အခန်း ၄၈

အခန်း (၄၈) သဘာဝတရားကြီးရဲ့ လက်ဆောင်တွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်

ကျားသစ်များတွင် အမျိုးအစား အများအပြား ရှိသည်။

အသက် တစ်နှစ် မပြည့်ခင်မှာပင် ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်လို၍ မိဘများကို စွန့်ခွာသွားကြသော စီးပွားရေးသမား ကျားသစ်များ ရှိသည်။

ပုံမှန် ကြီးပြင်းလာပြီး အသက် နှစ်နှစ်ခန့်တွင် မိဘများကို စွန့်ခွာကာ တစ်ကောင်တည်း နေထိုင်တတ်ကြသော ပုံမှန် ကျားသစ်များ ရှိသည်။

အသက် သုံးနှစ် ပြည့်သည်အထိ မိခင်ကို တွယ်ကပ်နေပြီး နေ့စဉ် အစားအသောက်များကို မိခင်ထံမှသာ တောင်းရမ်းစားသောက်ကာ အပျော်အပါး မက်သော မိဘကို မှီခိုစားသောက်သော ကျားသစ်များ လည်း ရှိလေသည်။

ရှောင်ဟွာကတော့ တတိယ အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်ကြောင်း ရွှီယန် ရိပ်မိလိုက်သည်။

မိဘကို မှီခိုစားသောက်သော ကျားသစ်။

ရိုးရိုးလေး ပြောရလျှင် ကိုယ်တိုင် အမဲလိုက်ရသည်ကို မနှစ်သက်ဘဲ အချောင်ခို၍ အသက်ရှင်ချင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်ဟွာက မိခင်ကို မှီခိုနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရွှီယန်ကို မှီခိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သူပေးသော အစားအစာက ပို၍ အရသာရှိကြောင်းကို ရှောင်ဟွာက ကောင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယခုကဲ့သို့ တွယ်ကပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်လို ရှာလာတာလဲ"

"ဒါကိုတောင် ရှာတွေ့တယ် ဟုတ်လား"

"ငါ အိမ်ပြောင်းတာ မင်းကိုတောင် မပြောခဲ့ဘူးလေ"

ရွှီယန်က သူ့ထံသို့ ပြေးလာသော ကျားသစ်ပေါက်လေးကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အံ့ဩစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဟွာက ရွှီယန်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး ခုန်ဆွခုန်ဆွ လုပ်နေလေသည်။

ကြောင်မျိုးရင်းဝင် တိရစ္ဆာန်များက တောအုပ်ထဲတွင် အလွန် ကောင်းမွန်သော အမြင်အာရုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

တောနက်ကြီးထဲတွင် ကျားတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ရပါက ထိုကျားက သင့်ကို အချိန်မည်မျှ ကြာအောင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြောင်း သင် လုံးဝ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ဟု လူကြီးများက ပြောလေ့ရှိကြသည်။

ရွှီယန်က တောင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားသွားလာနေပြီး ကျားသစ်ပေါက်လေးကလည်း အဝေးကြီးသို့ မသွားသဖြင့် ရွှီယန်ကို ရှာတွေ့ရန် အခွင့်အလမ်း အလွန် များပြားလေသည်။

ရွှီယန်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သူ့ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ခဏလေး စောင့်ဦး... မင်းအတွက် နွားနို့ တစ်ပုလင်း သွားယူလိုက်ဦးမယ်"

ရွှီယန်က ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှောင်ဟေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးရှိ တောအုပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မိခင်ကျားသစ်မကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ မိခင်ကျားသစ်မကြီးက ရှောင်ဟေးကို အဆာပြေ မုန့်အဖြစ် သတ်မှတ်သွားမည်ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားမိသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးက ရွှီယန်ကို ခင်တွယ်သော်လည်း အခြား တိရစ္ဆာန်များကိုတော့ ထိုသို့ သဘောထားမည် မဟုတ်ပေ။

အခြေအနေ ဆိုးရွားပါက သူတို့က ညအချိန်တွင် လူနေအိမ် ခြံဝင်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ခွေးများကို အမဲလိုက်ပြီး ကိုက်ချီသွားတတ်ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့က သားရဲတိရစ္ဆာန်များပင် မဟုတ်ပါလား။

"ရှောင်ဟေး... ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"

ရွှီယန်က ရှောင်ဟေးကို ခေါ်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်ပြီး နွားနို့ အချို့ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အပြင်ဘက်တွင် ကျားသစ်များ ရှိနေသဖြင့် အပြင်မထွက်ရန် လီဆန်းကိုပါ သတိပေးလိုက်သည်။

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လီဆန်းက အခန်းထဲတွင် တံခါးကို အလုံပိတ်ထားလိုက်သည်။ အစ်ကိုယန်က ဧရာမ ကျားသစ်ကြီး တစ်ကောင်ကို မွေးထားသည်ဟု ရွာထဲမှ လူများ ပြောကြသည်ကို သူ အရင်ကတည်းက ကြားဖူးထားပြီး ယခုအခါတွင်တော့ ရွာထဲမှ လူများ ပြောသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က နွားနို့ဘူးကို ယူကာ အပြင်ထွက်လာပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ ရှောင်ဟွာကို တိုက်ကျွေးလိုက်ရာ ထိုကောင်လေးက နွားနို့ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျော်ရွှင်စွာ သောက်သုံးတော့သည်။

ရှောင်ဟွာနှင့် ရှောင်ဟေးတို့က အချင်းချင်း အတော်လေး ရင်းနှီးကြပြီး အတူတကွ အေးဆေးစွာ နေထိုင်ကြလေသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးကတော့ တောအုပ်ထဲမှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

၎င်းက လူသားများ နေထိုင်ရာ ဒေသသို့ မည်သည့်အခါမျှ အနီးကပ် လာလေ့ မရှိပေ။

ရှောင်ဟွာက သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားလေး ဖြစ်ပြီး ရှောင်ဟွာအပေါ်တွင် သူမက အလွန် တာဝန်ကျေလေသည်။

ရွှီယန်နှင့် ရှောင်ဟွာတို့ ပျော်ရွှင်စွာ အတူရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ မိခင်ကျားသစ်မကြီးက မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသပေ။

ကျားသစ်ပေါက်လေးက အနည်းငယ် ပိုမို ကြီးထွားလာပြီး ဖောင်းဖောင်းအိအိလေး ဖြစ်နေလေသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူက အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ချစ်စရာ ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်ကာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ရဲအရာရှိ ကျားသစ်ကြီး ကဲ့သို့ ဝဝဖီးဖီး ကျားသစ်ကြီး ဖြစ်မလာဘဲ လှပစွာ ကြီးပြင်းလာရန် ရွှီယန်က မျှော်လင့်နေမိသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးကဲ့သို့ ကျစ်လျစ်သန်စွမ်းပြီး လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော ကျားသစ် တစ်ကောင် ဖြစ်လာပါက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟွာက နွားနို့ တစ်ပုလင်းလုံးကို သောက်ပြီးနောက် ရှောင်ဟေးနှင့်အတူ ဘေးနားတွင် ဆော့ကစားနေလေသည်။

၎င်း၏ ခွန်အားက ရှောင်ဟေးထက် ပိုကြီးသော်လည်း ရန်ဖြစ်ရာတွင်တော့ ရှောင်ဟေးကို မနိုင်ပေ။

ရှောင်ဟေးက ဘယ်က ရလာသည့် သတ္တိများမှန်း မသိသော်လည်း ရှောင်ဟွာကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချကာ ပါးစပ်ကိုဟ၍ ကိုက်မည့်ဟန် ပြုလုပ်သော်လည်း တကယ် မကိုက်ဘဲ ဆော့ကစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤကောင်လေး နှစ်ကောင်က တကယ်ကို ကိုယ့်အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်မသိကြပေ။

တကယ်တမ်းတွင် ရှောင်ဟွာက လုံးဝ အားမသုံးဘဲ အလိုက်သင့် လှဲချကာ ဆော့ကစားပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့က ပူပင်သောက ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။

ရွှီယန်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မိခင်ကျားသစ်မကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးက မတ်တတ်ရပ်ကာ ဤဘက်သို့ အကဲခတ်နေလေသည်။

မိဘ နှစ်ပါးစလုံးက အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြလေသည်။

သူတို့က ခဏတာ ဆော့ကစားပြီးနောက် မိခင်ကျားသစ်မကြီးက ကျားသစ်ပေါက်လေးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ရှောင်ဟွာက ရွှီယန်၏ ဘေးနားတွင် တစ်ပတ် ပတ်ကာ ပွတ်သပ်မှု အနည်းငယ် ခံယူပြီးနောက်မှ မိခင်ကျားသစ်မကြီး ရှိရာဘက်သို့ လွမ်းဆွတ်စွာ ပြေးသွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ကျားသစ် နှစ်ကောင်စလုံး ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ရွှီယန်နှင့် ရှောင်ဟေးတို့က သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ရပ်ကြည့်နေကြလေသည်။

ထို့နောက် လူနှင့်ခွေးတို့လည်း အနားယူရန် ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ရခြင်းက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပြီး တိရစ္ဆာန် စခန်း တစ်ခုကဲ့သို့ပင် မကြာခဏဆိုသလို တိရစ္ဆာန်လေးများ ဝင်ရောက်လာတတ်ကြလေသည်။

"ဒီကျားသစ်လေးကို တကယ် မွေးထားချင်လိုက်တာ"

"ဒါပေမယ့် သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ"

"တောရိုင်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမယ့် တိရစ္ဆာန်တွေကို သီးသန့် မွေးမြူခွင့် လုံးဝ မရှိဘူးလို့ နိုင်ငံတော် ဥပဒေမှာ ပြဋ္ဌာန်းထားတာပဲ"

"သူဘာသာ လာတာဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့"

"ချင်လင်း တောင်တန်းဘက်က လယ်သမား တစ်ယောက်ဆိုရင် ပန်ဒါကြီး တစ်ကောင်က သူ့အိမ်မှာ လာပြီး တွယ်ကပ်နေတာ မောင်းထုတ်လို့တောင် မရဘူးဆိုတာ မှတ်မိသေးတယ်"

"နောက်ပိုင်းကျတော့ သစ်တောနဲ့ မြက်ခင်းပြင် ထိန်းသိမ်းရေး ဦးစီးဌာနက ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပြီး ပန်ဒါကြီးရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာအောင် အချိန်တစ်ခု ကြာတိုင်း လာစစ်ဆေးပေးမယ်လို့ ပြောသွားတယ်"

ရွှီယန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိလေသည်။

ရှောင်ဟွာက အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းပြီး လူသားများနှင့် ရင်းနှီးမည်ဆိုပါက မွေးမြူထားရန် လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပေ။

ဥပမာအားဖြင့် အင်တာနက်ပေါ်တွင် အလွန် နာမည်ကြီးသော အမည်းရောင် ကျားသစ်မလေး လူနာ ဆိုလျှင် အသားအရေ အမည်းရောင် ရှိသော ကျားသစ် တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး လူသားများနှင့် အလွန် ရင်းနှီးစွာ နေထိုင်နိုင်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ရွာထဲမှ တောတောင်ရှာဖွေသူများ ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း အိမ်မှ ဖုန်းဆက် အကြောင်းကြားလာလေသည်။

လေးရက်သာ ကြာခဲ့သော်လည်း အားလုံးက နေလောင်ကာ ညိုမည်းနေကြပြီး အတော်လေး ပင်ပန်းဆင်းရဲ ခံခဲ့ရပုံ ပေါ်သည်။

ရလာသော ပစ္စည်းများက အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြောင်း ကြားရပြီး တောရိုင်းဂျင်ဆင်း ခုနစ်ပင် ရှစ်ပင်ခန့် တူးဖော်ရရှိခဲ့သဖြင့် ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်း ရောင်းဝယ်သူများကို အိမ်သို့ လာရောက်ကာ ဈေးနှုန်း ညှိနှိုင်းရန်ပင် ဆက်သွယ်ထားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။

ဤရာသီသည် တောတောင်ရှာဖွေသူများအတွက် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တောတောင်ရှာဖွေသူများ အလုပ်အများဆုံး အချိန်လည်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်၏ ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်တွင် အသုံးပြုခွင့် နှစ်ကြိမ် စုဆောင်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သုံးကြိမ် ထပ်မံ စုဆောင်းနိုင်သည်။

သူက နှစ်ရက်ခန့် အနားယူပြီးမှ တောင်ပေါ်တက်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ကာ တောနက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်မည် ဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်တွင် တစ်ည အိပ်ပြီးမှ ပြန်လာမည် ဖြစ်သည်။

တန်ဖိုးကြီး ရတနာ တစ်ခုခုကို တူးဖော်ရရှိရန် သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက်အတွင်း ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းထဲတွင် အချိန်ဖြုန်းနေပြီး တောတောင်ရှာဖွေသူများ၏ ဝင်ငွေ မည်မျှ ရှိသည်ကို စုံစမ်းရန် ရွာထဲသို့ တစ်ခေါက် ပြန်သွားခဲ့သေးသည်။

သူက အမြဲတမ်း စပ်စုချင်သော အကျင့်ကို မဖျောက်နိုင်သေးပေ။

ဤတစ်ခေါက် တောင်ပေါ်တက်ရာတွင် တောရိုင်းဂျင်ဆင်း ခုနစ်ပင် တူးဖော်ရရှိခဲ့ပြီး အခြား ဟောရှို့ဝူ၊ ထင်းရှူးမှို၊ လင်ဇီး အစရှိသည်တို့ကိုလည်း ရရှိခဲ့ကာ အားလုံး စုစုပေါင်း ယွမ် ရှစ်သောင်းကျော် ရောင်းရခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

လူရှစ်ယောက်က တောထွက်ပစ္စည်း ယွမ် ရှစ်သောင်းဖိုး ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းက အလွန် အကျိုးအမြတ် များပြားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သဘာဝတရားကြီး၏ လက်ဆောင်များအတွက် ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဤသည်မှာလည်း အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော ဦးလေးလု ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူက ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဂျင်ဆင်းရှာဖွေလာခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဂျင်ဆင်း အများအပြားကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ အားလုံးက ဝင်ငွေ ကောင်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက တစ်ယောက်လျှင် ယွမ် ထောင်ဂဏန်းခန့်သာ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

တောတောင်ရှာဖွေရေး အဖွဲ့က ရက်အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် တောင်ပေါ်သို့ ထပ်မံ တက်ရန် တိုင်ပင်ထားကြသည်။ ထိုနေ့ ညတွင်ပင် ရွာသား အချို့က ဦးလေးလု အိမ်သို့ သွားရောက်ကာ နောက်တစ်ခေါက် တောတောင်ရှာဖွေရေး အဖွဲ့တွင် သူတို့ကိုပါ ထည့်သွင်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြလေသည်။

လူများလာပါက ပြဿနာများ ပိုမို များပြားလာပြီး အကျိုးအမြတ် ကိစ္စများနှင့်လည်း ပတ်သက်လာနိုင်သည်။

ရွှီယန်ကတော့ တစ်ယောက်တည်းသာ တောင်ပေါ်တက်ရန် ရည်ရွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

အေးအေးဆေးဆေး ရှိပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပြုလုပ်ရန်နှင့် ရတနာ ရှာဖွေရန်လည်း အဆင်ပြေလေသည်။

တောနက်ကြီးထဲတွင် အန္တရာယ်များ ရှိသော်လည်း သူ၏ လက်ရှိ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှု စွမ်းရည်အရ အရှေ့မြောက် ကျားနှင့် မတွေ့သရွေ့ ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား မရှိနိုင်ပေ။

"ချန်ပိုင်တောင်တန်းက အရမ်း ကြီးတယ်... တောနက်ကြီးထဲက နေရာ အများစုမှာ ဆယ်စုနှစ် ရာစုနှစ် ချီပြီး ဘယ်သူမှ မရောက်ဖူးတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်"

"အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိတဲ့ တောရိုင်းဂျင်ဆင်းကို ရှာတွေ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ"

ရွှီယန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိလေသည်။

တောင်ထွက်ပစ္စည်းများထဲတွင် ဂျင်ဆင်းက တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း သူဌေးဖြစ်သွားနိုင်ခြေ အများဆုံး အရာလည်း ဖြစ်လေသည်။

တူးဖော်ရရှိပါက ချက်ချင်း အမြတ်အစွန်း ရရှိမည် ဖြစ်ပြီး ဂျင်ဆင်းကို တူးဖော်ပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် ဂျင်ဆင်း အသစ်များ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပေါက်ရောက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းထဲတွင် ခရီးထွက်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်နေပြီး သယ်ဆောင်ရ လွယ်ကူသော တဲတစ်လုံးကိုလည်း ပါဝင်အောင် ပြင်ဆင်ထားလေသည်။

အသွားတွင် သယ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး အပြန်တွင် ပစ္စည်းများ အလွန် များပြားနေပါက တဲကို တောင်ပေါ်တွင် ထားခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။

တောနက်ကြီးထဲတွင် တဲတစ်လုံး ပိုနေခြင်းကလည်း ပြဿနာ မဟုတ်ဘဲ တိရစ္ဆာန် အချို့အတွက် လေကွယ် မိုးကွယ် နေရာလေး တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်လေသည်။

ညပိုင်းတွင် ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်း၏ ကွက်လပ်တွင် ရှောင်ဟေးနှင့်အတူ ဆော့ကစားနေလေသည်။

ခွေးလေးများက ကြီးထွားနှုန်း အလွန် မြန်ဆန်ကြသည်။ ရှောင်ဟေးက အရင်တုန်းက တံခါးခုံကို ကျော်ရန်အတွက် လူးလှိမ့်ပြီး ဝင်ခဲ့ရသော ကောင်သေးသေးလေး မဟုတ်တော့ဘဲ မသိမသာဖြင့် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ခံစားချက်က အလွန် ပေါ့ပါးနေလေသည်။

ရက်အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် ယခုအခါ ရွှီယန်က တောင်ပေါ်တက်ရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ရွာထဲမှ တောတောင်ရှာဖွေရေး အဖွဲ့က ပစ္စည်းကောင်းများ အများအပြား တူးဖော်ရရှိခဲ့ကြောင်း သိရပြီးနောက် သူ ပို၍ပင် တောင်ပေါ်တက်ချင်လာမိသည်။

ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ ပေါက်ရောက်နေချိန်တွင် မြန်မြန် သွားရောက် ခူးယူရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် မခူးယူပါက ဆောင်းရာသီ ရောက်လာလျှင် ဤဆေးဘက်ဝင် အပင်များကို လုံးဝ မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း။

ရွှီယန်က ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ကာ လယ်ယာခြံဝင်းမှ စောစောစီးစီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်ခုံ ၇ လုံးပါ SUV ကားတစ်စီးက သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ထိုကားမှာ ရွာထဲမှ တစ်ယောက်က ဒီဒီ ကားအငှား ဝန်ဆောင်မှု ပြေးဆွဲနေခြင်း ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် ကားအငှား လုပ်ငန်းကိုလည်း လုပ်ကိုင်လေသည်။ ရွာမှ မြို့နယ်သို့ လူတစ်ယောက်လျှင် ၅ ယွမ် ပေးရပြီး အများအားဖြင့် ခရီးသည် ၆ ယောက် အပြည့် တင်ဆောင်လေ့ ရှိသည်။

ယနေ့တွင်တော့ ရွှီယန်၏ ကိုယ်ပိုင်ကား ဖြစ်သွားလေသည်။ သူက စောစောစီးစီး ထွက်လာသဖြင့် အခြား ခရီးသည်များ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟေးက ရွှီယန် ထွက်သွားမည်ကို မြင်သောအခါ အနောက်မှ ပြေးလိုက်လာလေသည်။

"ရှောင်ဟေး ပြန်တော့"

"တောနက်ကြီးထဲက မင်း သွားလို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း ခြံထဲမှာပဲ ကောင်းကောင်း ဆော့နေ"

ရွှီယန်က အနောက်သို့ လှည့်ကာ သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဟေးက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အမြီးလေး တယမ်းယမ်းဖြင့် ရွှီယန် လယ်ယာခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာပြီး ကားပေါ်သို့ တက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေတော့သည်။