အခန်း ၉၃
Vol. 10 Ch. 93
အခန်း (၉၃) သစ်တောထဲက နတ်သမီးလေး... ပျံသန်းနေတဲ့ မုန့်လုံးလေး
နေ့ရက်များက တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ကုန်လွန်သွားသည်။
မကြာမီ မိုးရာသီ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်၏။
ဤဒေသ၏ မိုးရာသီမှာ အတော်လေး ရှည်လျားပေသည်။
ထိုနေ့တွင် ရွှီယန်၏ အကောင့်ရှိ ဖော်လိုဝါ အရေအတွက်က တစ်သန်း ပြည့်သွားခဲ့ပြီး တရားဝင် ဖော်လိုဝါ တစ်သန်းရှိသော လိုက်ဖ်လွှင့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အဓိကအားဖြင့် ရွှီယန်၏ ဗီဒီယို အတော်များများက ဆက်တိုက် နာမည်ကြီးသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဥပမာ - တောဝက်နှင့် ဗီဒီယို၊ ကျားသစ်နှင့် ဗီဒီယို၊ တောရိုင်းဂျင်ဆင်း တူးမိသော ဗီဒီယို စသည်တို့ကြောင့် ကြည့်ရှုသူနှင့် ဖော်လိုဝါ အရေအတွက် များပြားလာခြင်း ဖြစ်၏။
(ပိုင်ရှင်၏ ကျော်ကြားမှုရမှတ် တစ်သိန်းပြည့်သွားကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်)
(ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် အဆင့်မြှင့်တင်နေပါသည်)
(ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်သစ် ဖွင့်လိုက်ပါပြီ - မဲဖောက်ခြင်း)
(ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ အသုံးပြုခွင့်ကို အသုံးပြုကာ မဲဖောက်နိုင်ပြီး လက်ရှိ မဲဖောက်မှု အဆင့်မှာ သာမန် ဖြစ်ပါသည်)
ကျော်ကြားမှုရမှတ်များ တိုးလာပြီးနောက် စနစ်ထံမှ သတိပေးချက်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်မှာ ရွှီယန်၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်လက်နက်ဟု ဆိုရပေမည်။
တောင်ပေါ်တက်၍ တောင်ထွက်ပစ္စည်း ရှာဖွေရာတွင် ဤအရာကိုသာ အဓိက အားကိုးရခြင်း ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်တိုင်းတွင် မတူညီသော အပြောင်းအလဲများကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်ပေသည်။
နောင်တွင် သူ ရှာဖွေချင်သည့် အရာကို တိတိကျကျ ရှာဖွေနိုင်သည့် စွမ်းရည်မျိုး ပွင့်လာနိုင်မလားဟု ရွှီယန် တွေးနေမိသည်။
"အသုံးပြုခွင့် တစ်ကြိမ်ကို သာမန်ဆု တစ်ခါပဲ ဖောက်လို့ရတာတော့ သိပ်မတန်ဘူးထင်တယ်"
"အဆင့်မြင့်ဆု မဲဖောက်ခွင့်ဆိုရင်တော့ ပိုကောင်းမှာပေါ့... တစ်နေ့ကို အဆင့်မြင့်ဆု တစ်ခါ မဲဖောက်လို့ရရင်လေ"
ရွှီယန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
အလွန်အမင်း အရေးပေါ် အခြေအနေ မဟုတ်ပါက ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ အသုံးပြုခွင့်ကို မဲဖောက်ရန် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။
နံနက်ခင်း၏ လေထုမှာ အလွန် လတ်ဆတ်လန်းဆန်းနေသည်။
ရွှီယန်သည် ကြက်ခြံနှင့် ဘဲခြံများကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ကြက် ဘဲ ငန်းများကို အပြင်ထွက်၍ လှုပ်ရှားသွားလာစေ၏။
ဘဲများက ကွိကွိကွာကွာ အော်မြည်ရင်း ရေကူးကန်တွင် ရေရှိမရှိ အရင်ဆုံး သွားကြည့်ကြသည်။ ရေမရှိကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ အပြင်သို့ ထွက်ပြေးကာ စမ်းချောင်းတွင် ရေသွားကူးရန် ပြင်ကြတော့သည်။
ဤအကောင်များမှာ အလွန် ဆော့မက်ကြ၏။ တောရွာများရှိ ဘဲများကိုလည်း ဤသို့ပင် လွှတ်ကျောင်းလေ့ ရှိကြသည်။
၎င်းတို့က အိမ်ပြန်လမ်းကိုလည်း မှတ်မိကြပေသည်။
"သွားကြလေ... သွားကြ... တောင်ပေါ်မှာ ကျားသစ်ကလွဲရင် တခြားဘာမှ မရှိပါဘူး... လုံခြုံပါတယ်"
ရွှီယန်က ဘဲများကို သူတို့ဘာသာ အပြင်သို့ ထွက်ပြေးခွင့် ပြုလိုက်သည်။
လွှတ်ကျောင်းထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့အား နှစ်ခေါက်ခန့် ခေါ်သွားဖူးသဖြင့် လမ်းလည်း မှတ်မိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ဘဲများမှာ ကြီးလာပြီဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်လည်း သန်မာလာပြီဖြစ်ရာ လူများ လိုက်ကြည့်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
ချစ်စရာကောင်းသော တောင်ငှက်ကလေး အချို့က လယ်ယာခြံဝင်း၏ ခြံစည်းရိုးပေါ်သို့ လာနားကြပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုကာ တကျီကျီ အော်မြည်နေကြ၏။
ရွှီယန်က ဤတောင်ငှက်ကလေးများ ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူ ချက်ချင်းပင် သဘောကျသွားတော့၏။
တောင်ငှက်ကလေး သုံးကောင်မှာ မြောက်ပိုင်း အမြီးရှည် တောင်ငှက်ကလေးများ ဖြစ်ကြပြီး တောင်ပေါ်က နတ်သမီးလေး သို့မဟုတ် ပျံသန်းနေတဲ့ မုန့်လုံးလေး ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ဤငှက်ကလေးများမှာ ဝိုင်းစက်ဖောင်းကားနေပြီး ဝမ်းဗိုက်မှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ရာ သိုးမွေးလုံးလေး တစ်လုံးနှင့် တူနေ၏။
အထူးသဖြင့် ငြိမ်ငြိမ်လေး နားနေချိန်တွင် ပို၍ပင် သိသာထင်ရှားပေသည်။
ဤငှက်ကလေးများမှာ တကယ်ကို ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။
လူကောင်းကတ် တစ်ကတ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အရေးပေါ် အသက်ကယ်ရန်အတွက် ချန်ထားရသဖြင့် မဟုတ်ပါက သေချာပေါက် တစ်ကောင်လောက်တော့ မွေးထားမိမည် ဖြစ်၏။
မြောက်ပိုင်း အမြီးရှည် တောင်ငှက်ကလေးများမှာ မျိုးစိတ် အရေအတွက် အလွန်များပြားပြီး မျိုးစိတ်တည်ငြိမ်ကာ မျိုးသုဉ်းမည့် အန္တရာယ်မရှိသဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် တိရစ္ဆာန် စာရင်းတွင် မပါဝင်ချေ။
ဤအကောင်လေးများက စာကလေးများထက် အများကြီး ပိုလှပေသည်။
အရှေ့မြောက်ဒေသရှိ ငှက်များမှာ အရေအတွက်ရော မျိုးစိတ်ပါ အလွန်များပြားလှပြီး ရာသီအလိုက် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်သော ငှက်များ၊ သားရဲငှက်များနှင့် အခြား ငှက်ငယ်လေးများ အစုံအလင် ရှိပေသည်။
ဤမုန့်လုံးလေးများမှာ အလှပဆုံး ငှက်ငယ်လေးများ၏ ကိုယ်စားပြုပင် ဖြစ်သည်။
ချစ်စရာကောင်းပြီး မွေးချင်စရာလေး။
"တစ်ကောင်လောက် မွေးထားလို့ရရင် ကောင်းမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငှက်တွေက လူနဲ့ယဉ်ပါးအောင် မွေးဖို့ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ ခက်တယ်"
ရွှီယန်က ချစ်စရာကောင်းသော မုန့်လုံးလေးများကို ကြည့်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းမှ လီဆန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"အစ်ကိုယန်... မြန်မြန် လာခဲ့ပါဦး... ဒီမှာ ပြဿနာ တစ်ခုရှိနေတယ်"
"သမင်ပြောက် တစ်ကောင် ရောက်နေတယ်"
လီဆန်းက လှမ်းအော်လိုက်သည်။
လီဆန်း၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က အသံလာရာဘက်သို့ အမြန် ပြေးသွားလိုက်၏။
အနားရောက်သွားသောအခါ တကယ်ပင် သမင်ပြောက် တစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် သမင်ပြောက်က လယ်ယာခြံဝင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် လဲကျနေပြီး ဒဏ်ရာရထားပုံရကာ မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း မတ်တတ်မရပ်နိုင်ချေ။
သမင်ပြောက်က လူများကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေပုံရသဖြင့် ရွှီယန်က ချက်ချင်းပင် ခြံစည်းရိုးကို ကျော်ခွထွက်သွားပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ချော့မော့နေလိုက်သည်။
ရွှီယန်က သမင်ပြောက်၏ လည်ပင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေ၏။
ရွှီယန်က ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ရင်းနှီးခင်မင်ဖွယ် ကောင်းနေသဖြင့် သမင်ပြောက်၏ စိတ်ခံစားမှုများလည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး ထပ်မံ ရုန်းကန်ခြင်း မပြုတော့ပေ။
ထိုအခါမှသာ ရွှီယန်က သမင်ပြောက်၏ ဒဏ်ရာကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပြီး သွေးကွက်ကြီး တစ်ကွက် ရှိနေကာ သေချာကြည့်မည်ဆိုပါက ချွန်ထက်သော အရာတစ်ခုခုနှင့် ရှမိထားသည့် ပုံပေါ်နေ၏။
"လီဆန်း... ဗီဒီယို တစ်ခုလောက် ရိုက်ထားပေး... ပြီးရင် ရဲစခန်းကို ဖုန်းဆက်ရမယ်"
"ဒီလိုကိစ္စမျိုးက အထောက်အထား ချန်ထားမှရမယ်... မဟုတ်ရင် ရှင်းပြရခက်လိမ့်မယ်"
ရွှီယန်က ဖုန်းကို လီဆန်းထံသို့ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့... အစ်ကိုယန်"
လီဆန်းက ဖုန်းကို ယူကာ ဗီဒီယို စတင် ရိုက်ကူးလေတော့သည်။
"သမင်ပြောက်က ချွန်ထက်တဲ့ အရာတစ်ခုခုနဲ့ ရှမိထားတာ ဖြစ်ရမယ်... သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ ကိုက်ခဲခံရတာ မဟုတ်ဘူး... သားရဲတွေရဲ့ သွားရာနဲ့ ကုတ်ရာတွေက ဒီလိုပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ"
"မတော်တဆ ဒဏ်ရာရထားတာပဲ"
ရွှီယန်က စစ်ဆေးရင်း ပြောပြနေသည်။
"ဝမ်းဗိုက်က နည်းနည်း ရောင်ရမ်းနေပြီး ယင်ကောင်တွေတောင် လာနေပြီ... ပိုးသတ်ဆေး မထည့်ပေးရင်တော့ ပိုးကောင်တွေ တွယ်လာလိမ့်မယ်"
ရွှီယန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရ၏။
သမင်ပြောက်မှာ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ဘေးစောင်း လဲလျောင်းနေပြီး ရေလဲ့နေသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများထဲမှ မျက်ရည်ပေါက်များ စီးကျလာကာ မျက်ထောင့်များပင် ညစ်ပတ်နေပြီဖြစ်ရာ ငိုနေသည်မှာ အတော်လေး ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။
ဒီလောက် ကြီးမားသော သမင်ပြောက်ကြီးက ကလေးတစ်ယောက်လို ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေ၏။
"ငါ အရင်ဆုံး ပိုးသတ်ဆေး ထည့်ပေးမယ်... အရင်တုန်းက ကျားသစ်ကို ဆေးကုပေးဖူးတော့ အခြေခံ ဆေးပညာလေး နည်းနည်းတော့ သိထားတယ်လေ"
"ဒီသမင်ပြောက်ကိုလည်း ငါ ကုပေးနိုင်ပါတယ်"
ရွှီယန်သည် ခြံစည်းရိုးကို ကျော်ကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး မိမိ၏ အခန်းထဲသို့ အမြန်ပြေးသွားကာ ဆေးဘက်သုံး အရက်ပျံနှင့် ပတ်တီးစများကို အမြန်ယူလာခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ အရင်က ကျားသစ်ကို ကုသပေးစဉ်က ကျန်နေခဲ့သော ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ယခုတော့ အသုံးတည့်သွားပြီ ဖြစ်၏။
ရွှီယန်က သမင်ပြောက်၏ ဒဏ်ရာကို စတင် ကုသပေးလိုက်သည်။ အကောင်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသေးပြီး ရွှီယန်က ၎င်းအား အန္တရာယ်ပြုမည်ကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်။
"လီဆန်း... မင်းသွားပြီး မုန်လာဥနီ နှစ်တောင့်လောက် သွားယူပေး... လှီးပြီး ယူလာခဲ့နော်"
ရွှီယန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
လီဆန်းက မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး မုန်လာဥနီများကို လှီးဖြတ်ကာ အမြန် ပြန်လာခဲ့၏။
ထို့နောက် သူက ဆက်လက်၍ ဗီဒီယို ရိုက်ကူးနေသည်။
ရွှီယန်ကမူ မုန်လာဥနီများကို သမင်ပြောက်၏ ရှေ့သို့ တိုးပေးလိုက်သည်။
သမင်ပြောက်များက အကုန်စားကြ၏။ မွေးမြူရေး သမင်ပြောက်များကို များသောအားဖြင့် အကြမ်းစား အစားအစာများကိုသာ ကျွေးကြသည်။
၎င်းတို့က ပြောင်းဖူး၊ မုန်လာဥနီ၊ ခရမ်းသီးစိမ်း၊ ငရုတ်ပွ စသည်တို့ကို နှစ်သက်ကြပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် အားလုံးနီးပါးကို နှစ်သက်ကြသည်။
တိရစ္ဆာန် အများစုအတွက်မူ အစားအစာက ၎င်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး အစာကျွေးလိုက်ပါက အလွန် ငြိမ်သက်သွားတတ်ကြ၏။
ထင်သည့်အတိုင်းပင် သမင်ပြောက်က မုန်လာဥနီကို စားရသောအခါ စိတ်ခံစားမှုများ ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာဗျာ... ကျွန်တော့်ခြံနားကို ရောက်လာတာ"
"ကျွန်တော် သူ့ကို ကယ်နိုင်မယ်ဆိုတာ သိလို့ နေမှာပေါ့"
ရွှီယန်က သမင်ပြောက်၏ ဒဏ်ရာကို စတင် သန့်စင်ပေးလိုက်သည်။
ပထမဆုံး သန့်ရှင်းသော ပိုးသတ်တစ်ရှူးဖြင့် သတိကြီးစွာဖြင့် သုတ်သင်ပေးပြီးနောက် ဆေးဘက်သုံး အရက်ပျံဖြင့် ပိုးသတ်ပေးလိုက်၏။
သမင်ပြောက်မှာ ရွှီယန်က ၎င်းအား ကယ်တင်နေကြောင်း သိပုံရပြီး တစ်ခါတစ်ရံ တွန့်လိမ်သွားတတ်သော်လည်း အများကြီး ရုန်းကန်ခြင်း မပြုတော့ပေ။
ရွှီယန်၏ လက်ရာကလည်း ကျွမ်းကျင်လှရာ သန့်စင်ပေးခြင်း၊ ပိုးသတ်ပေးခြင်းနှင့် ပတ်တီးစည်းပေးခြင်းများကို သပ်ရပ်စွာ လုပ်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။
ဒဏ်ရာက အလွန် မနက်လှသလို အပ်ချုပ်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သွေးတိတ်သွားပြီဖြစ်ရာ ကျန်သည့်အရာများကတော့ ပို၍ ရိုးရှင်းသွားပြီ ဖြစ်၏။
မကြာမီမှာပင် ရွှီယန်က ဒဏ်ရာကို ပတ်တီးဖြင့် ဖိထားပြီး ပတ်တီး မကွာကျစေရန် တိပ်များဖြင့် ကပ်၍ သေချာ စည်းနှောင်ပေးလိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်၏။
ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ရွှီယန်က ရဲစခန်းသို့ ဖုန်းဆက်၍ ဤကိစ္စကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။
တောရိုင်း သမင်ပြောက်များမှာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်ကြရာ ရှင်းပြထားရန် လိုအပ်ပေသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ဤဒေသ၌ သမင်ပြောက်များ အလွန်များပြားလှပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သမင်ပြောက်များ ဒဏ်ရာရခြင်းမှာလည်း ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
တာ့လျန် ဘက်တွင်ဆိုလျှင် သမင်ပြောက်များက လမ်းပေါ်အထိပင် ရောက်လာကြပြီး နေ့တိုင်း လူများက ဝိုင်း၍ အစာကျွေးကြသည်။
တိဗက်ဒေသမှ ဝံပုလွေလိုမျိုးပေါ့... လူတွေရဲ့ မုန့်တွေကို စားပြီးနောက်ပိုင်းမှာ လုံးဝ ပြန်မသွားတော့တာမျိုးလေ။
တောထဲမှာ ကိုယ့်ဘာသာ အစာရှာစားနေရတာက စားစရာအလကားရတဲ့ နေရာကို ဘယ်မီပါ့မလဲ။
ရွှီယန်က သမင်ပြောက်၏ ဒဏ်ရာကို သန့်စင်ပေးပြီးနောက် သမင်ပြောက်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်က ဆေးထိုးအပ် တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်၏။
ဆေးထိုးအပ်ကို မြင်သောအခါ သမင်ပြောက်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
"မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာက နည်းနည်း ရောင်နေတယ်... ပိုးသတ်ဆေးလေး ထိုးပေးရမယ်"
"မထိုးရင်လည်း ရပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ပိုဆိုးလာမှာ စိုးလို့... အဲဒီအခါကျရင်လည်း ထိုးရမှာပဲလေ"
ရွှီယန်က သမင်ပြောက်ကို ပြောလိုက်သည်။
သမင်ပြောက်မှာ အတင်း ရုန်းကန်လာပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် မထိုးလိုကြောင်း သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေ၏။
ထိုဆေးထိုးအပ်ကြီးက ကြီးလွန်းလှရာ ကြည့်ရသည်မှာပင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေသည်။
"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ... အခုလောလောဆယ် မထိုးသေးဘူးနော်... မထိုးရင်တော့ ပျောက်တာ နှေးမှာပေါ့"
"နောက်ပိုင်း အခြေအနေကို ကြည့်ကြတာပေါ့... ဒဏ်ရာက ကျက်သွားနိုင်ရင်တော့ မထိုးတော့ဘူးပေါ့"
ရွှီယန်က ဆေးထိုးအပ်ကို အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
'နှမြောစရာပဲ... ထိုးပေးလိုက်ချင်တာကို’
"ငါ့ဆီမှာ တစ်ရက်လောက် စောင့်ကြည့်ဖို့ နေရဦးမယ်... ဘာမှ မဖြစ်တော့ဘူးဆိုမှ ပြန်လို့ရမယ်"
"ပြဿနာကြီးကြီးမားမားတော့ မရှိပါဘူး... ရောင်ရမ်းသွားမှာကိုပဲ စိုးရိမ်ရတာ"
ရွှီယန်က လက်ထဲတွင် ကျန်နေသော မုန်လာဥနီများကို သမင်ပြောက်အား အကုန်ခွံ့ကျွေးရင်း ထပ်ပြောလိုက်၏။
မိနစ် ၂၀ ခန့် အကြာတွင် ရဲစခန်းမှ ရဲအရာရှိ လျိုမင် နှင့် ကျန်းတာ့ဟိုင် တို့ ရောက်ရှိလာပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းကြသည်။
သမင်ပြောက်ကို ပတ်တီးစည်းပေးထားကြောင်း မြင်သောအခါ သူတို့လည်း အကြံတစ်ခု ရသွားကြ၏။
"ရွှီယန်... ဒီသမင်ပြောက်ကို မင်းဆီမှာပဲ ထားပြီး ပြုစုပေးထားလို့ ရမလား... ဒီလောက် အခြေအနေလေးနဲ့တော့ သစ်တောဌာနကို ဆက်သွယ်ဖို့ မလိုလောက်ဘူး"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရမ်းကြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာမှ မဟုတ်တာ"
"ငါတို့လည်း အများကြီး ဝင်စွက်ဖက်လို့ မရဘူးလေ"
လျိုမင်က အကြံပြုလိုက်သည်။
တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများမှာ သူတို့အတွက် အမြဲတမ်း ခေါင်းခဲစရာ ကိစ္စများ ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဒေသခံများက ဒဏ်ရာရနေသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို ရဲစခန်းသို့ ယူလာတတ်ကြသည်။ ဥပမာ - ဒဏ်ရာရနေသော လင်းယုန်များ၊ ဒဏ်ရာရနေသော မြေခွေးများ စသည်ဖြင့်ပေါ့။
အချို့တိရစ္ဆာန်များကို တိရစ္ဆာန် ကာကွယ်ရေး ဂေဟာများသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော်လည်း အချို့တိရစ္ဆာန်များကိုမူ သူတို့ဘာသာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရသည်။
တိရစ္ဆာန်များကို ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ခြင်းကလည်း သူတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများတွင် ပါဝင်နေပေသည်။
"ရပါတယ်... ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမင်ပြောက်က မွေးရတာ လွယ်ပါတယ်"
"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို အသိပေးရုံသက်သက်ပါ"
ရွှီယန်က သဘောတူလိုက်၏။
"အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... ငါ ကြည့်ရတာ ဒီသမင်ပြောက်က မင်းရဲ့ ခြံကို တမင် လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"
"မင်းက ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ အရမ်း ကောင်းတာပေါ့"
လျိုမင်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
ရဲအရာရှိများ အခြေအနေကို စုံစမ်းပြီးနောက် ကားမောင်း၍ ထွက်ခွာသွားကြ၏။
သမင်ပြောက်မှာ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် တရားဝင် နေထိုင်ခွင့် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ခေတ္တခဏ ကယ်ဆယ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သမင်ပြောက်၏ ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားပါက ၎င်းသည် သစ်တောထဲသို့ ပြန်သွားလောက်မည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။
သမင်ပြောက်က မုန်လာဥနီများ စားပြီးနောက် ရွှီယန်က ရေအနည်းငယ် ထပ်တိုက်လိုက်ရာ ဒဏ်ရာကိုလည်း ပတ်တီးစည်းထားပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ အခြေအနေမှာ အများကြီး ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။
ယိမ်းယိုင်ယိမ်းယိုင်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ မတ်တတ်ရပ်လာ၏။
ဤသမင်ပြောက်မှာ အရွယ်အစား ကြီးမားလှပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပါက လူတစ်ယောက်နီးပါးခန့် မြင့်မားကာ ဧရာမ သမင်ချိုကြီး နှစ်ချောင်းမှာလည်း အလွန် သိသာထင်ရှားလှသည်။
"တော်တော် ကြီးတာပဲ"
ရွှီယန်က မှတ်ချက်ချလိုက်၏။
"လာ... ငါ့နောက်ကနေ ခြံထဲကို လိုက်ခဲ့... မင်းက နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်"
ရွှီယန်က သမင်ပြောက်ကို ခေါ်ကာ ခြံစည်းရိုးကိုပတ်၍ ခြံထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
သမင်ပြောက်က သူ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ကြည့်နေပြီးနောက် တကယ်ပင် ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်မှ လိုက်ပါလာတော့၏။
မည်သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါက စားစရာရမည်ကို ၎င်းက သိနေပုံရသည်။
တောရိုင်း သမင်ပြောက်များမှာ အလွန် လှပကြပြီး အမွေးအမှင်များကလည်း တောက်ပသော အရောင်အသွေးများ ရှိကာ ကြွက်သားများကလည်း ပို၍ သန်မာကြပေသည်။
သမင်ပြောက်က လယ်ယာခြံဝင်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေ၏။
'ဒီနေရာက... တော်တော်လေး လုံခြုံပုံရတယ်'
'ပြီးတော့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေလည်း ရှိတယ်'
'ပြန်ရောက်ရင် ဆွေမျိုးတွေကိုပါ ခေါ်လာရမလားပဲ'
သမင်ပြောက် မည်သို့တွေးနေသည်ကို ရွှီယန် မသိနိုင်ချေ။ ၎င်းကို ခေါ်လာပြီးနောက် အနားယူရန် နေရာတစ်ခု ရှာပေးလိုက်ပြီးနောက် သူလည်း အများကြီး ဝင်မစွက်ဖက်တော့ပေ။
၎င်းဘာသာ အနားယူနေပါစေတော့။