန်းခွဲ ခိုးယူနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ရေအောက်တွင် သုံးရက်တိတိ နေထိုင်ပြီး ဤအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေရမည် ဖြစ်ပေသည်။ စားသောက်ချိန်နှင့် အိပ်ချိန်များကိုပင် ရေအောက်၌သာ ကုန်ဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြား စီးပွားရေးသမားများသာ ဆွန်ဖုန်း၏ ညည်းတွားသံကို ကြားလိုက်ရပါက သူ့အား အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားပစ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။ နေရာမှာ ရပ်နေရုံဖြင့် သုံးရက်အတွင်း သံသတ္တု တန်ချိန် တစ်သန်းခွဲ ရရှိမည် ဆိုပါက မည်သူက မလုပ်ဘဲ နေမည်နည်း။ သူကများ လာပြီး ညည်းတွားနေသေးသည်။ တကယ့်ကို တန်ဖိုးမထားတတ်သော လူပင် ဖြစ်ပေသည်။