အခန်း ၆၈

အခန်း (၆၈) မြစ်ထဲမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု

ရွှီယန်က တောင်နောက်ဘက်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် စတင်အသုံးပြုလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသော နေရာသို့ သူ ရောက်ရှိသွား၏။

ရွှေရောင်မှိုများ အုံခဲနေသည့် နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော သစ်ပင်အိုကြီး တစ်ပင်ပေါ်၌ ကြော်ထားသော ကြက်ဥများကဲ့သို့ အဝါရောင်မှိုများက ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုမှိုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်က တကယ်ကို အားကိုးရပေသည်။ ပစ္စည်းကောင်းများကို ရှာတွေ့ရသည့် ခံစားချက်က အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

"ဒီဘက်ကို ကြည့်ကြပါဦး... ရွှေရောင်မှိုတွေ အုံခဲနေတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြန်ပြီ"

"တောင်ပေါ်မှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ တကယ်ကို ပေါတာပဲ"

"ဒါက တောတောင်ရှာဖွေသူတွေအတွက် အပျော်ရွှင်ဆုံး အချိန်ပဲ"

"ယွမ် ရာဂဏန်းလောက် ထပ်ရပြန်ပြီ"

ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေးကို အောက်ချပေးလိုက်ပြီးနောက် ဝါးခြင်းတောင်းကိုပါ ချွတ်ချကာ သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်မှိုများကို စတင် ခူးယူတော့သည်။

သစ်တောထဲမှ အင်းဆက်များ၏ အော်မြည်သံများနှင့် ငှက်ကလေးများ၏ တေးဆိုသံများက နားထဲတွင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။

အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက နေရာအနှံ့ စိမ်းလန်းစိုပြည်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အခြားအရောင်အသွေးရှိသော တောရိုင်းပန်းများနှင့် တောသစ်သီးများက အလှဆင်ပေးထားသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ကာ အနားယူနေပြီး ကျားသစ်ပေါက်လေးက ရွှီယန်၏ ခြေသလုံးနားတွင် ဟိုခုန်ဒီပေါက်နှင့် ဆော့ကစားနေသည်။

မြင်ကွင်းက ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် လှပလွန်းလှပေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲတွင် ကွန်ရက်သုံးစွဲသူ အရေအတွက်က အလွန် များပြားနေသည်။

လူအများစုက မည်သည့် မှတ်ချက်မျှ မပေးကြဘဲ ဆိုဖာပေါ်တွင် သို့မဟုတ် ကုတင်ပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းရင်း ဤမြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်နေကြ၏။

စစ်မှန်ပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော သဘာဝတရားကြီး၏ ခံစားချက်က ဖုန်းစခရင်မှတစ်ဆင့် သူတို့ထံသို့ ကူးစက်လာကာ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ရရှိစေသည့်အလားပင်။

သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်မှိုများကို ရွှီယန်က တစ်ခုချင်းစီ ခူးယူကာ ဝါးခြင်းတောင်းထဲသို့ ထည့်နေသည်ကို အားလုံးက ကြည့်ရှုနေကြသည်။

သစ်ပင်ပေါ်တွင် တစ်ခုမျှ မကျန်တော့သည်အထိပင် ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်က အလွန် စိတ်အပန်းပြေစေသည်။

ရွှေရောင်မှိုတစ်ခုက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားရာ ကျားသစ်ပေါက်လေးက သိချင်စိတ်ဖြင့် ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ချီလိုက်၏။

တစ်ခုခု အရသာရှိသော အစားအစာဟု ၎င်းက ထင်မှတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မှို၏ အရသာက ၎င်း ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ဆိုးရွားနေသည်။

"ဝေါ့... ဖူး..."

ကောင်လေးက မှိုကို ချက်ချင်း ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ရွံရှာသည့် အမူအရာများ အပြည့်ဖြစ်သွားကာ မှိုကိုပင် ခြိမ်းခြောက်သည့် အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေသေးသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ဒရုန်းက အမိအရ ရိုက်ကူးထားနိုင်ခဲ့၏။

၎င်း၏ ပုံစံလေးက ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများကို ရယ်မောစေခဲ့ပြီး အားလုံးက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ရွှီယန်က ဤမြင်ကွင်းကို သတိထားမိသွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"အစိမ်းစားလို့ မရဘူးလေ... ချက်ပြုတ်ပြီးမှ စားလို့ကောင်းတာ"

"ပြီးတော့ မင်းက ကျားသစ်လေ... မှိုကို ဘာလို့ စားနေတာလဲ"

သူက ကျားသစ်ပေါက်လေးကို ပွေ့ချီကာ အမြန် ချော့မော့လိုက်၏။

ကောင်လေးက ငြိမ်မကျသေးဘဲ မှိုကို ကြည့်ကာ သွားဖြီး၍ ဟိန်းဟောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အရွယ်အစားကြီးမားသော ကြောင်မျိုးရင်းဝင် သားရဲတိရစ္ဆာန်များက အသားကိုသာ စားသုံးကြပြီး သာမန် ကြောင်လေးများနှင့် မတူညီကြပေ။

ကြောင်လေးများက အသီးအနှံ... မုန့် အစရှိသည်ဖြင့် အကုန်စားတတ်ကြပြီး အချို့သော ကြောင်လေးများဆိုလျှင် ငရုတ်ပွသီးကိုပင် အလွန် နှစ်သက်တတ်ကြသည်။

ပိုင်ရှင်က ငရုတ်ပွသီးကို အစေ့ထုတ် ရေဆေးပေးလိုက်ပါက ကြောင်လေးများက အလွန် ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ကြပေသည်။

ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ အသားစိမ်းများနှင့် နို့ဘူး မပါလာသဖြင့် အစာကျွေး၍ မရနိုင်ရာ ဤသို့သာ ချော့မော့နေရတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ကျားသစ်ပေါက်လေးက အပြစ်ကင်းသော မှိုကို အလွတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

ရွှီယန်က ရှေ့သို့ ဆက်လက် လမ်းလျှောက်ကာ တောင်ထွက်ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေနေ၏။

ကျားသစ်များကလည်း အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးက အတော်လေး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိနေပုံရသည်။ ကျားသစ်များက ပုံမှန်အားဖြင့် မိမိတို့၏ နယ်မြေကို လှည့်လည်စစ်ဆေးလေ့ရှိပြီး ယခု ရွှီယန် တောင်ပေါ်တက်သည့် လမ်းကြောင်းနှင့်လည်း တိုက်ဆိုင်နေသည်။

ထို့ကြောင့် လုံးဝ ပင်ပန်းသည်ဟု မခံစားရပေ။

လမ်းတစ်လျှောက် သွားလိုက် ရပ်လိုက်ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် ပစ္စည်းကောင်းများ ထပ်မံ မတွေ့ရတော့သဖြင့် ရွှီယန်က ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ဒုတိယအကြိမ် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သံလိုက်အိမ်မြှောင်က မြေပုံပေါ်တွင် ရတနာရှိသည့် နေရာတစ်ခုကို ဖော်ပြပေးလိုက်သည်။

ရွှီယန်က ဖုန်းကို ထုတ်ကာ မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

ဤတစ်ကြိမ် ဖော်ပြပေးထားသော နေရာက စမ်းချောင်းလေး တစ်ခုထဲတွင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ချန်ပိုင်တောင်တန်းတွင် ရေအရင်းအမြစ် အလွန် ကြွယ်ဝသဖြင့် ရေထွက်ပစ္စည်း အရင်းအမြစ်များကလည်း အလွန် ပေါများလှသည်။

"ကျောက်စိမ်း များလား"

ရွှီယန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ချန်ပိုင်တောင်တန်း၏ ကျောက်စိမ်းများကလည်း အလွန် နာမည်ကြီးပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လူအများအပြားသည် မြစ်ထဲတွင် နေ့စဉ် ကျောက်တုံးများ လိုက်ရှာခဲ့ကြဖူးသည်။

အထူးသဖြင့် ချန်ပိုင်ခရိုင် ဆိုလျှင် ချန်ပိုင်ကျောက်စိမ်းများ အများဆုံး ထွက်ရှိရာ ဒေသဖြစ်သည်။

အတင်းအကျပ် ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကျောက်တုံးရှာဖွေခြင်းကလည်း တောတောင်ရှာဖွေခြင်း၏ အကိုင်းအခက် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တောရွာမှ လူအများစုက ကျောက်တုံးများအကြောင်းကို နားမလည်ကြပေ။ ဤအရာက မှိုရှာသည်ထက် အများကြီး ပိုမို ရှုပ်ထွေးလှသည်။

အချို့ကျောက်တုံးများက သာမန် ကျောက်တုံးများသာ ဖြစ်သော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန် ထူးဆန်းမှုကြောင့် သို့မဟုတ် အထူး အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုခု သတ်မှတ်ခံရမှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် အဖိုးတန်သွားတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် နယ်ပယ်ကို နားလည်သော ကျွမ်းကျင်သူများ လာရှာမှသာ အဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်လည်း ကျောက်တုံးများအကြောင်းကို သိပ်နားမလည်သလို ကျောက်တုံး ဈေးကွက်ကိုလည်း ပို၍ပင် မသိရှိပေ။ သို့သော် ကျောက်စိမ်း ဆိုလျှင်တော့ သူ အနည်းငယ် ခွဲခြားတတ်သေးသည်။

ရွှီယန်က သစ်တောထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေ၏။

အထဲသို့ ပိုရောက်လာလေ သစ်တောကြီးက ပို၍ တိတ်ဆိတ်လာလေ ဖြစ်ပြီး ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာကြသည်။

တောနက်ကြီးနှင့် အပန်းဖြေ သစ်တောများ၏ ခံစားချက်က လုံးဝ မတူညီကြပေ။

တောနက်ကြီးက လူများကို အမြဲတမ်း အန္တရာယ်များ ဝိုင်းရံနေသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မည်သည့် နေရာမှ အန္တရာယ်ရှိသော သတ္တဝါ တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာမည်ကို မသိနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးကလည်း ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လျှောက်တိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ အခြား သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ လှုပ်ရှားမှု ခြေရာများ ရှိမရှိကို အကဲခတ်နေသည်။

ကျားသစ်များက ကျားများကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း နယ်မြေပိုင်းခြား နေထိုင်တတ်သော တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် တောင်တောအုပ်၏ အရှင်သခင်များ ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ရှေ့မှာ မြစ်တစ်စင်း ရှိတယ်"

"ဒီတောင်က တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ... တောင်နောက်ဘက်မှာ မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းနေတယ် ဆိုတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နည်းနည်းတော့ ရှိသေးတယ်လို့ ဆိုရမှာပဲ"

"အချိန်ရရင် ဒီတောင်ပေါ်မှာ တောင်စောင့်နတ် ကွန်းကျောင်းလေး တစ်ခုလောက် ဆောက်ပေးမလို့ စဉ်းစားထားတယ်"

"တခြား ရည်ရွယ်ချက်တော့ မရှိပါဘူး... ကွန်းကျောင်းလေး တစ်ခုတော့ ရှိသင့်တယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ"

ကျားသစ် နှစ်ကောင်ကလည်း စမ်းချောင်းလေးကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရွှီယန်က တောက်လျှောက် လျှောက်သွားလိုက်ရာ ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသော နေရာနှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာကြောင်း တွေ့ရသည်။

သူကလည်း အလွန် ပါးနပ်သည်။ ရတနာများကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မပြသခင်တိုင်း သူကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထုတ်လွှင့်ပြသရန် သင့်တော်ခြင်း ရှိမရှိကို ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိသည်။

အကယ်၍ ပြသ၍ ရမည်ဆိုပါက တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ရှိသွားသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်မည် ဖြစ်ပြီး မပြသသင့်ပါက ဒရုန်း၏ ကင်မရာကို အခြားဘက်သို့ လှည့်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရွှီယန်က သူ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟုပင် ခံစားမိသည်။

သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အသွေး ပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူက မြစ်ကမ်းစပ်တွင် ရပ်ကာ မြစ်ရေအလယ်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တကယ်ကြီး ကျောက်တုံး တစ်တုံး ဖြစ်နေ၏။

ချန်ပိုင်ခရိုင်က ချန်ပိုင်ကျောက်စိမ်းများ အများဆုံး ထွက်ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး အောက်ခြေတွင် ကျောက်စရစ်ခဲများ ပြည့်နှက်နေသော မြစ်မျိုးမှာ လူအများ၏ မွှေနှောက်ရှာဖွေခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ ချန်ပိုင်ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးကို ရှာတွေ့ရန်မှာ အလွန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ကျားသစ် နှစ်ကောင်က မြစ်ကမ်းစပ်တွင် ဝပ်ကာ ရေဝင်သောက်နေကြသည်။

အကြီးနှင့် အသေး ဝပ်ချလိုက်သည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားက တစ်ထပ်တည်း တူညီနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေးက မိခင်ကျားသစ်မကြီး ရေသောက်သည့် ပုံစံကို လိုက်လံ အတုခိုးနေ၏။

မိခင်ကျားသစ်မကြီး ရေသောက်သည့် အချိန်တွင် မျက်လုံးများကို အပေါ်သို့ ပင့်ကာ ဘယ်ညာ လှည့်ပတ် အကဲခတ်နေပြီး ရေယက်သောက်သည့် လှုပ်ရှားမှုကလည်း တစ်ချက်ချင်းစီဖြင့် အလွန် နှေးကွေးလှသည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေးကတော့ လျှာကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရေကို အငမ်းမရ ယက်သောက်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုက အလွန် မြန်ဆန်နေသည်။

အတုခိုးတာက သိပ်ပြီး မပီပြင်သေးပေ။

ဤမြစ်ရေက အလွန် ကြည်လင်နေသဖြင့် မြစ်အောက်ခြေရှိ ကျောက်တုံးများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်က အခြေအနေ တစ်ခုကို သတိထားမိသွား၏။

"မဖြစ်နိုင်တာ... လာ့ကူ တွေ ရှိနေသလိုပဲ"

သူက ဝါးခြင်းတောင်းကို အောက်ချကာ ဖိနပ်ကို ချွတ်ပြီး ဘောင်းဘီစများကို ခေါက်တင်၍ မြစ်ရေထဲသို့ ဆင်းသွားလိုက်သည်။

မြစ်က သိပ်မနက်လှဘဲ ခြေကျင်းဝတ်ကို အနည်းငယ် ကျော်ရုံမျှသာ ရှိလေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲတွင် ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက နောက်ပြောင်လာကြသည်။

"ကျားသစ်တွေ ရေသောက်နေတုန်းကို အစ်ကိုကြီးက ရေဆင်းစိမ်တာ နည်းနည်းတော့ မလွန်ဘူးလား"

"ကျားသစ်တွေက အဲ့ဒီအရသာကို သဘောကျနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"ဖြစ်နိုင်တယ်... ငါ့အိမ်က ကြောင်က ခြေစော်နံတာကို ရှူရတာ အရမ်း သဘောကျတာ"

"ကောင်မလေး လှလှလေးတွေရဲ့ ခြေထောက်ဆိုရင် ငါလည်း ရှူချင်တာပဲ"

"အရှေ့က ရောဂါသည်ကြီး... နည်းနည်းလောက် ထိန်းပါဦးဟ"

ရွှီယန်က မြစ်အောက်ခြေရှိ ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ခြေလှမ်း နင်းလိုက်သည်။ ရေစီးကြောင်း၏ တိုက်စားမှုကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခံထားရသဖြင့် ကျောက်တုံးများ၏ မျက်နှာပြင်က အလွန် ချောမွေ့နေကာ နင်းရသည်မှာ မနာသည့်အပြင် အနည်းငယ်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသေးသည်။

ရွှီယန်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို မယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် အမည်းရောင်သန်းနေသော ကျောက်ပုစွန်လေး နှစ်ကောင်က သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"တကယ်ကြီး လာ့ကူ တွေပဲ"

"အားလုံးပဲ ဒီကို ကြည့်ကြ... တစ်ခုခု တွေ့ပြီ"

ရွှီယန်က လာ့ကူ တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆွဲကာ အပေါ်သို့ မြှောက်ပြလိုက်သည်။

ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများ၏ အကြည့်များကလည်း ချက်ချင်း စုပြုံရောက်ရှိသွားကြ၏။

"ဒါက ရိုးရိုး ပုစွန်လုံးလေးတွေ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ အမည်းရောင် ဖြစ်နေတာလဲ"

"ဒါက လာ့ကူ ကွ... ပစ္စည်းကောင်းပဲ"

"မမြင်ရတာ တော်တော် ကြာနေပြီ"

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မှတ်ချက်များက အဆက်မပြတ် လွင့်မျောလာကြသည်။

ရွှီယန်က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို လာ့ကူ ပဲ... အရှေ့မြောက် ကျောက်ပုစွန် ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းကြီးပုစွန် လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်"

"ဒီပုစွန်မျိုးက ရေအရည်အသွေးကို အရမ်း ရွေးတယ်... ညစ်ညမ်းမှု နည်းနည်းလေး ရှိတာနဲ့ အသက်မရှင်နိုင်တော့ဘူး"

"ဒါပေမယ့် အရှေ့မြောက် မြစ်ကြီး သုံးသွယ်မှာတော့ လာ့ကူ တွေကို အများကြီး တွေ့ရတတ်ပါတယ်"

"ဒါက ပစ္စည်းကောင်းပဲ... ဈေးကွက်မှာဆိုရင် တစ်ကျင်း ကို ယွမ် ငါးရာ ခြောက်ရာလောက် ပေးရတယ်"

"ဒီတောင်ပေါ်မှာ လာ့ကူ တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး... ရေအရည်အသွေးက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ရွှီယန်က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျားသစ်ပေါက်လေးက ကမ်းစပ်မှနေ၍ "ဝါး... ဝူး" ဟု အော်ဟစ်နေပြီး ရေထဲသို့ ဆင်းချင်နေပုံ ရသည်။

"ရှောင်ဟွာ... မဆင်းလာနဲ့"

ရွှီယန်က အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အမြန် လှမ်းတားလိုက်သည်။

"ရေက အရမ်း အေးတယ်... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးလေးနဲ့ ရေထဲဆင်းရင် အလွယ်တကူ အအေးမိသွားလိမ့်မယ်"

"ကမ်းစပ်မှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေ"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျားသစ်ပေါက်လေးက ရေဆင်းမည့် လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်၏။

၎င်းက ကမ်းစပ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းလှပေတော့သည်။