အခန်း ၁၃

အခန်း (၁၃) ကျားသစ်ပေါက်လေး၏ နာမည်အသစ်

ရွှီယန်သည် တာ့ဟွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးကွက်အတွင်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေလေသည်။ ပစ္စည်းကောင်းများက အတော်လေး များပြားလှသည်။

ဤနေရာသို့ လာရောက်သူများမှာ ဒေသခံများသာမက တောင်ပိုင်းဒေသများမှ လာရောက်သူများလည်း အများအပြား ရှိလေသည်။ အချို့ဆိုလျှင် တောင်ထွက်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် သီးသန့် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးကွက်ထဲတွင် တောင်ပိုင်းက ပိုက်ဆံရှာပြီး မြောက်ပိုင်းက သုံးတယ် ဟူသော စကားတစ်ခွန်း ခေတ်စားနေတတ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တောင်ပိုင်းမှ သူဌေးများက ပိုက်ဆံသုံးရာတွင် ပို၍ ရက်ရောလေ့ ရှိကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်သည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးထားသော ဒရယ်ပြောက်လေးမှာ အလွန် ချစ်စရာကောင်းလွန်းသဖြင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ ၎င်းကို ပွေ့ဖက်၍ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေသည်။ ဒရယ်ပြောက်လေးမှာ အရွယ်အစား အလွန်သေးငယ်ပြီး ခြေတံလက်တံလေးများကလည်း သေးသွယ်လှရာ ချစ်စရာကောင်းသော အရုပ်ကလေး တစ်ရုပ်အလားပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့ ကြီးလာပါက လူတစ်ရပ်ထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားသွားလိမ့်မည်ဟု တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ယုံနိုင်စရာ မရှိအောင် ဖြစ်ရလေသည်။ ဤချစ်စရာ မြင်ကွင်းလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများလည်း ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

"အရမ်းချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဒရယ်ပြောက်လေးပဲ မွေးချင်လိုက်တာ"

"အဲ့ဒီဘက်မှာ ဒရယ်ပြောက်ကို အေးဆေး မွေးလို့ရတာလား အားကျလိုက်တာ"

"ကျားကိုတောင် မွေးထားတဲ့သူတွေ ရှိသေးတာပဲ အားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ"

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း လူအရေအတွက် နည်းပါးနေသေးသော်လည်း လေထုမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေလေသည်။

တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးကွက်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေသည့်ပုံ ပေါ်လေသည်။ လာရောက်ရောင်းချသူ အများစုမှာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားများ ဖြစ်ကြပြီး စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများလည်း အများအပြား ရှိကြသည်။ ပုံစံအသစ်များရော ပုံစံအဟောင်းများပါ ရှိကြသည်။

တကယ်ပြောရမည်ဆိုလျှင် စစ်ဝတ်စုံများက အကြမ်းခံဆုံးဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်တက်၍ အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန် သင့်တော်လှပေသည်။ ဈေးကွက်က အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း လက်တွေ့ဆန်သော အငွေ့အသက်များက ထူးခြားသော ခံစားမှုတစ်ရပ်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ရွှီယန်သည် တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးကွက်အတွင်း အလုပ်ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားသောအခါ လျှပ်စစ်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ရှိရာသို့ ပြန်လာပြီး စက်နှိုးလိုက်လေသည်။

"တာ့ဟွမ် ကားပေါ်တက်"

ရွှီယန်က လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

တာ့ဟွမ်က အမြီးကို တစ်ချက်ယမ်းလိုက်ပြီး နေရာမှနေ၍ အပေါ်သို့ လွှားကနဲ ခုန်တက်ကာ ယာဉ်မောင်းဘေးခုံတွင် တန်းခနဲ ရောက်သွားတော့သည်။ ယာဉ်မောင်းဘေးခုံတွင် ထိုင်ပြီးသည်နှင့် ၎င်း၏ ရှေ့ခြေနှစ်ချောင်းကို ဆိုင်ကယ်လက်ကိုင်ပေါ်တွင် ကျွမ်းကျင်စွာ တင်ထားလိုက်လေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်နေသည့်ပုံပင်။

တာ့ဟွမ်၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဩချီးကျူးသံများ ထွက်ပေါ်လာကြပြန်သည်။

"သွားမယ်"

ရွှီယန်သည် လျှပ်စစ်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို မောင်းနှင်ကာ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးကွက်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လီဗာကို ဆွဲတင်ကာ တောင်အောက်ရှိ မြို့ငယ်လေးအတွင်းမှ ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုသုံး ပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

ဆိုင်သို့ရောက်သောအခါ ရွှီယန်သည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပိတ်လိုက်လေသည်။ ယနေ့အတွက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အစီအစဉ်မှာ ဤမျှနှင့်ပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

တောင်ထွက်ပစ္စည်းများ ရောင်းရသဖြင့် ငွေအနည်းငယ် ရရှိထားရာ များပြားလှသည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း တောင်တွင်းရှာဖွေရေးအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသော ကိရိယာအချို့ကိုတော့ ဝယ်ယူနိုင်လေသည်။

ရွှီယန်သည် ဝါယာကြိုးများ ဖြတ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ပလာယာတစ်လက်ကို ဝယ်ယူလိုက်လေသည်။ ဤပလာယာမျိုးက ဖြတ်တောက်အား အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး မြေကြီးထဲရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော အပင်အမြစ်များကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်နိုင်လေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ဂျင်ဆင်းများက မြက်မြစ်များနှင့် ရစ်ပတ်နေတတ်ရာ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ပလာယာကို အသုံးပြု၍ မာကျောသော မြက်မြစ်များကို ဖြတ်တောက်ရလေသည်။

ထို့အပြင် မြေတူးရာတွင် သီးသန့်အသုံးပြုရန်အတွက် ၇ ဂဏန်းပုံစံရှိ အလွန်ခိုင်ခံ့သော ပေါက်တူးငယ် အသစ်စက်စက် တစ်လက်ကိုလည်း ဝယ်ယူလိုက်သေးသည်။ ဤအရာများအပြင် ဂျင်ဆင်းတူးရန်အတွက် သမင်ချိုပေါက်တူး လည်း လိုအပ်လေသည်။

နာမည်နှင့်လိုက်အောင်ပင် သစ်သားတုတ်ပေါ်တွင် သမင်ချိုတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဂျင်ဆင်းတူးဖော်ရာတွင် အထူးအသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။ သမင်ချိုဖြင့် တူးဖော်ပါက ဂျင်ဆင်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော သမင်ချိုများမှာ များသောအားဖြင့် အရည်အသွေး သိပ်မကောင်းလှဘဲ အခက်အလက် များများစားစား မရှိကြပေ။

ရွှီယန် တောင်ပေါ်မှ ကောက်ရလာသော သမင်ချိုမှာ အရွယ်အစား အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ပေါက်တူးအဖြစ် အသုံးပြုရန် မသင့်တော်ဘဲ အလှပြ ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုရန်က ပို၍ သင့်တော်လှပေသည်။

"တောထဲဝင်ပြီး ဂျင်ဆင်းသွားတူးမလို့လား"

ရွှီယန် ဝယ်ယူထားသော ပစ္စည်းများကို မြင်သောအခါ ဆိုင်ရှင်က မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ရာသီချိန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ရွာကလူတွေ တောထဲဝင်ကြတော့မှာ ကျွန်တော်လည်း သူတို့နဲ့အတူ လိုက်သွားမလို့လေ"

ရွှီယန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဂျင်ဆင်းတူးတဲ့ အဖွဲ့ထဲ ဝင်မလို့လား အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ စည်ကားမှာ သေချာတယ် ဒါပေမယ့် တော်တော်လေးတော့ ပင်ပန်းလိမ့်မယ်"

"မဝင်ပါဘူး ကျွန်တော်က အဖွဲ့နဲ့ အတူတူ သွားရုံပါပဲ ဟိုရောက်ရင်တော့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ ကံစမ်းကြည့်မလို့"

"အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ တစ်မြစ် နှစ်မြစ်လောက် ရရင်ကို အမြတ်ထွက်နေပြီ တောရိုင်း ဂျင်ဆင်းတွေက ဈေးအရမ်းကောင်းတာကိုး... အခုခေတ်မှာ တောရိုင်း ဂျင်ဆင်းရှာရတာ မလွယ်တော့ဘူး စိုက်ပျိုးထားတဲ့ ဂျင်ဆင်းတွေတောင် ရောင်းမကုန်ဖြစ်နေတာ"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

သူတို့နှစ်ယောက် အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုနေကြရင်း ရွှီယန်သည် ငွေရှင်းလိုက်ပြီး ပစ္စည်းများကို ယူကာ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။ ဤဒေသရှိ လူများက စကားပြော အလွန်ကောင်းကြလေသည်။

ရွှီယန်မှာ အတွင်းပိတ် လူစားမျိုးဖြစ်ပြီး အခြားသူများနှင့် အစပြု၍ စကားပြောဆိုရသည်ကို သိပ်မနှစ်သက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက စကားစလာပါက အလိုက်သင့် ပြန်လည်ပြောဆိုနိုင်လေသည်။ ထို့နောက် ရွှီယန်သည် တာ့ဟွမ်ကို ခေါ်ကာ လျှပ်စစ်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို စီး၍ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

ယနေ့လည်း ဝင်ငွေ အနည်းငယ် ထပ်မံရရှိခဲ့ပြန်ရာ အိမ်ပြန်လမ်းတွင် ရွှီယန်သည် သစ်သီးအချို့နှင့် ဒေသခံများ ကိုယ်တိုင်ချက်လုပ်ထားသော ပြောင်းဖူးအရက်အချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး လမ်းကြုံ၍ တို့ဟူးနှစ်တုံးကိုပါ ဆယ်ယူခဲ့သေးသည်။

တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရပြီးသည်နှင့် အိမ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လာရသဖြင့် အိမ်၏ စီးပွားရေးအရ ဖိအားများက အတော်လေး ကြီးမားနေလေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ရွှီယန်၏ မိဘများက ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

မြို့ကြီးပြကြီးများတွင် မနေရသော်လည်း ဘဝကို ကောင်းမွန်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်လျှင် လုံလောက်ပြီဟု သူတို့က ခံယူထားကြသည်။ ရွှီယန်က သစ်တောစောင့် အလုပ်ကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုမည့်အစား တောတောင်ရှာဖွေရေး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်ကိုလည်း မိဘများက အပြည့်အဝ ထောက်ခံအားပေးခဲ့ကြလေသည်။

ယခုခေတ် အရှေ့မြောက်ဒေသတွင် အကြီးစားစက်မှုလုပ်ငန်းက အသားကင်၊ အသေးစားစက်မှုလုပ်ငန်းက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ဆိုသော စကားမှာ အလကားသက်သက် ပြောနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ သေချာသည်ကတော့ ရွှီယန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ အခြားသူများ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုများနှင့် တူညီမည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီယန် ငွေရှာလာနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ မိဘများလည်း အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။ ညစာစားချိန်တွင် လေထုမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေပြီး တာ့ဟွမ်ကလည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အစာကျွေးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ချစ်စရာ ကောင်းနေလေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရွှီယန်သည် ရွာထဲသို့ သွားရောက်ကာ တောတွင်းရှာဖွေရေး အဖွဲ့ကို သွားရောက်ရှာဖွေလေသည်။ သူက အဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားလိုကြောင်းနှင့် အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်ဖြင့်သာ သွားလာလှုပ်ရှားမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ပြောပြလိုက်လေသည်။

တစ်ရွာတည်းသားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကလည်း ကြားကြားချင်းပင် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လေသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆိုသည်မှာ တောရိုင်း ဂျင်ဆင်းတူးဖော်ရေး အဖွဲ့၏ တာဝန်ခံကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များမှာ အတွေ့အကြုံ အလွန်ရင့်ကျက်ကြပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ဂျင်ဆင်းများ ရှိတတ်သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိကြလေသည်။ ထို့အပြင် ဂျင်ဆင်းတူးဖော်ရာတွင် လိုအပ်သော အဆင့်ဆင့်များကိုလည်း သိရှိထားကြပြီး လူအင်အားကိုလည်း စုစည်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

တောနက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရခြင်းမှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်လေသည်။ တောအုပ်ထဲတွင် ကျားများ ဝက်ဝံမည်းများ ကျားသစ်များ သစ်တောကြောင်များ ကြောင်ကတိုးများ ဝံပုလွေများနှင့် မြေခွေးများ အစရှိသဖြင့် အများအပြား ရှိနေတတ်လေသည်။ ယခုခေတ်တွင် မုဆိုးများ မရှိတော့သဖြင့် လူအများစုမှာ သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လူအားလုံး ညီညွတ်စွာ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြရန် လိုအပ်လေသည်။

လူအင်အား များပြားပါက စွမ်းအားများလည်း ပိုမိုကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေပါက ကျားများပင်လျှင် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် မရဲတဝံ့ ဖြစ်သွားတတ်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းက လက်နက်မဲ့ လူနှစ်ဆယ်ခန့်ကို အလွယ်တကူ ကိုက်သတ်နိုင်ကြောင်းကို ၎င်းကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိပေ။ လူသားများ၏ အားနည်းချက်ကို ၎င်း လုံးဝ နားမလည်ပေ။

တောထဲဝင်မည့်ရက်မှာ မနက်ဖြန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ရွှီယန်၏ ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကိုလည်း အသုံးမပြုရသေးဘဲ မနက်ဖြန်ဆိုလျှင် သုံးကြိမ်တိတိ စုဆောင်းမိသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည်လည်း တောထဲတွင် ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်ဖြင့် ရတနာများ ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်တွင် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှု စွမ်းရည် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တောထဲဝင်လျှင်လည်း မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးက အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်များအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ရွှီယန်သည် ကိုယ်တိုင် တစ်ယောက်တည်း တောထဲဝင်နိုင်သော်လည်း လုံခြုံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည့်အပြင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မည့် အကြောင်းအရာများအတွက်ပါ အဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်မည်ဟု ယူဆလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ ဖခင် ရွှီဟုန်ရှန်းကလည်း ဂျင်ဆင်းတူးမည့် အဖွဲ့ထဲတွင် ပါဝင်လေသည်။ ရွာထဲတွင် လုပ်စရာကိစ္စ သိပ်မရှိသဖြင့် ပိုက်ဆံရနိုင်မည့် ဤကိစ္စမျိုးကို လူတိုင်းက ပါဝင်လိုကြလေသည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရွှီယန်သည် လုပ်စရာကိစ္စ မရှိသဖြင့် တောထဲရှိ ကျားသစ်နှစ်ကောင်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီး၏ ဒဏ်ရာများမှာ အတော်လေး သက်သာလာပြီဖြစ်ပြီး ခြေထောက်ချကာ လမ်းပင် လျှောက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ရွှီယန်ကို မြင်သောအခါ အနားသို့လာကာ ဘေးတစောင်းလှဲ၍ အနားယူနေလေသည်။ ကျားသစ်ပေါက်လေးကမူ ရွှီယန်၏ အနားသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ဆော့ကစားနေလေသည်။

ဤကောင်လေးက ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် အလွန်ပင် ချစ်စရာ ကောင်းနေလေသည်။ ရွှီယန်က မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ် ၎င်းက ရွှီယန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဆော့ကစားနေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိခင်ကျားသစ်မကြီးမှာ အလွန်ပင် စိတ်အေးသက်သာ ရှိသွားဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေး၏ လက်ရှိ အရွယ်မှာ မိခင်များ အလွန် စိတ်ရှုပ်ရသည့် အရွယ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ လူသားများ အပါအဝင် တိရစ္ဆာန် အားလုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရလေ့ ရှိပုံရသည်။ အလွန် ဆော့ကစားချင်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများကာ စကားလည်း နားမထောင်တတ်ကြချေ။ ရွှီယန်ကသာ ကျားသစ်ပေါက်လေးကို သဘောကျနေသဖြင့် ဆော့ကစားရသည်မှာ အလွန် ချစ်စရာကောင်းနေသည်ဟု ထင်မြင်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"မင်းကို နာမည်တစ်ခု ပေးရမယ် အဲ့ဒါမှ နောက်ပိုင်း ခေါ်ရလွယ်မှာ"

"အရင်ဆုံး မင်းက ကောင်လေးလား ကောင်မလေးလားဆိုတာ အရင် ကြည့်ရမယ်"

ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေး၏ ရှေ့ခြေနှစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ အပေါ်သို့ ပွေ့ချီလိုက်လေသည်။ ကျားသစ်ပေါက်လေး၏ ပစ္စည်းလေး ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီယန်က အဖြေကို ရရှိသွားတော့သည်။

"ကောင်လေးပါလား"

"နာမည်ကောင်းတစ်ခု ပေးရမယ်"

"ကျားသစ်... ကျားသစ်... ဒါဆို ရှောင်ဟွာ လို့ပဲ ခေါ်တော့မယ် မိခင်ကျားသစ်မကြီးကိုတော့ တာ့ဟွာ လို့ ခေါ်မယ်"

"ရှောင်ဟွာ... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေးကို မေးလိုက်လေသည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေးက သူ၏ နက်မှောင်နေသော မျက်လုံးကြီးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။ ၎င်းက ရှောင်ဟွာ ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သော်လည်း ရွှီယန်က ၎င်းကို ခေါ်ဝေါ်မည့် သီးသန့် နာမည်တစ်ခုအဖြစ်တော့ မှတ်ယူထားလိုက်လေသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ရှဉ့်တစ်ကောင်က သစ်ခေါင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်နေလေသည်။ ၎င်းက အဝေးမှ ရွှီယန်နှင့် ကျားသစ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နေရာတွင်ပင် မှင်သက်သွားပြီး ထိုနေရာသို့ အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

'ခြေနှစ်ချောင်း သတ္တဝါက မိခင်ကျားသစ်မကြီးရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ကျားသစ်ပေါက်လေးနဲ့ ဆော့ကစားနေတာလား'

'အပြင်ကမ္ဘာကြီးက ဒီလောက်တောင် ရူးသွပ်နေပြီလား'

ရှဉ့်လေး၏ နားရွက်များက လှုပ်ရွသွားပြီးနောက် ၎င်းသည်လည်း ဘာမှ ဆက်မတွေးတော့ဘဲ အစာရှာရန်သာ မိမိဘာသာ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

တောအုပ်ထဲရှိ ဘဝက အမြဲတမ်း အေးချမ်းသာယာနေလေသည်။ လေထုက လတ်ဆတ်ပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုများက ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။ သို့သော် ခြင်နှင့် ပိုးမွှားများ အနည်းငယ် များပြားနေခြင်းကတော့ ရှုခင်းကို အနည်းငယ် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလေသည်။

"ကဲ ငါ သွားတော့မယ်"

"နောက်ရက်တွေမှာ မင်းတို့ကို လာကြည့်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ကြဦးနော်"

အချိန်တော်တော် လင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိသောအခါ ရွှီယန်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျားသစ်ပေါက်လေးကို ပွေ့ချီကာ မိခင်ကျားသစ်မကြီး၏ အနားသို့ သွားရောက် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေးက ရွှီယန် ထွက်သွားမည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်နေလေသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ၎င်းသည် ကိုယ်ပိုင် မရပ်တည်နိုင်သေးသဖြင့် မိခင်ကျားသစ်မကြီး၏ အနားတွင်သာ နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း ကြီးပြင်းလာပါက ၎င်းသည် ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုများဖြင့် လွတ်လပ်စွာ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။