အခန်း ၂၇

အခန်း (၂၇) တောရိုင်းဂျင်ဆင်း၏ တန်ဖိုး

အပြန်လမ်းတွင် ရွှီယန်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ အကြောင်းအရာများ အင်တာနက်ပေါ်တွင် နာမည်ကြီးသွားခဲ့သည်ကိုတော့ သူ မသိရှိခဲ့ပေ။

ရွှီယန် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂျင်ဆင်း လိုက်လံဝယ်ယူသူများက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ဤဒေသတွင် ဂျင်ဆင်းဝယ်သူများ အများအပြား ရှိပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သတင်းများကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေကြလေသည်။

ဘယ်သူ ဂျင်ဆင်းရသလဲဆိုသည်ကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လာရောက်၍ ဈေးမေးလေ့ ရှိကြသည်။

ရွှီယန် တူးဖော်ရရှိခဲ့သော တောရိုင်းဂျင်ဆင်းမှာ အရွက်မှစ၍ အမြစ်များအထိ အပြည့်အစုံ ပါရှိလေသည်။

အရွက်ခက် ခြောက်ခုပါသော အနှစ်ရှစ်ဆယ် သက်တမ်းရှိ အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိ တောရိုင်းဂျင်ဆင်းမျိုးမှာ ချန်ပိုင်တောင်တန်း၏ ဂျင်ဆင်းဈေးကွက် တစ်ခုလုံးတွင်ပင် တွေ့ရခဲလှပေသည်။

သူတို့နှစ်ဖက်လုံး ပုံမှန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း ပစ္စည်းကို အရင်ကြည့်ပြီးမှ ဈေးဖြတ်ကြလေသည်။

တကယ့်ကို အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိ တောရိုင်းဂျင်ဆင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သေချာသွားသောအခါ ဂျင်ဆင်းဝယ်သူများက ရွှီယန် ဘယ်လောက်ဖြင့် ရောင်းချင်သလဲဟု စတင်၍ မေးမြန်းကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကစားပွဲ တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။ ရွှီယန်က ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က ရွှီယန်၏ စိတ်ထဲရှိ ဈေးနှုန်းကို သိရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ဈေးဆစ်ကြမည် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနိမ့်ဆုံး ဈေးနှုန်းမှာ ယွမ်နှစ်သိန်း ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိ ဂျင်ဆင်းများ၏ ဈေးကွက်က အတက်အကျ အလွန်များပြားလှရာ ယွမ် နှစ်သိန်းခွဲအထိလည်း ရောင်းရနိုင်သည်ဟု ရွှီယန်က ခန့်မှန်းထားလေသည်။

ရွှီယန်က သူတို့ ဘယ်လောက်ပေးနိုင်မလဲဟု ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ယွမ်တစ်သိန်း ရှစ်သောင်း ဒီဈေးက သင့်တော်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့က မင်းကို လိမ်တာမျိုးလည်း မရှိပါဘူး... ဂျင်ဆင်းဝယ်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဆိုတော့ ဘယ်ဈေးရှိလဲ ဆိုတာကို အကုန်သိပါတယ်"

တစ်ဖက်လူက အပြောအဆို အလွန် ကျွမ်းကျင်ပြီး သူ၏ လေသံကလည်း အတော်လေး ပေါ့ပါးနေကာ တကယ့်ကို ဈေးဆစ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤဂျင်ဆင်းဝယ်သူများမှာ အလွန် ပါးနပ်ကြပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သော လေသံကို အသုံးပြု၍ ဂျင်ဆင်းရောင်းချသူများကို သူတို့ကိုယ်တိုင် အမြတ်ထွက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားအောင် ပြုလုပ်တတ်ကြလေသည်။

ရွှီယန်မှာ ကျောင်းပြီးကာစ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဈေးဆစ်ရာတွင် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမြင်ရှိပြီး အလွယ်တကူ လှည့်စား၍ မရနိုင်ပေ။

"ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတဲ့ ဈေးထက် နည်းနည်း နည်းနေတယ်... အခုတော့ ဒီလိုပဲ ထားလိုက်ပါတော့ အစ်ကိုတို့ ပေးတဲ့ ဈေးကို ကျွန်တော် သိပါပြီ တခြားဆိုင်တွေကို ထပ်မေးကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်"

"ဒါက ယွမ်နှစ်သိန်းတန် ပစ္စည်းဆိုတော့ ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း ချက်ချင်းကြီး ရောင်းလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ"

"ဖုန်းနံပါတ်လေး ပေးထားခဲ့ပါ လိုအပ်ရင် ကျွန်တော် ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်"

ရွှီယန်က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူးကွာ မင်း တောင်ပေါ်မှာ သွားလာရတာလည်း အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ ငါတို့ အကုန်မြင်ပြီးသားပါ... တောဝက် အလိုက်ခံရတာတောင် မြင်လိုက်ရသေးတယ်"

"ဒီလိုလုပ် ငါတို့ ယွမ်နှစ်သိန်း ပေးမယ် ဒါက တကယ့်ကို အမြင့်ဆုံးဈေးပဲ ဒီထက်ပိုပေးနိုင်မယ့်သူ လုံးဝ မရှိနိုင်တော့ဘူး"

ဂျင်ဆင်းဝယ်သူက အလွန် ရိုးသားဟန်ဖြင့် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ထပ်ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်"

ရွှီယန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ဂျင်ဆင်းဝယ်သူ၏ စကားများအရ လက်ရှိအချိန်တွင် အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိ တောရိုင်းဂျင်ဆင်း ဈေးကွက်မှာ အပြောင်းအလဲများ ရှိနေပြီး ယခင်နှစ်များကထက် ပို၍ ဈေးကောင်းရနိုင်ကြောင်းကို ရွှီယန် ရိပ်မိသွားလေသည်။

ထို့ကြောင့် ဂျင်ဆင်းဝယ်သူက ထပ်မံ၍ ပြောဆိုသော်လည်း ရွှီယန်က ဈေးမလျှော့ပေးခဲ့ဘဲ ပထမဆုံး ညှိနှိုင်းမှုမှာ ဤတွင်ပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

ညပိုင်းရောက်သောအခါ ဒုတိယမြောက် ဂျင်ဆင်းဝယ်သူ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်လေသည်။

သူတို့ကလည်း အများဆုံး ယွမ်နှစ်သိန်း အထိသာ ပေးနိုင်ကြောင်းနှင့် အနှစ်ရှစ်ဆယ် သက်တမ်းရှိ အရွက်ခက် ခြောက်ခုပါသော တောရိုင်းဂျင်ဆင်း၏ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးမှာ ဤမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြလေသည်။

ရွှီယန်ကမူ ဤဂျင်ဆင်းဝယ်သူများ အားလုံးမှာ တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးတောမိလေသည်။

သူသည် ဈေးမလျှော့ပေးခဲ့ဘဲ ညစာစားပြီးနောက် မီနီဗင် ကားလေးကို မောင်းနှင်ကာ မြို့ထဲရှိ ဆေးဆိုင်များသို့ သွားရောက်၍ ဈေးမေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ဆေးဆိုင်များကတော့ အနည်းငယ် ပို၍ တရားဝင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် တောရိုင်းဂျင်ဆင်းများမှာ အလွန် ရှားပါးပြီး အလိုရှိသူ များပြားကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် ပေးရမည့် ဈေးနှုန်းကလည်း ပို၍ များပြားမည် ဖြစ်လေသည်။

ဆေးဆိုင်မှ ဆရာကြီးက ဂျင်ဆင်းကို မြေကြီးထဲမှနေ၍ သတိကြီးစွာဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဂျင်ဆင်း၏ ရှုပ်ထွေးသော ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် များပြားလှသော ဂျင်ဆင်းမြစ်များကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩချီးကျူးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဤဒေသမှာ တိုင်းရင်းဆေးများ ထွက်ရှိရာ ဒေသဖြစ်ပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးသို့ တိုင်းရင်းဆေးများ အမြောက်အမြား တင်ပို့ရလေ့ ရှိလေသည်။

ဆရာကြီး ကိုင်တွယ်ဖူးသော တိုင်းရင်းဆေးများမှာလည်း မနည်းလှပေ။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ အနှစ်ရှစ်ဆယ် အထက်ရှိသော တောရိုင်းဂျင်ဆင်းမျိုးကိုတော့ သူ မမြင်တွေ့ရသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"တောရိုင်းဂျင်ဆင်း စစ်စစ်ပဲ ကိုးခုမြောက် အမြစ်ဆုံလေးတောင် နည်းနည်း ထွက်နေပြီဆိုတော့ အနည်းဆုံး အနှစ်ရှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်လောက်တော့ ရှိပြီ"

"မမြင်ရတာ တော်တော်တောင် ကြာပြီ"

"အရမ်းကို အကောင်းပကတိအတိုင်း ရှိနေတာပဲ အရွက်တွေတောင် အကောင်းကြီး ရှိသေးတယ်... မင်းရဲ့ ဂျင်ဆင်းတူးတဲ့ လက်ရာကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ ဒီလို အရည်အသွေးမျိုး ရှိတဲ့ ဂျင်ဆင်းဆိုရင် ဈေးလည်း ပိုပြီး ကောင်းကောင်း ရနိုင်တယ်"

ဆရာကြီးက ဈေးချရန်အတွက် ဂျင်ဆင်း၏ တန်ဖိုးကို နှိမ့်ချပြောဆိုခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိဘဲ အဆက်မပြတ် ချီးကျူးပြောဆိုနေလေသည်။

ရွှီယန်က သူ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ဈေးနှုန်း ပြောလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆေးဆိုင်က ယွမ် နှစ်သိန်းခွဲ ပေးရန် သဘောတူလိုက်လေသည်။

ဤသို့ဖြင့် တစ်ခေါက်သွားလိုက်ရုံဖြင့် ဂျင်ဆင်းဝယ်သူများ ပေးသော ဈေးနှုန်းထက် ယွမ်ငါးသောင်း ပို၍ ရရှိခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အခက်အခဲများကို မကြောက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဤဈေးနှုန်းမှာ အတော်လေး မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းဖြစ်ကြောင်းကို ရွှီယန် သိရှိထားသဖြင့် ဝမ်းသာအားရပင် သဘောတူလိုက်လေသည်။

နေရာတွင်ပင် ချက်ချင်း အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်လိုက်ကြပြီး ရွှီယန်က အထောက်အထား အဖြစ် ဗီဒီယို တစ်ခု ရိုက်ကူးထားလိုက်လေသည်။ ဆေးဆိုင်ကလည်း ငွေများကို ရွှီယန်၏ ဘဏ်ကတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်လေသည်။

အရောင်းအဝယ် အောင်မြင်သွားလေပြီ။

ယနေ့ တောင်ပေါ်တက်ရခြင်းက တကယ့်ကို အမြတ်ကြီး ရလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

တစ်နေ့တည်းဖြင့် ယွမ် နှစ်သိန်းခွဲ ရရှိခဲ့လေသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲခဲ့ပေ။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဂျင်ဆင်းတူးသည့် ရာသီရောက်လာပါက တောတောင်ရှာဖွေသူ အများအပြားက ဂျင်ဆင်းတူးရန် တောင်ပေါ်တက်ကြလေ့ ရှိသည်။ တူးဖော်ရရှိလာသော တောရိုင်းဂျင်ဆင်း အများစုမှာ ယွမ်တစ်သောင်းမှ နှစ်သောင်း ဝန်းကျင်သာ တန်ဖိုးရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှသာ ယွမ်တစ်သိန်းကျော် တန်ဖိုးရှိသော အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိ ဂျင်ဆင်းများကို တွေ့ရတတ်လေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးက အလွန် ရှားပါးပြီး တစ်နှစ်လျှင် တစ်ပင် နှစ်ပင်ခန့်သာ ရှိတတ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းများကို ကြားရတိုင်း လူတိုင်းက အလွန် အားကျလေ့ ရှိကြလေသည်။

ရွှီယန်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး သူ၏ အပေါ်တွင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးမိခဲ့ပေ။

စနစ် ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ အရာအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ငွေအများအပြား ရရှိလိုက်သဖြင့် ရွှီယန်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေလေသည်။

သူက မီနီဗင် ကားလေးကို မောင်းနှင်၍ အိမ်သို့ ပြန်လာစဉ် လေပြေလေညင်းလေးများကပင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤလောကကြီးက မူလကတည်းက တရားမျှတမှု မရှိပေ။ အချို့လူများက ရွှေဇွန်းကိုက်၍ မွေးဖွားလာကြသော်လည်း လူအများစုမှာ သာမန် မိသားစုများတွင်သာ မွေးဖွားလာကြပြီး အသက်ရှင် ရပ်တည်ရေးအတွက် အမြဲတမ်း ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေကြရလေသည်။

ရွှီယန် အတွက်မူ ငွေရှာနိုင်ခြင်းက အလွန် ကောင်းမွန်သော ခံစားချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရွှီယန်သည် မိဘများနှင့် စကားပြောရန် ကုန်စုံဆိုင်သို့ သွားလိုက်လေသည်။

သူက ခြံဝင်းကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး အိမ်အသစ် တစ်လုံး ဆောက်ချင်ကြောင်း ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိဘနှစ်ပါးစလုံးက ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်ကြတော့သည်။

"မင်းရှာထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို မင်းဘာသာ သိမ်းထား နောင်တစ်ချိန်ကျရင် သေချာပေါက် လိုအပ်လာလိမ့်မယ်... ငါတို့ ခြံဝင်းက အကောင်းကြီးပဲ ရှိသေးတာ အဲ့ဒီအတွက် ပိုက်ဆံ အကုန်ခံမနေနဲ့"

ရွှီဟုန်ရှန်းက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"အိမ်က ခြံဝင်းကို ပြင်ထားတာ နှစ်နည်းနည်းပဲ ရှိသေးတာ အကောင်းကြီး ရှိသေးတယ် ဘာလို့ ပြန်ပြင်ချင်ရတာလဲ... ငါတို့က ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေနိုင်ရင် ရပြီလေ တခြားသူတွေ အားကျလာအောင် လျှောက်လုပ်မနေနဲ့"

ရွှီယန်၏ မိခင်ကလည်း သူ့ကို ပိုက်ဆံများ အလဟဿ မဖြုန်းတီးစေချင်ပေ။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှီယန်လည်း ခေါင်းညိတ်၍သာ သဘောတူလိုက်ရလေသည်။

ငွေရှာနိုင်သောအခါ ပထမဆုံး တွေးမိသည်မှာ မိဘများအတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးရန် ဖြစ်သော်လည်း မိဘများကမူ သူ့ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုအပ်ကြပေ။

ရွှီဟုန်ရှန်းက ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း လယ်ယာခြံဝင်း လုပ်ချင်လို့ ပိုက်ဆံ မလောက်ဘူးဆိုရင် အဖေနဲ့အမေကို ပြောလေ ငါတို့ဆီမှာလည်း စုထားတဲ့ ပိုက်ဆံ နည်းနည်းပါးပါးတော့ ရှိတယ် ယူသုံးလို့ရတယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှီယန်က လက်ယမ်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မလိုပါဘူး အဖေတို့ အမေတို့ ပိုက်ဆံကို ကိုယ်ဘာသာကိုယ်ပဲ သိမ်းထားကြပါ လိုချင်တာ ရှိရင် ဝယ်လို့ရတာပေါ့ ကျွန်တော့်အတွက် မလိုအပ်ပါဘူး"

"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ခြံဝင်းသေးသေးလေး တစ်ခု လုပ်ဖို့က ပိုက်ဆံ သိပ်အများကြီး မလိုပါဘူး"

"ဒီလ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကနေလည်း ပိုက်ဆံ နည်းနည်းပါးပါး ရဦးမှာပဲလေ"

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အကြောင်းကို ပြောကြရာတွင် မိဘများကလည်း သူတို့၏ အမြင်များကို ပြောဆိုကြလေသည်။

မိသားစုလေးမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ရွှီယန်၏ မိသားစု ပတ်ဝန်းကျင်က အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်ခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများက အလွန် ကောင်းမွန်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မွေးဖွားကြီးပြင်းလာခဲ့ရသော မိသားစု ပတ်ဝန်းကျင်က လူတစ်ယောက်အပေါ်တွင် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိလေသည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်၏ မိခင်က ဆိုင်ရှေ့သို့ ထွက်သွားသောအခါ ရွှီဟုန်ရှန်းက ယနေ့ တောဝက်ကြီးနှင့် တွေ့ခဲ့ရသည့် အကြောင်းကို စတင် မေးမြန်းတော့သည်။

ဖခင်များ၏ မေတ္တာက အမြဲတမ်း ထုတ်ဖော်ပြသလေ့ မရှိတတ်ပေ။

"ဒီနေ့ တောင်ပေါ်မှာ တောဝက်ကြီးနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် ဆို"

ရွှီဟုန်ရှန်းက မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် တွေ့ခဲ့တယ် ကျွန်တော် ရိုက်ပြီး မောင်းထုတ်လိုက်တယ်"

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"နောက်ဆိုရင် သတိထားဦး တောဝက်တွေက အရေထူတယ်ကွ"

"ရပါတယ် ကျွန်တော် သစ်ပင်တက် မြန်ပါတယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

"ဒါပေမယ့်လည်း သတိတော့ ထားရမှာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သားအဖ နှစ်ယောက်၏ တောဝက်ကြီး အကြောင်း ပြောဆိုမှုမှာ ဤတွင်ပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်၏ မိခင်က ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကို မသိရှိသေးပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် သိရှိသွားသောအခါ ရွှီယန်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

ရွှီယန်လည်း နောက်ဆိုရင် သတိထားပါမည်ဟုသာ ကတိပေးလိုက်ရလေသည်။

မိဘများနှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ရွှီယန်သည် ရွာထဲရှိ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

ည ၉ နာရီကျော် အချိန် ဖြစ်လေသည်။

နွေရာသီ ညလေညင်းလေးများက အေးမြစွာ တိုက်ခတ်နေပြီး အလွန်ပင် လတ်ဆတ်လွန်းလှပေသည်။

ရွှီယန်သည် ခြံဝင်းထဲတွင် ရှောင်ဟေးနှင့် တာ့ဟွမ်ကို အစာကျွေးနေလေသည်။

ရှောင်ဟေးက အလွန်ပင် ချစ်စရာ ကောင်းပြီး ရိုးအလွန်းလှပေသည်။

"ထိုင်"

ရွှီယန်က ရှောင်ဟေးကို အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှောင်ဟေးက နားမလည်တော့ဘဲ အမြီးလေးကို ယမ်းကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေလေသည်။ ဘေးနားရှိ တာ့ဟွမ်က အနည်းငယ် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ခြေထောက်ဖြင့် ရှောင်ဟေး၏ ဖင်ကို လှမ်းပုတ်ကာ အောက်သို့ ထိုင်ချစေလိုက်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ရယ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ရှောင်ဟေး... မတ်တတ်ရပ်"

"လှည့်... လှည့်"

"မှောက်"

ရွှီယန်သည် ရှောင်ဟေးကို စတင် လေ့ကျင့်ပေးတော့သည်။

ဘေးနားတွင် တာ့ဟွမ်က သင်ပြပေးနေသဖြင့် ရှောင်ဟေးက အလွန် မြန်မြန် သင်ယူနိုင်လေသည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရွှီယန်၏ အမိန့်များကို နားလည်လာတော့သည်။

ဤကောင်လေးက အလွန် ပါးနပ်ပြီး အလွန်လည်း ဉာဏ်ကောင်းလေသည်။

ရွှီယန်လည်း ပို၍ ပို၍ အံ့ဩလာမိလေသည်။

ရှောင်ဟေးက တကယ့်ကို ခွေးကောင်းလေး တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သေချာ လေ့ကျင့်ပေးမည် ဆိုပါက ကြီးလာသောအခါ သူ့ကို အဖော်ပြု၍ တောင်ပေါ်သို့ လိုက်ပါနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တောင်ပေါ်တက်ရခြင်းက အန္တရာယ်များလှရာ အဖော်တစ်ယောက် ရှိနေခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ နောက်ပိုင်းတွင် သူ တောင်ပေါ်တက်ပါက အဖော်နှစ်ကောင် ရှိလာလိမ့်မည် ဆိုသည်ကိုမူ ယခုအချိန်တွင် သူ လုံးဝ ခန့်မှန်းမိမည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်လေး နှစ်ကောင်စလုံးက အလွန် ကျန်းမာသန်စွမ်းစွာ ကြီးထွားလာနေကြလေသည်။