အခန်း ၇၄
Vol. 8 Ch. 74
အခန်း (၇၄) မြေအောက် ဂိုဒေါင် တည်ဆောက်ခြင်း
နောက်တစ်နေ့တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် သူဝယ်ယူထားသော မြေနေရာအောက်၌ သံသတ္တုရိုင်း တန်ချိန် သန်း ၅၀ ခန့် သိုလှောင်နိုင်မည့် မြေအောက် ဂိုဒေါင်ကြီး တစ်ခုကို စတင် တည်ဆောက်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။
ဆွန်ဖုန်းသည် အသံလက်ထောက် နှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက် ဤမြေအောက် ဂိုဒေါင်ကို မြေအောက် မီတာ ၃၀၀ အနက်တွင် တည်ဆောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆက်သွယ်မည့် လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းသာ ထားရှိမည် ဖြစ်ပြီး ထိုလမ်းကြောင်းကို နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားမည် ဖြစ်သည်။
တစ်ပိုင်းမှာ မြေအောက် ဂိုဒေါင်မှ သံသတ္တုရိုင်းများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ကျန်တစ်ပိုင်းမှာ ဆွန်ဖုန်း တစ်ဦးတည်းသာ အသုံးပြုနိုင်မည့် မြေအောက်သို့ အဆင်းအတက် လုပ်ရန် ဓာတ်လှေကား တစ်ခု တပ်ဆင်ထားမည် ဖြစ်သည်။ ဆိုရလျှင် ဤမြေအောက် ဂိုဒေါင်ကြီးမှာ လုံးဝ အလုံပိတ်ထားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
နောင်တွင် ဆွန်ဖုန်းက မိမိ၏ သတ္တုတွင်းကို စတင် တူးဖော်နေပြီဟု ကြေညာလိုက်သောအခါ အခြားသူများ လာရောက် လေ့လာကြည့်ရှုလျှင်တောင်မှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထွက်ပေါက်မှ သံသတ္တုရိုင်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆွန်ဖုန်းသည် အဆင့်အမြင့်ဆုံး တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာများကို အသုံးပြုနေကြောင်း အပြင်လူများကို ပြောဆိုထားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့်လည်း မည်သူ့ကိုမဆို အလွယ်တကူ လာရောက် လေ့လာခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ချေ။
သူ၏ ဤမြေအောက် ဂိုဒေါင်နှင့် မျက်စိလှည့်စားထားသော သတ္တုတူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းကို မည်သူမျှ ရိပ်မိမည် မဟုတ်ကြောင်း ဆွန်ဖုန်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားလေသည်။
ဤကြီးမားလှသော မြေအောက် ဂိုဒေါင်ကြီး တည်ဆောက်ပြီးစီးပါက ဆွန်ဖုန်းသည် သိုလှောင်ရုံ စနစ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော သံသတ္တုရိုင်း တန်ချိန် သန်း ၃၀ ကို ဤဂိုဒေါင်ထဲသို့ လွှဲပြောင်း ထည့်သွင်းထားမည် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် မြေအောက် ဂိုဒေါင်နှင့် မြေပြင်ကို ဆက်သွယ်ထားသော ပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်းမှ တစ်ဆင့် ထိုသံသတ္တုရိုင်းများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤနည်းအားဖြင့် အပြင်လူများ အမြင်တွင် ဤမြေနေရာမှ သံသတ္တုရိုင်းများ အမှန်တကယ် ထွက်ရှိနေသည်ဟု ထင်မြင်သွားစေမည် ဖြစ်ပြီး ဆွန်ဖုန်းသည်လည်း ဤနေရာတွင် သတ္တု တူးဖော်နေသည်ဟု လူအများက ယုံကြည်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ဤသည်မှာ ဆွန်ဖုန်း၏ မျက်စိလှည့်စားသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် မြေနေရာ ဝယ်ယူခြင်း၊ သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီ တည်ထောင်ခြင်း၊ မြေအောက် ဂိုဒေါင် တူးဖော်ခြင်း၊ ထိုမြေနေရာတွင် သတ္တုကြော ရှိနေကြောင်း ကြေညာခြင်း စသည့် အဆင့်ဆင့်သော အစီအစဉ်များကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အလုပ်ရှုပ်ခံ၍ လုပ်ဆောင်နေရသနည်း။
အဖြေမှာ ရေအောက် ကြမ်းပြင်မှ သူ တူးဖော်ရရှိလာသော အရင်းအမြစ် မသေချာသည့် သံသတ္တုရိုင်းများကို ဈေးကွက်အတွင်းသို့ တရားဝင် တင်ပို့နိုင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။
သံသတ္တုရိုင်း တစ်ခုတည်းသာ မကသေးချေ။ နောင်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ ရေနံ၊ သဘာဝဓာတ်ငွေ့၊ ကျောက်မီးသွေး အစရှိသော သယံဇာတများကိုပါ ဆက်လက် တူးဖော်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသို့သာ မလုပ်ဆောင်ပါက ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ သယံဇာတ အားလုံးကို တူးဖော်နိုင်လျှင်တောင်မှ မည်သို့ ရောင်းချရမည်ကို သိမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ရောင်းချလိုက်ပါက နိုင်ငံတကာ အဖွဲ့အစည်းများ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရကာ လေ့လာစမ်းသပ်ရန် ဖမ်းဆီးခံရနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
နံနက် ၉ နာရီတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် အော့ဖ်ရုဒ် ကားကို မောင်းနှင်၍ မားလ်မြို့နယ်၊ အာနီရယ် ကျေးရွာ၏ အရှေ့ဘက် ကီလိုမီတာ ၃၀ အကွာရှိ သူ ဝယ်ယူထားသော မြေနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။
"အသံလက်ထောက်... ကီလိုမီတာ ၂၀ ပတ်လည်လောက်မှာ လူတွေ ရှိမရှိ၊ ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတာ ရှိမရှိ တစ်ချက်လောက် စစ်ဆေးပေးပါဦး..." ဆွန်ဖုန်းက အသံလက်ထောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။
နောက်တစ်ဆင့် အနေဖြင့် သူသည် သိုလှောင်ရုံ စနစ်ထဲမှ စက်ကိရိယာများကို ထုတ်ယူရမည် ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကိစ္စမျိုးကို အခြားသူများ မြင်တွေ့သွားမည်ကို လုံးဝ အလိုမရှိချေ။
"ရှာဖွေနေပါသည်... ရှာဖွေမှု ပြီးစီးပါပြီ... မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရှိရပါ... သို့သော် ကောင်းကင်ထက်ရှိ ဂြိုဟ်တုများ၏ ရိုက်ကူးခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ရန် အနီးတဝိုက်ရှိ အချက်ပြလှိုင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်..." အသံလက်ထောက်က အကြံပြုလိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီ... အချက်ပြလှိုင်း ပိတ်ဆို့ရေး အကာအကွယ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်..." ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်လေသည်။
ကောင်းကင်ထက်ရှိ လူသားများ လွှတ်တင်ထားသော ဂြိုဟ်တုများကို သူ အနည်းငယ် မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ ယခင်က ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် ရှိနေစဉ်က ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ဂြိုဟ်တုများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် နေထိုင်ရသည်မှာ အတော်လေး အန္တရာယ် များလှပေသည်။
အသံလက်ထောက်က ငါးကီလိုမီတာ ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံနိုင်သော အချက်ပြလှိုင်း ပိတ်ဆို့ရေး အကာအကွယ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းသည် စိတ်ကြိုက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအကာအကွယ်မှာ အချက်ပြလှိုင်း အမျိုးမျိုးကို ပိတ်ဆို့နိုင်ရုံသာမက လွှမ်းခြုံထားသော နေရာကိုပါ ကိုယ်ပျောက် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေနိုင်သဖြင့် လျှို့ဝှက် လုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ရန် အလွန် အသုံးဝင်လှပေသည်။
"လုပ်ငန်း စတင်မယ်... S မျိုးဆက် တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာ အလုံး ၂၀၊ စက်ရုပ် ၅၀၀ နဲ့ လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေကို ထုတ်ယူပြီး မြေအောက် ဂိုဒေါင်ကို စတင် တည်ဆောက်မယ်..." ဆွန်ဖုန်းက အသံလက်ထောက်ကို ဆက်လက် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။
"လက်ခံရရှိပါပြီ သူဌေး..."
ဆွန်ဖုန်း၏ အမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် အသံလက်ထောက်သည် သိုလှောင်ရုံ စနစ်ထဲမှ တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာများနှင့် စက်ရုပ်များကို ထုတ်ယူကာ ဤမြေနေရာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စတင် တူးဖော်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်လေတော့သည်။
"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."
S မျိုးဆက် တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာများသည် ကြီးမားလှသော X ရောင်ခြည် တူးဖော်ရေး လွန်သွားများကို လှည့်ပတ်ကာ မြေကြီးကို စတင် တူးဖော်ကြလေသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီးများမှာ အမှုန့်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လွင့်စင်သွားလေသည်။ ထိုစက်ကိရိယာများတွင် တပ်ဆင်ထားသော သံလိုက် စုပ်ယူရေး စနစ်များက လွင့်စင်လာသော မြေမှုန့်များကို စုပ်ယူကာ တစ်ဖက်သို့ ပုံထားလိုက်လေသည်။
S မျိုးဆက် တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာများမှာ A မျိုးဆက် စက်ကိရိယာများနှင့် လုံးဝ ယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။ S မျိုးဆက် စက်တစ်လုံးမှာ A မျိုးဆက် စက်အလုံး ၂၀ နှင့် ညီမျှပြီး အမြန်နှုန်း၊ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ဉာဏ်ရည်ပိုင်းတွင် A မျိုးဆက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှပေသည်။
အသံလက်ထောက်၏ ရှင်းပြချက်အရ ယနေ့ ထုတ်ယူထားသော S မျိုးဆက် တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာ အလုံး ၂၀ ဖြင့် တန်ချိန် သန်း ၅၀ ခန့် သိုလှောင်နိုင်မည့် ဤမြေအောက် ဂိုဒေါင်ကြီးကို တစ်ရက်အတွင်း အပြီး တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် စက်ရုပ် ရာပေါင်းများစွာကို အသုံးပြု၍ မြေအောက် ဂိုဒေါင်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆက်သွယ်မည့် လမ်းကြောင်းနှင့် ဓာတ်လှေကားကိုလည်း တပ်ဆင် ပြီးစီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် ရေအောက် တူးဖော်ရေး စနစ်ကြီး၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး S မျိုးဆက် စက်ကိရိယာများကို အသုံးပြုလိုက်သဖြင့် ဤမြေအောက် ဂိုဒေါင်ကြီးကို တစ်ရက်အတွင်း အပြီးသတ် တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသတင်းကောင်းကို ကြားရသောအခါ ဆွန်ဖုန်း အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။ ဤကဲ့သို့ လျှို့ဝှက် လုပ်ဆောင်ရသော ကိစ္စမျိုးမှာ အချိန်တိုလေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတစ်ပါး ရိပ်မိသွားနိုင်ခြေ ပိုများသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီး တစ်ခုကို တူးဖော်ပြီးစီးသွားရာ S မျိုးဆက် တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာများမှာ ထိုတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် တူးဖော်ကြလေတော့သည်။
ဤတစ်ကြိမ် တည်ဆောက်မည့် မြေအောက် ဂိုဒေါင်မှာ မြေအောက် မီတာ ၃၀၀ တွင် ရှိသဖြင့် S မျိုးဆက် စက်များက အောက်ဘက်သို့ အရင် တူးဖော်ပြီးမှသာ မီတာ ၃၀၀ အနက်သို့ ရောက်သောအခါ ဘေးဘက်များသို့ ဆက်လက် တူးဖော်ကာ ကျယ်ဝန်းသော မြေအောက် ဂိုဒေါင်ကြီးကို ဖန်တီးမည် ဖြစ်သည်။
S မျိုးဆက် စက် ၂၀ လုံး အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသွားပြီးနောက် တူးဖော်ရရှိသော မြေကြီးများမှာ စက်များဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးနေလေသည်။
ဆွန်ဖုန်းသည် တွင်းဝတွင် ရပ်ကာ သိုလှောင်ရုံ စနစ်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်လာသော မြေကြီးများကို စနစ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ ဤမြေကြီးများကို ပင်လယ်ထဲသို့ သွားရောက် ပစ်ချရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။
အကယ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံထားပါက ကားများ ငှားရမ်းကာ သယ်ယူစွန့်ပစ်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်ရုံ စနစ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းထားပြီး အားလပ်ချိန်တွင် ပင်လယ်ထဲ သွားပစ်လိုက်ခြင်းက ပိုမို အဆင်ပြေမည် မဟုတ်ပါလား။
အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် တူးဖော်ရေး စက်ကိရိယာ ၂၀ လုံးမှာ မြေအောက် မီတာ ၃၀၀ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မြေအောက် နေရာလွတ်ကို စတင် တူးဖော်ကြလေတော့သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဆိုသော အသံများနှင့်အတူ S မျိုးဆက် စက်များမှာ အစွမ်းကုန် အလုပ်လုပ်နေကြပြီး မီတာ ၃၀၀ အနက်ရှိ မြေအောက် နေရာလွတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ဝန်းလာလေတော့သည်။
တစ်နေ့တာ အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားလေသည်။ ယခုအခါ မြေအောက် မီတာ ၃၀၀ တွင် တန်ချိန် သန်း ၅၀ ခန့် သိုလှောင်နိုင်မည့် မြေအောက် ဂိုဒေါင်ကြီး တစ်ခုကို တူးဖော် ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စက်ကိရိယာများနှင့် စက်ရုပ်များက ဤမြေအောက် ဂိုဒေါင်ကို စတင် အားဖြည့် တည်ဆောက်နေကြလေသည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော နေရာလွတ်ကြီးကို အားဖြည့် မတည်ဆောက်ပါက အလွယ်တကူ ပြိုကျသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဆွန်ဖုန်းက ကုန်ကြမ်းများကို ကြိုတင် ဝယ်ယူထားပြီး ဖြစ်ရာ အားဖြည့် တည်ဆောက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန် ချောမွေ့ခဲ့လေသည်။ ဂိုဒေါင်ကို ထောက်မထားမည့် ဒေါက်တိုင်များ၊ မျက်နှာကြက်များနှင့် ဘေးနံရံ အားလုံးကို အထူး သတ္တုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်လေသည်။
ဆွန်ဖုန်း အောက်သို့ ဆင်းကြည့်လိုက်သောအခါ ဤမြေအောက် ဂိုဒေါင်ကြီးမှာ သတ္တုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အဆင့်မြင့် မြေအောက် သိုလှောင်ရုံကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ဤဂိုဒေါင်ကြီးမှာ သံသတ္တုရိုင်း တန်ချိန် သန်း ၅၀ ခန့် သိုလှောင်နိုင်ပြီး အလွန် ကြီးမား ခမ်းနားကာ အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေသည်။ ဆွန်ဖုန်း၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း အကူအညီကြောင့်သာ ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မြေအောက် ဂိုဒေါင် တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ နောက်တစ်ဆင့် အနေဖြင့် ဤမြေအောက် ဂိုဒေါင်နှင့် မြေပြင်ကို ဆက်သွယ်မည့် လမ်းကြောင်းကို တည်ဆောက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုလမ်းကြောင်းကို မြေပြင်ပေါ်မှ အောက်သို့ တူးဖော်ခဲ့သော တွင်းကြီးမှ တစ်ဆင့် တိုက်ရိုက် တည်ဆောက်မည် ဖြစ်သည်။
တစ်ပိုင်းကို သံသတ္တုရိုင်းများ ပို့ဆောင်မည့် လမ်းကြောင်း အဖြစ် တည်ဆောက်မည် ဖြစ်ပြီး အခြား တစ်ပိုင်းကို မြေပြင်မှ မြေအောက် ဂိုဒေါင်သို့ ဆင်းမည့် ဓာတ်လှေကား အဖြစ် တည်ဆောက်မည် ဖြစ်သည်။
ဓာတ်လှေကားနှင့် ပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်းအတွက် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းများကို ဆွန်ဖုန်းက ကြိုတင် ထုတ်ပေးထားပြီး ဖြစ်ရာ ယခုအခါ စက်ကိရိယာများနှင့် စက်ရုပ်များက ထိုကုန်ကြမ်းများကို သယ်ယူကာ စတင် တပ်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သုံးနာရီခန့် အကြာတွင် မြေပြင်မှ မြေအောက် ဂိုဒေါင်သို့ ဆက်သွယ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းကို တည်ဆောက် တပ်ဆင်ပြီးစီးသွားလေတော့သည်။
ဆွန်ဖုန်းသည် မြေအောက် ဂိုဒေါင်မှနေ၍ ဓာတ်လှေကားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့လေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပတ်ပတ်လည်၌ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်များသာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဆွန်ဖုန်း၏ အရှေ့တွင်မူ အချင်း မီတာ ၂၀ ခန့်ရှိသော သတ္တုတွင်းဝ တစ်ခု ရှိနေလေသည်။
ဤတွင်းဝမှာ မြေအောက် ဂိုဒေါင်သို့ ဝင်ရောက်ရာ ဝင်ပေါက် ဖြစ်သလို မြေအောက် ဂိုဒေါင်မှ သံသတ္တုရိုင်းများ ပို့ဆောင်မည့် ထွက်ပေါက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤတွင်းဝကို နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားပြီး တစ်ပိုင်းမှာ ဓာတ်လှေကား ဝင်ပေါက် ဖြစ်သည်။ ထိုဝင်ပေါက်တွင် တံခါးတစ်ချပ် ရှိပြီး စကားဝှက်ဖြင့်သာ ဖွင့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုစကားဝှက်ကို ဆွန်ဖုန်း တစ်ဦးတည်းကသာ သိရှိပေသည်။
အခြား တစ်ပိုင်းမှာ သံသတ္တုရိုင်း ပို့ဆောင်မည့် ထွက်ပေါက် ဖြစ်သည်။ ထိုထွက်ပေါက်တွင် ကြီးမားသော သံမဏိ တံခါးကြီး တစ်ချပ် ရှိပြီး လက်ရှိတွင် ပိတ်ထားလေသည်။ မြေအောက် ဂိုဒေါင်မှ သံသတ္တုရိုင်းများ ပို့ဆောင်လိုသည့် အခါမှသာ ဆွန်ဖုန်းက ထိုတံခါးကို ဖွင့်ရန် အမိန့်ပေးမည် ဖြစ်သည်။
မြေအောက် ဂိုဒေါင် အတွင်းတွင် သံသတ္တုရိုင်းများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် ကွန်ဗေယာ စက်ကိရိယာ တစ်ခုကိုလည်း တပ်ဆင်ထားလေတော့သည်။