အခန်း ၇၀

အခန်း (၇၀) အမြတ်အစွန်းများ ပြည့်နှက်နေသော နေ့တစ်နေ့

ရွှေ လျှို့ဝှက်စခန်း တစ်ခု ထပ်တိုးလာသဖြင့် ရွှီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေလေသည်။

ရှေးခေတ်မှစ၍ 'ရွှေကျင်ခြင်း' ဟူသော စကားလုံးနှင့် ပတ်သက်လာပါက လူများက အမြဲတမ်း ရူးသွပ်စွာ စိတ်ဝင်စားတတ်ကြသည်။ ပြည်တွင်းတွင်ဖြစ်စေ နိုင်ငံခြားတွင်ဖြစ်စေ အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။ ရွှေက အမြဲတမ်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလေသည်။

မြစ်ရေထဲတွင် ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြန့်ကျဲနေသော ရွှေမှုန်လေးများကို တွေးလိုက်မိသောအခါ မြစ်တစ်စင်းလုံးကပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝ လာသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

"အကယ်၍ မြစ်အောက်ပိုင်းကို နည်းနည်းလောက် ထပ်ဆင်းကြည့်မယ် ဒါမှမဟုတ် အထက်ပိုင်းကို ထပ်တက်ကြည့်မယ် ဆိုရင်... ရွှေတုံး အကြီးတွေ ရှာတွေ့နိုင်လောက်တယ်"

"ဒီလို ကြည့်ရရင် မြစ်ရေထဲမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတွေက သစ်တောထဲက တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတွေထက်တောင် ပိုများနေသေးတယ်"

ရွှီယန်က အပြန်လမ်းတွင် လျှောက်သွားရင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျားသစ်ပေါက်လေးက သူ၏ ဘောင်းဘီစကို ထပ်မံ ခုန်အုပ်နေပြန်လေသည်။

ရွှီယန်က ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုကောင်လေးက မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကာ သူ့ကို အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရပြီး ပွေ့ချီစေချင်နေပုံ ရလေသည်။

"အဓိကက လက်ထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ ကိုင်ထားရတော့ လမ်းရှာဖို့လည်း မလွယ်ဘူးလေ"

"အေးပါ... ပွေ့ချီထားမယ်"

ရွှီယန်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လာ့ကူ များ ပါသော အိတ်ကို ကိုင်ထားပြီး အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သစ်သားတုတ် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသဖြင့် ကျားသစ်ပေါက်လေးကို ပွေ့ချီရန် လွတ်လပ်သော လက် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ကျားသစ်ပေါက်လေးကို အနောက်ဘက်ရှိ ဝါးခြင်းတောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်ပြီး ပြည့်ကျပ်နေသော ရွှေရောင်မှိုများ အပေါ်တွင် ဝပ်နေစေလိုက်လေသည်။

ကောင်လေးက ရွှေရောင်မှိုများကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် မှိုများကို ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။

ရွှီယန်က တယိမ်းတယိုင်ဖြင့် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေလေသည်။ မိခင်ကျားသစ်မကြီးကလည်း ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါလာလေသည်။

တောင်တက် တောင်ဆင်း ခရီးစဉ်များ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ယနေ့ တောတောင်ရှာဖွေခြင်း ခရီးစဉ်ကလည်း အဆုံးသတ်သွားလေပြီ။

သာမန် တောတောင်ရှာဖွေခြင်း ထက်စာလျှင် မမျှော်လင့်ထားသော အံ့ဩဝမ်းသာစရာများ ပိုမို ပါဝင်နေလေသည်။ အကယ်၍ ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်သာ မရှိပါက နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ ကြာလျှင်တောင်မှ သာမန် မြစ်လေး တစ်စင်းထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသော ရွှေမှုန်လေးများ ရှိနေမည်ကို မည်သူမျှ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်က မြစ်၏ အထက်ပိုင်း သို့မဟုတ် တောင်တန်းကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် အသေးစား ရွှေတွင်း တစ်တွင်း သေချာပေါက် ရှိနေမည်ကို ညွှန်ပြနေလေသည်။ ဤဒေသတွင် တွင်းထွက် အရင်းအမြစ်များလည်း ကြွယ်ဝသဖြင့် ရွှေတွင်း ရှိနေခြင်းကလည်း သဘာဝကျလေသည်။

အပြန်လမ်းတွင် ရွှီယန်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို စောစောစီးစီးပင် ပိတ်ထားလိုက်လေသည်။ နောက်ပိုင်း အပြန်လမ်းကိုလည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မလုပ်ခဲ့ပေ။

လယ်ယာခြံဝင်းနှင့် နီးလာသောအခါ ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေးကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်လေသည်။

"ရပြီ... မင်းတို့ နှစ်ကောင် ပြန်ကြတော့"

"တကယ်လို့ တောင်ပေါ်ကို လူတွေ လာရင် သေချာ ပုန်းနေကြဦးနော်"

"အခုခေတ်မှာ လူဆိုးတွေလည်း မနည်းဘူး"

ရွှီယန်က ကျားသစ် နှစ်ကောင်ကို ပွတ်သပ်ပေးပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။ သူက သိပ်ပြီးတော့ မစိုးရိမ်လှပေ။

ယခုခေတ်တွင် တရားမဝင် အမဲလိုက်သူများ ရှိသော်လည်း ကျားများနှင့် ကျားသစ်များကို အမဲလိုက်သူ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

အကြောင်းရင်းကလည်း ရှင်းလင်းလှပါသည်။ တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ် အားလုံးတွင် ကျားများနှင့် ကျားသစ်များ ရှိနေပြီး သူတို့၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု အဆင့်ကလည်း အလွန် မြင့်မားသဖြင့် တရားမဝင် အမဲလိုက်သူများကလည်း ထိုမျှလောက် မအကြပေ။ တကယ်လို့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်လျှင်တောင်မှ ယုတ်မာသော တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်များမှ မွေးမြူထားသော ကျားများကိုသာ ဝယ်ယူကြမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ကျားသစ်များက အလွန် ပါးနပ်ကြပြီး ရွှီယန်မှလွဲ၍ အခြားသူများ အပေါ်တွင် အလွန် သတိထားကြဆဲ ဖြစ်လေသည်။ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ သဘာဝက ထိုသို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေးကို မိခင်ကျားသစ်မကြီး၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး မိခင်ကျားသစ်မကြီး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ... မင်းရဲ့ ကလေး... ပြန်ပေးလိုက်ပြီ ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မိခင်ကျားသစ်မကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်နေပုံ ရလေသည်။ ကျားသစ်ပေါက်လေးက ရွှီယန် နောက်သို့ လိုက်ချင်သော်လည်း မိခင်ကျားသစ်မကြီးက ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားလိုက်ပြီး ဖက်ထားလိုက်သဖြင့် ကောင်လေးက လက်လျှော့လိုက်ရလေသည်။

နောက်ထပ် လှပသော နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်က မွန်းလွဲ နှစ်နာရီခွဲခန့် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အရင်ဆုံး မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်၍ စားစရာ တစ်ခုခု ရှာဖွေလိုက်လေသည်။ ရိုးရိုးလေး ပြောရလျှင် ခေါက်ဆွဲခြောက် တစ်ထုပ်ကို ပြုတ်ကာ ကြက်ပေါင် တစ်ခု၊ ဝက်သားနီနှပ် အချို့ ထည့်ပြီး ကြက်ဥ တစ်လုံး ဖောက်ထည့်ကာ အတူတူ ပြုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန်က အမြဲတမ်း တွေးထားသည်မှာ ပြုတ်ထားသော ခေါက်ဆွဲခြောက်က ရေနွေးစိမ်ထားသော ခေါက်ဆွဲခြောက်ထက် အများကြီး ပိုမို အရသာရှိသည် ဟူ၍ ဖြစ်လေသည်။ ခေါက်ဆွဲဖတ်များက အိစက်နေလေသည်။ ဤခေါက်ဆွဲခြောက် တစ်ပန်းကန်က အတော်လေး ဇိမ်ကျလှပေသည်။

စားသောက်ပြီးနောက် သူက သုံးဘီးဆိုင်ကယ်လေးကို စီးကာ ရွှေရောင်မှိုများနှင့် လာ့ကူ များကို ယူဆောင်၍ ဈေးသို့ ရောင်းချရန် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

လာ့ကူ များကို အနီရောင် ရေပုံး တစ်ပုံးထဲတွင် အားလုံး ထည့်ထားပြီး အားလုံးက အသက်ရှင် လှုပ်ရှားနေကြဆဲ ဖြစ်လေသည်။ ပုံမှန်ရက်များရှိ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးတန်းက စနေ တနင်္ဂနွေလောက် မစည်ကားလှပေ။ သို့သော်လည်း လူအများအပြား ရှိနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။ ဈေးတန်းထဲတွင် ပုံသေ ဆိုင်ခန်း အများအပြား ရှိပြီး အားလုံးက တဲများ ထိုးထားကာ အများအားဖြင့် နေ့စဉ် ရှိနေတတ်ကြလေသည်။ ဤဆိုင်ခန်းများက အဓိက မဟုတ်ပေ။ တကယ်တမ်း လူစိတ်ဝင်စားမှု အများဆုံး ရရှိသည်မှာ တောင်ပေါ်မှ ပြန်လာသော တောတောင်ရှာဖွေသူများပင် ဖြစ်လေသည်။

လူအများအပြားက တောင်ပေါ်တက်ရသည့် ဒုက္ခကို မခံနိုင်ကြသလို တောင်ပေါ်တက်ရသည်ကိုလည်း အလွန် အန္တရာယ် များသည်ဟု ထင်မြင်ကြလေသည်။ တောတောင်ရှာဖွေသူများ ဆိုသည်မှာ အန္တရာယ်ကြားတွင် လျှောက်လှမ်းနေရသော လူတန်းစား တစ်ရပ် ဖြစ်ပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အတွက် ရုန်းကန်နေရသူများ ဖြစ်သဖြင့် တောင်ပေါ်တက်နိုင်သူ အရေအတွက် သိပ်မများလှသလို တောနက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူက ပို၍ပင် နည်းပါးလှလေသည်။

တကယ့် တောတောင်ရှာဖွေသူများ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးတန်းသို့ ရောက်ရှိလာတိုင်း ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံလာတတ်ကြလေသည်။ အကယ်၍ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် တူးဖော်ရရှိလာသော ဂျင်ဆင်းများ ပါလာမည် ဆိုပါက ပို၍ပင် အရောင်းအဝယ် သွက်လေသည်။

ယခင်က ရွှီယန် ဤနေရာသို့ လာရောက်စဉ်က တစ်ဆင့်ခံ ဝယ်ရောင်းသမားများက သူ့ကို သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြား တောတောင်ရှာဖွေသူများ အားလုံးက စစ်ဝတ်စုံ၊ ကောက်ရိုးဦးထုပ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသားအရေ မည်းညစ်ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် ပုံစံများ ရှိနေကြသော်လည်း သူက အလွန် ဖြူစင်သန့်ရှင်းကာ အရပ်ရှည်ရှည် ချောချောမောမောနှင့် တောတောင်ရှာဖွေသူ တစ်ယောက် ပုံစံမျိုး လုံးဝ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ရွှီယန်က ဤနေရာသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လာရောက်ပြီးနောက် လူများကလည်း ရွှီယန်၏ တောတောင်ရှာဖွေနိုင်စွမ်း အလွန် ကောင်းမွန်ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး အမြဲတမ်း ပစ္စည်းကောင်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလေ့ ရှိကြောင်းကို သိရှိသွားကြလေသည်။

ယခုအခါ ရွာထဲမှ လူအချို့က သူ့ကို 'အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လေး' ဟုပင် ခေါ်ဝေါ်နေကြလေပြီ။ 'အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်' ဆိုသည်မှာ ဂုဏ်ပြုခေါ်ဝေါ်သော အမည်နာမ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် တောင်ပေါ်သို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားနိုင်ပြီး လူအများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိထားသော တောတောင်ရှာဖွေသူများကိုသာ ခေါ်ဝေါ်လေ့ ရှိကြလေသည်။ ဤသည်ကပင် ရွှီယန်က ယခုအခါ အတော်လေး နာမည်ရနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြနေလေသည်။

သူ၏ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်က တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးတန်း ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူလေးငါးယောက်ခန့်က ဝိုင်းအုံလာကြလေသည်။ တစ်ဆင့်ခံ ဝယ်ရောင်းသမားများ ပါသလို တောင်ထွက်ပစ္စည်း လာရောက် ဝယ်ယူသော ဧည့်သည်များလည်း ပါဝင်လေသည်။ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးတန်း၏ အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းများက တောင်ပေါ်မှ ယခုလေးတင် ခူးယူလာသော ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ ရွှီယန်က အော်ဟစ် ရောင်းချနေစရာပင် မလိုတော့ဘဲ သူ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပစ္စည်းလာကြည့်သူများက အများအပြား ရှိနေလေပြီ။

ရွှီယန်က အရှိန်လျှော့လိုက်လေသည်။ လူများက သုံးဘီးဆိုင်ကယ်၏ နောက်ခန်းကို ကြည့်ရှုလိုက်ကြလေသည်။ ဝါးခြင်းတောင်း အပြည့် ရှိနေသော ရွှေရောင်မှိုများကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။ ရွှေရောင်မှိုများက ပစ္စည်းကောင်းများ ဖြစ်ပြီး တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးတန်းတွင် အလွယ်တကူ ရောင်းထွက်နိုင်လေသည်။ ထို့နောက် အားလုံးက အနီရောင် ရေပုံးထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော လာ့ကူ များကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"လခွီး... လာ့ကူ တွေ... ဒီလောက် အများကြီး အရွယ်အစားကလည်း အကြီးကြီးပဲ"

"တကယ်ကြီး လာ့ကူ တွေပါလား... မမြင်ရတာ တော်တော် ကြာပြီ"

"ဒီနေ့ ကံကောင်းတာပဲ"

"လာ့ကူ ၂၅၀ ဂရမ် (ကျင်းဝက်)လောက် လိုချင်တယ်... နည်းနည်း ယူမယ် လာ့ကူ က တော်တော် ကြီးတာပဲဟေ့"

"ဒီလာ့ကူ က ဘယ်ဈေးလဲ"

လူများက ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး အသီးသီး ဈေးနှုန်း မေးမြန်းနေကြလေသည်။ ရွှီယန်က ဤနေရာသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ တောင်ထွက်ပစ္စည်းများ ရောင်းချရန် ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"လာ့ကူ တွေ အကုန်လုံးက ဒီနေ့မှ အခုလေးတင် ရှာလာတာ... အကောင်ကြီးတွေ တကယ့် တောရိုင်း စစ်စစ်... ယွမ် ၅၀၀ တစ်ကျင်း ပါ"

လာ့ကူ များ၏ ဈေးနှုန်းက အလွန် ကြီးမြင့်ပြီး အရည်အသွေး အလိုက် ဈေးနှုန်း ကွာခြားလေသည်။ အကယ်၍ အကောင် သေးသေးလေးများ ဆိုပါက ယခုအခါ မွေးမြူရေးများလည်း ရှိနေသော်လည်း မွေးမြူရေးများက အကောင်ကြီးများ မမွေးမြူနိုင်ကြဘဲ အများအားဖြင့် အကောင်သေးသေးလေးများကိုသာ ရောင်းချလေ့ ရှိကြကာ ၁၂၀၊ ၁၃၀ ယွမ်ခန့်သာ ရှိလေသည်။ လာ့ကူ အသေးလေးများကို အများအားဖြင့် လာ့ကူ ပဲပြား ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုကြပြီး တိုက်ရိုက် စားသုံးရန် အသား သိပ်မရှိဘဲ လာ့ကူ ပဲပြား ပြုလုပ်မှသာ ထိုအရသာမျိုး ရရှိနိုင်လေသည်။ အကောင်ကြီးများ ဖြစ်သော တောရိုင်း လာ့ကူ စစ်စစ်များကတော့ ယွမ် ၅၀၀ တစ်ကျင်း ပေးရလေသည်။ ရှားပါးသည့် အချိန်မျိုးတွင် ယွမ် ၈၀၀ အထိပင် ဈေးပေါက်တတ်လေသည်။

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူအချို့က အနည်းငယ် တွေဝေသွားကြသော်လည်း လူတစ်ယောက်ကမူ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"ရတယ်... ငါ အကုန် ယူမယ်"

သူ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအချို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

'လခွီး...'

'အစ်ကိုကြီးက ထုံးစံအတိုင်း မလုပ်ဘူးပါလား...'

'ဒီလောက် ဈေးကြီးတာကို ဈေးမဆစ်တော့ဘူးလား'

"ဟုတ်ပြီ... ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

ရွှီယန်က တိုက်ရိုက်ပင် သဘောတူလိုက်လေသည်။

"ငါလည်း ယူမယ်"

"ငါ ၂၅၀ ဂရမ် (ကျင်းဝက်) ယူမယ်"

လူနှစ်ယောက်က ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်ကြလေသည်။

"ငါ အကုန် ယူမယ်... ခုနက မင်းတို့က ဈေးမှ မပေးခဲ့တာ"

"လာ့ကူ အကြီးတွေ မမြင်ရတာ တော်တော် ကြာပြီ... ပုံမှန်ဆို လာ့ကူ ပဲပြား နည်းနည်းပဲ စားရတာ"

"မင်းတို့လည်း မလုကြနဲ့တော့"

ပထမဆုံး ပြောခဲ့သော သူက ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။ ရွှီယန်က ဆိုင်ကယ်ကို ဘေးသို့ ရပ်လိုက်ပြီး အမည်းရောင် ပလတ်စတစ်အိတ် တစ်လုံးကို ယူကာ ရေပုံးထဲရှိ လာ့ကူ များ အားလုံးကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ချိန်ခွင်ပေါ်တွင် တင်ကာ ချိန်တွယ်လိုက်လေသည်။

"သုံးကျင်း နဲ့ ခြောက်လျန် ရှိတယ်... သုံးကျင်း ခွဲပဲ ထားလိုက်မယ် ၁၇၅၀ ပေးပါ"

ရွှီယန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပြီ"

ထိုသူကလည်း ပိုက်ဆံ အလုံအလောက် ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ငွေရှင်းကာ ဝယ်ယူသွားလေသည်။

ဤဒေသတွင် ကုန်ဈေးနှုန်း သက်သာသော်လည်း ကောင်းမွန်ပြီး ဈေးကြီးသော အရာများလည်း အများအပြား ရှိလေသည်။ လူအများစုတွင် ပိုက်ဆံ သိပ်မရှိသော်လည်း စီးပွားရေး အခြေအနေ ကောင်းမွန်သူများလည်း သေချာပေါက် ရှိနေမည်သာ ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ပစ္စည်းကောင်းများက ဈေးကွက် မရှားပါးပေ။

လာ့ကူ များ ရောင်းပြီးနောက် ရွှီယန်က သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ကို အထဲသို့ မောင်းနှင်သွားပြီး ရွှေရောင်မှိုများကို အော်ဟစ် ရောင်းချလေသည်။

ရွှေရောင်မှိုများကတော့ အများကြီး ပိုမို ဈေးပေါပြီး တစ်ကျင်း ကို ၃၀ ယွမ်သာ ရှိလေသည်။ ရွှီယန် ရှာတွေ့ခဲ့သော ရွှေရောင်မှိုများက အရွယ်အစား အတော်လေး ကြီးမားသဖြင့် လာရောက် ဝယ်ယူသူ အများအပြား ရှိလေသည်။ မှိုတစ်ခြင်းတောင်းက ၈ ကျင်း ၉ ကျင်းခန့် အလေးချိန် ရှိပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရွယ်အစား သေးငယ်သော မှိုအချို့မှလွဲ၍ ကျန်သည်များ အားလုံးကို ဝယ်ယူသွားကြလေသည်။ ဝင်ငွေ ၂၅၀ ကျော်ခန့် ရရှိခဲ့လေသည်။

စုစုပေါင်း ဝင်ငွေ တွက်ကြည့်မည် ဆိုပါက တစ်နေ့တာ ဝင်ငွေ ယွမ် နှစ်ထောင်ခန့် ရရှိခဲ့လေသည်။ သေချာသည်ကတော့ ရွှေမှုန်လေး လေးခုလည်း ကျန်ရှိနေသေးပြီး ရွှီယန်က ၎င်းတို့ကို မရောင်းချရသေးပေ။ ဤကဲ့သို့သော အရာများကိုတော့ သေချာစွာ ဂရုတစိုက် စီမံခန့်ခွဲရန် လိုအပ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူက ရွှေမှုန်များကို ယူဆောင်ကာ ရွှေဝယ်ယူသော ကုန်သည်များထံသို့ သွားရောက် ရောင်းချမည် ဆိုပါက တစ်ဖက်လူက မြစ်ထဲမှ ရွှေများ ဖြစ်ကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိသွားမည် ဖြစ်ပြီး ရွှီယန် မည်သည့် နေရာမှ ရွှေကျင်လာခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သေချာပေါက် စဉ်းစားမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော မြစ်ရွှေများကို ရွှေကျင်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သေချာပေါက် ရတနာမြေ တစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို ညွှန်ပြနေလေသည်။ အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ရွှေများကို အရည်ကျိုကာ ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခုခု ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် နေရာမှ ရရှိလာကြောင်းကို မသိနိုင်တော့ပေ။

သူက ယခုလောလောဆယ် ရောင်းချရန် မရည်ရွယ်သေးဘဲ သိမ်းထားရန်သာ ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှေ ဆိုသည်မှာ ပိုင်ဆိုင်မှု တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ လိုအပ်သော အချိန်ရောက်မှသာ ရောင်းချလိုက်ရုံသာ ဖြစ်လေသည်။