အခန်း ၇၃

အခန်း (၇၃) ခေါင်းကြီးပိုင်း သတင်းတွင် ပါလာခြင်း

"တန်ချိန် သန်း ၉၀ တောင် ရှိတဲ့ သံသတ္တုကြော... ဘုရားရေ... ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ တန်ချိန် သန်း ၉၀ တောင် ရှိတဲ့ သံသတ္တုကြောကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး..."

အက်စတန်သည် စစ်ဆေးရေး စက်ကိရိယာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစီရင်ခံစာကို ကြည့်ကာ အလွန်အံ့ဩသွားပြီး မေးရိုးပင် ပြုတ်ကျတော့မတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။

စောစောက သူနှင့် ဂျက်ဆန်တို့မှာ ထိုတရုတ်လူမျိုးအား ငွေများပြီး လူမိုက်ဖြစ်နေသည်ဟု နောက်ကွယ်တွင် လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် မစ္စတာဆွန်..." ဘေးရှိ သတင်းထောက်များ အားလုံးက ဆွန်ဖုန်းကို ဝိုင်းဝန်း ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြလေသည်။ တန်ချိန် သန်း ၉၀ ရှိသော သံသတ္တုကြောကြီး ဖြစ်ရာ ဤသတ္တုတွင်းကို အကုန်တူးဖော်ပြီးပါက ဘီလီယံနာ သူဌေးကြီး ဖြစ်လာတော့မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." ဆွန်ဖုန်းက ဘေးမှ ဂုဏ်ပြုနေသူများကို ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

စစ်ဆေးမှုများ ပြီးစီးသွားသောအခါ ဆွန်ဖုန်းသည် သတ္တုရှာဖွေရေး အဖွဲ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး သတင်းထောက်များနှင့် စကားအနည်းငယ် ထပ်မံ ပြောဆိုကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ယနေ့ မျက်စိလှည့်စားသည့် အစီအစဉ်မှာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဆွန်ဖုန်းက အော့ဖ်ရုဒ် ကားကို မောင်းနှင်၍ အိမ်ပြန်လာခဲ့ရာ စူးမေးမှာ ယာဉ်မောင်းဘေးခုံတွင် ထိုင်လိုက်လာပြီး သူမ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။ "သူဌေး... ဒါဆို နောက်တစ်ဆင့် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ... ကျွန်မတို့ ကိုယ်တိုင် တူးဖော်မှာလား... ဒါမှမဟုတ် တခြားလူတွေကို လေလံတင် ရောင်းချမှာလား ရှင်..."

"တခြားလူတွေကို ဘာဖြစ်လို့ ရောင်းရမှာလဲ... ငါတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ တူးဖော်မှာပေါ့..." ဆွန်ဖုန်းက ပြုံး၍ ဆက်ပြောလေသည်။ "ဒါနဲ့... နောက်ဆိုရင် ရွေ့ဖုန်း သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီအတွက် ဝန်ထမ်းတွေ ခေါ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ... အုပ်ချုပ်ရေး၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး စတဲ့ ဌာနတွေအတွက်လောက်ပဲ ခေါ်ရင် ရပါပြီ... တခြား အပိုင်းတွေကို ခဏ ထားလိုက်ဦး... မင်းကပဲ အထွေထွေ မန်နေဂျာ အနေနဲ့ ဝင်လုပ်လိုက်ပါ... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှူး အဖြစ်လည်း ဆက်လုပ်ပေါ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..." စူးမေးက ဖြေလိုက်လေသည်။

မျက်စိလှည့်စားသည့် အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့် အနေဖြင့် ဆွန်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံး အဆင့် အစီအစဉ်ကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။ ဆွန်ဖုန်း ဝယ်ယူလိုက်သော ဧက နှစ်ထောင်ကျော် ကျယ်ဝန်းသည့် မြေနေရာအောက်တွင် အမှန်တကယ် သံသတ္တုကြော မရှိချေ။

သို့သော် အပြင်လူများ အမြင်တွင် ဤမြေနေရာအောက်မှ သံသတ္တုရိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာစေမည့် နည်းလမ်း သူ့တွင် ရှိပေသည်။ ၎င်းမှာ သိုလှောင်ရုံ စနစ်ထဲရှိ သံသတ္တုရိုင်းများကို မြေအောက်သို့ လာရောက် ထည့်သွင်းထားရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် ရေအောက် တူးဖော်ရေး စနစ်ကြီးထဲမှ S မျိုးဆက် တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ သူဝယ်ယူထားသော မြေနေရာအောက်တွင် သံသတ္တုရိုင်း တန်ချိန် သန်း ၅၀ ခန့် သိုလှောင်နိုင်မည့် မြေအောက် ဂိုဒေါင်တစ်ခုကို တူးဖော်ရန် စီစဉ်ထားလေသည်။

ထို့နောက် သိုလှောင်ရုံ စနစ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော သံသတ္တုရိုင်း တန်ချိန် သန်း ၃၀ ကို ထိုမြေအောက် ဂိုဒေါင်ထဲသို့ ထည့်ထားမည် ဖြစ်ပြီး မြေအောက် ဂိုဒေါင်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်မည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်း တစ်ခု ဖန်တီးမည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ဆွန်ဖုန်းသည် လူတိုင်းကို လှည့်စားကာ မူလက သံသတ္တုကြော မရှိသော သူ၏ မြေနေရာကို သံသတ္တုကြော ရှိနေသည့်အလား ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ လက်ရှိ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ နည်းပညာများဖြင့် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးကို လုံးဝ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လုပ်ဆောင်နိုင်လျှင်တောင်မှ ငွေကြေး အမြောက်အမြား ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆွန်ဖုန်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း အကူအညီ ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စရပ်များမှာ အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လီယာဒယ်ဘော့ မြို့ရှိ သတင်းစာတိုက်များနှင့် ရုပ်မြင်သံကြား အစီအစဉ် အားလုံးက မားလ်မြို့နယ်၊ အာနီရယ် ကျေးရွာ၏ အရှေ့ဘက် ကီလိုမီတာ ၃၀ အကွာရှိ လွင်ပြင်ငယ်တွင် တန်ချိန် သန်း ၉၀ ခန့် ရှိသော သံသတ္တုကြောကြီး တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကြောင်း သတင်းများကို စတင် ထုတ်လွှင့်ကြလေသည်။

လီယာဒယ်ဘော့ ရုပ်မြင်သံကြားဌာန - "သတင်းများအရ ရွေ့ဖုန်း သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီသည် မားလ်မြို့နယ်၊ အာနီရယ် ကျေးရွာ၏ အရှေ့ဘက် ကီလိုမီတာ ၃၀ အကွာတွင် အလွန် ကြီးမားသော သံသတ္တုကြောကြီး တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း သိရပါသည်... ပမာဏမှာ တန်ချိန် သန်း ၉၀ ခန့် ရှိပါသည်... ဤသတ္တုတွင်းကို ရွေ့ဖုန်း သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီက ပိုင်ဆိုင်ပြီး မြေပိုင်ရှင်မှာ ရွေ့ဖုန်း သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ မစ္စတာ ဆွန်ဖုန်း ဖြစ်ပါသည်..."

လီယာဒယ်ဘော့ မနက်ခင်း သတင်းစာ - "ရွေ့ဖုန်း သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီ သူဌေးသည် မြေဧက နှစ်ထောင်ကျော်ကို တစ်ခါတည်း ဝယ်ယူခဲ့ပြီး မူလက လယ်ယာမြေ တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း မြေအောက်တွင် တန်ချိန် သန်း ၉၀ ခန့် ရှိသော သံသတ္တုကြောကြီးကို မမျှော်လင့်ဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါသည်... တစ်ညတွင်းချင်း သူဌေးကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဤသတင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မြို့ခံ အများအပြားမှာ အနီးအနားရှိ မြေနေရာများကို အပြိုင်အဆိုင် ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားလာကြပါသည်..."

လီယာဒယ်ဘော့ ဖုန်းယွင် သတင်းစာ - "မားလ်မြို့နယ်မှာ သတ္တုတွင်း လုံးဝ မရှိနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်ကျွမ်းကျင် ပညာရှင်က ပြောခဲ့တာလဲ... အခု မားလ်မြို့နယ်က အာနီရယ် ကျေးရွာနားမှာ တန်ချိန် သန်း ၉၀ ရှိတဲ့ သံသတ္တုကြောကြီး ထွက်ပေါ်လာတာကတော့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသလိုပါပဲ... ကျွမ်းကျင် ပညာရှင်တွေရဲ့ စကားက ယုံကြည်ရလောက်တဲ့ အခြေအနေ မရှိပါဘူး..."

သတင်းစာ၊ ရုပ်မြင်သံကြား သတင်း၊ အွန်လိုင်း သတင်း အစရှိသော မီဒီယာမျိုးစုံမှ ဤသတင်းကို အဆက်မပြတ် ဖော်ပြကြရာ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ဆွန်ဖုန်း ဖန်တီးထားသော တန်ချိန် သန်း ၉၀ ရှိသည့် သံသတ္တုကြော သတင်းမှာ ခေါင်းကြီးပိုင်း သတင်း အဖြစ် နေရာယူသွားပြီး အခြားမြို့များသို့ပါ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားလေတော့သည်။

သတင်းအချက်အလက်များ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေသော ခေတ်ကြီး ဖြစ်ရာ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ဤသတင်းမှာ ကနေဒါ နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။ သေချာသည်မှာ ဤသတင်းကို အဓိက စိတ်ဝင်စားသူများမှာ သက်ဆိုင်ရာ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်များသာ ဖြစ်ပြီး သာမန် ပြည်သူများကမူ အများကြီး ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

......

ရွှေလင်းယုန် သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီ။

"ဂျက်ဆန်... မင်း ပြောတာ တကယ်ပဲလား..." ရုံးခန်း တစ်ခန်း အတွင်း အသက် ၅၀ ကျော် အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက ဂျက်ဆန်အား မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် သူဌေး... မားလ်မြို့နယ်၊ အာနီရယ် ကျေးရွာရဲ့ အရှေ့ဘက် ကီလိုမီတာ ၃၀ အကွာက လွင်ပြင်ငယ် အောက်မှာ တန်ချိန် သန်း ၉၀ ရှိတဲ့ သံသတ္တုကြောကြီး တကယ် ရှိနေပါတယ်... ကျွန်တော်နဲ့ အက်စတန် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး သွားရောက် စစ်ဆေးခဲ့တာမို့ လုံးဝ မမှားနိုင်ပါဘူး..." ဂျက်ဆန်သည် ယခုတိုင် ယုံကြည်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် သူဌေး... အစတုန်းက အဲဒီနေရာမှာ သံသတ္တုကြော ရှိနေမယ် ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့လည်း မယုံကြည်ခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမယ့် စစ်ဆေးပြီးသွားတော့ တကယ်ပဲ သံသတ္တုကြော ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်..." အက်စတန်ကလည်း ဝင်ရောက် ထောက်ခံလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမယ့် နှမြောစရာ ကောင်းတာက အဲဒီမြေနေရာကို ဆွန်ဖုန်း ဆိုတဲ့ တရုတ်လူမျိုး တစ်ယောက်က ဝယ်ထားပြီးပါပြီ... စုစုပေါင်း ဧက နှစ်ထောင်ကျော် ရှိပါတယ်... အဲဒီ မြေနေရာ အကျယ်အဝန်းက မြေအောက်မှာ ရှိတဲ့ သံသတ္တုကြော အကုန်လုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားပါတယ်..."

"အော်... ဒီလိုကိုး..." သူဌေးမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

"သူဌေး... ကျွန်တော်တို့ အဲဒီ ဆွန်ဖုန်းကို ဆက်သွယ်ပြီး အဲဒီ မြေနေရာနဲ့ သံသတ္တုကြောကို ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီဆီ ရောင်းဖို့ ညှိနှိုင်းကြည့်ရင်ရော... အဲဒီလို လုပ်လို့ ရနိုင်မလား ရှင်..." ဂျက်ဆန်က တိုးညင်းစွာ အကြံပြုလိုက်လေသည်။

"အင်း... ဒါက စဉ်းစားလို့ ရတဲ့ ကိစ္စပဲ... အကယ်လို့ အဲဒီ ဆွန်ဖုန်းက ဈေးအရမ်း မခေါ်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ ဒီသတ္တုတွင်းကို ဝယ်လို့ ရတယ်... လက်ရှိ ပြည်တွင်းမှာ သံသတ္တုရိုင်း အရင်းအမြစ်တွေက တစ်နေ့တခြား နည်းပါးလာနေတာ... အခု တန်ချိန် သန်း ၉၀ တောင် ရှိတဲ့ သတ္တုကြော ထွက်ပေါ်လာတယ် ဆိုတော့... ငါတို့သာ ဝယ်နိုင်ခဲ့ရင် နောက်ဆယ်နှစ်လောက် အထိ ဆက်ပြီး တူးဖော်လို့ ရတယ်..."

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် အဲဒီ ဆွန်ဖုန်းကို အခု ချက်ချင်းပဲ ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်..."

......

လီယာဒယ်ဘော့ မြို့တော် အစိုးရ အုပ်ချုပ်ရေး အဆောက်အအုံတွင်...

ခရစ်သည် ယနေ့ထုတ် သတင်းစာကို ဖတ်နေရင်း မားလ်မြို့နယ်၊ အာနီရယ် ကျေးရွာ၏ အရှေ့ဘက် ကီလိုမီတာ ၃၀ အကွာတွင် တန်ချိန် သန်း ၉၀ ရှိသော သံသတ္တုကြောကြီး တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကြောင်း ဖတ်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း စိမ်းဖျော့သွားလေသည်။

"အို... ဘုရားသခင်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ ဒီမြေနေရာကို တရုတ်လူမျိုး ဆွန်ဖုန်းဆီ ရောင်းလိုက်ရတာ... ဒီနေ့တော့ အဲဒီမြေနေရာ အောက်မှာ တန်ချိန် သန်း ၉၀ ရှိတဲ့ သံသတ္တုကြောကြီး ရှိနေတယ်လို့ သတင်းထွက်လာပြီပဲ... ရှုံးပြီ... ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် အကြီးအကျယ် ရှုံးသွားပြီ..."

ခရစ်သည် သတင်းစာပါ အကြောင်းအရာကို ကြည့်ကာ ထိုသံသတ္တုကြောမှာ ထိုလွင်ပြင်ငယ်တွင် ရှိနေကြောင်း သေချာပေါက် သိလိုက်လေသည်။

"ဒီမြေနေရာအောက်မှာ သံသတ္တုကြော ရှိနေတယ် ဆိုတာသာ သိရင် တစ်ဧကကို ကနေဒါ ဒေါ်လာ တစ်သောင်း ပေးရင်တောင် အစိုးရက ရောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒေါသထွက်လိုက်တာ... ဒေါသထွက်လိုက်တာ..."

ခရစ်သည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ ကျိန်ဆဲနေလေတော့သည်။ သူက ထိုမြေနေရာကို တစ်ဧကလျှင် ကနေဒါ ဒေါ်လာ ၁၀၀၀ ဖြင့် ဆွန်ဖုန်းအား ရောင်းချလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။ သူ မည်မျှ နောင်တရနေမည်ကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ထိုလူများ အားလုံးမှာ ဆွန်ဖုန်း၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤမြေနေရာတွင် မည်သည့် သံသတ္တုကြောမှ မရှိချေ။ ဤသည်မှာ သူ၏ မျက်စိလှည့်စားသည့် အစီအစဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ကြီးကျယ်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည် ဖော်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ သတ္တုရိုင်းများကို တူးဖော်ပြီးနောက် ထိုမြေနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖန်တီးကာ ရောင်းချမည် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် သတ္တုတွင်း သူဌေးကြီး တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သံသတ္တု၊ ကျောက်မီးသွေး၊ ရေနံ၊ ရွှေသတ္တု အစရှိသည်တို့ကို လွှမ်းမိုး ချုပ်ကိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ဤအစီအစဉ်မှာ အလွန် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပြီး တစ်ဆင့်ချင်းစီ သွားရမည် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ပထမဆုံး ခြေလှမ်းကို အောင်မြင်စွာ လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤသတင်းကို မြင်တွေ့ရသော လူအများအပြားမှာ သွေးနံ့ရသော ငမန်းများကဲ့သို့ ဆွန်ဖုန်း၏ ကုမ္ပဏီကို ဆက်သွယ်ကာ ထွက်ပေါ်လာမည့် သံသတ္တုရိုင်းများကို ကြိုတင် မှာယူရန် ကြိုးစားလာကြလေသည်။ ကနေဒါနိုင်ငံတွင် သံသတ္တုရိုင်းများမှာ အတော်လေး ဝယ်လိုအား ကောင်းသော ကုန်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။