အခန်း ၆၅

အခန်း (၆၅) တစ်နေ့ကျရင်တော့ မင်းကို ပေါင်းဟင်း လုပ်ပစ်မယ်

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရွှီယန်က သုံးဘီးဆိုင်ကယ်လေးကို စီးကာ ခွေးလေး နှစ်ကောင်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရွာထဲသို့ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

လမ်းကြုံသဖြင့် အိမ်ရှိ ဆိုင်သို့ ဝင်ကာ ပစ္စည်း အချို့ ယူရန် ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပိုက်ဆံပေးစရာ မလိုပေ။

ဆိုင်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်ဟေးက တားဟွမ် (အဝါကြီး) ထံသို့ သွားရောက် ဆော့ကစားနေလေသည်။

"အမေ... ခဏနေရင် အိမ်က ကြက်ဖကြီးကို သား ယူသွားတော့မယ်... ပြီးတော့ ကြက်မ နှစ်ကောင်လောက်ပါ ထပ်ယူသွားမယ်"

ရွှီယန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"အေး... ယူသွားလေ... မယူသွားရင်တောင် ပေါင်းဟင်း လုပ်ပစ်မလို့ စိတ်ကူးထားတာ"

ရွှီယန်၏ မိခင်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လေသည်။

ရွှီယန်တို့ အိမ်ခြံဝင်းထဲတွင် ကြက်ဖ တစ်ကောင်နှင့် ကြက်မ အချို့ကို မွေးမြူထားလေသည်။ ဤသည်မှာ တောရွာ အိမ်တိုင်းလိုလိုတွင် မွေးမြူထားတတ်ကြသော ပုံမှန် အခြေအနေပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤကြက်ဖကြီးက ရွှီယန်၏ နာရီနှိုးစက် သံချောင်းလေးပင် ဖြစ်သော်လည်း အချိန် သိပ်မမှန်လှပေ။ နေ့စဉ် နေထွက်လာပြီး နှစ်နာရီခန့် ကြာမှသာ အော်ဟစ်တတ်လေသည်။

အချို့ ကြက်ဖများက မနက် လေးနာရီတွင် အော်တတ်ကြပြီး အချို့က ခြောက်နာရီကျော်တွင် အချိန်မှန် အော်တတ်ကြသော်လည်း ဤကြက်ဖကြီးကတော့ မနက် ရှစ်နာရီမှသာ အော်တတ်လေသည်။ စောစောထရသည်ကို မနှစ်သက်သော ကြက်ဖ တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ရွှီယန် အားလပ်ရက် ပြန်လာချိန်တွင် စောစော မထချင်သဖြင့် ကြက်ဖ အော်သံ ကြားမှသာ အိပ်ရာမှ ထလေ့ရှိရာ အချိန် အလွန် ကိုက်ညီလှပေသည်။ သူ၏ အိပ်စက်မှု ပုံစံနှင့် အလွန် ကိုက်ညီလေသည်။

ရွှီယန်က အချိုရည် အချို့နှင့် ခေါက်ဆွဲခြောက် တစ်ဖာကို ယူလိုက်လေသည်။

သူတို့ အိမ်တွင် ရောင်းချသော ဤပစ္စည်းများမှာ အရင်းဈေးများသာ ဖြစ်သဖြင့် ပုံမှန် ဈေးနှုန်းများထက် အများကြီး ပိုမို ဈေးပေါပြီး အွန်လိုင်းမှ ဝယ်ယူသည်ထက်ပင် ပို၍ ဈေးပေါသေးသည်။

"ဟုတ်ပြီ... ဒါဆို သား ခြံကို ပြန်တော့မယ်"

ရွှီယန်က ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာပြီး သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ပေါ်သို့ တင်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

"သားရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်းက အဆင်ပြေရဲ့လား... လူကလည်း နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာ... အကူအညီ လိုရင်လည်း ပြောဦးနော်"

ရွှီယန်၏ မိခင်က ဂရုတစိုက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ရပါတယ်... အခုလောလောဆယ် အလုပ်လည်း သိပ်မများသေးဘူး... နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်"

ရွှီယန်က ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဖန်လုံအိမ်ထဲရှိ ဘလူးဘယ်ရီပင်များမှလွဲ၍ ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းက သာမန် တောရွာ ခြံဝင်းလေး တစ်ခုနှင့် ဘာမှ မကွာခြားလှသဖြင့် အလုပ်များ သိပ်မများလှပေ။

ကြက် ဘဲ ငန်း များကလည်း ပုံမှန် အရေအတွက်သာ ဖြစ်လေသည်။

လူနှစ်ယောက်ဖြင့် လုံးဝ လုံလောက်လှပေသည်။

အသီးအနှံများ ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်မှသာ အကူအညီပေးရန် လူအချို့ ငှားရမ်းရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို စီးကာ ခြံဝင်းဆီသို့ တောက်လျှောက် ပြန်လာခဲ့လေသည်။

တောရွာ ခြံဝင်းလေးက ယခင်အတိုင်း အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

သူက သံတံခါးပေါ်ရှိ သော့ကို ဖွင့်ကာ သံမင်းတုပ်ကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

အိမ်ထဲတွင် လူမရှိဘဲ ကြက်အနည်းငယ်သာ ခြံဝင်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေကြလေသည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းထဲတွင် ငရုတ်သီးနှင့် ခရမ်းချဉ်သီး အချို့ ပေါက်ရောက်နေလေသည်။

ရွှီယန်က ထိုကြက်ဖကြီးကို စတင် ရှာဖွေတော့သည်။

သူက ဟိုဒီ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုကောင်ကြီးက ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်ကာ သူ့ကို လှမ်းကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ရွှတ် ရွှတ် ရွှတ် ရွှတ် ရွှတ်... ဆင်းခဲ့စမ်း"

ရွှီယန်က ကြက်ဖကြီးကို လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

သူ ဤသို့ အော်လိုက်သော်လည်း ကြက်ဖကြီးက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် ကြက်မ အချို့ကမူ အစာကျွေးမည် ထင်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြလေသည်။

ကြက်ဖကြီးကမူ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

"မင်း ဆင်းခဲ့စမ်း... တစ်နေရာကို ခေါ်သွားမလို့"

ရွှီယန်က ကြက်ဖကြီးကို ကြည့်ကာ လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

ကြက်ဖကြီးကမူ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ရိပ်မိသွားပုံ ရလေသည်။ ဤသည်မှာ ငါ့ကို ရည်ရွယ်နေတာပဲ။

ကြက်ဆိုသော သတ္တဝါက ဖမ်းရ အလွန် ခက်ခဲပြီး အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားတတ်ကြလေသည်။ ပြေးမလွတ်နိုင်တော့ကြောင်း သိသွားပါက ဥဥမည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားမျိုး ပြုလုပ်ကာ တစ်ချက်လေးမျှ မလှုပ်ဘဲ နေတတ်ကြလေသည်။

ရွှီယန်က ကြက်ဖကြီး ဆင်းမလာသည်ကို မြင်သောအခါ ခြံစည်းရိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခြံစည်းရိုးမှတစ်ဆင့် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တွယ်တက်ကာ ကြက်ဖကို ဖမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှုက အလွန် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သဖြင့် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်ရသည်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။

ရွှီယန် ဖမ်းမိလုနီးပါး အချိန်တွင် ကြက်ဖကြီးက ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခေါင်မိုးပေါ်မှ ပျံဆင်းသွားကာ အတောင်ပံများကို ခတ်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ဆင်းသက်သွားလေသည်။

အောက်သို့ ရောက်သောအခါ တကောက်ကောက် ဖြင့်ပင် အော်ဟစ်လိုက်သေးသည်။

ရွှီယန်ကို လှောင်ပြောင်နေသည့်အလားပင် ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်လေး... ငါက ပျံတတ်တယ်ကွ"

ရွှီယန်က ထိုကောင်ကြီး၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"မင်းကို အချိန်မှတ်ဖို့ သုံးချင်လို့သာ မဟုတ်ရင်... ဒီနေ့တော့ မင်းကို ပေါင်းဟင်း လုပ်ပစ်ပြီ"

ရွှီယန်က ခြံစည်းရိုးအတိုင်း ခေါင်မိုးပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့ပြီး ကြက်ဖကို စတင် လိုက်ဖမ်းတော့သည်။

ကွက်လပ်ပေါ်တွင်မူ လိုက်ဖမ်းရသည်မှာ အများကြီး ပိုမို လွယ်ကူသွားလေသည်။ လူတစ်ယောက်နှင့် ကြက်တစ်ကောင် ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှ ပြေးပြီးသည်နှင့် ကြက်ဖကြီးမှာ ရွှီယန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ရွှီယန်က လှောင်အိမ် တစ်လုံးကို ရှာကာ ကြက်ဖကြီးကို အထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အခွင့်ကြုံခိုက် ကြက်မ နှစ်ကောင်ကိုပါ ဖမ်းထည့်လိုက်လေသည်။

ကြက်မများက ဥဥနိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင် မွေးမြူထားသော တောကြက်ဥများ၏ အရသာက ပို၍ ကောင်းမွန်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ရွှီယန်က ရှာဖွေရရှိလာသော သူ၏ တိုက်ပွဲဝင် လက်ရလဒ်များ ကို သယ်ဆောင်ကာ ခွေးလေး နှစ်ကောင်ကိုပါ ခေါ်၍ လယ်ယာခြံဝင်းသို့ တောက်လျှောက် ပြန်လာခဲ့လေသည်။

သူက လှောင်အိမ်ကို ဖွင့်ကာ ကြက်ဖနှင့် ကြက်မများကို အပြင်သို့ ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ဤပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေရန် ပြုလုပ်ပေးလိုက်လေသည်။

ထို့အပြင် ကြက်ခြံထဲတွင် သူတို့အတွက် အသိုက်တစ်ခုကိုပါ ပြုလုပ်ပေးလိုက်သေးသည်။

သို့သော် ကြက်ပေါက်လေးများနှင့် ခွဲ၍ ထားရလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်မွေးကြက်များတွင် အနိုင်ကျင့်တတ်သော အလေ့အထ ရှိသဖြင့် ခွဲ၍ မွေးမြူခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်၏ စမ်းသပ်စိုက်ခင်းများ ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

အလုပ်သမား အချို့က ခြံစည်းရိုးများကို လာရောက် တပ်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျောင်းတွင် ရန်ပုံငွေ အလုံအလောက် ရှိသဖြင့် လုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်များ ဆိုပါက အမြဲတမ်း ချက်ချင်း ဖြေရှင်းလေ့ ရှိကြလေသည်။

သေချာသည်ကတော့ လေအေးပေးစက်နှင့် အဆောင် အခြေအနေများ ကဲ့သို့သော ပြဿနာများနှင့် ပတ်သက်လာပါက အချို့ကျောင်းများက ငွေအများကြီး သုံးစွဲရန် ဝန်လေးတတ်ကြလေသည်။

"တောဝက်တွေကိုတော့ သတိထားမှ ရမယ်"

"လယ်ယာအလုပ်တွေကလည်း လုပ်ရတာ မလွယ်ဘူး"

"လူတွေ နေထိုင်တဲ့ နေရာဆိုတော့ အစားအသောက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... တိရစ္ဆာန်တွေ အများကြီး ရောက်လာနိုင်လောက်တယ်"

ရွှီယန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လယ်ယာခြံဝင်းတွင် အလွန် ကြီးမားသော သံပြား အမှိုက်ပုံးကြီး တစ်ခု ရှိပြီး သာမန် အမှိုက်များ အားလုံးကို ထိုနေရာတွင် ထားရှိကာ ပြည့်သွားပါက လူခေါ်၍ အားလုံးကို လာရောက် သိမ်းဆည်းခိုင်းလေ့ ရှိလေသည်။

ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။ မည်သည့် ခြံဝင်းဘဝတွင်မဆို အမှိုက်များ ထွက်ပေါ်လာမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ထိုအခါ ကြွက်များကို ဆွဲဆောင်လာနိုင်လေသည်။

ဆက်လက်၍ တောကြောင်များကို ဆွဲဆောင်လာနိုင်ပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ကြွက်နှိမ်နင်းရေး ကိစ္စကိုလည်း အစီအစဉ် ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသင့်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေခွေးပေါက်လေး သုံးကောင်က အလွန် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြေးလာကြပြန်လေသည်။

သူတို့က ယခုအခါ လယ်ယာခြံဝင်း၏ အချိန်ပိုင်း ဝန်ထမ်းလေးများ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

"မင်းတို့ သုံးကောင်... ဒီကို လာခဲ့"

ရွှီယန်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

ကောင်လေး သုံးကောင်က ရွှီယန်၏ အသံကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား ရောက်လာကြပြီး ပွတ်သပ်ပေးရန်အတွက် ကိုယ်တိုင် လှဲချပေးကြလေသည်။

ရွှီယန်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ မြေခွေးလေးများကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ကို အလကား အစာကျွေးထားမယ်... ဒါပေမယ့် မင်းတို့လည်း အလုပ် နည်းနည်း လုပ်ပေးရမယ်... ကြွက်တွေ ရှိလာရင် မင်းတို့ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာ"

"သူတို့ကို ငါ့ရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်းကို ဒုက္ခပေးခွင့် မပြုနဲ့နော်"

မြေခွေးလေးများ နားလည်မလည်ကို သူ မသိသော်လည်း ထိုကောင်လေး သုံးကောင်ကတော့ တစ်ချိန်လုံး "အီအီအီအီ" ဟု အော်ဟစ်နေကြလေသည်။

ဘဝက အမြဲတမ်း ပေါ့ပါး လွတ်လပ်နေလေသည်။

ရွှီယန်က ဘလူးဘယ်ရီ ဖန်လုံအိမ် ရှိရာဘက်သို့ ထပ်မံ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ ငွေရှာမည့် နည်းလမ်းမှာ ဘလူးဘယ်ရီပင်များကို အားကိုးရမည် ဖြစ်ပြီး မွေးမြူထားသော ကြက် ဘဲ ငန်း များက အလွန်ဆုံး အပိုဝင်ငွေ အနည်းငယ် ရရှိရုံသာ ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကြီးစား မွေးမြူရေးခြံများ အများအပြား ရှိနေသဖြင့် သူ၏ သေးငယ်သော လယ်ယာခြံဝင်းမှ ကြက် ဘဲ များက အများကြီး ရောင်းရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီနှစ် ရိတ်သိမ်းရမယ့် အသီးအနှံတွေ ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

"တကယ်လို့ ဈေးကွက် အလားအလာ ကောင်းရင်... နောက်နှစ်ကျရင် ဖန်လုံအိမ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ဆောက်ပြီး ဘလူးဘယ်ရီတွေ အကုန်လုံး စိုက်ပစ်မယ်"

"လယ်ယာခြံဝင်း ဖွင့်ပြီဆိုမှတော့ အဓိက ဝင်ငွေရမယ့် လုပ်ငန်း တစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ရှိရမယ်လေ"

"ငါ့ရဲ့ ဝင်ငွေရမယ့် လုပ်ငန်းကတော့ ဖန်လုံအိမ်ထဲက ဘလူးဘယ်ရီတွေပဲ"

ရွှီယန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိလေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း အနေဖြင့် သူက လယ်ယာခြံဝင်း၏ အကျိုးအမြတ် ပြဿနာများကို သဘာဝကျစွာ စဉ်းစားရမည် ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လက်ရှိအချိန်တွင် လယ်ယာခြံဝင်းက ငွေရှာနိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ အားလုံးက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများသာ ဖြစ်နေလေသည်။

သူ၏ တောင်ပေါ်တက် တောတောင်ရှာဖွေမှုနှင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ ဝင်ငွေများဖြင့်သာ အားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း ကောင်းမွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အတွက်ဆိုလျှင် ဤအရာများကိုချည်း အားကိုးနေ၍ မရနိုင်ပေ။

ခြေလှမ်း ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ထားရမည် ဖြစ်လေသည်။

"ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ရမှာပေါ့... တစ်ခါတည်းနဲ့ ဒီလောက် အများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလို့ မရနိုင်ဘူးလေ"

ရွှီယန်က အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်များ ဆွဲနေလေသည်။

"ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မြေလွတ်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... တကယ်လို့ တကယ်ပဲ ပိုက်ဆံရှာနိုင်ခဲ့ရင် လယ်ယာခြံဝင်းကို ဧက ၅၀၀ အထိ ချဲ့ထွင်လို့ ရတယ်"

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဖန်လုံအိမ် အချို့ကို ထပ်ချဲ့ပြီး ဘလူးဘယ်ရီတွေ အကုန်လုံး စိုက်ပစ်မယ်"

"ဒီဘက်ဒေသရဲ့ ဘလူးဘယ်ရီ ဘုရင်ကြီး ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားရမယ်"

သူ့ထံတွင် စနစ်မှ မဲဖောက်ရရှိထားသော ဘလူးဘယ်ရီ ပျိုးပင်များ ရှိနေပြီး ဤဘလူးဘယ်ရီ ပျိုးပင်များ၏ မျိုးစိတ်က အလွန် အရည်အသွေး ကောင်းမွန်လေသည်။

ဘလူးဘယ်ရီများကို ကိုယ်တိုင် မျိုးပွားနိုင်ရန်သာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် ဆိုပါက။

အရည်အသွေး ကောင်းမွန်သော မျိုးစိတ်များ၏ အားသာချက်ကြောင့် ရွှီယန်က တကယ်ကို ဘလူးဘယ်ရီ သူဌေးကြီး တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။

ယခုက စတင်ရုံသာ ရှိသေးသည်။

ရွှီယန်က မြေခွေးပေါက်လေး သုံးကောင်ကို ထပ်မံ၍ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ လူနေထိုင်ရာ ဧရိယာ ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

မြေခွေးပေါက်လေး သုံးကောင်က အားမရသေးသဖြင့် အနောက်မှ အသီးသီး လိုက်ပါလာကြပြီး ထပ်မံ၍ ပွတ်သပ်ပေးရန် ဆူညံစွာ တောင်းဆိုနေကြလေသည်။

ရွှီယန်၏ အရှေ့သို့ ကိုယ်တိုင် ပြေးသွားကာ ဝမ်းဗိုက်ကို လှန်ပြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေကြသေးသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းလေးကို စောင်းကာ ပါးစပ်ကို ဟလျက် ရွှီယန်ကို အချွဲတိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။

'ငါတို့ကို မပွတ်သပ်ပေးရင် မထဘူး' ဆိုသည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားမျိုး ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ပြုံးလိုက်မိပြီး ထပ်မံ၍ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ မြေခွေးလေးများကို ပွတ်သပ်ပေးပြီးနောက်မှ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဟေးက ပြေးလာပြီး မြေခွေးများနှင့် အတူတကွ ဆော့ကစားနေလေသည်။

မြင်ကွင်းက ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် အေးချမ်းသာယာနေလေသည်။

ကြက်ဖကြီးက ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မိမိ၏ နယ်မြေကို လှည့်လည် စစ်ဆေးနေသော ဧကရာဇ် တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

၎င်းက ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော နေလုံးကြီးကို မျက်နှာမူကာ လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် တွန်ကျူးလိုက်လေသည်။

"အော် အီးအီးစ် အွတ်..."

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က မော်ကြည့်လိုက်ပြီး လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

"မွန်းလွဲပိုင်းကြီး ဘာလို့ အော်နေတာလဲ"

"အချိန် အသိအမှတ်ပြုမှုလေး ဘာလေး မရှိဘူးလား"

ကြက်ဖကြီးက ရွှီယန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤမျှ ကျယ်ဝန်းသော နေရာကြီးတွင် အော်ဟစ်ရသည်မှာ အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိသည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ထပ်ရှူလိုက်ပြီး လည်ပင်းကို ဆန့်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ခွန်အားများကို အသုံးပြု၍ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တွန်ကျူးလိုက်ပြန်လေသည်။

"တစ်နေ့ကျရင်တော့ မင်းကို ပေါင်းဟင်း လုပ်ပစ်မယ်"

၎င်း ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က တစ်ခွန်း ပြောလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။