← Chapters

အခန်း ၈၃

Vol. 9 Ch. 83

အခန်း ၈၃

Vol. 9 Ch. 83

အခန်း (၈၃) ဒီနေရာက တကယ်ကို ဂျင်ဆင်းတွင်းကြီးပဲ

ယနေ့ တောတောင်ရှာဖွေရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထင်မှတ်မထားလောက်အောင် ဖြစ်ပေသည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်သည် ၎င်း၏ အစစ်အမှန် စွမ်းပကားကို ပြသလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

တောင်ပေါ်ရှိ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာမှာ တောရိုင်းဂျင်ဆင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုတော့ တစ်ပင်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ရွှီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေပြီး သူက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးမှသာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မတတ်နိုင်ပေ... တောတောင်ရှာဖွေသူများအတွက် တောရိုင်းဂျင်ဆင်း တစ်ပင်တူးဖော်ရရှိခြင်းမှာ တကယ်ကို ကြီးမားလှသော ကံကောင်းမှုကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရွာထဲမှ လူများသာ တူးဖော်ရရှိပါက အနည်းဆုံးတော့ နှစ်အတော်ကြာကြာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေကြမည်ဖြစ်ပြီး အရက်သောက်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် ဤအကြောင်းကို မဖြစ်မနေ ထည့်ပြောကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

ရွှီယန်ကမူ ထိုအဆင့်အထိ မဖြစ်သော်လည်း ငွေကောက်ရသကဲ့သို့သော ခံစားချက်က သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေဆဲပင် ဖြစ်၏။

'နောက်ထပ် ဝင်ငွေတစ်ခု ထပ်ရပြန်ပြီ... ဖန်လုံအိမ်တစ်လုံး ထပ်ရင်းနှီးလို့ရပြီပဲ'

ရွှီယန်က တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

ဂျင်ဆင်းတစ်ပင်နှင့် ဖန်လုံအိမ်တစ်လုံး လဲလှယ်လိုက်ရခြင်းမှာ အရမ်းကို တန်လွန်းလှသော အရောင်းအဝယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီယန်သည် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ပြီး ဤနယ်မြေတစ်ဝိုက်ကို ဆက်လက် စကင်ဖတ်လိုက်ပြန်သည်။

ရတနာရှိသော နေရာမှာ သူ့ထံမှ မီတာ ၄၀၀ ခန့် ကွာဝေး၏။

ရွှီယန်က ဒရုန်းကို အလိုအလျောက် အတူလိုက်ပါ ပျံသန်းသည့်စနစ်သို့ ပြောင်းလဲသတ်မှတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူက ဆယ်စုနှစ်ချီ သက်တမ်းရှိသော တောရိုင်းဂျင်ဆင်းအိုကြီး တစ်ပင်ကို တိတ်တဆိတ် တူးယူသွားခဲ့သည်ကို အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အစီအစဉ်၏ လေထုမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ဆက်လက် ရှိနေဆဲပင်။

မကြာမီမှာပင် ရွှီယန်သည် ဒုတိယမြောက် ရတနာရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားရ၏။

နောက်ထပ် အရွက်ခြောက်ဆင့် ဂျင်ဆင်းတစ်ပင်ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ ဂျင်ဆင်းတွင်းကြီးကို သွားဆွမိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

'အရွက်ခြောက်ဆင့် ဂျင်ဆင်း နောက်တစ်ပင်ပါလား... ဒီနယ်မြေက ဂျင်ဆင်းတွေပေါက်တဲ့ တွင်းကြီးပဲ'

ရွှီယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ တကယ်ပင် အရွက်သုံးဆင့်သာရှိသော ဂျင်ဆင်းအသေးလေး တစ်ပင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် တောတောင်ရှာဖွေသူများ၏ စည်းမျဉ်းအရ နှစ်နှစ်အောက် ဂျင်ဆင်းများကို မတူးရဘဲ နေရာကို မှတ်သားထားကာ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုကြာမှသာ ပြန်တူးလေ့ရှိကြသည်။

ရွှီယန်၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်ကမူ ၁၀ နှစ်အောက် ဂျင်ဆင်းများကို လုံးဝ မတူးယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ဂျင်ဆင်းများသည် ၎င်းတို့ဘာသာ ဆက်လက် မျိုးပွားရှင်သန်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

'ဒီနေရာက ဂျင်ဆင်းတွေ ပေါက်တဲ့တွင်းကြီးပဲ... ပေါ်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး... ခဏနေမှ ပြန်လာခဲ့မယ်... ဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် ရတနာနေရာလေး တစ်ခုပဲ'

ရွှီယန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဂျင်ဆင်းကို မမြင်ရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်သို့ပင် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အလောတကြီး လုပ်ရန်မလိုဘဲ လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်း ပြီးဆုံးမှ ပြန်လာတူးလျှင် ရနိုင်သေးသည်။

သူက မိုက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ဒီနေ့ ကံသိပ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်... လောလောဆယ်အထိ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဘာမှ မတွေ့သေးဘူး... ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ တောင်ပေါ်တက်လာတာ ချာဂါမှို ရှာဖို့လေ... ချာဂါမှိုက အမြင့်ပိုင်းမှာ ပေါက်လေ့ရှိပြီး တောနက်ထဲမှာ ပိုများတယ်... မနက်ဖြန် ချာဂါမှိုတောတွေထဲ သွားရှာကြည့်ရမယ်"

ရွှီယန်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဝမ်းသာသောပုံလည်း မပေါ်သကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းသောပုံလည်း မပြချေ။

သူ ဤသို့ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူအချို့က ကျိတ်၍ ဝမ်းသာနေကြသော်လည်း အချို့ကမူ ပစ္စည်းကောင်းများ မြန်မြန်ရှာတွေ့ပါစေဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။

လိုက်ဖ်လွှင့်သည့် အစီအစဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် စည်ကားသွားတော့သည်။

"ဒီလိုက်ဖ်လွှင့်သူ တောင်ပေါ်တက်တိုင်း ပစ္စည်းကောင်းတွေချည်း တွေ့နေတာ... သူ ဂိမ်းလိုမျိုး ခိုးသုံးထားတာလား မသိဘူး"

"အခုမှ တောင်ပေါ်တက်ခါစပဲ ရှိသေးတာ... ငါတော့ လောင်ရွှီကို ယုံတယ်... သူက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တာပဲ"

"ဟားဟား... ဘာမှ ရှာမတွေ့တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"တောင်ပေါ်က ရှုခင်းတွေ ကြည့်ရတာလည်း ကောင်းပါတယ်... တောင်ထွက်ပစ္စည်း မတွေ့လည်း ဘာဖြစ်လဲ"

မှတ်ချက်ပေါင်းစုံ ထွက်ပေါ်နေကြသည်။

ရွှီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ လုံးဝ ထုတ်မပြခဲ့ပေ။

ဤအပေါ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကဲဖြတ်ချက်မှာ စကားလုံးနှစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်၏။

သရုပ်ဆောင်ဆုရှင် ပင်တည်း။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများနှင့် ဉာဏ်ပြိုင်ရသည်မှာလည်း အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပင် သူသည် လိုက်ဖ်မပိတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က အနီးအနားတွင် အနားယူရန် နေရာရှာလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း ပူလာပြီဖြစ်ပြီး သစ်တောအုပ်ထဲတွင် လေတိုက်နှုန်းက နှေးကွေးသဖြင့် အနည်းငယ် ပူအိုက်နေ၏။

ကွင်းပြင်ကျယ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာမှ ရပေမည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် စမ်းချောင်းလေး တစ်ခုရှိနေပြီး ခြေဆန့်အနားယူရန် အလွန်သင့်တော်လှသည်။

တောင်တန်းများ၏ ထိပ်ဆုံးနေရာမှာ ကောင်းကင်ရေကန်ကြီး ဖြစ်ပြီး မြစ်ချောင်းအများအပြားသည် တောင်ပေါ်မှနေ၍ မြစ်ကြောင်းအတိုင်း စီးဆင်းလာသည်ဖြစ်ရာ နေရာတိုင်းတွင် စမ်းချောင်းလေးများ ရှိနေတတ်သည်။

ဤနေရာတွင် ရေအရင်းအမြစ် လုံးဝ မရှားပါးချေ။

ရွှီယန်သည် မြစ်ကမ်းဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ကျောပိုးအိတ်ကို ချထားလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် ကွင်းပြင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်၍ အနားယူလိုက်၏။

ကွင်းပြင်သို့ ရောက်သွားသောအခါ လေတိုက်နှုန်းက ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ချက်ချင်းပင် အေးမြသွားတော့သည်။

ရွှီယန်က ရေသန့်ဘူး အလွတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မြစ်ထဲမှ ရေခပ်၍ မြေကြီးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ချထားလိုက်သည်။

စမ်းချောင်းရေမှာ သန့်ရှင်းသော်လည်း အများအပြား သောက်သုံးရန် မသင့်တော်ဘဲ အကောင်းဆုံးမှာ ကျိုချက်အအေးခံပြီးမှ သောက်သုံးခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုလောလောဆယ်တွင် ထိုသို့သော အခြေအနေမရှိသဖြင့် ဤအတိုင်း တိုက်ရိုက် သောက်လိုက်လျှင်လည်း ဘာမျှမဖြစ်နိုင်ပေ။

သူက ပေါက်စီကြော် နှစ်ခုနှင့် ဝက်အူချောင်း အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ထိုင်၍ အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားသောက်နေလိုက်၏။

"ခဏလောက် အနားယူပြီးရင် တဲထိုးဖို့ နေရာရှာရမယ်... ဒီအနားတစ်ဝိုက်မှာ စခန်းချပြီး တောင်ပေါ်မှာ နှစ်ရက်လောက် နေမယ်လေ... တောင်ထွက်ပစ္စည်း ရှာတာလည်း လောလို့မရဘူး... အတော်အသင့် ရပြီဆိုမှ ပြန်ရမှာ... ကံကောင်းလို့ အများကြီး ရရင်တော့ ချက်ချင်း ပြန်မယ်... ကံမကောင်းရင်တော့ နည်းနည်း ပိုရှာရမှာပေါ့"

ရွှီယန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

အရွက်ခြောက်ဆင့် ဂျင်ဆင်း နှစ်ပင် သေချာပေါက် ရရှိမည်ကို သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ရွှီယန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေတော့သည်။

ငွေအမြောက်အမြား ထပ်မံရရှိခဲ့ပြန်သည်။

တကယ်ပင် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ရှိနေသဖြင့် တောင်ပေါ်တက်ပါက ပစ္စည်းကောင်းများကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တောရိုင်း သမင်ပြောက် နှစ်ကောင်သည် ရေသောက်ရန် မြစ်ကမ်းဘေးသို့ ရောက်လာကြပြီး ရွှီယန်နှင့် ၁၀ မီတာခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

၎င်းတို့သည် ရွှီယန်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး အန္တရာယ် ရှိမရှိ တွက်ဆရန် ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

"ဘာလဲ... ဝက်အူချောင်း စားချင်လို့လား"

ရွှီယန်က လက်ထဲရှိ ဝက်အူချောင်းကို ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးပေးရင်း သမင်ပြောက်များကို ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဤအကောင်လေးများမှာ သတိထားတတ်ကြသော်လည်း လူသားများနှင့်မူ အတော်လေး ရင်းနှီးကြသည်။

လူသားများထံမှ အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သိရှိသွားသည်နှင့် မကြောက်ကြတော့ချေ။

သမင်ပြောက်များသည် နားရွက်လေးများ လှုပ်သွားပြီးနောက် မြစ်ကမ်းဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ ရေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်နေကြ၏။

ရေသောက်နေစဉ်တွင်ပင် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒရုန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသည်။

သမင်ပြောက်များ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး ပြုံးရယ်သွားကြလေသည်။

"တောရိုင်း သမင်ပြောက်တွေပါလား... အရမ်းကို အသက်ဝင်နေတာပဲ"

"တောနက်ထဲမှာ သမင်လေးတွေ တွေ့ရတာ... ခံစားချက်လေး မဆိုးဘူးနော်"

"တောင်ပေါ်က ရှုခင်းတွေက တကယ်ကို လှတာပဲ"

"ဒီသမင်ပြောက်လေးတွေက ချစ်စရာလေးတွေ"

သမင်ပြောက်များသည် စမ်းချောင်းဘေးတွင် ရေသောက်ပြီးသောအခါ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် ခုန်ပေါက် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်မှာ လောက်လေးခွမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

၎င်းတို့၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တောထဲမှာဆိုရင် သက်သတ်လွတ်စားတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေက နေရာတိုင်းက အန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ရတာမို့ အရမ်းကို သတိထားတတ်ကြတယ်လေ... လေတိုက်လို့ မြက်ပင်လေး လှုပ်သွားရင်တောင် ထွက်ပြေးတတ်ကြတာ... ဒါကတော့ ပုံမှန်ပါပဲ"

သူပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြစ်အထက်ပိုင်းတွင် ဝက်ဝံမည်း တစ်ကောင်သည် မြစ်ရေထဲ၌ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဆော့ကစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ မြစ်ရေစီးကြောင်းအတိုင်း အောက်သို့ပင် ဆင်းလာပြီး ငါးဖမ်းနေပုံရသည်။

"ဟိုက်... ဝက်ဝံကြီး"

ရွှီယန်က ပေါက်စီကြော်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ အမြန်သွတ်ထည့်လိုက်ပြီး အမှိုက်များကို ပလတ်စတစ်အိတ်လေးထဲ ထည့်ကာ ယူဆောင်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ကာ သမင်ပြောက်များကဲ့သို့ပင် ခြေကုန်သုတ် ပြေးလေတော့သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဝက်ဝံမည်းများ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ထိုမျှလောက် ဆိုးရွားလှသည်မဟုတ်ပေ။ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပါက လူတစ်ယောက်၏ အရပ်ခန့်သာ ရှိသည်။

သို့သော် မသွားဆွသည်က အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်၏။

ဒရုန်းက အဝေးသို့ လိုက်ဖ်လွှင့်ပြနေသဖြင့် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများသည်လည်း ဝက်ဝံမည်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှီယန် အပြေးအလွှား ထွက်သွားသည့် ပုံစံကို မြင်သောအခါ အားလုံးမှာ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ် ရယ်မောကြပါတော့သည်။

"ဟားဟား... လိုက်ဖ်လွှင့်သူက ခုနကတင် သမင်ပြောက်တွေ အကြောင်း ပြောနေတာလေ"

"ဒီအကောင်ကြီးကို မြင်ရင် ဘယ်သူမဆို ပြေးမှာပဲပေါ့"

"ဟာ... တောင်ပေါ်မှာ တကယ် ဝက်ဝံတွေ ရှိတာပဲ"

"ဝက်ဝံတင် ဘယ်ကမလဲ... အဲဒီနေရာမှာ ကျားတွေ ကျားသစ်တွေတောင် ရှိသေးတာ... နေရာတော်တော်များများမှာ သတိပေး ဆိုင်းဘုတ်တွေတောင် ရှိတယ်"

"ချန်ပိုင်တောင်တန်းထဲမှာ တိရစ္ဆာန်တွေ အရမ်းများတာ... ဝက်ဝံရှိတာ ပုံမှန်ပဲလေ"

"ဆိုက်ဘေးရီးယားနဲ့ လတ္တီတွဒ် အတူတူလောက်ဆိုတော့ သေချာပေါက် ဝက်ဝံ ရှိမှာပေါ့"

ရွှီယန်သည် သစ်တောအုပ်ထဲသို့ တောက်လျှောက် ဝင်သွားခဲ့သည်။

ခုနက ဝက်ဝံမည်းမှာ သူ့ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှီယန်၏ အန္တရာယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း သည်လည်း အလုပ်မလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်မှာ ညနေ သုံးနာရီကျော်နေပြီ ဖြစ်၏။

ယနေ့ အချိန်အများစုကို ခရီးသွားရင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရပြီး ယခုအခါတွင် တောနက်ကြီးထဲသို့ အတော်လေး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် အရင်ဆုံး တဲထိုးဖို့ နေရာရှာပြီး အခြေချလိုက်ဦးမယ်... တောင်ပေါ်ရောက်သွားရင် နေထိုင်မှုပုံစံက ပြောင်းသွားတတ်တယ်... ည ခုနစ်နာရီ ရှစ်နာရီလောက်ဆိုရင် မှောင်သွားပြီဖြစ်လို့ ဘာမှ ဆက်လုပ်လို့ မရတော့ဘူးလေ... ဒါကြောင့် ည ရှစ်နာရီဆို အိပ်ရမယ်... မနက်ဖြန် မနက် ငါးနာရီခွဲလောက် ထပြီး ခြောက်နာရီဆို တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဆက်ရှာရမယ်... တကယ်လို့ ကံကောင်းပြီး ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှာတွေ့ရင် မနက်ဖြန် တောင်အောက် တန်းဆင်းမှာပေါ့"

ရွှီယန်က တောနက်ထဲ ဝင်သွားပြီးနောက် အားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

တဲထိုးရန် နေရာရှာရသည်မှာ လွယ်ကူလှသည်။ မြေပြင် အတော်အသင့် ညီညာပြီး လေကွယ်သော နေရာလေးတစ်ခုကို ရှာရုံသာ ဖြစ်၏။

သူသည် သိပ်မကြာမီမှာပင် အပင်များ သိပ်မရှိသော နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး တဲထိုးရန် စတင် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

သူ၏ တဲမှာ ရိုးရှင်းလှပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ပလတ်စတစ်စ တစ်ခုခင်းကာ တိုင်များထောင်၍ တဲစကို အုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ပြီးစီးသွားသည်။

ယခုသည် နွေရာသီဖြစ်သဖြင့် အနွေးထည်များလည်း မလိုအပ်ပေ။

အိပ်စရာ နေရာလေး တစ်ခုရှိလျှင် ရပြီဖြစ်သည်။

တဲထိုးပြီးသွားသောအခါ ရွှီယန်က ခြင်ဆေးရည်ကို ထုတ်ယူကာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြန်းလိုက်သည်။ ခြင်နှင့် ပိုးကောင်များ မလာစေရန်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဒုတ္ထာမှုန့် အနည်းငယ်ကိုလည်း ဖြူးလိုက်သေး၏။

"ဒီနေ့တော့ ဒီမှာပဲ နားမယ်... ခဏနေရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီး ပစ္စည်းကောင်းလေးတွေ ရှိမရှိ ရှာကြည့်ဦးမယ်... မနက်ဖြန်မှ သေချာ လိုက်ရှာတော့မယ်... ချာဂါမှိုတွေများ တွေ့မလားလို့လေ"

ရွှီယန်က လိုက်ဖ်ကြည့်နေသည့် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒရုန်းက ဘက်ထရီသိပ်မကျန်တော့ဘူး... ခဏချပြီး အားသွင်းရဦးမယ်... လိုက်ဖ်ကို ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်တော့မယ်နော်... မနက်ဖြန် မနက် ခြောက်နာရီလောက်မှ ဒီနေရာကနေ ပြန်စမယ်... အားလုံးပဲ တာ့တာ"

တကယ်တမ်းတွင် ဒရုန်း၌ ဘက်ထရီ ထက်ဝက်ကျော်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ရွှီယန်က လိုက်ဖ်ပိတ်ရန် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာရမည်ဖြစ်သည်။

သူ လိုက်ဖ်ပိတ်တော့မည်ကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြ၏။

"အစ်ကိုယန်... ဖုန်းနဲ့ ပြောင်းလွှင့်လည်း ရတာပဲလေ"

"နောက်ထပ် ခဏလောက် ထပ်လွှင့်ပါဦး"

အားလုံးက တားဆီးနေကြလေသည်။

သို့သော် ရွှီယန်၌ လုပ်စရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ အားလုံးကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီး လိုက်ဖ်ကို ပိတ်လိုက်ပါတော့သည်။

လိုက်ဖ်ပိတ်ပြီးသည်နှင့် ရွှီယန်က ဒရုန်းကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် တောတောင်ရှာဖွေသည့် ကိရိယာများကို ယူဆောင်ကာ ခုနက မှတ်သားထားသော ဂျင်ဆင်းရှိရာ နေရာဆီသို့ တောက်လျှောက် လျှောက်သွားခဲ့၏။

ဂျင်ဆင်းသည် ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ပင်စည် ခြောက်ခုက အလွန်လှပစွာ ရှင်သန် ကြီးထွားနေသည်။

ထို့အပြင် အရွက်များပေါ်တွင် ပိုးစားထားသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိခြင်းက ဂျင်ဆင်းကို သေချာစွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

အချို့သော ဂျင်ဆင်းများမှာ ပိုးစားထားသဖြင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတတ်ပြီး ရှာတွေ့လျှင်တောင် တန်ဖိုးမရှိလှဘဲ တကယ်ကို အသုံးမကျသော အရာများ ဖြစ်သွားတတ်သည်။

ရွှီယန်က စတင် တူးဖော်လေတော့သည်။

သူသည် ယခင်အတိုင်းပင် အလွန် ဂရုစိုက်လှ၏။

ဂျင်ဆင်း၏ အမြစ်လေးများ ပြတ်သွားမည်စိုးသဖြင့် အဆင့်တိုင်းကို သတိကြီးစွာဖြင့် လုပ်ဆောင်ရသည်။

ဂျင်ဆင်းတူးရာတွင် နွားဂျို သို့မဟုတ် သမင်ချို ပေါက်ပြားများကိုသာ အသုံးပြုရသည်ဖြစ်ရာ အလွန်အမင်း မထက်မြက်သဖြင့် သိပ်တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပေ။

"ဒါလည်း နှစ်ခြောက်ဆယ်နီးပါး သက်တမ်းရှိတဲ့ တောရိုင်းဂျင်ဆင်းပဲ... ဒီနေရာက တကယ်ကို ဂျင်ဆင်းတွင်းကြီးပဲ"

ရွှီယန်က ဂျင်ဆင်းကို ကိုင်ထားရင်း အပေါ်ရှိ အဆစ်လေးများကို ရေတွက်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

အံ့သြစရာများက အလွန်ပင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနယ်မြေသည် သာမန် သစ်တောအုပ်နှင့် ဘာမျှမကွာခြားသော်လည်း တကယ့် အစစ်အမှန် တောရိုင်းဂျင်ဆင်းများစွာ ပေါက်ရောက်နေမည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်မည်နည်း။

လောလောဆယ်တွင် မည်သည့် တောတောင်ရှာဖွေသူမျှ ဤနေရာသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

ထို့အပြင် သူရောက်နေသည့် နေရာမှာ အလွန်ခေါင်ပြီး လမ်းလည်း မကောင်းသဖြင့် နောင်တွင်လည်း အချိန်အကြာကြီးအထိ မည်သူမျှ ရောက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

'နေရာကို မှတ်ထားလိုက်မယ်... ဆယ်နှစ်အောက် တောရိုင်းဂျင်ဆင်းတွေလည်း တွေ့ခဲ့သေးတယ်... ဒီမှာ သေချာပေါက် အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် သက်တမ်းရှိတဲ့ ဂျင်ဆင်းတွေလည်း ရှိမှာပဲ... သူတို့ကို နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ကြီးလာပါစေဦး... နောက်ထပ် ဆယ်နှစ် နှစ်ဆယ်လောက်ကြာမှ ပြန်လာတူးလည်း ရတာပဲ... နှစ်တိုင်း တစ်ခေါက်လောက် လာပြီး သုံးလေးပင်လောက် လာတူးလို့လည်း ရသေးတယ်'

ရွှီယန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ရေရှည်တည်တံ့နိုင်မှုကို ပိုအလေးထားပြီး အကုန်လုံးကို တစ်ခါတည်း အမြစ်ပြတ် တူးယူသွားမည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို လက်မခံချေ။

လောလောဆယ်တွင် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို သုံးကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ တစ်ကြိမ်မှာ အိုမီဂျာသီး ဖြစ်ပြီး နှစ်ကြိမ်မှာမူ တောရိုင်းဂျင်ဆင်းများ ဖြစ်သည်။

သူက ကျန်ရှိနေသည့် နှစ်ကြိမ်စလုံးကိုပါ အကုန်သုံးပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သိပ်မကြာမီမှာပင် ရတနာ၏ အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာခဲ့လေသည်။

တစ်နေရာမှာ သူ့အနီးအနား မီတာ ၅၀ ခန့်တွင်ရှိပြီး နောက်တစ်နေရာမှာမူ တစ်ကီလိုမီတာခန့် ဝေးကွာသော နေရာတွင် ဖြစ်သည်။

သူက အနီးအနားရှိ နေရာသို့ အရင်သွားကြည့်လိုက်ရာ ထင်သည့်အတိုင်းပင် တောရိုင်းဂျင်ဆင်း ဖြစ်နေပြန်သည်။

အရွက်ငါးဆင့် ဂျင်ဆင်းဖြစ်သော်လည်း သက်တမ်းမှာမူ အတော်လေး ကြာမြင့်နေလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

အရွက်အရေအတွက်သည် သက်တမ်းကို အမြဲတမ်း ကိုယ်စားမပြုပေ။ ဥပမာအားဖြင့် အရွက်ငါးဆင့် ဂျင်ဆင်းအချို့သည် နှစ်ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်ခန့်အထိ ရှိနိုင်သော်လည်း အရည်အသွေးပိုင်းတွင်မူ အရွက်ခြောက်ဆင့် ဂျင်ဆင်းလောက် မကောင်းမွန်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤမျှဆိုလျှင်တော့ ဤနယ်မြေသည် ဂျင်ဆင်းတွင်းကြီး ဆိုသည်မှာ သေချာသွားပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။

All Chapters