အခန်း ၃၆

အခန်း (၃၆) ကားနောက်ဆုတ်နေသည်... သတိထားပါ

ရွှီယန်က ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသော နေရာဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေးက အနောက်မှ ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်လာသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးကလည်း ကျားသစ်ပေါက်လေး သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မတ်တတ်ရပ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

မြင်ကွင်းက အလွန်ပင် ငြိမ်းချမ်းလှပေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းသို့ လူများ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ဖန်သားပြင်ထက်ရှိ ကျားသစ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးက အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"တောတောင်ရှာဖွေသူ ဟုတ်လား... ဒါ တောနက်ကြီးထဲမှာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေတာလား ကျားသစ်ကြီးပါလား"

"လခွီး... တကယ့် ကျားသစ်ကြီးပါလား အရမ်း ကြမ်းတာပဲ"

မှတ်ချက်များက အဆက်မပြတ် လွင့်မျောလာကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှီယန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက တကယ်ကို နာမည်ကြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က စနစ် ပြသထားသော နေရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထူးထူးခြားခြား ပစ္စည်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အရွက်ခက် ငါးခုပါသော အနှစ်သုံးဆယ်ကျော် သက်တမ်းရှိ ဂျင်ဆင်းတစ်ပင်သာ ဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်ပေါက်ဈေး ယွမ်တစ်သောင်းခန့် ရှိလေသည်။

"အားလုံးပဲ ဒီမှာကြည့်ပါ... ဂျင်ဆင်းတစ်ပင် ထပ်တွေ့ပြန်ပြီ"

"ဒီနေ့ ကံအရမ်း ကောင်းနေတယ်"

ရွှီယန်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ မြက်ပင်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဂျင်ဆင်းအရွက်များကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ပင်စည် ငါးခုနှင့် အရွက်ငယ် ငါးခု ပါရှိပြီး သာမန် မြက်ပင်များနှင့် ဘာမှ မကွာခြားလှသော်လည်း မြေကြီးအောက်တွင် တန်ဖိုးကြီး တောရိုင်းဂျင်ဆင်း တစ်ပင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တောတောင်ရှာဖွေသူများကြားတွင် ရေးသားမထားသော စည်းကမ်းတစ်ခု ရှိသည်။ အသက်ဆယ်နှစ်အောက် တောရိုင်းဂျင်ဆင်းများကို မတူးယူဘဲ နေရာကိုသာ မှတ်သားထားပြီး အချိန်တန်မှ ပြန်လာ၍ တူးယူလေ့ ရှိကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆယ်နှစ်အောက် တောရိုင်းဂျင်ဆင်းများ၏ အာဟာရတန်ဖိုးက ဆယ်နှစ်အထက် လင်ရှားဂျင်ဆင်းများလောက်ပင် မကောင်းမွန်သဖြင့် သိပ်ပြီး တန်ဖိုး မရှိလှပေ။

ဤဂျင်ဆင်းကို အရွက်အရွယ်အစားအရ အနှစ်သုံးဆယ်ကျော် သက်တမ်းရှိကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သဖြင့် တူးယူ၍ ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က အနီရောင်ကြိုးကို ချည်နှောင်လိုက်ပြီး သမင်ချို ပေါက်တူးဖြင့် သတိကြီးစွာ တူးဖော်နေလေသည်။

သူ ဂျင်ဆင်းတူးနေစဉ် ကျားသစ်ပေါက်လေးက ဘေးနားမှနေ၍ သိချင်စိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေသည်။

ရွှီယန် ဘာလုပ်နေသည်ကို နားလည်သွားသည့်အလား ကျားသစ်ပေါက်လေးက အရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ရှေ့ခြေနှစ်ချောင်းကို မြေကြီးထဲ ထည့်ကာ လျင်မြန်စွာ ယက်ပေးနေတော့သည်။

၎င်းက ရွှီယန်ကို ကူညီပေးချင်နေပုံ ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ရှောင်ဟွာ... မလုပ်နဲ့... မင်းအကူအညီ မလိုဘူး"

"မင်းရဲ့ ခြေသည်းလေးတွေ ပွန်းပဲ့ကုန်လိမ့်မယ်"

ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေးကို ပွေ့ချီကာ ဘေးနားသို့ ချပေးလိုက်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေးက လိမ္မာစွာဖြင့် ဘေးနားတွင် ထိုင်နေပြီး ထပ်မံ ဝင်မရှုပ်တော့ဘဲ မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်ဖြင့် ရွှီယန် ဘာလုပ်နေသည်ကိုသာ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

ဤကောင်လေးက ရွှီယန် ဂျင်ဆင်းတူးနေသည်ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပုံ ရသည်။

ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံး ပြုံးလိုက်မိကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ကင်မရာထဲ၌ မိခင်ကျားသစ်မကြီးက ရွှီယန်၏ အနောက်ဘက်မှနေ၍ ကျက်သရေရှိစွာ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ အားလုံးက စိုးရိမ်သွားကြပြန်သည်။

သို့သော် ရွှီယန်ကမူ လုံးဝ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ ဂျင်ဆင်းကို အေးဆေးစွာ ဆက်လက် တူးဖော်နေလေသည်။

ဂျင်ဆင်းက သိပ်မကြီးသလို ပုံသဏ္ဌာန်ကလည်း သိပ်မလှသော်လည်း တကယ့် ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခုတော့ ဖြစ်သည်။

ယနေ့ တောင်ပေါ်တက်ရခြင်းက နောက်ထပ် အမြတ်ကြီး တစ်ခု ထပ်မံ ရရှိခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဂျင်ဆင်းကို တူးဖော်ပြီးနောက် ရွှီယန်က သယ်ဆောင်ရ လွယ်ကူစေရန် ပလတ်စတစ်အိတ် တစ်လုံးကို ထုတ်ကာ အထဲတွင် မြေကြီးနှင့် ရေညှိများ ထည့်လိုက်ပြီး ဂျင်ဆင်းကို မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ဂျင်ဆင်းကို အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်လင့်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရွှီယန်က အပြန်လမ်းသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ကျားသစ်နှစ်ကောင်ကတော့ ဘေးနားတွင် ရှိနေဆဲပင်။

"ကျွန်တော် တောင်ပေါ်တက်တုန်းက ဒီမိခင်ကျားသစ်မကြီးကို ကယ်ဆယ်ပေးခဲ့ပြီး အစာနည်းနည်း ကျွေးခဲ့ဖူးလို့ ကျွန်တော့်ကို ခင်တွယ်နေတာပါ"

"ဒီအချက်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းပါတယ်"

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကိုတော့ အားလုံး လိုက်မလုပ်ဖို့ အကြံပေးချင်ပါတယ်... တကယ်လို့ တောထဲမှာ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ အသားစား သားရဲတိရစ္ဆာန်ကြီးတွေနဲ့ တွေ့ရင် ရဲကို အကြောင်းကြားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

ရွှီယန်က ချစ်စရာကောင်းသော ကျားသစ်နှစ်ကောင်ကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူက ကျားသစ်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ကြောင်ကြီး၏ အထိအတွေ့က အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး အမွေးများက နူးညံ့ကာ ကျားသစ်၏ အမွေးများက ကျားထက် ပို၍ သေးငယ်နူးညံ့လေသည်။ ကျား၏ အမွေးများက အနည်းငယ် ပို၍ ကြမ်းတမ်းသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း မင်းဆွေမင်းမျိုးဆန်သော အကွက်များ ရှိလေသည်။

ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေးကို ပွေ့ချီကာ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သွားတော့မယ်... မင်းတို့ ကောင်းကောင်း နေကြနော်"

"ဆောင်းတွင်းရောက်လို့ အစာမရှိရင် ငါ့ခြံကို လာခဲ့ပေါ့"

ရွှီယန်က နောက်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ကျားသစ်ပေါက်လေးကို မိခင်ကျားသစ်မကြီး၏ ဘေးတွင် ချပေးကာ မတ်တတ်ရပ်၍ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေးက လိုက်လာချင်သော်လည်း မိခင်ကျားသစ်မကြီးက သူ့ကို ဖိထားလိုက်သည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက အလွန်ပင် စည်ကားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုပဲ သွားတော့မှာလား"

"ကျားသစ်လေးကို မမွေးတော့ဘူးလား"

"တကယ်ကို ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူး... တောင်ပေါ်တက် တောတောင်ရှာဖွေရင်း တောရိုင်း ကျားသစ်နဲ့တောင် သွားဆော့နေသေးတယ်"

"ဒီအစ်ကိုကြီးကတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ"

ရွှီယန်က အပြန်လမ်းသို့ ဆက်လျှောက်လာခဲ့ပြီး အပြန်လမ်းတွင် သူ ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သော ထင်းရှူးမှိုများကို အလွယ်တကူ ပြန်လည် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက တောထွက်ပစ္စည်း နှစ်အိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခြံဝင်းရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်အတောအတွင်း ကျားသစ်ဗီဒီယိုက အင်တာနက်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။

ယခင်က လူသားနှင့် တောရိုင်း ကျားသစ်တို့ အေးချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နိုင်ခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

လူအများ၏ အမြင်တွင် ကျားသစ်ဆိုသည်မှာ အလွန် မာနကြီးသော တိရစ္ဆာန်မျိုး ဖြစ်သည်။

ကျားက ခွန်အားကြီးသော စစ်သည်တော် တစ်ဦးနှင့် တူမည်ဆိုလျှင် ကျားသစ်က လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ပြီး အထီးကျန်ဆန်သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦးနှင့် တူလေသည်။

လက်တွေ့တွင် ကျားသစ်ကလည်း ကြောင်မျိုးရင်းဝင် ဖြစ်သဖြင့် အကျင့်စရိုက်များက ကြောင်နှင့် တူညီလေသည်။

တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်ထဲတွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြီးပြင်းလာသော ကျားသစ်များကလည်း အချွဲတိုက်ပြီး ချစ်စရာ ကောင်းတတ်ကြသည်။

၎င်းတို့၏ သတိထားတတ်မှုက အလွန် မြင့်မားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်မည် ဆိုပါက သာမန် ကြောင်လေးများနှင့် ဘာမှ မကွာခြားတော့ပေ။

ရွှီယန်၏ ဗီဒီယိုများကို မားကက်တင်း အကောင့်များက လျင်မြန်စွာ တည်းဖြတ်၍ အင်တာနက်ပေါ်တွင် လွှင့်တင်လိုက်ကြသည်။

#တောင်ပေါ်ရွာလေးမှလူငယ်လေးတောနက်ကြီးထဲတွင်ကျားသစ်နှင့်တွေ့ဆုံခြင်း ကျားသစ်ကချွဲပြီးချစ်စရာကောင်းနေ#

#အပြင်ပိုင်းတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူနှင့်ကျားသစ်အေးချမ်းစွာအတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ခြင်း#

သက်ဆိုင်ရာ ခေါင်းစဉ်များက လျင်မြန်စွာ နာမည်ကြီးသွားတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ ရွှီယန်သည် တောဝက်ကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လူကြိုက်များစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သေးသည်။

ယခုအခါ ထပ်မံ၍ လူကြိုက်များစာရင်းတွင် ပါဝင်လာပြန်သည်။

ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက ဗီဒီယိုကို ကြည့်ပြီးနောက် အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဒါက တောဝက်ကြီးကို တုတ်နဲ့ ရိုက်တဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူ မဟုတ်လား... ဘယ်လိုလုပ် ကျားသစ်နဲ့တောင် တည့်နေရတာလဲ"

"ဟိုက်... ကျားသစ်ကြီးက သူ့ခြေသလုံးနားမှာ အချွဲတိုက်နေတယ်... ဒီလောက်တောင် အံ့ဩစရာ ကောင်းတာလား"

"ကျားသစ်ပေါက်လေးကလည်း အရမ်း ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ"

"ဒီလူက ချန်ပိုင်တောင်တန်းမှာ ဘာလုပ်တာလဲ... အရမ်း တော်တာပဲ"

"သူက ကျွမ်းကျင် တောတောင်ရှာဖွေသူ တစ်ယောက်ပါ... မကြာသေးခင်ကမှ ကိုယ်ပိုင် လယ်ယာခြံဝင်းလေး ဖွင့်ထားတာ"

"သူ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက အရမ်း လက်တွေ့ကျတယ်... လုံးဝ မဟန်ဆောင်ဘူး... ငါ ကြည့်နေတာ နှစ်ရက် ရှိပြီ အရမ်း စိတ်အပန်းပြေတယ်"

ကျားသစ်ကြောင့် လူအများအပြားက ရွှီယန်ကို စတင် သတိထားမိလာကြပြီး ရွှီယန်၏ ဖော်လိုဝါ အရေအတွက်မှာ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာနေလေသည်။

မသိမသာဖြင့် ဖော်လိုဝါ အရေအတွက်မှာ နှစ်သိန်း ကျော်သွားခဲ့လေပြီ။

အတော်လေး အောင်မြင်မှု ရရှိနေပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ရွှီယန်က ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဒရုန်းကို အားသွင်းထားကာ ခြံဝင်း အခြေအနေကို စတင် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလေသည်။

ရှောင်ဟေးက ရွှီယန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခြေလှမ်းလေးများ သွက်သွက်ဖြင့် ချက်ချင်း လိုက်လာတော့သည်။

ဝက်ပေါက်လေးများကိုလည်း အစာကျွေးပြီးပြီ ဖြစ်ကာ ဖန်လုံအိမ်ထဲရှိ ဘလူးဘယ်ရီပင်များကိုလည်း ရေလောင်းပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် လီဆန်း၏ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းက အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

"အစ်ကိုယန်... အကုန် ပြီးသွားပြီ"

လီဆန်းက ဘေးနားမှနေ၍ သတင်းပို့လိုက်သည်။

"အေး... ပင်ပန်းသွားပြီ... ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိပါဘူး ခဏနေရင် ငါ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးကို သွားပြီး ဒီနေ့ ရလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေ သွားရောင်းမလို့... အဲ့ဒီကနေ အသားနဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပါ ဝယ်ခဲ့မယ်"

"မင်းမှာ ဘာလိုအပ်တာ ရှိသေးလဲ"

ရွှီယန်က မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယန်... ကျွန်တော် ကြည့်ရသလောက် နေရာအလွတ်တွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်... အဲ့ဒီမှာ ငရုတ်သီး၊ မုန်လာဥ၊ နံနံပင်၊ ကြက်သွန်မြိတ် အစရှိတာတွေ စိုက်လို့ ရမယ်ထင်တယ်"

လီဆန်းက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနည်းငယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အထင်သေးခံလာရသဖြင့် ကိုယ်ပိုင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒါက သေချာပေါက် ရတာပေါ့... ဒါပေမယ့် ကိုယ်ပိုင် စိုက်ခင်းလေးက ကိုယ်တိုင် စားဖို့လောက်ဆို ရပါပြီ... အများကြီး စိုက်စရာ မလိုပါဘူး"

"ငရုတ်သီး ကြက်သွန်မြိတ် နံနံပင် အကုန်လုံး စိုက်မယ်... ပြီးတော့ ခရမ်းချဉ်သီးလည်း နည်းနည်း စိုက်လို့ ရတယ်"

ရွှီယန်က ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကိုယ်ပိုင် စိုက်ခင်းလေး တစ်ခုတော့ ရှိသင့်ပေသည်။

နံနံပင်၊ ငရုတ်သီး အစရှိသည်တို့ကို လိုအပ်ပါက စိုက်ခင်းထဲသို့ သွားခူးပြီး ရေဆေးကာ ချက်ချင်း အသုံးပြုနိုင်လေသည်။

လယ်ယာနေထိုင်မှု ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုး၍ ရပ်တည်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုယန်... ဘယ်နေရာမှာ စိုက်ရင် ကောင်းမလဲဆိုတာ သေချာ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်... ဒီမှာ မြေလွတ်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်လေ"

လီဆန်းက ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်။

ရွှီယန်က အတန်ကြာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် စိုက်ခင်းကို လူနေအိမ် အနီးအနားတွင် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ဖန်လုံအိမ်နှင့်လည်း သိပ်မဝေးလှပေ။

ရွှီယန်တွင် ခြံဝင်းအတွက် ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များ ရှိလေသည်။

စိုက်ပျိုးရေး ဇုန်ကို တစ်ဖက်တွင် ထားရှိပြီး မွေးမြူရေး ဇုန်ကို အခြားတစ်ဖက်တွင် ထားရှိကာ အလယ်တွင် လမ်းနှင့် လူနေအိမ်များကို ထားရှိရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းက ပို၍ သပ်ရပ်သန့်ရှင်းစေမည် ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် မြေလွတ်များ အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း လတ်တလောတွင် မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို မသိသေးပေ။

နွားတင်းကုပ် သိုးတင်းကုပ် ဆောက်လုပ်မည်လား ဖန်လုံအိမ် ဆောက်လုပ်မည်လား ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်၍ ရနိုင်သည်။

ရွှီယန်က ထိုမြေလွတ်များကို လောလောဆယ် ဤအတိုင်းပင် ထားရှိရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်တစ်စီးတော့ သေချာပေါက် ရှိသင့်ပေသည်။ ရွှီယန် ခြံဝင်း၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်မှာ လျှပ်စစ် သုံးဘီးဆိုင်ကယ်လေး တစ်စီး ဖြစ်ပြီး ကားနောက်ဆုတ်သည့်အခါ "ကားနောက်ဆုတ်နေသည် သတိထားပါ... ကားနောက်ဆုတ်နေသည် သတိထားပါ" ဟု အသံမြည်သော သုံးဘီးဆိုင်ကယ်လေး ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က သုံးဘီးဆိုင်ကယ်လေးကို စီးကာ ရှောင်ဟေးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ထင်းရှူးမှို တစ်ကားစာ အပြည့်ကို တင်ဆောင်၍ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးသို့ ရောင်းချရန် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်က ညနေ ၅ နာရီကျော် ဖြစ်သဖြင့် ဈေးဝယ်သူများကို မှီနိုင်သေးလေသည်။

ထင်းရှူးမှိုများက ဈေးကွက်တွင် အလွန် အရောင်းသွက်လှပေသည်။

ရွှီယန် တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးသို့ ရောက်ရှိပြီး ထင်းရှူးမှိုများကို ခင်းကျင်းပြသလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအများက လာရောက် ဝိုင်းအုံကာ ရွေးချယ် ဝယ်ယူကြတော့သည်။

"ပစ္စည်းကောင်းတွေပဲ"

ဖောက်သည် တစ်ဦးက ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့မှ ခူးလာတာ အသစ်စက်စက်လေးတွေပဲ"

ရွှီယန်က ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တစ်ကျင်းကို ဘယ်လောက်လဲ"

"ယွမ် နှစ်ရာနှစ်ဆယ်"

"ဒီလောက်တောင် ဈေးကြီးတာလား ယွမ် နှစ်ရာကျော်တောင်လား"

"တောရိုင်း ထင်းရှူးမှိုလေ... ဒီအရည်အသွေးမျိုးက ဒီဈေးကွက်မှာ ဒီဈေးပဲ ရှိတာ"

"အဲ့ဒါဆို ဒီအသေးလေး တစ်ခု ပေးပါ... ဘယ်လောက် အလေးချိန် ရှိလဲ ချိန်ကြည့်ပါဦး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရွှီယန်က အီလက်ထရောနစ် ချိန်ခွင်ကို ထုတ်ယူကာ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးတွင် အရောင်းအဝယ် စတင် လုပ်ကိုင်နေလေသည်။

တစ်နေ့ပြီး တစ်နေ့ ဤသို့ပင် အလုပ်များနေလေသည်။