အခန်း ၄၅

အခန်း (၄၅) မင်းတို့က ငါ့ခြံကို ကလေးထိန်းကျောင်းလို့ ထင်နေတာလား

မိုးသောက်ယံ အရုဏ်တက်ချိန်။

ယနေ့လည်း ရွှီယန်သည် စောစောစီးစီး အိပ်ရာမှထကာ ပထမဆုံး အလုပ်အနေဖြင့် ကြက်ခြံနှင့် ဘဲခြံများဆီသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်၏။ အကောင်ပေါက်လေးများ အားလုံးမှာ အိမ်ငယ်လေးများထဲတွင် အေးချမ်းစွာ အိပ်မောကျနေကြသည်။

အသက်ရှင်ကျန်းမာနေကြသည်မှာ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

နေ့စဉ် ညနေစောင်းတိုင်း ကြက်နှင့် ဘဲများကို ခြံအိမ်ထဲသို့ မောင်းသွင်းကာ တံခါးပိတ်၍ လုံခြုံရေးကို သေချာအောင် ပြုလုပ်ပေးရသည်။ နံနက်ခင်း ရောက်သောအခါမှသာ တံခါးများကို ပြန်ဖွင့်ပေးပြီး ခြံဝင်းအတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားခိုင်းလေ့ရှိ၏။

လီဆန်းလည်း အိပ်ရာမှထလာပြီး အလုပ်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။ ရွှီယန်က လစာကောင်းကောင်း ပေးထားသဖြင့် သူက အလုပ်ကို အလွန် ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင်သည်။ ရွှီယန်အပေါ်တွင်လည်း အလွန် ကျေးဇူးတင်ကာ မိမိအား အသိအမှတ်ပြုပေးသူအတွက် အသက်ကိုပင် ပေးရဲသည့် သစ္စာရှိမှုကို ပြသနေပေသည်။

ရှောင်ဟေးက ရွှီယန်၏ နောက်မှ တကောက်ကောက် လိုက်ပါလာပြီး လယ်ယာခြံဝင်းကို အတူတကွ လိုက်လံ ကြည့်ရှုနေသည်။ ဤကောင်လေးက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ကိုယ်ရံတော်လေး တစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေတော့၏။

ထိုစဉ် ရွှီယန်က အဝေးမှနေ၍ ဘတ်စ်ကား တစ်စီး မောင်းနှင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကားပေါ်တွင် လူအများအပြား ပါလာပြီး မြေကွက်လပ် တစ်ခုပေါ်၌ တစ်ခုခုကို အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ သူက မှန်ပြောင်းကို ထုတ်ယူကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်၏။

ထိုအခိုက် လီဆန်းက အနီးသို့ ရောက်လာသဖြင့် ရွှီယန်က လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... မင်း သိလား"

လီဆန်းက ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယန်... ကျွန်တော့်အမေ ပြောတာတော့ စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်က ဒီမြေတွေကို ငှားပြီး စမ်းသပ် စိုက်ခင်းတွေ လုပ်မလို့တဲ့... ပြီးခဲ့တဲ့လကတည်းက ရောက်နေတာ။ ကျွန်တော်လည်း စုံစမ်းကြည့်ထားတယ် ဒုတိယနှစ်၊ တတိယနှစ် ကျောင်းသားတွေ အများကြီး ပါလာပြီး ဒီမှာ တစ်ယောက်ကို မြေတစ်ကွက်စီ တာဝန်ယူကာ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းတွေကို လေ့လာကြမလို့တဲ့"

ရွှီယန်က နားလည်သဘောပေါက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးလည်း ရှိတာပဲ။ ကျောင်းမှာ စိုက်ခင်း မလုံလောက်လို့ ဒီဘက်က မြေတွေကိုပါ ငှားတာနေမှာပေါ့။ ဒါပေမယ့်လည်း မှန်ပါတယ်... သူတို့လူတွေက အများကြီးပဲလေ"

ရွှီယန်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွား၏။

လူအချို့က လယ်မစိုက်ချင်၍ စာကို ကြိုးစား သင်ယူကြသော်လည်း အချို့ကတော့ လယ်စိုက်ရန်အတွက် စာကို ကြိုးစား သင်ယူကြသည်။

ဒေသ အသီးသီးရှိ စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်များမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယနှစ်မှ စတင်ကာ နေ့စဉ် လယ်ကွင်းထဲသို့ ဆင်း၍ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ကြရပေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ နေ့စဉ် လယ်ယာ အလုပ်များကို လက်တွေ့ လုပ်ကိုင်ကာ မိမိတို့ စိုက်ပျိုးထားသော သီးနှံများ၏ အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။

လူကြီးများ၏ အမြင်တွင် လယ်စိုက်သူများက အနာဂတ် မရှိဟု ထင်မှတ်ထားကြသော်လည်း လူငယ်များက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများဖြင့် ထိုအမြင်များကို ပြောင်းလဲပေးနေကြသည်။

လယ်စိုက်သူများ အားလုံးမှာ ပညာတတ်များချည်း ဖြစ်ကြပေသည်။

စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်မှ ငှားရမ်းထားသော မြေနေရာမှာ ရွှီယန်၏ ခြံဝင်းနှင့် နှစ်ကီလိုမီတာခန့် ကွာဝေးပြီး သူနှင့် အိမ်နီးချင်းများ ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က မြေယာအရင်းအမြစ် ဌာနသို့ ဆက်သွယ်ကာ မြေနေရာ ငှားရမ်းမှုကို ထပ်မံ တိုးချဲ့လိုက်တော့သည်။ လယ်ယာခြံဝင်း အပြင်ဘက်ရှိ မြေနေရာ တစ်ခုကို ထပ်မံ ငှားရမ်းလိုက်ခြင်းကြောင့် လယ်ယာခြံဝင်း၏ စုစုပေါင်း ဧရိယာမှာ ဧက ၅၀ မှ ၁၁၀ အထိ တိုးမြင့်သွား၏။ လောလောဆယ် အသုံးမလိုသေးသော်လည်း အရင်ဆုံး ငှားရမ်းထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စများကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လယ်ယာ အလုပ် အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ လုပ်ကိုင်လိုက်ရာ တစ်နေ့တာ၏ အချိန် အတော်များများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ညနေပိုင်း အချိန်သို့ ရောက်သော် အလွန် ဉာဏ်ကောင်းသော မြေခွေးပေါက်လေးများက လယ်ယာခြံဝင်းထဲသို့ ထပ်မံ လာရောက် ဆော့ကစားကြပြန်သည်။

သူတို့က ရွှီယန်၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေသည့် အမူအရာများ ပါဝင်နေ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့တွင် မည်သည့် သတိထားမှုမျှ မရှိတော့ချေ။

ရွှီယန်လည်း သူတို့ အစာတောင်းနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

"မင်းတို့ သုံးကောင်... ငါ့ခြံကို ကလေးထိန်းကျောင်းလို့များ ထင်နေတာလား"

ရွှီယန်က မနေနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ထိုအခိုက် နံနက်က ကျန်နေခဲ့သော သကြားမုန့် နှစ်ခုကို သတိရသွားသဖြင့် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုင်ခုံ တစ်လုံး ယူကာ ထိုင်လိုက်ပြီး မြေခွေးလေးများကို လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

ကောင်လေး သုံးကောင်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လျှောက်လာကြသည်။

မြေခွေးများ၏ ရုပ်ရည်က အလွန် လှပကြပေသည်။ ကျောဘက်ရှိ အမွေးများက အနီရောင် ရင့်ရင့် ဖြစ်ပြီး ဗိုက်ဘက်ရှိ အမွေးများက အဖြူရောင် ဖြစ်ကာ ခြေထောက် လေးချောင်းစလုံးက အမည်းရောင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့က လူသားများနှင့် ရင်းနှီးလွယ်သော တိရစ္ဆာန် မျိုးစိတ်များ ဖြစ်ကြ၏။

လူသားများကိုပင် အလွန် နှစ်သက်တတ်ကြပေသည်။

"လာ... ဒီကို လာ မုန့်လာစား"

ရွှီယန်က သကြားမုန့် တစ်ဖဲ့ကို ဖဲ့ယူလိုက်သည်။ မုန့်ထဲရှိ သကြားများက အေးခဲသွားပြီး ကြည်လင် တောက်ပနေကာ အရသာက အလွန် ချိုမြိန်သဖြင့် မြေခွေးလေးများ၏ အစားအသောက် အလေ့အထနှင့် ကိုက်ညီသည်။

ကောင်လေး သုံးကောင်က ရွှီယန်၏ လက်ထဲရှိ သကြားမုန့်ကို ကြည့်ကာ အနီးသို့ လာရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြရှာ၏။

ရွှီယန်က ဤအတိုင်းပင် ကမ်းပေးထားပြီး မသိချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်သည်။

"လာ... မုန့်စား"

သူက ထပ်မံ၍ လှမ်းခေါ်လိုက်ပြန်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြေခွေးလေး တစ်ကောင်က အစားအစာ၏ မြှူဆွယ်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သတိကြီးစွာဖြင့် ရွှီယန် ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ထားပြီး အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးရန် အသင့်ပြင်ထားပုံ ရ၏။

ရွှီယန်၏ အနီးသို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းက သကြားမုန့်ကို လျင်မြန်စွာ ကိုက်ယူကာ အနောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ပြန်ဆုတ်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်လည်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူက နောက်ထပ် မုန့်တစ်ဖဲ့ကို ထပ်ဖဲ့ကာ ကမ်းပေးလိုက်ပြန်၏။

"မင်းတို့ နှစ်ကောင်ရော... လိုချင်သေးလား"

ကျန်ရှိနေသော မြေခွေးလေး နှစ်ကောင်က ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ သတ္တိ အနည်းငယ် ပိုကောင်းလာပြီး ပြေးလာကာ သကြားမုန့်ကို ကိုက်ယူပြီး အနောက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားကြတော့သည်။

ကောင်လေး သုံးကောင်က ချိုမြိန်သော သကြားမုန့်များကို စတင် ဝါးစားနေကြသည်။ သူတို့က အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြပြီး အချင်းချင်း တစ်ခုခု ပြောဆိုနေသည့်အလား "အီအီအီအီ" အော်ဟစ်နေကြ၏။

သူတို့က ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းကို အလွန် နှစ်သက်ကြပေသည်။ ကျယ်ဝန်းသည်၊ စည်ကားသည်၊ ဘေးကင်းသည်၊ ပြီးတော့ အရသာရှိသော အစားအစာများလည်း ရှိသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ အရသာရှိသော အစားအစာများ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆိုရင် အမြဲ လာရမယ်။

"ရော့... လာစား"

ရွှီယန်က နောက်ထပ် သကြားမုန့် တစ်ဖဲ့ကို ဖဲ့ပေးလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မြေခွေးလေးများ၏ သတ္တိက အတော်လေး ကောင်းမွန်လာပြီး တိုက်ရိုက် ပြေးလာကာ သကြားမုန့်ကို ကိုက်ယူပြီး ဘေးနားတွင်ပင် ရပ်ကာ စားသောက်နေကြတော့သည်။

ရွှီယန်က ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူတို့ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးနေ၏။ သူက ဤကဲ့သို့သော တောရိုင်း တိရစ္ဆာန်လေးများကို အလွန် နှစ်သက်သည်။ အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းပြီး အလွန် လက်တွေ့ကျပေသည်။

သကြားမုန့် တစ်ခုက မကြာမီမှာပင် အကုန်လုံး ကုန်သွားပြီး ရှောင်ဟေးကလည်း သူတို့နှင့်အတူ ဝင်ရောက် စားသောက်လိုက်သေးသည်။

သကြားမုန့် စားပြီးနောက် မြေခွေးလေးများက ရွှီယန်၏ လက်ထဲတွင် ဘာမှ မရှိတော့ကြောင်း မြင်သောအခါ သူ၏ ဘေးနားတွင် ဆော့ကစားနေကြတော့သည်။ မြေခွေးလေး နှစ်ကောင်က မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့် ဆော့ကစားနေကြ၏။

ကျန်တစ်ကောင်ကတော့ အလွန် အေးဆေးစွာဖြင့် ရွှီယန်၏ ဘေးနားတွင် ထိုင်ကာ သူ့ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေသည်။ ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ရွှီယန်က ဤအေးဆေးသော မြေခွေးလေးမှာ အမလေး ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု များလာသောအခါ ၎င်းတို့၏ လိင်ကို အကြမ်းဖျင်း ခွဲခြားသိမြင်လာနိုင်ပေသည်။

ရွှီယန်က သူ့ဆီသို့ လက်လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"လာ... ဒီဘက်ကို လာခဲ့"

မြေခွေးလေးက ရွှီယန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ရွှီယန်က ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၏။

မြေခွေးလေးက "အီအီအီအီ" အော်ဟစ်လာပြီး အလွန် ပျော်ရွှင်နေပုံ ရသည်။ ဤမြေခွေးလေးက ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် လိမ္မာပြီး အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းပေသည်။ ဘေးနားရှိ ကျန်မြေခွေး နှစ်ကောင်ကတော့ အလွန် ဆော့သန်ကြပြီး မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ဆော့ကစားနေကြသည်။

မူလက ဤကောင်လေး သုံးကောင်ကို ကြက်သူခိုးများ အဖြစ် အထင်လွဲခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့က လယ်ယာခြံဝင်း၏ သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ရွှီယန် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

မြေခွေးလေးက အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး "အီအီအီအီ" ဟု အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကာ မျက်လုံးလေးများက လခြမ်းပုံစံလေးများ ဖြစ်သွားသည်အထိ ပြုံးနေသည်။ ကျိုးမင်းကြီးကိုတောင် ညှို့ယူဖမ်းစားသွားနိုင်တဲ့ မြေခွေးမလေးတွေရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက မဆန်းကျယ်တော့ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ တကယ်ကို အသည်းယားစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

ရွှီယန်လည်း ဘာမှ ထပ်လုပ်ဖို့ မစဉ်းစားတော့ဘဲ အရိပ်ထဲမှာ ဒီအတိုင်းပဲ တစ်နေကုန် ထိုင်နေလိုက်၏။ တစ်ခါတလေ ဖုန်းသုံးလိုက်၊ ရေခဲမုန့်စားလိုက်၊ မြေခွေးလေးတွေနဲ့ ဆော့လိုက် လုပ်နေလိုက်သည်။

မြေခွေးလေးတွေက သူ ရေခဲမုန့်စားနေတာကို မြင်တော့ ဆော့ကစားနေတာကို ချက်ချင်းရပ်ပြီး သူ့နားကို ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ သူတို့က လယ်ယာခြံဝင်းထဲက အစားအစာတွေကို တကယ် နှစ်သက်သွားပုံရသည်။

တစ်ခါတလေ ရွှီယန်က မတ်တတ်ရပ်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်တတ်သည်။ စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတွေက လယ်ကွက်တွေကို ခွဲဝေပြီး စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပြီ။ သူတို့က တစ်ယောက်ကို လယ်တစ်ကွက်စီ ယူပြီး စိုက်ပျိုးရေး လုပ်တာက သူတို့ရဲ့ စာမေးပွဲ အမှတ်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတို့ငှားထားတဲ့ လယ်ယာခြံဝင်းထဲမှာ အိမ်အချို့ကို သူတို့ရဲ့ ထမင်းစားခန်းနဲ့ အနားယူတဲ့ နေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲထားကြ၏။ ရွှီယန် အားလပ်နေတဲ့ အချိန်တွေမှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်နေတာကိုလည်း သွားကြည့်လို့ ရသည်။ ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပေသည်။

တစ်နေ့တာ အချိန်က ဒီအတိုင်းပဲ အေးအေးဆေးဆေး ကုန်ဆုံးသွားသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း ဖွင့်ရတာက ဒီလို ကောင်းကွက်တွေ ရှိသည်။ မအားတဲ့ အချိန်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အချိန်တွေက တကယ်ကို အားလပ်နေတာပဲ။ အားလပ်နေတာကို မြင်ပြီး အလုပ်ရှာပေးမယ့် သူဌေးလည်း မရှိဘူး။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ရဲ့ အသုံးပြုခွင့်က နှစ်ကြိမ်အထိ စုဆောင်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီယန်က လောလောဆယ်တော့ တောင်ပေါ်တက်ဖို့ မရည်ရွယ်သေးပေ။

မနက်ဖြန် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို သူ စဉ်းစားရဦးမည်။ နာမည်ကျော်ကြားမှု ရမှတ်တွေကို အမြဲတမ်း စုဆောင်းနေဖို့တော့ လိုအပ်သည်။

ရွှီယန်က ဘဲပေါက်လေးတွေကို ခေါ်ပြီး မြစ်ကမ်းဘေးကို သွားဆော့မလို့ စဉ်းစားထားပေမယ့် အခုချိန်မှာ ဘဲလေးတွေက သေးလွန်းသေးလို့ အဝေးကြီး လမ်းမလျှောက်နိုင်သေးပေ။ နောက်ထပ် နှစ်လလောက် ကြီးလာမှပဲ ခေါ်သွားတော့မယ်။

ဒါကြောင့် သူ တစ်ယောက်တည်းပဲ သွားဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

မြစ်ကမ်းဘေးမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း တောရိုင်း ချေပင်တွေကို သွားခူးမလို့။ တောရိုင်း ချေပင် ဆိုတာက အရသာ အရမ်းကောင်းတဲ့ တောဟင်းရွက် တစ်မျိုးပဲ။ ဇူလိုင်လက ချေပင်တွေ ရင့်မှည့်တဲ့ ရာသီပဲ ဖြစ်သည်။

တောင်ပေါ်ကို အားကိုးပြီး အသက်မွေးရတဲ့ သူတွေက တောင်ထွက်ပစ္စည်း ရှာတဲ့ သူတွေတင် မကဘူး ရွာသား တော်တော်များများလည်း တောင်ပေါ် တက်တတ်ကြသည်။ ဒါပေမယ့် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပင်ပင်ပန်းပန်း လိုက်ရှာတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ နေရာတိုင်းမှာ ပေါများနေတဲ့ တောဟင်းရွက်တွေကိုပဲ သွားရှာကြတာ ဖြစ်၏။

တန်ဖိုးတော့ သိပ်မရှိပေမယ့် စားလို့တော့ အရမ်း ကောင်းသည်။ ဒီလို ပစ္စည်းတွေကို အပြင်မှာ ဝယ်လို့ မရနိုင်ပေ။ အားနေတုန်း သွားခူးပြီး ပြန်လာရင် စားဖို့ အတော်ပဲလေ။