အခန်း ၂၁

အခန်း (၂၁) ရွာထဲက လမ်းဘေးလူမိုက် ဟုတ်လား... မဟုတ်ပါဘူး ဒီတိုင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာတာပါ

မြင့်မားရှည်လျားသော သစ်တောအုပ်ကြီးအောက်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်ခုံထားသော အဖြူရောင်စက္ကူ ပတ်ထားသည့် အိုးများ အပြည့်အနှက် ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေလေသည်။

ထိုအိုးများ၏ ဘေးတွင် ရွာသားအချို့က ထိုင်ကာ အိုးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ကိုင်တွယ်လုပ်ဆောင်နေကြသော်လည်း မည်သည့်အရာများ လုပ်ဆောင်နေမှန်းကိုမူ မသိရပေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများအားလုံး လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

'ဟိုက် ဒါ... ဒါက ဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲ'

"အစ်ကိုရေ ဒါက ဘယ်နေရာလဲ ဘာလို့ အဖြူရောင် အိုးတွေ ဒီလောက်အများကြီး ရှိနေရတာလဲ"

"အဲ့ဒါတွေက ဘာတွေလဲ ကြည့်ရတာ အရမ်းထူးဆန်းနေသလိုပဲ"

"တောအုပ်ထဲမှာ တစ်ခုခု စိုက်ထားတာလား ဘာလို့ အိုးတွေနဲ့ မှောက်ခုံထားရတာလဲ"

"ပရိုမီသီးယပ်စ် ရုပ်ရှင်ထဲက ဂြိုဟ်သားတွေရဲ့ မူလအစဖြစ်တဲ့ အမည်းရောင်ရေတွေ ထည့်ထားတဲ့ အိုးတွေကိုတောင် သွားသတိရမိတယ်"

မှတ်ချက်များက ချက်ချင်းပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

ရွှီယန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒီအရာတွေက ကျွန်တော်တို့ရွာရဲ့ အဓိက စိုက်ပျိုးသီးနှံတွေ ဖြစ်သလို ရွာရဲ့ အဓိက စီးပွားရေး အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်ပါတယ်... အားလုံးပဲ ဒီအထဲမှာ ဘာတွေ စိုက်ထားလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ကြပါဦး"

သူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများမှာ ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

'တောအုပ်ကြီးထဲက သစ်ပင်တွေအောက်မှာ စိုက်ရတဲ့ အရာတဲ့လား’

'ဒါက လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ဘူးလေ’

အားလုံးက မခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒါတွေ အားလုံးက သစ်ရွက်မှို တွေလေ ဒါက သစ်ရွက်မှို စိုက်ခင်းပေါ့"

"သစ်ရွက်မှို စိုက်ပျိုးတဲ့ နည်းလမ်းက သုံးမျိုးရှိတယ် ပထမတစ်မျိုးက ဖန်လုံအိမ်ထဲမှာ စိုက်တာ၊ ဒုတိယတစ်မျိုးက မြေကြီးထဲမှာ တိုက်ရိုက် စိုက်တာ၊ ပြီးတော့ တတိယတစ်မျိုးက အခု ကျွန်တော်တို့ စိုက်သလိုမျိုး တောအုပ်ထဲက သစ်ပင်တွေအောက်မှာ စိုက်တာပဲ"

"အဲ့ဒီ အိုးတွေထဲမှာ အကုန်လုံး သစ်ရွက်မှိုတွေချည်းပဲ"

"ဒီနေရာက ဂေဟစနစ် အရမ်းကောင်းပြီး သဘာဝအတိုင်း သန့်ရှင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ဖြစ်တဲ့အတွက် သစ်ရွက်မှိုတွေကလည်း အရမ်းဖြစ်ထွန်းတယ်"

"ကျွန်တော်တို့က ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီသစ်ရွက်မှိုတွေကို စားလာကြတာ ကိုယ်တိုင် စားရတာလည်း စိတ်ချရတယ်"

ရွှီယန်သည် သူ၏ မွေးရပ်မြေ အခြေအနေကို မိတ်ဆက်ပေးနေလေသည်။

သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှသာ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

'သစ်ရွက်မှိုကို ဒီလိုမျိုး စိုက်လို့ရတာကိုး'

'ဂေဟစနစ် ကောင်းမွန်တဲ့ သစ်တောတွေထဲမှာ သွားပြီး စိုက်ပျိုးကြတာပဲ'

တောင်ကိုမှီပြီး တောင်ကိုစားသည် ဆိုသည့်အတိုင်း တောင်ပေါ်ရွာလေးရှိ လူများက တောတောင်ကို အားကိုး၍ အသက်မွေးကြရသည်။ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော လယ်ယာမြေများ မရှိသဖြင့် သစ်တောများထဲတွင် သစ်ရွက်မှိုများကို စိုက်ပျိုးကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာလည်း လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး လုပ်ကိုင်သော လူမျိုးများ၏ ထူးခြားသော ဉာဏ်ပညာ တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အစ်ကိုရေ ဒီက သစ်ရွက်မှိုတွေကို ဝယ်လို့ရမလား ကျွန်တော် နည်းနည်းလောက် ဝယ်ချင်လို့"

"ဘာမှ ပြောမနေနဲ့တော့ လင့်သာ ချပေးလိုက်တော့"

"မြန်မြန် လင့်ချပေးပါ ကျွန်တော် ဝယ်မယ်ဆို ဝယ်မှာပေါ့လို့"

"အစ်ကိုက ဈေးရောင်း အရမ်းတော်တာပဲ ဒီလို ဇာတ်လမ်းလေးတွေနဲ့ ရောင်းတာကို ပိုသဘောကျတယ်"

ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက အဆက်မပြတ် ရေးသားလာကြလေသည်။

မှတ်ချက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီယန်တစ်ယောက် ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

"ကျွန်တော် ဈေးမရောင်းပါဘူးဗျ ဒီနေ့ တောင်ပေါ်ကို လမ်းလျှောက်ထွက်လာရင်း အားလုံးကို ပြပေးရုံ သက်သက်ပါ"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ဆီက သစ်ရွက်မှိုတွေကို လက်ကားကုန်သည်တွေဆီကိုပဲ အစုလိုက် ရောင်းချတာပါ... တစ်ဦးချင်းစီကို လက်လီ မရောင်းပါဘူး"

"အဲ့ဒါကြောင့် အားလုံးပဲ ဝယ်ချင်ရင်တောင် ဝယ်လို့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ရွှီယန်၏ ပွင့်လင်းရိုးသားသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများအားလုံး လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

'ဈေးမရောင်းဘူး ဟုတ်လား'

'နေပါဦး သစ်ရွက်မှို စိုက်ခင်းထဲအထိ ရောက်လာပြီး ရွာရဲ့ အကောင်းဆုံး သစ်ရွက်မှိုတွေကို ပြနေတာတောင် ဈေးမရောင်းဘူးတဲ့လား'

'ငါတို့ကို ဒီအတိုင်း ကြည့်ရုံသက်သက်ပဲ ပြတာလား'

'ဒီလောက်တောင် ကိုယ်ပိုင်ဟန် ရှိရတာလား'

ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်က ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက တောတောင်ရှာဖွေရေးနဲ့ တောင်ပေါ်ရွာလေးရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို အဓိကထားပြီး ပြသပေးမှာပါ ဈေးရောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"အားလုံးပဲ သဘောကျတယ်ဆိုရင် အချိန်ပေးပြီး ဆက်ကြည့်ပေးကြပါ"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူ အများအပြားက အလွန်ပင် အံ့ဩထူးဆန်းသွားကြပြီး သူ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အကြောင်းအရာများကို ပို၍ပင် သဘောကျ နှစ်သက်လာကြလေသည်။

'ဒီအစ်ကိုက တကယ်ကို ကိုယ်ပိုင်ဟန် ရှိတာပဲ'

တောအုပ်ထဲတွင် သစ်ရွက်မှို စိုက်ပျိုးသည့် မြင်ကွင်းမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။ လူအများစုက ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးကြသဖြင့် ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရချိန်တွင် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားကြရလေသည်။

ရွှီယန်လည်း ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

ရွာသားများအတွက်မူ သစ်ရွက်မှို စိုက်ခင်းဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း မြင်တွေ့နေရသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အခြားသူများ အတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော စိုက်ခင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးကြပေ။ ဤသည်မှာပင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်လေသည်။

တောအုပ်ထဲတွင် အပြည့်အနှက် မှောက်ခုံထားသော အဖြူရောင် အိုးများနှင့် သစ်တောထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေကြသော ရွာသားများကို ကြည့်ရှုရသည်မှာ အလွန်ပင် နွေးထွေးသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။

လူအများစုမှာ မွေးရပ်မြေကို လွမ်းဆွတ်တသသည့် စိတ်ခံစားချက်များ ရှိတတ်ကြလေသည်။ ကျေးလက်ဒေသတွင် နေထိုင်ရသည်ကို မနှစ်သက်သော်လည်း သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ရွာလေးများ၊ အလုပ်များနေသော ရွာသားများ၊ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ သွားလာနေကြသော ခွေးနှင့် ကြောင်များကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် စိတ်အပန်းပြေစေသည်ဟု ခံစားကြရလေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမျိုးကို လူအများအပြားက ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ရွှီယန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက လူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အခြား အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက် ရှိသေးလေသည်။ ထိုအချက်မှာ ရွှီယန်ကိုယ်တိုင်က အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ရွှီယန် ဒီကို အလုပ်လာလုပ်တာလား"

ရွာသားတစ်ယောက်က ရွှီယန်ကို မြင်သောအခါ လှမ်း၍ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"မဟုတ်ပါဘူးဗျ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ရင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာတာပါ"

ရွှီယန်က ပြုံးလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မင်းဆီမှာ အင်တာနက်လိုင်း မိလို့လား"

ရွာသားက အနည်းငယ် အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဂြိုဟ်တု အင်တာနက် ငှားထားတာလေ ပိုက်ဆံနည်းနည်းတော့ ပေးရတယ်"

"ဪ ဒီလိုကိုး ဒါဆိုလည်း ဆက်လုပ်လေ ဦးလေးတော့ သွားလိုက်ဦးမယ်"

ရွှီယန်သည် ရွာသားများနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ရှောင်ဟေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ သစ်ရွက်မှို စိုက်ခင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

အင်တာနက်လိုင်းမှာ ဒရုန်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ပါရှိပြီးဖြစ်လေသည်။ စနစ်မှ ထုတ်ပေးသော ပစ္စည်းများအားလုံးက အလွန်တရာ အရည်အသွေး ကောင်းမွန်လှရာ ဒရုန်းက အချိန်မရွေး နေရာမရွေး အင်တာနက်လိုင်းနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ထို့ကြောင့် တောနက်ကြီးထဲတွင်ပင်လျှင် ရွှီယန် အနေဖြင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပြုလုပ်နိုင်ရန် လုံလောက်သော အင်တာနက်လိုင်း ရရှိနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်သည် ရှောင်ဟေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ လမ်းမပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ကွန်ကရစ်လမ်းများ ခင်းထားပြီး လမ်းဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မြက်ခင်းများ ရှိကာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် လှပလှပေသည်။

"အစ်ကို အရှေ့မြောက်ဒေသမှာ လမ်းဘေးလူမိုက် ဆိုတာကို အစ်ကို့လို လူမျိုးကို ခေါ်တာလား"

ထိုအချိန်တွင် ကွန်ရက်သုံးစွဲသူ တစ်ဦးက နောက်ပြောင်၍ မေးလိုက်လေသည်။

ရွှီယန်က ထိုမှတ်ချက်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက မတူဘူးဗျ... လမ်းဘေးလူမိုက် ဆိုတာက မြို့တွေ နယ်မြို့တွေမှာ အလုပ်အကိုင်မရှိဘဲ အလကား လျှောက်သွားနေတဲ့ လူငယ်လေးတွေကို ခေါ်တာ လူမိုက်ပေါက်စတို့ ဂိုဏ်းစတားတို့လိုမျိုးပေါ့"

"ကျွန်တော်က တောင်ပေါ်ရွာလေးထဲမှာ လမ်းလျှောက်ထွက်တာပါ ပြီးတော့ အလုပ်လုပ်ဖို့လည်း ရှိသေးတယ်လေ"

သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများလည်း ရယ်မောသွားကြလေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်လှပေသည်။

တောင်ပေါ်ရွာလေး၏ လမ်းမပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်နှင့် ခွေးတစ်ကောင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ လမ်းလျှောက်နေကြလေသည်။

ရွှီယန်သည် ယခုမှစ၍ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည် အများအပြားကို မပြသရသေးသလို ဖော်လိုဝါ အရေအတွက်မှာလည်း နည်းပါးနေသေးလေသည်။ သို့သော် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ လော၍ မရသော အလုပ်ဖြစ်ပြီး ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်နှင့် သေချာပေါက် အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်သွားရန်သာ လိုအပ်လေသည်။

တောင်ပေါ်ရွာလေးတွင် နွားနှင့် သိုးများကို မွေးမြူသူများလည်း ရှိကြလေသည်။ ရွှီယန် အိမ်ပြန်သည့်လမ်းတွင် အဘိုးအို တစ်ဦးက သိုးအုပ်ကြီးကို မောင်းနှင်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သိုးအုပ်ကြီး၏ အနောက်တွင် တောခွေး နှစ်ကောင်ကလည်း သိုးကျောင်းရန် ကူညီပေးနေကြလေသည်။

"ဒီနေရာမှာက မြက်ခင်းတွေ အရမ်းပေါတော့ တောင်ပေါ်မှာ နွားနဲ့ သိုးတွေကို မွေးတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ... နွေဦးပေါက်ရင် သိုးသငယ်လေးတွေကို ဝယ်ပြီး ဆောင်းရာသီ ရောက်ရင် ရောင်းကြတယ်... နွားတွေကတော့ အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်အထက် မွေးရတယ်"

"ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာ နွားနဲ့ သိုးဈေးက သိပ်မကောင်းတော့ ပင်ပန်းရကျိုး မနပ်သလို ဖြစ်နေတယ်... တစ်ခါတလေဆိုရင် ရှုံးတောင် ရှုံးသေးတယ်"

"ရွာသားတွေရဲ့ ဘဝကလည်း မလွယ်ပါဘူးဗျာ"

ရွှီယန်က သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လာနေသော သိုးအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် သိုးအုပ်ကြီးက သူ၏ အနားမှ ဖြတ်သန်းသွားကြလေသည်။

ရှောင်ဟေးက ရွှီယန်၏ ခြေရင်းတွင် ကပ်ကာ ထိုင်နေပြီး ၎င်း၏ နောက်ခြေထောက်ဖြင့် လည်ပင်းကို ကုတ်နေပုံက အလွန်ပင် ချစ်စရာ ကောင်းနေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သိုးကျောင်းရန် ကူညီပေးနေသော တောခွေးနှစ်ကောင်က အလွန်သေးငယ်သော ခွေးနက်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားပြီး ရှောင်ဟေးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

ထိုခွေးနှစ်ကောင်လုံးမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည့်ပုံ ပေါ်လေသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများက ဤသို့ ပြောနေသည့်အလားပင်။

'ဒီကောင်လေးက ဘာလို့ ဒီလောက် သေးနေရတာလဲ'

'ဒါက ဘယ်သူ့ရဲ့ ကလေးလဲ'

သိုးအုပ်ကြီးက အနည်းငယ် ဝေးသွားသောအခါမှသာ ထိုတောခွေးနှစ်ကောင်လည်း အလျင်အမြန် ပြေးလိုက်သွားကြတော့သည်။

ရွှီယန်က သိုးအုပ်ကြီး ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်နေလေသည်။ သူသည် အဝေးရှိ မြေကွက်လပ် တစ်ခုကို ကြည့်ကာ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်များကို တွေးတောနေမိလေသည်။

"ကျွန်တော် ပိုက်ဆံနည်းနည်း စုပြီးရင် ရွာအစွန်မှာ လယ်ယာခြံဝင်းလေး တစ်ခု ဖွင့်ချင်တယ်"

"သေချာတာကတော့ စက်ယန္တရားတွေ အများကြီးသုံးတဲ့ ခြံဝင်းကြီးမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့... ဟေးလုံကျန်း ပြည်နယ်က ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုဆိုရင် မြို့နယ်လေး တစ်ခုနီးပါးလောက် ကျယ်တယ်... အဲ့ဒီခြံဝင်းထဲမှာ ကုန်တိုက်တွေ ကျောင်းတွေ ပါရှိပြီး လူပေါင်း သိန်းဂဏန်းလောက်ကိုတောင် အလုပ်အကိုင် ပေးနိုင်တယ် အရမ်းကို စည်ကားတာပဲ"

"ကျွန်တော်ကတော့ ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းသေးသေးလေးပဲ လုပ်မှာပါ စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ မွေးမြူရေး နည်းနည်းစီ လုပ်မယ်"

"တိရစ္ဆာန်လေးတွေ မွေးမယ် အသီးအနှံလေးတွေ စိုက်မယ်"

"ပြီးရင် အားတဲ့အချိန် တောင်ပေါ်တက်ပြီး လမ်းလျှောက်မယ်"

"အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ"

ရွှီယန်က ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေရင်း ညနေ ၅ နာရီကျော် အချိန်၏ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်က သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလင်းတန်း တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေလေသည်။

သူ၏ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်များက ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန်ပင် လှပလွန်းလှပေသည်။

"ဒီလို ဘဝမျိုးကို ကျွန်တော်လည်း လိုချင်တယ်"

"နားထောင်ရတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ ကျွန်တော်လည်း ကိုယ်ပိုင် လယ်ယာခြံဝင်းလေး တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ် တိရစ္ဆာန်လေးတွေ အများကြီး မွေးလို့ရတာပေါ့"

"လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခု ဖွင့်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပါဘူး အရမ်း ပင်ပန်းတယ်... ဒါပေမယ့် ကိုယ်တိုင် သဘောကျတယ် ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို ပျော်စရာ ကောင်းမှာပါ"

"ငါ အားကျရတဲ့ ဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းနေတဲ့ သူတွေ အမြဲတမ်း ရှိနေတာပဲ"

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက အဆက်မပြတ် တုံ့ပြန်လာကြလေသည်။

လူတိုင်းက ကျေးလက်ဒေသရှိ အေးချမ်းသာယာသော ဘဝမျိုးကို အနည်းနှင့်အများ တောင့်တနေကြကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးက ရှေးခေတ်ကာလမှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် တရုတ်လူမျိုးများ၏ သွေးကြောထဲတွင် စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ယနေ့တိုင်အောင် ဆက်လက်၍ တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။