အခန်း ၆၉

အခန်း (၆၉) မြစ်ထဲက တကယ့် ရတနာအစစ်

ရွှီယန်က ဒရုန်း၏ ကင်မရာကို အဝေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

သူက ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသော နေရာသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ပစ္စည်းက အောက်ခြေတွင် ရှိနေသဖြင့် ကျောက်စရစ်ခဲများကို ဖယ်ရှားမှသာ ရှာတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က ကျောက်တုံးများ အောက်သို့ စတင် စမ်းသပ် ရှာဖွေနေလေသည်။

သူက ကျောက်တုံးများကို တစ်တုံးချင်းစီ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

အပေါ်ယံလွှာတွင် သန့်ရှင်းသော ကျောက်စရစ်ခဲများ စုပုံနေပြီး ရွှံ့နွံများ မရှိသဖြင့် ဖယ်ရှားရန် လွယ်ကူလှသည်။

ထပ်မံ တူးဆွလိုက်သောအခါ မြစ်အောက်ခြေရှိ ရွှံ့နွံများကို စတင် စမ်းမိသွားလေသည်။

မကြာမီမှာပင် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသော ရတနာကို သူ စမ်းမိသွားတော့သည်။

သူ ထုတ်ယူကြည့်လိုက်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

လက်သည်းခွံ အရွယ်အစားခန့်ရှိ ပုံသဏ္ဌာန်မမှန်သော ရွှေမှုန်လေး တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

"လခွီး... ရွှေပါလား"

ရွှီယန်က ရင်ထဲတွင် အံ့ဩတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ချန်ပိုင်တောင်တန်းတွင် သဘာဝ အရင်းအမြစ်များ အလွန် ကြွယ်ဝလှပြီး အပင်နှင့် တိရစ္ဆာန် အရင်းအမြစ်များ၊ ရေအရင်းအမြစ်များသာမက တွင်းထွက် အရင်းအမြစ်များလည်း အလွန် ကြွယ်ဝလှပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် နာမည်ကြီး ချန်ပိုင်ကျောက်စိမ်း သည်လည်း ချန်ပိုင်တောင်တန်း၏ တန်ဖိုးကြီး တွင်းထွက် အရင်းအမြစ်များထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခုကတော့ ရွှေ ဖြစ်သည်။

ချန်ပိုင်တောင်တန်းတွင် ရွှေကျင်သူများ ရှိကြသည်။ သူတို့က မြစ်တစ်စင်းကို ရှာဖွေကာ ခြင်းတောင်းဖြင့် မြစ်ထဲရှိ ရွှံ့သဲများကို အဆက်မပြတ် ကော်ယူပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ခါ၍ ရွှံ့များကို ပြောင်စင်အောင် ပြုလုပ်ကာ ခြင်းတောင်းထဲမှ ရွှေမှုန်များကို ရှာဖွေလေ့ ရှိကြသည်။

ရွှေမှုန်များက အနည်းငယ်စီသာ ဖြစ်သော်လည်း စုဆောင်းမိပါက ငွေရနိုင်လေသည်။

ဤအလုပ်က အလွန် ပင်ပန်းသော အလုပ်ဖြစ်ပြီး တောတောင်ရှာဖွေခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဟုလည်း ဆိုနိုင်သော်လည်း ကျွမ်းကျင်သူများသာ လုပ်ကိုင်နိုင်ကြသည်။

ထို့အပြင် မည်သည့်မြစ်တွင် ရွှေရှိကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

"အရင်က ရွှေတွေက ဖီကျားကျိုး ဘက်မှာ ရှိတာ... ချွမ်းကွမ်တုန်း ခေတ်က လူတွေ အများကြီး အဲ့ဒီကို သွားခဲ့ကြတယ် လို့ မှတ်မိတယ်"

"ကျူးခိုင်ဆန်း လည်း အဲ့ဒီရွှေတွင်းဟောင်းမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးတာလေ"

ရွှီယန်က ယခင်က ဇာတ်လမ်းများကို ပြန်လည် သတိရသွားမိသည်။

ယခင်ခေတ်က အရှေ့မြောက်ဒေသသည် နိုင်ငံအတွင်း အစည်ကားဆုံး ဒေသတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

သဘာဝ အရင်းအမြစ် ကြွယ်ဝမှုက လူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဒေသခံ စစ်ဘုရင်များကလည်း ဒေသ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်က ဤဒေသတွင် ရွှေကျင်သူများ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုခေတ်တွင်မူ မြစ်ထဲမှ ရွှေရှာဖွေရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

တကယ့် ရွှေတွင်းများသာ ရှိပါက အစိုးရက ထိန်းချုပ်ထားမည် ဖြစ်ပြီး ပုဂ္ဂလိကများအား တူးဖော်ခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

မြစ်ထဲမှ ရွှေကျင်ခြင်း ကဲ့သို့သော အထွက်နှုန်း နည်းပါးလှသည့် လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ တားမြစ်ထားခြင်း မရှိပေ။

ရွှီယန်က ရွှေမှုန်လေးကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ထည့်ထားလိုက်သည်။

သူက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် ထုတ်မပြခဲ့ပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဤမြစ်ထဲ၌ လူအများအပြား လာရောက် ရွှေကျင်ကြမည်ကို သူ မလိုလားပေ။

လူများပါက ပတ်ဝန်းကျင် ညစ်ညမ်းစေပြီး ဂေဟစနစ်ကို ဖျက်ဆီးမည်ကို မဆိုထားနှင့်၊ ဤကဲ့သို့သော ရတနာ နေရာမျိုးကို သူက ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီမြစ်ထဲမှာ ရွှေတွေ ရှိနေတာပါလား"

"သိပ်မများဘူး ရွှေမှုန်လေးတွေပဲ ဖြစ်ပေမယ့်"

"တကယ်လို့ ငါသာ ခြင်းတောင်းနဲ့ လာပြီး ရွှေကျင်မယ် ဆိုရင်တောင် ဝင်ငွေ နည်းနည်း ရနိုင်သေးတယ်"

ရွှီယန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိလေသည်။

တစ်ခဏတာမျှ သူက ခေါင်းကြီးပုစွန် ဖမ်းရန်ကိုပင် မေ့သွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်းကို သတိရသွားသဖြင့် ရွှီယန်က ဒရုန်း၏ ကင်မရာကို ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

သူက အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကင်မရာကို အနီးကပ် ဆွဲယူပြီး မြစ်ထဲတွင် စတင် ရှာဖွေနေလေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါက ခေါင်းကြီးပုစွန် နှစ်ကောင် ချက်ချင်း လွင့်မျောကာ ထွက်ပြေးသွားတတ်ကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့က ထိပ်တန်း မုဆိုး ဖြစ်သော ဖြောင့်မတ်စွာ လမ်းလျှောက်နိုင်သည့် အကြောက်တရား လူသား ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ယနေ့တွင် ဤနေရာ၌ ဇာတ်သိမ်းရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်လေသည်။

"တကယ်ကြီး လာ့ကူ ပဲ... မမြင်ရတာ တော်တော် ကြာပြီ... ဒီအကောင်က ဈေးမပေါဘူးနော်"

"မွေးမြူရေးတွေကလည်း ဈေးအရမ်းကြီးတယ်"

"တကယ်ပါပဲ တစ်ကျင်း ကို ၅၀၀ ပေးရတယ်... အဓိကက အသားက သိပ်မရှိဘူးလေ"

"အဲ့ဒီအစား ပုစွန်လုံးပဲ စားလိုက်တော့မယ်... ပုစွန်လုံးက ပိုဈေးပေါတယ်"

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အတွင်းရှိ ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက အသီးသီး ဝင်ရောက် မှတ်ချက်ပေးနေကြလေသည်။

ရွှီယန်၏ စိတ်ခံစားချက်က အလွန် ကောင်းမွန်နေလေသည်။

ယနေ့ ရွှေတစ်တုံး ကောက်ရခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သေးငယ်သော အတုံးလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဂရမ် ၂၀ ခန့်သာ ရှိကာ တန်ဖိုး ယွမ် ၈၀၀၀ မှ ၁၀၀၀ ကြားသာ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသော်လည်း...

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှေ ကောက်ရခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် တစ်ခု ရှိသည်ဆိုသည်မှာ နောက်ထပ် အများအပြား ရှိနေသေးကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုနေလေသည်။

ဤမြစ်ထဲတွင် ချန်ပိုင်ကျောက်စိမ်း မရှိပေ။

ကျောက်တုံးများအောက်၊ ရွှံ့နွံများထဲတွင် မြုပ်နေသည်မှာ ပြန့်ကျဲနေသော ရွှေမှုန်လေးများ ဖြစ်လေသည်။

ကွန်ရက်သုံးစွဲသူများက ရွှီယန် အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လာ့ကူ များကြောင့် ပျော်ရွှင်နေသည်ဟုသာ ထင်မှတ်လိုက်ကြလေသည်။

လက်တွေ့တွင်မူ ရွှီယန်က အခြားကိစ္စ တစ်ခုကြောင့် ပျော်ရွှင်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှေ ကိစ္စကို သူက ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည် မဟုတ်ဘဲ ရွှေကျင်မည် ဆိုပါကလည်း သူတစ်ယောက်တည်းသာ လာရောက်မည် ဖြစ်လေသည်။

တောနက်ကြီးထဲမှ ရွှေကျင်သူ။

ဤခေါင်းစဉ်လေးက တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အနည်းငယ် လွတ်လပ် ပေါ့ပါးသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

"လာ့ကူ တွေ တကယ် ပေါတာပဲ"

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ နေ့လယ်ကျရင် တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးကို သွားမလို့"

"အဲ့ဒီကျရင် နည်းနည်း ရောင်းလိုက်မယ်"

"ဒီနေ့ ဝင်ငွေက တစ်ထောင်၊ နှစ်ထောင်လောက် ရှိမယ် ထင်တယ်"

ရွှီယန်က မြစ်ရေထဲတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ကျောက်တုံးများကို ဖယ်ရှားရင်း ခေါင်းကြီးပုစွန်များကို အိတ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဖမ်းထည့်နေလေသည်။

ကျားသစ် နှစ်ကောင်က ကမ်းစပ်တွင် ဝပ်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေကြလေသည်။

သူတို့က ရွှီယန် ပုစွန် ဖမ်းနေသည်ကို မှော်ပညာ ပြနေသကဲ့သို့ ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။

သို့သော် ကျားသစ်များက ပုစွန်ကို မည်သည့်အခါမျှ မစားကြပေ။

ရွှီယန်က နိုင်ငံခြားမှ ကျားသစ် မွေးမြူထားသူ တစ်ဦး၏ ဗီဒီယို တစ်ခုကို ကြည့်ဖူးလေသည်။ ပိုင်ရှင်က ပန်းကန်ပြားထဲတွင် ဝက်သား၊ အမဲသား၊ ကြက်ပေါင်၊ ကြက်တောင်ပံ နှင့် ပုစွန်အစိမ်း များကို ထည့်ပေးထားခဲ့လေသည်။

ပုစွန်မှလွဲ၍ ကျားသစ်က ရွံရှာသဖြင့် လှည့်ပင် မကြည့်ဘဲ ကျန်သည်များကို အားလုံး ပြောင်စင်အောင် စားသောက်သွားခဲ့လေသည်။

မဟုတ်ပါက ရွှီယန်လည်း ကျားသစ် နှစ်ကောင်ကို ပုစွန် ကျွေးကြည့်မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျားသစ်များ ငါးစားသည်ကိုလည်း တွေ့ရခဲလေသည်။

ဤအချက်က အခြား ကြောင်လေးများနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားလေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျားသစ်များက ရေကို သန့်သန့်စင်စင် မနှစ်သက်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ရွှီယန်က မြစ်ကမ်းစပ်တွင် အတန်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် လာ့ကူ တစ်အိတ်စာ အပြည့် ဖမ်းမိခဲ့လေသည်။

"ဒီလောက် အများကြီး လာ့ကူ တွေ ရှာတွေ့ဖို့က မလွယ်ဘူး... ပြောရရင် အားလုံး ယုံကြမှာ မဟုတ်ဘူး ဒီအကောင်တွေက ဘယ်လောက်တောင် ဂရုစိုက်ရလဲ ဆိုရင် အထက်ပိုင်းမှာ လူတွေ အဝတ်လျှော်နေရင် အောက်ပိုင်းမှာ အများကြီး သေကုန်တတ်တယ်"

"တကယ်ကို ချက်ချင်း သေသွားတတ်တာ"

"မြစ်ရေက အရမ်းကို ကြည်လင်နေမှ ရတာ"

"လူအများအပြားက လာ့ကူ မွေးမြူရေးကို လေ့လာနေကြတယ်... ဒါပေမယ့် ဒီနှစ်တွေ အများကြီး ကြာလာတာတောင် အကောင်ကြီးကြီး မွေးနိုင်တဲ့သူ မရှိသေးဘူး... အကုန်လုံးက အကောင်သေးသေးလေးတွေ မွေးပြီး ရောင်းနေကြတာပဲ"

"အသေးတွေက တစ်ကျင်း ကို ယွမ် တစ်ရာကျော်... တောရိုင်း လာ့ကူ အကြီးတွေက ယွမ် ငါးရာ ပေးရတယ်"

"လူလုပ်ထားတဲ့ ရေကန်တွေမှာ မွေးလို့ မရဘူး... ငါးကန်တွေမှာလည်း မရဘူး"

"ဒီလို သဘာဝအတိုင်း ကြည်လင်နေတဲ့ မြစ်ရေတွေမှာမှ ရှိတာ"

ရွှီယန်က အားလုံးကို ရှင်းပြနေလေသည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် လာ့ကူ ဖမ်းသည့် ဗီဒီယို အများအပြား ရှိပြီး အားလုံးက နွေရာသီတွင် တောင်ပေါ်ရှိ မြစ်များထဲသို့ သွားရောက် ဖမ်းယူကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မွေးမြူထားသည်မှာ လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ရေစီးကြောင်းက ကြည်လင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ ကောင်းမွန်ပါက လာ့ကူ များ၏ မျိုးပွားနှုန်းက အတော်လေး မြန်ဆန်လေသည်။

ဤအကောင်များက နေရာရွေးတတ်လွန်းလှပေသည်။

အကောင်ကြီးကြီး လာ့ကူ များ ရှာမတွေ့တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

သံလိုက်အိမ်မြှောင်က မြစ်ကို ဗဟိုပြုကာ ၃ ကီလိုမီတာ ပတ်လည်ကို စကင်ဖတ်လိုက်လေသည်။

ဒုတိယ ရတနာနေရာက သူနှင့် အလွန် နီးကပ်ပြီး မီတာ ၂၀၀ ခန့်သာ ကွာဝေးကာ မြစ်၏ အထက်ပိုင်းတွင် ရှိလေသည်။

နေရာက မြစ်ရေထဲတွင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က ဒရုန်း၏ ကင်မရာကို လှည့်ကာ ကျားသစ်များကို ရိုက်ကူးစေပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ကမ်းစပ်မှနေ၍ အထက်ပိုင်းသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

သူက နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အောက်သို့ စတင် စမ်းသပ် ရှာဖွေနေလေသည်။

ကျောက်တုံးများကို ဖယ်ရှားပြီး လက်ကို ရွှံ့သဲများထဲသို့ ထည့်ကာ မွှေနှောက်လိုက်ပြီး အပေါ်ယံ ရွှံ့သဲများကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ ရွှံ့သဲ တစ်ဆုပ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

အပေါ်သို့ ယူလာပြီး လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ကာ အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖွဖွလေး ယက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ပဲစေ့ အရွယ်အစားခန့်ရှိ ရွှေမှုန်လေး တစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့သွားပြန်လေသည်။

ဤမြစ်ထဲတွင် တကယ်ကို ရွှေရှိနေလေသည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသည်များမှာ အကြီးဆုံးများသာ ဖြစ်ပြီး သာမန် ရွှေမှုန်လေးများမှာ သဲစေ့များနှင့် အရွယ်အစား အတူတူပင် ဖြစ်ကာ စုဆောင်းမိမှသာ တန်ဖိုး မြင့်မားမည် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က ရွှေကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်လေသည်။

ရွှေက ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်က တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ယွမ် တစ်ထောင်ကျော်ခန့်သာ တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ယွမ် တစ်သောင်းတန် ဂျင်ဆင်းထက်ပင် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်ဟု ခံစားရလေသည်။

ရွှီယန်က သူ နင်းနေသော ဤမြစ်ရေကပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝ လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူက ဤမြစ်ကို စိတ်ထဲတွင် 'ရွှေမြစ်’ ဟု အမည်ပေးလိုက်လေသည်။

နောက်ဆိုလျှင် သူ၏ လျှို့ဝှက်စခန်း တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

တောတောင်ရှာဖွေသူ အများစုတွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်စခန်းများ ရှိကြလေသည်။

ရွှီယန်တွင်လည်း သူ၏ မှို လျှို့ဝှက်စခန်း၊ ဖန်ခါးသီး လျှို့ဝှက်စခန်း၊ ထင်းရှူးမှို လျှို့ဝှက်စခန်းများ ရှိလေသည်။

ယခုအခါ ရွှေ လျှို့ဝှက်စခန်း တစ်ခု ထပ်တိုးလာပြန်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ချန်ပိုင်တောင်တန်းတွင် တကယ်ကို နေရာတိုင်း၌ ရတနာများ အပြည့် ရှိနေလေသည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို သုံးကြိမ် အသုံးပြုပြီးနောက် ရွှီယန်က ကျန်ရှိနေသော နှစ်ကြိမ်ကိုပါ အကုန် အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မြစ်ရေထဲရှိ ရတနာ နေရာ နှစ်ခုကို ထပ်မံ မှတ်သားပေးလိုက်လေသည်။

ရွှီယန်က မသိမသာ လျှောက်သွားကာ စမ်းသပ် ရှာဖွေလိုက်ရာ အရွယ်အစား တူညီသော ရွှေမှုန်လေး နှစ်ခုကို ထပ်မံ ရှာတွေ့ခဲ့လေသည်။

ရွှေမြစ်ထဲတွင် တကယ်ကို ရွှေများ ရှိနေလေသည်။

အချိန်ရပါက ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ ရွှေကျင်နိုင်လေသည်။

ရွှံ့သဲများကို စစ်ထုတ်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း စစ်ထုတ်ယူရမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤအလုပ်က အတော်လေး ပင်ပန်းပြီး ပင်ပန်းရကျိုးနပ်သည့် ဝင်ငွေ တစ်ခုသာ ရရှိမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ဤနေရာက အကြိမ်ရေများ ဖြုန်းတီးရန် နေရာတစ်ခု အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်လေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ရွှီယန်က အလုပ်များနေပြီး ငါးရက်ဆက်တိုက် တောင်ပေါ် မတက်ဖြစ်ပါက ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် အသုံးပြုခွင့် အကြိမ်ရေများကို သိမ်းထားပါကလည်း အလကား ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ရာ ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ အမြန် အကြိမ်ရေများ လာဖြုန်းနိုင်လေသည်။

အခြေခံ ရတနာရှာဖွေရေး နေရာ တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်လေသည်။

ဝါးခြင်းတောင်း အပြည့် ရွှေရောင်မှိုများနှင့် အိတ်တစ်လုံးစာ အပြည့် ခေါင်းကြီးပုစွန်များကို မြင်သောအခါ။

နောက်ထပ် ဘာပဲ ရှာတွေ့တွေ့ သယ်သွားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီယန်က ပြန်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။

သူက ကမ်းစပ်သို့ ရောက်လာပြီး ဖိနပ်စီးကာ ကျားသစ် နှစ်ကောင်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးက အတော်လေး ဝဖြိုးနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ အသားများက ထူထဲကာ နွေးထွေးနေသဖြင့် အစားအသောက် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပုံ ရလေသည်။

တကယ်တမ်းလည်း ကျားသစ်များက ဤဒေသတွင် အစာ မရှားပါးလှပေ။

"သွားမယ်... အိမ်ပြန်ကြမယ်"

ရွှီယန်က ဝါးခြင်းတောင်းကို လွယ်ကာ အိတ်ကို ဆွဲပြီး အိမ်အပြန်လမ်းသို့ လျှောက်လာခဲ့လေသည်။

ကျားသစ်ပေါက်လေးက ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်း သွက်သွက်ဖြင့် လိုက်လာတော့သည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးကလည်း ဖြည်းညင်းစွာ ယိမ်းထိုးလျက် လိုက်ပါလာလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိခင်ကျားသစ်မကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန် ပေါ့ပါးနေပြီး စိတ်ခံစားချက်လည်း အလွန် ကောင်းမွန်နေလေသည်။

ယနေ့ တကယ်ကို ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသော နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်လေသည်။

အစာရှာရန် မလိုသလို ကလေးကိုလည်း ထိန်းရန် မလိုဘဲ အခွင့်ကြုံခိုက် လမ်းလျှောက် ထွက်လာရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံလှပေသည်။

ကြောင်မျိုးရင်းဝင် တိရစ္ဆာန်များက ငယ်စဉ်အခါတွင် အလွန် ဆော့သန်ကြပြီး ကြောင်လေးများ... ကျားပေါက်လေးများ... ခြင်္သေ့ပေါက်လေးများ... ကျားသစ်ပေါက်လေးများ အားလုံးက ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြလေသည်။

အချို့သော ကြောင်မွေးသည့် အိမ်များတွင် ကြောင်မကြီးက ကလေးမွေးပြီးပါက ကလေးများ အားလုံးကို ပိုင်ရှင်ထံသို့ ကိုက်ချီလာပြီး ထိန်းခိုင်းတတ်ကြလေသည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်ကတော့ လုံးဝ မထိန်းနိုင်ကြပေ။

အခြားသူများ ကူညီပေးပါက ကြောင်မကြီးလည်း အတော်လေး သက်သာသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

မိခင်ကျားသစ်မကြီးကလည်း ထိုသို့ပင် တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်၏ အနောက်မှ လိုက်ပါလာရသဖြင့် ၎င်းလည်း အလွန် ရှားရှားပါးပါး သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေလေသည်။