အခန်း ၁၄၁၈

အခန်း (၁၄၁၈) ယုံကြည်တာ မယုံကြည်တာက မင်းအပိုင်း၊ ထုတ်ပြောတာက ငါ့အပိုင်း

ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ရွှယ်အန်းကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမသည် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ အလယ်ပိုင်း တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် အတွင်း၌ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ မြက်ပင်များအလား ပေါများလှသည် မဟုတ်သော်ငြား အခြားသော ဒေသများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းကဲ့သို့သော လူမျိုးကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

အစမှအဆုံးတိုင်အောင် သူက သူ၏ စွမ်းအားကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ယခု မြင်ကွင်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် ဓားတစ်လက်ကို သူ တစ်ယောက်တည်း ကိုင်ဆောင်ထားချိန်မှာပင် စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျ အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုမျှပင် မရှိခဲ့ချေ။ အရေးမပါသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေသည့်အလားပင်။

ဤတည်ငြိမ်မှု သက်သက်ကပင် ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် ရွှယ်အန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခပ်ဖွဖွ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင် သူမ၏ ရှင်းလင်းသော အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထို့နောက်တွင် သူမက တွန့်ဆုတ်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများထဲသို့ ချက်ချင်း ထပ်မံ ကျဆင်းသွားပြန်သည်။ သတ်ရမလား၊ မသတ်ရဘူးလား၊ ဒါက မေးခွန်းပဲ...

ဤအကျပ်ရိုက်မှုမှာ ဝေ့ချင်းရှောင်းသည် ဤတစ္ဆေလောကနယ်ပယ် အထက်တန်းလွှာများကို သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက် ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ချက် မပြတ်သားသောကြောင့် မဟုတ်ချေ။ အမှန်တော့ ဝေ့မိသားစုကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော အိမ်တော်ကြီးတွင် မတုန်မလှုပ်ဘဲ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်သူတိုင်း၌ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်များ သေချာပေါက် ရှိကြပေမည်။

အကယ်၍ ဝေ့ချင်းရှောင်းသာ ဆုံးဖြတ်ချက် မပြတ်သားသူ သို့မဟုတ် သနားညှာတာမှု လွန်ကဲသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမ၏ အရိုးများမှာ ယခုအချိန်လောက်ဆို မြေမှုန့်အဖြစ် ဆွေးမြည့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းက လွယ်ကူသော်လည်း သူတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်ပြီးပါက ဘာဆက်လုပ်ရမည်နည်း ဆိုခြင်းပင်။

နောက်တစ်ဆင့်က ဘာဖြစ်လာမလဲ၊ သူတို့က ရှေ့ဆက်ဖို့အတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်း သက်သက်ကိုပဲ လုပ်ဆောင်သွားရတော့မှာလား...

မှတ်သားထားရမည့်အချက်မှာ ဤခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုက သူမ၏ မိသားစုထံမှ ဖိအားများကို ရှောင်လွှဲရန် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ အချက်မှာ ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရန်နှင့် သူ၏ ဩဇာအာဏာကို ပျိုးထောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ လုပ်သမျှ အရာအားလုံးက အဆုံးအစမရှိ အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်နေခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းက သူတို့၏ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ပြင်းထန်သော ကပ်ဘေးတစ်ခုထဲသို့သာ ကျဆင်းသွားစေလိမ့်မည်။

ပြဿနာ အားလုံး၏ အရင်းအမြစ်က ဝေ့မိသားစု ကိုယ်တိုင်ဆီမှ မြစ်ဖျားခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝေ့မိသားစု၏ အတွင်းရေး ပြဿနာများကို မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လျှင် အပြင်ဘက်ရှိ လူများကို တတ်နိုင်သမျှ များများ သတ်ပစ်ခြင်းက စိတ်ကူးယဉ် အာရုံတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အချည်းနှီး အိပ်မက်တစ်ခုထက် မပိုချေ။

အတိအကျပင် ဤသံသယများက ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ နှလုံးသားကို ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမရေမတွက်နိုင်သော အကျပ်ရိုက်မှုများကြောင့် သူမ နာကျင်နေရချိန်မှာပင် သူ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေခဲ့သော ရွှယ်အန်းက ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ဝေ့မောင်နှမဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

ဤရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုက လူတိုင်းကို အသက်ရှူမှားသွားစေခဲ့ပြီး ရွှယ်အန်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အကြောက်တရားများဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းမိုးခံနေရသည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် ဂုဏ်ပုဒ်က မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အရိုးထိတိုင်အောင် နက်ရှိုင်းသော အကြောက်တရား တစ်ခုကို သူတို့ ခံစားနေကြရသည်။

သူတို့၏ လည်ချောင်းများတွင် ချိန်ရွယ်ထားသော တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသည့် ဓားသွားက ဟန်ဆောင်ဖန်တီး၍ ရနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် သေခြင်းတရားကို မကြောက်ရွံ့ကြဟု မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိသော်လည်း ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ သူတို့၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေ၊ သူတို့၏ စွမ်းအား ကြီးမားလေ၊ သေရမည်ကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့လေ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က အခြားသူများအပေါ် သေခြင်းတရားကို ပေးအပ်ရန် အသားကျနေခဲ့ကြပြီး အခြေအနေများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသောအခါ အကြောက်တရားက သူတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုသွားပြီး သေခြင်းတရားကို လက်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်းလည်း အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သော်လည်း သူမက အလယ်ပိုင်း တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်၏ နာမည်ကျော် သခင်မလေး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက် သူမ အများအပြား မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး သူမ၏ အတွင်းစိတ် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေမှုများ ရှိနေသော်ငြား နောက်သို့ တစ်လှမ်းမျှပင် မဆုတ်ခဲ့ချေ။

ရွှယ်အန်းက သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ရွှယ်အန်း၏ အရပ်အမောင်းကြောင့် အကယ်၍ ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုလျှင် သူမ၏ မျက်နှာကို အပေါ်သို့ မော့ထားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ချင်းရှောင်းက အားနည်းသည့် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုမျှပင် မပြသဘဲ ရွှယ်အန်းကို အေးစက်စွာသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤအပြန်အလှန် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်နေသည့် ကျောချမ်းဖွယ် အခြေအနေအောက်တွင် ရွှယ်အန်းက ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"မင်း ဘာကို စိတ်ရှုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ မောင်ဖြစ်သူရဲ့ ရောဂါကို ကုသချင်တယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို နာခံလိုက်၊ နားလည်လား"

"ဘာ..."

ဤစကားက ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဝေ့ချင်းရှောင်းကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားကာ ရွှယ်အန်းကို ဆွံ့အ မှင်တက်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးသည်။

"အံ့သြသွားလား"

ဝေ့ချင်းရှောင်းက အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဟောက်ချန်၏ ရောဂါကို မရေမတွက်နိုင်သော နတ်သမားတော်များက စစ်ဆေး ကုသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့က တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် အတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ခရီးသွား ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး၏ အကူအညီကိုပင် တောင်းခံခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူကမျှ သူ၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဤကဲ့သို့သော ထပ်ခါတလဲလဲ စိတ်ပျက်ရမှုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် ဝေ့ချင်းရှောင်းမှာ ထုံထိုင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြင်ပတွင် မျှော်လင့်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း အတွင်းစိတ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၌ သူမ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ဤငယ်ရွယ်ပုံရသည့် အမျိုးသားက သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူကို ကုသနိုင်သည်ဟု ကြေညာလာသောအခါ ၎င်းကို အဓိပ္ပါယ် မရှိသော စကားများအဖြစ် သူမ ဘယ်လိုလုပ် မတွေးဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ဝေ့ချင်းရှောင်းက ရွှယ်အန်းကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်မ အံ့သြတာပေါ့၊ စကားပြောဖို့က လွယ်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ရှင့်ကို ကျွန်မက ဘယ်လို ယုံရမှာလဲ"

"ကောင်းတဲ့ မေးခွန်းပဲ"

ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးသဲ့သဲ့လေး တစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားသည်။

"မင်း ငါ့ကို ယုံစရာ အကြောင်း မရှိတာ အမှန်ပဲ ငါကိုယ်ငါ သက်သေပြဖို့လည်း အချိန်ဖြုန်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းကို ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားရမယ့် အချက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်"

"ဘာလဲ"

"ဖန်ဆင်းခြင်း အရာအားလုံး၊ စကြဝဠာပေါင်းစုံ အတွင်းမှာ... တကယ်လို့ မင်းရဲ့ မောင်ဖြစ်သူရဲ့ ရောဂါကို ကုသနိုင်မယ့်သူ ရှိတယ်ဆိုရင် အဲဒါ ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်"

ရွှယ်အန်းက ခပ်တည်တည်ဖြင့် ပြောသည်။ အကယ်၍ အခြား တစ်ယောက်ယောက်ကသာ သူမ၏ ရှေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ပြောဆိုရန် ရဲတင်းခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့ကို တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘဲ ဆုတ်ဖြဲပစ်ပြီး ခွေးကျွေးပစ်မည်ဟု ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူမကိုယ်သူမ ကျိန်ဆိုသည်။

သို့သော် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဤစကားများက ဤအဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေး၏ နှုတ်ခမ်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းတို့က မွေးရာပါ အမှန်တရားများအဖြစ် ချို့ယွင်းချက် မရှိ ပေါင်းစပ်နေသကဲ့သို့ လုံးဝ သဘာဝကျနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ စကားများတွင် မြှုပ်နှံပါဝင်နေသော ဤကြီးမားလှသည့် ယုံကြည်ချက်က ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှ လွတ်ထွက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ခနဲ့တဲ့တဲ့ တုံ့ပြန်စကားများကို မြိုချသွားစေခဲ့ပြီး ရွှယ်အန်းကို ကျောချမ်းဖွယ် တည်ငြိမ်မှုဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နေစေခဲ့သည်။

"ရှင့်ရဲ့ မောက်မာမှုက အံ့မခန်းပဲ၊ ရှင့်ကို ကျွန်မ တကယ် ယုံလိမ့်မယ်လို့ ရှင် ထင်နေတာလား"

ရွှယ်အန်းက ပြုံးစစ လုပ်လာသည်။

"ယုံကြည်တာ၊ မယုံကြည်တာက မင်းအပိုင်းပါ... ငါက အမှန်တရားကို ထုတ်ပြောရုံ သက်သက်ပဲ"

ဝေ့ချင်းရှောင်းက ထပ်မံ ငြင်းခုံလိုသည်။ သို့မဟုတ် သူ့ကို ရိုးရိုးလေး လှောင်ပြောင်လိုသော်လည်း သူမ စကားလုံးများကို ဖန်တီး၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးက သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသောကြောင့်ပင်။

ကလေးဘဝကတည်းက ဝေ့ချင်းရှောင်းသည် ခြေတစ်ချက် ဆောင့်လိုက်ရုံဖြင့် သန်းနှင့်ချီသော လူများကို ကပ်ဘေးဆိုက်သွားစေနိုင်သည့် ထိပ်တန်း အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ အပါအဝင် မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် အထက်တန်းလွှာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်း၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

အောက်ခြေမရှိသော စမ်းရေတွင်း တစ်ခုအလား ထိုမျက်လုံးများက မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် မဟုတ်ဘဲ နစ်မြုပ်သွားစေရန် ဖိတ်ခေါ်နေပြီး လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားပေသည်။

ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ သူ၏ အကြည့်များ အတွင်း၌ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သော တည်ငြိမ်မှု တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။

လှိုင်းဂယက်များကြောင့် မတုန်လှုပ်ဘဲ သေခြင်း ရှင်ခြင်းကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း အရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းထားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြောလှသည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သူမကိုယ်သူမ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ ပိုမြင်ရလေလေ သူမ၏ ဝိညာဉ်က ပို၍ တုန်လှုပ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမှားပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအား သက်သက် အပေါ်တွင် အခြေခံရလျှင်ပင် ၎င်းက အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းနေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

တကယ်ပဲ... သူက ချန်အာကို တကယ် ကုသပေးနိုင်တာများလား

ဤအတွေးက ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ စိတ်ထဲတွင် သဘာဝကျကျပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဝေ့ချင်းရှောင်းက မသေချာမရေရာမှုများနှင့် လုံးပန်းနေချိန်တွင် ရွှယ်အန်းက သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဝေ့ဟောက်ချန်အပေါ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ အကြည့်များ ပျော့ပျောင်းသွားကာ သူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

"ခုနက မီးပန်းတွေကို သဘောကျရဲ့လား"

"အဲဒါတွေက... အရမ်း လှတာပဲ"

ဝေ့ဟောက်ချန်က အပြစ်ကင်းစင်စွာ ရယ်မောသည်။

"ထပ်ကြည့်ချင်သေးလား"

ရွှယ်အန်း၏ အပြုံးက ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ဝေ့ဟောက်ချန်က အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ၊ နောက်တစ်ခါကျရင် မင်းကိုယ်တိုင် မီးပန်းတွေ ဖောက်ကြည့်မလား၊ ဘယ်လိုလဲ"

ထိုသို့ပြောရင်း ရွှယ်အန်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝေ့ဟောက်ချန်၏ ပခုံးကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်သည်။

"ဟင့်အင်း"

ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူမ၏ ကြက်သေသေ ဖြစ်နေမှုထဲမှ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ ဝင်ရောက် ဟန့်တားရန် ကြိုးစားသည်။ သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်နေသဘောထားကို သူမ အလွန် ကောင်းစွာ သိထားသည်။ ကလေးဘဝကတည်းက သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်သူမှာ သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိခဲ့သည်။

ကြိုးစားလာသည့် အခြား မည်သူမဆို ပြင်းထန်ပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့သော ဆန့်ကျင် ခုခံမှုများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မှုက နောက်ကျလွန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှယ်အန်း၏ လက်က ဝေ့ဟောက်ချန်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်းက အတွင်းစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လေသည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ မြင်ကွင်းက သူမကို ထိုနေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

ဝေ့ဟောက်ချန်က အကြမ်းဖက် တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူက ပြုံးရွှင်သွားပြီး ရွှယ်အန်းကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ မပီမသ ရေရွတ်သည်။

"အင်း... အင်း"

သူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အပြည့်ရှိသော မျက်နှာထားတို့က ဝေ့ချင်းရှောင်း တစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ သူ သီးသန့် ဖယ်ထားပေးလေ့ရှိသော အပြုအမူပြီးလျှင် ဒုတိယ နေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

--