အခန်း ၁၈

အခန်း (၁၈) မထင်မှတ်ဘဲ ခွေးနက်လေးတစ်ကောင် မွေးလိုက်ရခြင်း

ညအချိန်တွင် ဂျင်ဆင်းဝယ်သူများက ဦးလေးလျို၏ အိမ်သို့ တိုက်ရိုက် လာရောက်ကြလေသည်။

ရွှီဟုန်ရှန်းလည်း အတူတူ လိုက်ပါသွားလေသည်။

လူအများစုက တောရိုင်းဂျင်ဆင်းဆိုသည်မှာ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဂျင်ဆင်း၏ တန်ဖိုးမှာ ရှေးခေတ်ကာလမှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် အခိုင်အမာ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဂျင်ဆင်းတူးဖော်သည့် အလေ့အထမှာလည်း ရှေးယခင်ကတည်းက ရှိခဲ့လေသည်။ လိမ်လည်မှု တစ်ခုသာဆိုလျှင် ဤမျှ ကာလရှည်ကြာအောင် တည်တံ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် မည်သူကပင် ဂျင်ဆင်းတူးရရှိသည်ဖြစ်စေ ဂျင်ဆင်းဝယ်သူများက ထိုညမှာပင် ချက်ချင်း လာရောက်ကာ ဈေးဖြတ်လေ့ ရှိကြသည်။ ဤဂျင်ဆင်းဝယ်သူများမှာ အမြတ်အစွန်း မရှိဘဲနှင့် အစောကြီးထကာ အပင်ပန်းခံမည့် သူများ လုံးဝ မဟုတ်ကြပေ။

ရွှီယန်ကမူ မိမိ ဂျင်ဆင်းတူးရရှိခဲ့သည့် အကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ပေ။

သူသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လျှပ်စစ်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို မောင်းနှင်၍ မြို့နယ်လေးအတွင်းရှိ ဆေးဆိုင်ကြီးများသို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

မြို့နယ်လေးထဲတွင် ဆေးဆိုင်များ အများအပြား ရှိလေသည်။ ဤဆေးဆိုင်များ၏ အဓိက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာ ဆေးဝါးများ ရောင်းချခြင်းသာမက ဆေးဝါးများ ဝယ်ယူခြင်းလည်း ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ နာမည်ကြီး အမှတ်တံဆိပ်များ၏ ဆိုင်ခွဲများဖြစ်ကြပြီး ဤဒေသတွင် တောရိုင်း တောင်ထွက်ပစ္စည်းများကို သီးသန့် ဝယ်ယူရန် ဖွင့်လှစ်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ထုံရန်ထန် ဂွမ်စန်းထန် ထျန်းယိထန် အောင်တုန်းဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေး ဟာအော်ပင်းဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံ ခြောက် အစရှိသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ရွှီယန်သည် ဟောရှို့ဝူကို ယူဆောင်ကာ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ပြီးတစ်ဆိုင် ဝင်ရောက်၍ ဈေးနှုန်းများကို မေးမြန်းစုံစမ်းလေသည်။

ရွှီယန် တူးဖော်ရရှိခဲ့သော ဟောရှို့ဝူမှာ ချိန်ခွင်ပေါ်တွင် ချိန်တွယ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆယ့်သုံးကျင်းကျော် အလေးချိန်ရှိပြီး အရွယ်အစား အလွန် ကြီးမားလှသည်။ ထို့အပြင် တောရိုင်း ဟောရှို့ဝူဖြစ်သဖြင့် ရှားပါးသော တိုင်းရင်းဆေး တစ်မျိုးလည်း ဖြစ်လေသည်။

သာမန် ဟောရှို့ဝူများမှာ တစ်ကျင်းလျှင် ယွမ်သုံးလေးဆယ်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော တောရိုင်း ဟောရှို့ဝူများ၏ ဈေးနှုန်းမှာမူ အလွန် ကြီးမြင့်လှပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချမ်းသာသော သူများက ဆေးဝါးများ အသုံးပြုရာတွင် အရည်အသွေးကိုသာ အဓိကထားလေ့ ရှိကြသဖြင့် ငွေကြေးများကိုလည်း ရက်ရက်ရောရော သုံးစွဲတတ်ကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှီယန်သည် ဟောရှို့ဝူကို ဂွမ်စန်းထန်သို့ ရောင်းချလိုက်ရာ စုစုပေါင်း ယွမ် လေးထောင့်ငါးရာ ရရှိခဲ့လေသည်။ တစ်ဖက်မှ ပေးသော ဈေးနှုန်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်သည် ဂျင်ဆင်းကိုပါ ထုတ်ယူ၍ ဈေးနှုန်း မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

ဂျင်ဆင်း၏ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးမှာ ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိလေသည်။ ဤကဲ့သို့ အနှစ်လေးဆယ် အထက်ရှိသော အရွက်ခက် ငါးခုပါသည့် တောရိုင်း ဂျင်ဆင်းများ၏ ဈေးနှုန်းမှာ အနည်းဆုံး ယွမ်တစ်သောင်း အထက်တွင် ရှိလေသည်။

ဆေးကုန်သည်က ရွှီယန် ထုတ်ပြလာသော ဂျင်ဆင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်ပင် အံ့ဩသွားပြီး မှန်ဘီလူး တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလေသည်။

"မင်းကံ တော်တော်ကောင်းတာပဲ ဒါက တောရိုင်း ဂျင်ဆင်းစစ်စစ်ပဲ"

"ငါ အမြစ်ဆုံ အရေအတွက်ကို ရေကြည့်လိုက်ဦးမယ် ဒီပုံစံအရဆိုရင် အနည်းဆုံး အနှစ်လေးဆယ်တော့ ရှိပြီ"

ဆေးကုန်သည်က ခဏမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် အတည်ပြုလိုက်လေသည်။

"အနှစ်လေးဆယ် မကဘူးဗျ အမြစ်ဆုံ ငါးခုဆိုတော့ အနှစ်ငါးဆယ် ရှိနေပြီ တကယ်ကို ပစ္စည်းကောင်းလေးပဲ"

"ဝိညာဉ်တောင် ဝင်နေလောက်ပြီ"

ဆေးကုန်သည်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

သာမန် လင်ရှား ဂျင်ဆင်းများကိုသာ အမြဲတမ်း မြင်တွေ့နေရသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် တောရိုင်း ဂျင်ဆင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သေချာပေါက် သဘောကျမိမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤပစ္စည်းမျိုးက ယခုနောက်ပိုင်းတွင် အလွန်တရာ ရှားပါးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တူးဖော်၍ ရနိုင်သည့် နေရာများအားလုံးကို လူများက အကုန်အစင် တူးဖော်သွားကြပြီဖြစ်ရာ ထပ်မံ၍ တူးဖော်လိုပါက တောနက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်မှသာ ရနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ချန်ပိုင်တောင်တန်း၏ တောနက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ယွမ် ငါးသောင်းရှစ်ထောင် ဘယ်လိုလဲ"

"ဒီဈေးက တရားမျှတပါတယ်နော်"

ဆေးကုန်သည်က ဈေးတစ်ခု ခေါ်လိုက်လေသည်။

"မနှစ်ကဆိုရင် ဒီဈေးကွက်ပေါက်ဈေးလောက်ပဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

"ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာ တောရိုင်း ဂျင်ဆင်းတွေက ပိုပိုပြီး ရှားပါးလာပြီ ဒီနှစ် ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးလေ"

"ယွမ် ခုနစ်သောင်း အောက်ဆိုရင်တော့ မရောင်းဘူး"

ရွှီယန်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"အခုချိန်မှာ အနှစ်သုံးဆယ် သက်တမ်းရှိတဲ့ တောရိုင်း ဂျင်ဆင်းကတောင် ယွမ်နှစ်သောင်းလောက်ပဲ ရတာ မင်းက တစ်ခါတည်း ယွမ်ခုနစ်သောင်း ဆိုတော့ နည်းနည်း များလွန်းမနေဘူးလား"

"အနှစ်သုံးဆယ်နဲ့ အနှစ်ငါးဆယ်ရဲ့ ဈေးနှုန်းက တစ်ဆမက ကွာခြားတယ်လေ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ ပြန်ပြောမယ် ယွမ် ခုနစ်သောင်းခွဲ အောက်ဆိုရင် မရောင်းဘူး"

သူတို့နှစ်ယောက် အချိန်အတော်ကြာ ဈေးဆစ်ပြီးနောက် အဆုံးတွင် ယွမ် ခုနစ်သောင်းခွဲ ဖြင့် အရောင်းအဝယ် တည့်သွားခဲ့လေသည်။

ရွှီယန်သည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ညစာစားနေစဉ် မိဘများ စကားပြောနေကြသည်ကို နားထောင်ရင်း ယနေ့ ဂျင်ဆင်းတူးအဖွဲ့၏ ဂျင်ဆင်းများလည်း ရောင်းထွက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရလေသည်။ ဂျင်ဆင်းလေးပင်ကို စုစုပေါင်း ယွမ် လေးသောင်းခြောက်ထောင်ဖြင့် ရောင်းချလိုက်ရပြီး တစ်ယောက်လျှင် ယွမ် နှစ်ထောင် သုံးထောင်ခန့်စီ ခွဲဝေရရှိကြမည် ဖြစ်လေသည်။

အားလုံးက အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။

တောင်ပေါ်ရွာလေးမှ လူများ၏ ဝင်ငွေမှာ နည်းပါးလှရာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဂျင်ဆင်းတူးရာမှ ငွေအနည်းငယ် ရရှိခြင်းက အားလုံးကို ပျော်ရွှင်စေလေသည်။

မနက်ဖြန်တွင်လည်း ဂျင်ဆင်းတူးအဖွဲ့က နံနက် ၆ နာရီတွင် ထွက်ခွာမည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှီယန်က သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါတော့မည် မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်တည်းသာ တောင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ ထိုသို့ သွားခြင်းက ပို၍ လုံခြုံစိတ်ချရလေသည်။

ရွှီယန်သည် အရင်ဆုံး ငွေအနည်းငယ် စုဆောင်းကာ လုံလောက်သော ငွေကြေး ရရှိလာပါက ကိုယ်ပိုင် လယ်ယာခြံဝင်းလေး တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ တောင်ထွက်ပစ္စည်းများကိုသာ အားကိုး၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခုတော့ ရှိထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

သူတို့ မိသားစု၏ အခြေအနေမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မိဘများက သူ့အပေါ် အလွန် ကောင်းမွန်ကြလေသည်။ ရွှီယန်အနေဖြင့်လည်း မိဘများအပေါ် စီးပွားရေးအရ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေချင်သဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရန် ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။

ည ၈ နာရီခန့်တွင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်သည် ခြံဝင်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခြံတံခါး ပွင့်သွားပြီး တာ့ဟွမ်က အပြင်မှ လမ်းလျှောက်၍ ပြန်လာလေသည်။

တောင်ပေါ်ရွာလေးရှိ ခွေးများအားလုံးကို လွှတ်ထားလေ့ ရှိကြပြီး များသောအားဖြင့် လူရှိနေပါက ခြံတံခါးကိုလည်း သော့ခတ်လေ့ မရှိသဖြင့် တာ့ဟွမ် အနေဖြင့် အချိန်မရွေး အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။

ယခင်က ခွေးသူခိုးများ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤဒေသတွင် ရွာထဲသို့ ဝင်ရန် တောင်ပေါ်လမ်း တစ်လမ်းတည်းသာ ရှိပြီး ရွာထိပ်တွင် သက်ကြီးရွယ်အိုများက အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေတတ်သဖြင့် ခွေးသူခိုးများ၏ ကားများက အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ရန် မရဲကြချေ။ ထို့ကြောင့် ခွေးများ၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုအပ်ပေ။

"တာ့ဟွမ် ဒီကိုလာခဲ့ အစာစားရအောင်"

ရွှီယန်က တာ့ဟွမ်ကို လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် အစားအသောက် အကြောင်း ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျော်ရွှင်တက်ကြွစွာဖြင့် ပြေးလာတတ်သော တာ့ဟွမ်မှာ ယနေ့တွင်မူ မည်သို့ ဖြစ်နေသည်မသိ အနည်းငယ် အနေခက်နေသည့်ပုံ ပေါ်လေသည်။

၎င်းက ခေါင်းကိုငုံ့ကာ မျက်လုံးများကို အပေါ်သို့ ပင့်ကြည့်ရင်း အမှားတစ်ခုခု ကျူးလွန်ထားသည့်အလား ရွှီယန်ကို ကြည့်နေလေသည်။ ထို့နောက် ၎င်းက ခြံတံခါး အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ခေါ်ဝေါ်နေသည့်အလား အသံပြုလေသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"

ရွှီယန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

တာ့ဟွမ်က ခြံတံခါးကို အနည်းငယ် တွန်းဖွင့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာလေသည်။ ထို့နောက် ၎င်းက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံ ရလေသည်။

ရွှီယန်က မတ်တတ်ရပ်ကာ ခြံတံခါး အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုအခါ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေသော ခွေးပေါက်လေး တစ်ကောင်က ခြံတံခါးခုံပေါ်မှနေ၍ အားကြိုးမာန်တက် တွယ်တက်လာပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲသို့ လိမ့်ဆင်းသွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ရွှီယန်တို့ အိမ်၏ ခြံတံခါးခုံမှာ သိပ်မမြင့်လှသော်လည်း ဤခွေးပေါက်လေး၏ အရွယ်အစားမှာ အလွန် သေးငယ်လွန်းသဖြင့် အပေါ်သို့ တွယ်တက်၍ ဝင်လာရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အသက် သုံးလခန့်သာ ရှိသေးပြီး နို့ကွာခါစ အရွယ်လေးပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဘယ်က ခွေးပေါက်လေးလဲ"

ရွှီယန်က ချက်ချင်းပင် အနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေရာ တာ့ဟွမ်က မျက်နှာချိုသွေးကာ ရွှီယန်ကို အမြီးယမ်းပြနေလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ရွှီယန်ကို ဤခွေးနက်လေးအား မွေးစားရန် တောင်းဆိုနေသည့်ပုံပင် ဖြစ်လေသည်။

ခွေးနက်လေးမှာ အလွန်ပင် ချစ်စရာ ကောင်းလေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေသော်လည်း ရင်ဘတ်တွင်မူ အဖြူရောင် အမွေးလေးများ ပါရှိပြီး ခြေသည်းလေးဖက်ကလည်း အဖြူရောင် ဖြစ်နေလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ခွေးမျိုးကို အလွန် လှပသည်ဟု သတ်မှတ်ကြပြီး ၎င်း၏ တရားဝင် အမည်မှာ ဝူယွင်တလွဲ့ သို့မဟုတ် မည်းနက်သော တိမ်တိုက်များကြားမှ နှင်းပွင့်လေးများ ဟု ခေါ်ဆိုကြလေသည်။

အပေါ်စီးမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဝက်ဝံမည်းပေါက်လေး တစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေပြီး မည်းနက်လုံးဝန်းနေလေသည်။ သို့သော် ခြေတံလက်တံများက အတော်လေး တုတ်ခိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကျစ်လျစ်ကာ ဆူဖြိုးနေလေသည်။

"မင်းရဲ့ ကလေးလား"

"မင်းက သူ့ကို ဘယ်ကနေ ခေါ်လာတာလဲ"

ရွှီယန်က ခွေးနက်လေးကို ပွေ့ချီရင်း အနည်းငယ် သံသယဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

တာ့ဟွမ်က ရွှီယန်ကို အမြီးယမ်းပြကာ သဘောတူကြောင်း ဖော်ပြလေသည်။

ရွှီယန်က ခြံတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ အခြား ခွေးမည်းကြီး တစ်ကောင်နှင့်အတူ ခွေးပေါက်လေး လေးကောင်တို့က ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုခွေးပေါက်လေး လေးကောင်မှာ ခွေးနက်လေးနှင့် အရွယ်အစား အတူတူလောက်ပင် ရှိပြီး အရောင်အသွေးများကတော့ ကွဲပြားကြလေသည်။ ရွှီယန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကာ တာ့ဟွမ်ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါ မင်းရဲ့ မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေလား တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကုန်လုံးကို မမွေးနိုင်လို့ တစ်ကောင်ကို ငါ့ကို မွေးခိုင်းတာလား"

တာ့ဟွမ်က အမြီးကို သွက်လက်စွာ ယမ်းပြရင်း မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြုံးပြနေလေသည်။

ရွှီယန်က ခွေးနက်လေးကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။ အတော်လေး ကျစ်လျစ်သန်စွမ်းလှပေသည်။

"ရွေးတတ်သားပဲ အသန်စွမ်းဆုံး တစ်ကောင်ကို ရွေးလာတာကိုး ဒီခွေးနက်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"

ရွှီယန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက တောင်ပေါ်ရွာလေးတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သူဖြစ်ရာ ရိုးရာ တောခွေးများနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်နားလည်လေသည်။ လူတစ်ယောက်ကို အသက်သုံးနှစ် အရွယ်ကတည်းက အကဲခတ်နိုင်သကဲ့သို့ ခွေးတစ်ကောင်ကိုလည်း သုံးလ အရွယ်ကတည်းက ၎င်း၏ အလားအလာကို ခန့်မှန်းသိရှိနိုင်လေသည်။

ဤခွေးနက်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေမှာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်။ ကြွက်သားများ ဖွံ့ဖြိုးပြီး ခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကလည်း အလွန်ကျကာ ခြေထောက်များကလည်း အတော်လေး တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်လေသည်။ ရွှီယန်က ၎င်းကို ကိုင်ထားစဉ်တွင်လည်း ရုန်းကန်ခြင်း မရှိချေ။

"ကောင်းပြီလေ မွေးလိုက်တာပေါ့"

ရွှီယန်က ခွေးနက်လေးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ချပေးလိုက်ပြီး ၎င်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

ခွေးနက်လေးကလည်း ခုန်ဆွခုန်ဆွဖြင့် နောက်မှ လိုက်ပါလာတော့သည်။ ဤကောင်လေးက သခင်ကို အလွယ်တကူ မှတ်မိပုံ ရလေသည်။ ရွှီယန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါက အသားစားရမည်ဆိုသည်ကိုလည်း သိရှိနေပုံ ရလေသည်။

ခြံဝင်း အပြင်ဘက်ရှိ မိခင်ခွေးမကြီးက ခွေးနက်လေးကို ရွှီယန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြား ခွေးပေါက်လေးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆက်လက်၍ လေလွင့်ရန် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

၎င်းလည်း အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် ခွေးပေါက်လေးကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤသို့ဆိုလျှင်လည်း ခွေးနက်လေးအတွက် အိမ်ကောင်းတစ်အိမ် ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေပြီ။

တိရစ္ဆာန်များတွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော သံယောဇဉ်မျိုး ရှိတတ်ကြလေသည်။ ကြောင်များရော ခွေးများပါ အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ စိတ်ထားကောင်းသော လူတစ်ယောက်က လေလွင့်ကြောင် တစ်ကောင်ကို အစာကျွေးမွေး စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုလေလွင့်ကြောင်က ကလေးမွေးပြီးနောက် ၎င်းကိုယ်တိုင် မမွေးမြူနိုင်တော့လျှင် ၎င်း၏ ကလေးများကို ထိုသဘောကောင်းသော လူထံသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ပို့ဆောင်ပေးတတ်ကြလေသည်။

ထို့အပြင် များသောအားဖြင့် အလှဆုံး တစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်၍ ပေးတတ်ကြလေသည်။

မိခင်ကြောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ကလေးအတွက် အိမ်ကောင်းတစ်အိမ် ရှာပေးခြင်းက ၎င်း လုပ်ပေးနိုင်သည့် အကောင်းဆုံး ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ခွေးနက်လေး၏ မိခင်ကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လေသည်။ ရွှီယန်က ခွေးနက်လေးကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းလည်း စိတ်အေးသွားပြီး ကျန်ရှိသော ခွေးပေါက်လေးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆက်လက်၍ လေလွင့်ရန် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

တောင်ပေါ်ရွာလေးရှိ နေ့စဉ်ဘဝများက အမြဲတမ်း မထင်မှတ်ထားသော အံ့ဩစရာများနှင့် ပျော်ရွှင်စရာများ ပြည့်နှက်နေတတ်လေသည်။

ရွှီယန်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ခွေးနက်လေးကို နွားနို့တစ်ဘူး တိုက်ကျွေးလိုက်ပြီး တာ့ဟွမ်ကိုမူ စားကြွင်းစားကျန် အသားအချို့ကို ကျွေးလိုက်လေသည်။

ခွေးနက်လေးနှင့် တာ့ဟွမ်တို့သည် ခွေးအိမ် တစ်အိမ်တည်းတွင် အတူတကွ အိပ်စက်ကြလေရာ နေရာလည်း အလုံအလောက် ရှိလေသည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်လည်း အတော်လေး ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်သဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်၍ အိပ်စက်အနားယူလိုက်လေတော့သည်။