အခန်း ၄၅

အခန်း (၄၅) စူပါ သွေးရည်ကြည်

ဆွန်ဖုန်းသည် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အလွန်နာကျင်နေပြီး အရိုက်ခံရလွန်းသဖြင့် ခြေထောက်များပင် ကွေးကောက်သွားလုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ဤနေရာမှာ လမ်းထောင့်၏ မှောင်မိုက်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အကူအညီ တောင်းခံရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ အထူးသဖြင့် ဆွန်ဖုန်းမှာ လှုပ်ရှားရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့အောင် နာကျင်နေပြီး လူသန်ကြီး ခြောက်ယောက်၏ ဝိုင်းရိုက်ခံရသော အရသာမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှပေသည်။

ဆွန်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။ 'ခွေးကောင်တွေ... ဘယ်ကောင်က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးနေတာလဲ...' သူ အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း သူ့တွင် ရန်သူဟူ၍ မရှိခဲ့ချေ။ ရွှေလက်ချောင်းစနစ်ကို မရရှိခင်က သူသည် အလွန်အေးဆေးစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ရရှိပြီးနောက်တွင်လည်း တိတ်တဆိတ်သာ ငွေရှာနေခဲ့ကာ မည်သူ့ကိုမျှ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

"ဟို လီကျီဝမ် ဆိုတဲ့ကောင်များလား..." ဆွန်ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လီကျီဝမ်ကိုသာ ပြေးမြင်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြီးခဲ့သည့် တစ်ခေါက်က သူသည် လီကျီဝမ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

"လောကဓံထဲ ဝင်လာပြီးမှတော့ အကျိုးပေးကို ခံရမှာပဲ..." ဆွန်ဖုန်းသည် အေးစက်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် မျက်နှာအပ်ကာ မချိတင်ကဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

စောစောက သူတို့ကို ကြည့်ရသည်မှာ လူမိုက်များ ဖြစ်ကြောင်း ဆွန်ဖုန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် လူမိုက်များကို သွားရောက် ရန်မစခဲ့ဖူးသလို ထိုသူများကလည်း သူ့ထံမှ ငွေညှစ်ခြင်း၊ လုယက်ခြင်းများ မပြုလုပ်ဘဲ ရိုက်နှက်ရန် သီးသန့် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခိုင်းစေလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ တွက်ဆမိသည်။ ရာခိုင်နှုန်း ရှစ်ဆယ်ခန့်မှာ လီကျီဝမ်၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ပိုင်ရှင် ရိုက်နှက်ခံရတာကို တွေ့ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော် အလွန် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါတယ်... တကယ်တော့ ပိုင်ရှင် အနေနဲ့ ရေငုပ်စက်ရုပ်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်လို့ ရပါတယ်..." ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ အသံလက်ထောက်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာလေသည်။

"မအေ... စောစောက မပြောဘူး... ငါ အရိုက်ခံရတာကို ထိုင်ကြည့်နေတယ်ပေါ့လေ..." ဆွန်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ အော်ဆဲလိုက်မိသည်။ သူ တကယ်ကို မေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရေငုပ်စက်ရုပ်မှာ Iron Man ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပြီး ခံစစ်စွမ်းရည်သာမက တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာပါ အလွန် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ရေငုပ်စက်ရုပ်ကို ခေါ်ထုတ်ရန် အဆင်မပြေကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ အကယ်၍ ရေငုပ်စက်ရုပ်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပါက သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားမည် ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် နည်းပညာကို တွေ့ရှိသွားပါက သူ့အား သုတေသန လုပ်ရန် ဖမ်းဆီးသွားကြမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

"ပိုင်ရှင် အရိုက်ခံရတာ ကျွန်တော့် ရင်ထဲမှာ အရမ်း နာကျင်ရပါတယ်..." အသံလက်ထောက်မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အင်တာနက် စကားလုံးများကို မည်သည့်အချိန်က သင်ယူသွားမှန်းပင် မသိလိုက်ရချေ။

"မဖြစ်ဘူး... ရေငုပ်စက်ရုပ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို တခြားသူတွေကို ပေးသိလို့ မဖြစ်ဘူး..." ဆွန်ဖုန်းက ခေါင်းခါကာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်... ကျွန်တော့်မှာ ပိုင်ရှင်ကို ပိုပြီး သန်မာလာစေမယ့် ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိတယ်... စူပါ သွေးရည်ကြည် တဲ့..." အသံလက်ထောက်က မြေကြီးပေါ်မှ မထနိုင်သေးသော ဆွန်ဖုန်းအား အကြံပေးလိုက်သည်။

"စူပါ သွေးရည်ကြည်... ဘာကြီးလဲ..." ဆွန်ဖုန်းမှာ နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စူပါ သွေးရည်ကြည် ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်က ရုပ်ရှင်ကား တစ်ကားဖြစ်တဲ့ ကပ္ပတိန် အမေရိက ထဲက စူပါစစ်သား သွေးရည်ကြည်လိုမျိုးပဲ... ဒါပေမယ့် စူပါ သွေးရည်ကြည်က အဲဒီထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတယ်... တစ်ကိုယ်လုံးကို အပြည့်အဝ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်... စူပါ သွေးရည်ကြည်မှာ အခြေခံ၊ အလယ်အလတ် နဲ့ အဆင့်မြင့် ဆိုပြီး သုံးမျိုး ရှိတယ်... အခြေခံ သွေးရည်ကြည် တစ်ခုတည်းကတင် ကပ္ပတိန် အမေရိက ထဲက စူပါစစ်သား သွေးရည်ကြည်လောက် စွမ်းအားကြီးတယ်..." အသံလက်ထောက်က ဆွန်ဖုန်းအား ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆွန်ဖုန်းမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။ အသံလက်ထောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ အခြေခံ သွေးရည်ကြည်ကပင် ထိုမျှ စွမ်းအားကြီးပါက အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့် သွေးရည်ကြည်များဆိုလျှင် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်နည်းဟု သူ တွေးနေမိသည်။

'အာရှတိုက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး... ကမ္ဘာမြေပြင်ကို ကျော်လွန်ကာ... စကြဝဠာကြီးကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်မလား' ဆွန်ဖုန်းမှာ အရှက်မရှိ တွေးတောကာ စိတ်ကူးယဉ်နေမိသည်။

"အေး... မြန်မြန် ပေးစမ်းပါ... ငါ အခုပဲ ထိုးသွင်းပြီး စောစောက ငါ့ကို ဝိုင်းရိုက်သွားတဲ့ ခွေးကောင်တွေကို ပြန်ကလဲ့စားချေမယ်" ဆွန်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်... လောလောဆယ် ကုန်ကြမ်း မရှိသေးလို့ ထုတ်လုပ်လို့ မရသေးပါဘူး... ပိုင်ရှင့်ဘက်က ကုန်ကြမ်းတွေ ဝယ်ပေးမှ ရပါမယ်... ပြီးတော့ ကမ္ဘာမြေပေါ်က လက်ရှိ ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် အခြေခံ စူပါ သွေးရည်ကြည်ကိုပဲ ထုတ်လုပ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်... အလယ်အလတ်နဲ့ အဆင့်မြင့် သွေးရည်ကြည်တွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ မရှိနိုင်ပါဘူး..." အသံလက်ထောက်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး... အခြေခံ သွေးရည်ကြည်ကတင် ကပ္ပတိန် အမေရိက ထဲက စူပါစစ်သား သွေးရည်ကြည်လောက် စွမ်းအားကြီးနေပြီဆိုတော့ အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းဖို့ လုံလောက်ပါတယ်..." ဆွန်ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

'အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေ ဝယ်ပြီး အခြေခံ သွေးရည်ကြည် ထုတ်လုပ်ရမယ်' ဟု သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒါနဲ့... မင်းက 'ကပ္ပတိန် အမေရိက' ရုပ်ရှင်ကားကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ..." ဆွန်ဖုန်းက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကမ္ဘာမြေပေါ်က အင်တာနက် ကွန်ရက်တွေကို အလိုအလျောက် ဝင်ရောက် ချိတ်ဆက်နိုင်တယ်လေ... ကြိုက်တာကြည့်ပြီး ကြိုက်တာ ဆော့လို့ရတယ်..." အသံလက်ထောက်က ဂုဏ်ယူဝင်ကြွားစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မိုက်တယ်ဟေ့..." ဆွန်ဖုန်းက အသံလက်ထောက်အား လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... ဒီ ရေအောက် တူးဖော်ရေး စနစ်ကြီးက ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ သွေးရည်ကြည်ကိုတောင် ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်တာလား... အစကတော့ ဒီရွှေလက်ချောင်းက ပင်လယ်ကြမ်းပြင်က သတ္တုတွင်းတွေကို တူးဖော်ဖို့လောက်ပဲ အသုံးဝင်မယ် ထင်နေတာ..." ဆွန်ဖုန်းက အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရေငုပ်စက်ရုပ်မှာ သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက်သာ ဖြစ်မည်ဟု တွေးထားခဲ့သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး ပိုင်ရှင်... ရေအောက် တူးဖော်ရေး စနစ်က စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွေအတွက် အဓိက သုံးတာ မှန်ပေမယ့်... စူပါ သွေးရည်ကြည်လိုမျိုး လမ်းဘေးမှာ အပေါစား ဖြစ်နေတဲ့ ပစ္စည်းလောက်ကိုတော့ ကြီးမြတ်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စနစ်ကြီးက အလွယ်တကူ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်..." အသံလက်ထောက်က ဆွန်ဖုန်းအား ရက်စက်စွာပင် ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

"ဘာ... လမ်းဘေးက အပေါစား..."

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ X ဂြိုဟ်စုမှာဆိုရင် ဒီလို စူပါ သွေးရည်ကြည်မျိုးက လမ်းဘေးမှာ ပစ်ထားရင်တောင် ဘယ်သူမှ ကောက်မယူပါဘူး... X ဂြိုဟ်စုသားတွေ အားလုံးက ဒီထက် ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ သွေးရည်ကြည်တွေကိုပဲ သုံးကြတာပါ... ဒီ စူပါ သွေးရည်ကြည် ဆိုတာက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု သမိုင်းမှာ အခြေခံအကျဆုံး တီထွင်မှု တစ်ခုပဲ ဖြစ်လို့ အခုအချိန်မှာ ဘယ်သူမှ မသုံးကြတော့ပါဘူး..." အသံလက်ထောက်က ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အိုကေပါကွာ... မင်းတို့ X ဂြိုဟ်စုက အရမ်း မိုက်တယ်ပေါ့လေ... လမ်းဘေးက အပေါစား ပစ္စည်းက ကမ္ဘာမြေပေါ် ရောက်တော့ တကယ့် အစွမ်းထက် လက်နက်ကြီး ဖြစ်နေတာကိုး..." ဆွန်ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းတွန့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် လဲလျောင်းနေပြီးမှ အားယူ၍ ထကာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ဖွာရင်း ဆေးရုံသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

'ခွေးကောင်တွေ... အရမ်းကို နာတာပဲ... စူပါ သွေးရည်ကြည် ထိုးပြီးရင် မင်းတို့ကို ပြန်ကလဲ့စားချေမယ်...' ဆွန်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။ ထိုလူသန်ကြီးများမှာ မည်သည့် ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း ငွေအနည်းငယ် သုံး၍ စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါက မကြာမီ သိရှိနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် အသံလက်ထောက်ထံမှ အခြေခံ စူပါ သွေးရည်ကြည် ထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်း စာရင်းကို တောင်းယူကာ ဝူမုန်ရှင်းထံသို့ မက်ဆေ့ချ် ပို့၍ ဝယ်ယူခိုင်းလိုက်သည်။

ဝူမုန်ရှင်းကလည်း ဘာမျှ မမေးမြန်းဘဲ ဆွန်ဖုန်း ခိုင်းသည့်အတိုင်း ချက်ချင်း သွားရောက် ဝယ်ယူပေးခဲ့သည်။ တစ်ပတ်ခန့် အတွင်း လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်း အားလုံးကို ရရှိနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။

ဆွန်ဖုန်း ဆေးရုံတက်နေရကြောင်းကို နောက်တစ်နေ့တွင် ဟယ်မင်ယီ သိရှိသွားပြီး ဆေးရုံသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဆွန်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် ဖူးယောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားလေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး အတူနေထိုင်လာသည်မှာ အချိန်သိပ်မကြာသေးသော်လည်း သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ သွေးသားကို လွယ်ထားရပြီ ဖြစ်ရာ သံယောဇဉ် အနည်းငယ်တော့ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ပြည့်တန်ဆာ အိမ်သွားပြီး ပိုက်ဆံမပေးလို့ အရိုက်ခံရတာ မဟုတ်လား..." ဟယ်မင်ယီက ပန်းသီး တစ်လုံးကို အခွံနွှာပေးရင်း ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်ကသာ... အဲဒီလိုနေရာမျိုးကို သွားစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ... အိမ်မှာ မင်းလို လှပတဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ... ဘယ်သွားရက်ပါ့မလဲ..." ဆွန်ဖုန်းက နောက်ပြောင်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရင်တုန်းက သွားဖူးတယ်ပေါ့..."

"မသွားဖူးပါဘူး... မသွားဖူးပါဘူး..." ဆွန်ဖုန်းက ခေါင်းကို ပတ်လည်ရမ်းကာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"ရဲတိုင်မလား..." ဟယ်မင်ယီက အလေးအနက်ထား၍ မေးလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး... သူတို့ကို လူ့လောကထဲ ရောက်လာတာကို နောင်တရသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်" ဆွန်ဖုန်းက အေးစက်သော လေသံဖြင့် ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

"နင် စိတ်မလောနဲ့နော်... နင် ထောင်ကျသွားရင် ငါက ကလေးကို ဖျက်ချပြီး နင့်ကို ထားခဲ့မှာ..." ဟယ်မင်ယီက သတိပေးလိုက်သည်။

"အာ... မဟုတ်ပါဘူး..." ဆွန်ဖုန်းမှာ စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။ ဟယ်မင်ယီက သူ့ကို အထင်လွဲနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

......

"လီသခင်လေး... ကိစ္စပြီးသွားပါပြီ... အဲဒီကောင်ကို သူ့အမေတောင် မှတ်မိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"ကောင်းတယ်... ယွမ် တစ်သိန်းကို မကြာခင် မင်းတို့ ဘဏ်အကောင့်ထဲ လွှဲပေးလိုက်မယ်..." လီကျီဝမ်သည် ဖုန်းထဲမှ ကြမ်းတမ်းသော အသံကြီးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူ၏ ကလဲ့စားချေမှု အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။