အခန်း ၂၅

အခန်း (၂၅) သူက ဘယ်သူလဲ

နောက်တစ်ခန်းတွင်တော့ ဟယ်မင်ယီ တစ်ယောက် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ခေါင်းမှ မီးခိုးထွက်မတတ် ဖြစ်နေလေသည်။ မနက်မိုးလင်း၍ သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝ ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမသည် ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲလေတော့သည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယန်ရွှယ်မှာ ဘာပြောရမည်မှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေပြီး ဟယ်မင်ယီကို ဝင်ရောက် တားဆီးရန်လည်း မဝံ့ရဲချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ယမန်နေ့ညက ဟယ်မင်ယီသည် မူးယစ်နေစဉ် အတွင်း၌ပင် သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝ ဆုံးရှုံးသွားကြောင်းကို သိရှိခဲ့သော်လည်း အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် ထိုအတိုင်းပင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့မနက် အိပ်ရာနိုးလာသောအခါ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည် သတိရကာ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဆွန်ဖုန်း... ခွေးကောင်... အခုချက်ချင်း ထစမ်း... နင့်ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်..."

ဟယ်မင်ယီသည် တစ်ခန်းဝင် တစ်ခန်းထွက် ရှာဖွေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ အခန်းကို တွေ့သွားပြီး တံခါးကို အားကုန် ကန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။ ထိုတရားခံမှာ ကုတင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လှဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ ဒေါသများ ပို၍ပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေတော့သည်။

"အား... လူယုတ်မာ... နင့်ကို ငါ သတ်မယ်..."

ဟယ်မင်ယီသည် ကုတင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အိပ်မှုန်စုံမွှား ဖြစ်နေသော ဆွန်ဖုန်းအား ဝင်ရောက် လုံးထွေးလေတော့သည်။

"ဟေ့... ဟေ့... ဘာလုပ်တာလဲ... ကိုယ့်ယောကျ်ားကို ပြန်သတ်မလို့လား..."

ဆွန်ဖုန်းသည် ဟယ်မင်ယီ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အိပ်ချင်ပြေသွားပြီး သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖမ်းချုပ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ဖိထားလိုက်လေသည်။

"နင်... နင်... လူယုတ်မာ... ပြီးခဲ့တဲ့ညက... နင် ငါ့ကို..."

ဟယ်မင်ယီသည် ရုန်းကန်နေရင်း မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်။ ပြီးခဲ့သောညက အဖြစ်အပျက်ကို ပြောရန်ပင် ရှက်ရွံ့လွန်း၍ စကားများ ဆို့နင့်နေကာ ဆွန်ဖုန်းအား သတ်ချင်ဖြတ်ချင်သော အကြည့်များဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေလေတော့သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ညက... ပြီးခဲ့တဲ့ညက ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဆွန်ဖုန်းက ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

"နင်... နင့်ကို ငါ ရဲတိုင်မယ်..."

ဟယ်မင်ယီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တိုင်လေ... ပြီးခဲ့တဲ့ညက ငါက မင်းကို ကယ်ခဲ့တာနော်... ပြီးတော့ ရဲတိုင်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေ အားလုံး လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားမှာပဲ... ငါကတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး... အလွန်ဆုံး ထောင်ထဲမှာ ရက်အနည်းငယ် နေရုံပဲ ရှိတာ..."

ဆွန်ဖုန်းက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"နင်... လူယုတ်မာ..."

ဟယ်မင်ယီ၏ မျက်လုံးမှ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာလေသည်။ မှန်ပေသည်။ သူမသည် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ကွက်၍ ဤကိစ္စကို မည်သည့်အခါမျှ ဖွင့်ဟပြောဆိုရဲမည် မဟုတ်ချေ။ ဤလူယုတ်မာ၏ လက်ချက်နှင့် မိသွားသော်လည်း ထို လီကျီဝမ် ဆိုသော ခွေးကောင်၏ လက်ထဲ ကျရောက်သွားခြင်းထက်မူ သာသေးသည်ဟု သူမ တွေးတောလိုက်မိသည်။

"ဒါ... ဒါဆိုရင်လည်း နင် ငါ့ကို တာဝန်ယူရမယ်..."

"တာဝန်ယူရမှာပေါ့..."

ဆွန်ဖုန်းက နှာခေါင်းကို ပွတ်ရင်း ဖြေလိုက်သည်။ ဟယ်မင်ယီမှာ ယမန်နေ့ညက အပျိုစင်လေး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ အပျိုစင်လေး၏ အရသာမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပေသည်။

"ငါ့ကို လွှတ်..."

"အို... ကောင်းပါပြီ..."

ဆွန်ဖုန်းက ဟယ်မင်ယီကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဟယ်မင်ယီသည် ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင် ပြုပြင်လိုက်ကာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆွန်ဖုန်းအား ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆို နင်က ငါ့ရဲ့ ရည်းစား အဖြစ် နေရမယ်... တခြား မိန်းမတွေနဲ့ လုံးဝ ပတ်သက်ခွင့် မရှိဘူး... အဲဒါ ပထမ အချက်ပဲ... ဒုတိယ အချက်က ငါ ခေါ်တဲ့ အချိန်တိုင်း နင် အမြဲတမ်း ရောက်လာရမယ်..."

ဟယ်မင်ယီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆွန်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

'မင်းနှမ... အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာနဲ့ ခေါင်းပေါ် တက်ချင်နေတာလား... မင်းက လှပြီး သူဌေးသမီး ဖြစ်နေတိုင်း ငါက ကြိုက်ရမှာလား...'

ဆွန်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဟယ်မင်ယီကို လုံးဝ သဘောမကျချေ။ ဤသူဌေးသမီး၏ မောက်မာသော အချိုးကို သူ အလွန် မုန်းတီးပေသည်။

"အစ်ကိုဖုန်း... ကျွန်မ အပြင်ထွက်နေပေးရမလား..."

ထိုအချိန်တွင် ဘေး၌ ရပ်နေသော ယန်ရွှယ်က အခြေအနေကို ရိပ်မိကာ ရှောင်ထွက်ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ်၏ စကားကြောင့် ဟယ်မင်ယီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ယန်ရွှယ်အား စူးစူးစမ်းစမ်း ကြည့်လိုက်ပြီး ဆွန်ဖုန်းကို စစ်ကြောသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ..."

ဟယ်မင်ယီ၏ စကားကြောင့် ယန်ရွှယ်၏ ကိုယ်လေး အနည်းငယ် တုန်သွားပြီး မျက်နှာ အမူအရာလည်း ပျက်သွားလေသည်။ သူမသည် ဆွန်ဖုန်းအား ခိုးကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ဝင်မပြောရဲချေ။

"သူက ငါ့ရဲ့ မယားငယ် လေ..."

ဆွန်ဖုန်းက စီးကရက် တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ရင်း ခပ်အေးအေးပင် ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာ..."

ဟယ်မင်ယီသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီး ခါးထောက်ကာ ယန်ရွှယ်အား လက်ညှိုးထိုးပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"မိန်းမယုတ်... အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း... ငါ့မျက်စိရှေ့ကနေ ပျောက်သွားစမ်း..."

ထို့နောက် သူမသည် ဆွန်ဖုန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

"နောက်ဆို တခြား မိန်းမတွေနဲ့ ရှုပ်တာမျိုး လုံးဝ ခွင့်မပြုဘူး... မယားငယ် ထားဖို့ ဆိုတာ ဝေလာဝေးပဲ..."

"ဒါနဲ့... စီးကရက် မသောက်နဲ့..."

ဟယ်မင်ယီက နှာခေါင်းကို ပိတ်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"အို... မင်း ပြောလို့ ပြီးပြီဆိုရင် ထွက်သွားလို့ ရပြီ..."

ဆွန်ဖုန်းက စီးကရက်ကို ဖွာကာ ခြေချိတ်ထိုင်ရင်း လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဆွန်ဖုန်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ ဟယ်မင်ယီသည် သူမ၏ စကားများကို ဆွန်ဖုန်း လုံးဝ အရေးမစိုက်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ပို၍ ဒေါသထွက်လာလေသည်။

"နင်က ငါ့ကို တာဝန်ယူရမယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ... ငါ့ရည်းစား လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်..."

"ငါက မင်းရဲ့ ရည်းစား လုပ်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းက ပြောလို့လဲ... ငါက မင်းကို ငါ့ရဲ့ မယားငယ် တစ်ယောက် အနေနဲ့ပဲ ထားမှာပါ..."

ဆွန်ဖုန်းက စီးကရက်ပြာကို ခါချလိုက်ရင်း အေးဆေးစွာပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"နင်... နင် ဘာသဘောလဲ..."

ဟယ်မင်ယီ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီလိုက် ဖြူလိုက် ဖြစ်သွားပြီး ဆွန်ဖုန်းအား လက်ညှိုးထိုးကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေလေတော့သည်။

"အရေးကြီးတဲ့ စကားကို တစ်ခါပဲ ပြောမယ်... နေချင်ရင် နေ... သွားချင်ရင် သွား... မင်း သဘောပဲ..."

ဆွန်ဖုန်းက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ယန်ရွှယ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အတွက် နံနက်စာ သွားပြင်ပေး... ဒီနေ့ ဝက်ကလီစာ ဆန်ပြုတ် သောက်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ယန်ရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ထွက်သွားလေသည်။

အခန်းထဲတွင် ဆွန်ဖုန်းနှင့် ဒေါသထွက်နေသော ဟယ်မင်ယီတို့ နှစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဟယ်မင်ယီ၏ စိတ်ထဲတွင် လွန်စွာ ခံပြင်းနေမိသည်။ သူမက ဤလူကို သူမ၏ ရည်းစားအဖြစ် လက်ခံရန်ပင် အလွန် စိတ်နှိမ့်ချထားရသည်ဟု တွေးထားသော်လည်း ဤလူက သူမအား အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ သဘောထားနေမည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ သူမသည် ဤကဲ့သို့ အေးတိအေးစက် ဆက်ဆံမှုကို တစ်ခါမျှ မခံခဲ့ရဖူးချေ။

"ကောင်းပြီလေ... ဆွန်ဖုန်း... နင် သတ္တိရှိတယ်... မှတ်ထားလိုက်..."

ဟယ်မင်ယီက ခြိမ်းခြောက် စကားဆိုကာ အခန်းထဲမှ ဒေါသတကြီး ထွက်သွားလေတော့သည်။

ဆွန်ဖုန်းက တံခါးကို အားကုန် ဆွဲပိတ်သွားသော ဟယ်မင်ယီကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်နှာသစ်ရန် ထသွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယန်ရွှယ် ပြင်ဆင်ပေးသော မေတ္တာပါသည့် နံနက်စာကို စားသောက်ကာ ကားမောင်း၍ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

......

သတ္တု ပြုပြင်ဖန်တီးရေး စက်ရုံ ရုံးခန်းထဲတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ဝူမုန်ရှင်း ဂိမ်းဆော့နေသည်ကို ကြည့်ကာ ပြင်းရိစွာ ထိုင်နေရင်း သူ၏ သံသတ္တုတုံး ပြဿနာကို တွေးတောနေမိသည်။

"ကျစ်... ခေါင်းကိုက်လိုက်တာ... ဒီသံသတ္တု တန်ချိန် လေးသန်းခွဲကို ဘယ်လို ရှင်းထုတ်ရမလဲ..."

ဆွန်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် ညည်းတွားနေမိသည်။ ဟိုင်ယန်မြို့ တစ်ဝိုက်တွင် သံသတ္တုတွင်း လုံးဝ မရှိကြောင်းကို သူ စုံစမ်းသိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ အခြား ပြည်နယ်များတွင် ရှိသော်လည်း အလွန် ဝေးကွာလွန်းပေသည်။ လောလောဆယ်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ဟိုင်ယန်မြို့မှ ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်သေးချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟိုင်ယန်မြို့သည် ကမ်းရိုးတန်း မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် အလွန် အဆင်ပြေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ပိုင်ရှင်... သံမဏိ စက်ရုံ တစ်ခု တည်ထောင်လိုက်ပါလား... သံသတ္တုတွေကို သံမဏိ အဖြစ် သန့်စင်ပြီးမှ ရောင်းရင် ပိုလွယ်သလို ငွေလည်း ပိုရနိုင်ပါတယ်..."

ရုတ်တရက် အသံလက်ထောက်က အကြံဉာဏ် ပေးလိုက်လေသည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် အသံလက်ထောက်က ဤကဲ့သို့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် အလိုအလျောက် အကြံဉာဏ် ပေးလာသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သံမဏိ စက်ရုံ တည်ထောင်ရန် အကြံဉာဏ်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

"အင်း... ဒီအကြံက မဆိုးဘူး..."

ဆွန်ဖုန်းက စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ဤအကြံမှာ အတော်လေး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်ဟု တွေးတောမိသည်။ ပထမ အချက်မှာ သူ့ထံတွင် သယံဇာတ ရှိပြီး သံသတ္တု ကုန်ကြမ်း အမြောက်အမြား ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ အချက်မှာ သူသည် စက်ရုံ တစ်ခု တည်ထောင်ပြီး စက်ကိရိယာများ ဝယ်ယူကာ စတင် လည်ပတ်ရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။ အရောင်းအဝယ် ဈေးကွက် ရှာဖွေရေးကိုမူ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေရှင်းသွားနိုင်ပေသည်။

"သံမဏိ စက်ရုံ တည်ထောင်မယ် ဆိုရင် အခက်အခဲဆုံးက စက်ရုံ အဆောက်အအုံ၊ သံရည်ကျို စက်ကိရိယာတွေနဲ့ အရောင်း ဈေးကွက် ရှာဖွေရေး ဆိုတဲ့ သုံးချက်ပဲ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်မယ်... ကျန်တာတွေက ပြဿနာ မရှိဘူး..."

ဆွန်ဖုန်းက စဉ်းစားပြီးနောက် သူ့ဘာသာ ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်... လက်ရှိ ကမ္ဘာမြေရဲ့ အဆင့်နိမ့် သံရည်ကျို နည်းပညာတွေအတွက် ကြီးမြတ်လှတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်ကြီးက မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာ သံရည်ကျို စက်ကိရိယာတွေကို ဒီဇိုင်းဆွဲပြီး ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

"တကယ်လား..."

အသံလက်ထောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဆွန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

အကယ်၍ အသံလက်ထောက် ပြောသည့်အတိုင်း ရေအောက်ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး စနစ်ကြီးက သံရည်ကျို စက်ကိရိယာ အပြည့်အစုံကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်မည် ဆိုပါက သူ့အတွက် ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အခက်အခဲမှာ အရောင်း ဈေးကွက် ရှာဖွေရေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေတော့မည်။

"ဒီကိစ္စကို သေချာ စီစဉ်ရမယ်... သံမဏိ စက်ရုံ တည်ထောင်ဖို့ ဆိုတာ အချိန်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်မှ ရမယ်..."

ဆွန်ဖုန်းသည် ယခုအခါတွင် သံမဏိ စက်ရုံ တစ်ခု တည်ထောင်ရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေတော့သည်။