← Chapters

အခန်း ၁၄၁၉

Vol. 95 Ch. 1419

အခန်း ၁၄၁၉

Vol. 95 Ch. 1419

အခန်း (၁၄၁၉) မျက်နှာဆိုတာ တခြားသူက ပေးတာမို့လို့ မင်း လိမ္မာတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်

ဝေ့ချင်းရှောင်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ၊ သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး ဤမျှလောက် ချဉ်းကပ်ရ လွယ်ကူ" သွားရတာလဲ၊ ပြီးတော့ သူက ဤအဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးနှင့် သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားခဲ့သည့်အလားပင်။ ၎င်းမှာ ရိုးရိုးလေးပင် ယုံနိုင်စရာမရှိအောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမ တွေးတောနေစဉ် ဝေ့ချင်းရှောင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ရွှယ်အန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ အေးစက်စွာ မေးသည်။

"နင် လုပ်တာမလား"

ရွှယ်အန်းက အပြုံးသဲ့သဲ့ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

"ငါ ဘာလုပ်လို့လဲ"

"ဒါက သေချာပေါက် နင့်လက်ချက်ပဲ၊ မဟုတ်ရင် ချန်အာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လိမ္မာသွားရမှာလဲ၊ ငါ့ကို ပြောစမ်း... နင် သူ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

ရွှယ်အန်းက ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဝေ့ချင်းရှောင်းကို သနားညှာတာမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ မှန်ပါသည်။ သနားညှာတာမှုပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝေ့ချင်းရှောင်း လက်ရှိတွင် ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားနေကြောင်း သူ မြင်တွေ့နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဝေ့ချင်းရှောင်းသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားနေပြီး သွေးပျက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ ဝေ့ဟောက်ချန်သည် ကလေးဘဝကတည်းက သူမ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းကို သူမက အသေးစိတ် သိရှိထားသည်။ သူနှင့် ပတ်သက်၍ ဤမျှ နားလည်ထားမှုက ဝေ့ဟောက်ချန် ကိုယ်တိုင် မိမိကိုယ်ကိုယ် နားလည်ထားမှုထက်ပင် ပိုမို နက်ရှိုင်းနေခဲ့သေးသည်။

၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ထားသော အံ့ဩစရာများ မရှိသည့် ဘဝတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူသည် ရုတ်တရက် နိုးထလာပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ သူမကို ကြီးမားသော အံ့ဩစရာတစ်ခု ပေးလိမ့်မည်ဟု ဝေ့ချင်းရှောင်း တစ်ခေါက်မက စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

လက်တွေ့တွင်မူ ဝေ့ချင်းရှောင်းသည် ဝေ့ဟောက်ချန်၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို အမြဲတမ်း အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ မည်သည့် ချွင်းချက်မျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ယခုအချိန်အထိပေါ့။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ချွင်းချက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်း ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝေ့ဟောက်ချန်သည် အလွန်အကျွံ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိရုံသာမက သူက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ ဤပုံမှန်မဟုတ်သော တုံ့ပြန်မှုက ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ ဦးရေပြားကို တင်းကျပ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းခြင်းလား၊ ဆိုးခြင်းလား၊ မင်္ဂလာရှိခြင်းလား၊ နိမိတ်မကောင်းခြင်းလား ဆိုတာကို သူမ မသိခဲ့ချေ။

သို့သော် ရိုးရှင်းသော မောင်နှမ သံယောဇဉ်ကြောင့် သူမသည် မိမိ၏ သံသယများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အားလုံးကို ရွှယ်အန်းဆီသို့ သဘာဝကျကျပင် လွှဲပြောင်းပေးတော့သည်။ ရွှယ်အန်းက ဤအရာကို အပြည့်အဝ နားလည်သောကြောင့် သူ ဒေါသမထွက်ခဲ့ချေ။ သူက ခေါင်းကို ညင်သာစွာသာ ခါရမ်းသည်။

"မင်း မှားနေပြီ၊ ငါ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ အရာအားလုံးက မင်းမောင်ရဲ့ ပုံမှန် တုံ့ပြန်မှု သက်သက်ပဲ"

"နင် လိမ်နေတာ"

ဝေ့ချင်းရှောင်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျောချမ်းဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်လျှံနေခဲ့သည်။ ဤအဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေသော်ငြား အကယ်၍ သူသာ သူမ မောင်ဖြစ်သူကို နာကျင်အောင် လုပ်ရဲမည်ဆိုလျှင် ဝေ့ချင်းရှောင်းသည် သူနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် အရာအားလုံးကို ရင်းရဲပေသည်။

သို့သော် သူမ ပို၍ ပို၍ တင်းမာလာစဉ်မှာပင် ဝေ့ဟောက်ချန်က မပီမသ ရေရွတ်သည်။

"မမ... မီးပန်းတွေကို ကြည့်ဦး"

သူ့ စကားများမှာ ပုံမှန် စကားပြောဆိုမှုနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ယခင်ကထက် ပိုမို ရှင်းလင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဟောက်ချန်နှင့် အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများသာ ဤကဲ့သို့သော သေးငယ်လှသည့် တိုးတက်မှုကို သတိပြုမိနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အခြားသူများအတွက်မူ ၎င်းက အရူးတစ်ယောက်၏ တတွတ်တွတ် ပြောဆိုမှုတစ်ခုအဖြစ်သာ ထင်မှတ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဝေ့ချင်းရှောင်းက သဘာဝကျကျပင် ခွဲခြားသိရှိနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူမ အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ဤအလွန် သိမ်မွေ့လှသော တိုးတက်မှုလေးက ဗုံးတစ်လုံးအလား ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

"ချန်... ချန်အာ..."

ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ အသံက တုန်ရီနေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ရည်များက ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် စီးကျလာခဲ့သည်။ သို့သော် ဝေ့ဟောက်ချန်က မျက်ရည်ကျနေသော သူ၏ အစ်မကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘဲ သူ၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်လျှံနေလျက် ရွှယ်အန်းကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မီးပန်းတွေ"

ရွှယ်အန်းက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဝေ့ချင်းရှောင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ လှည့်ကြည့်သည်။

"အခု မင်း ငါ့ကို ယုံပြီလား"

အမှန်လား၊ အမှားလား ဆိုတာက အရေးမကြီးတော့ချေ။ အရေးကြီးသည်မှာ သူမ မောင်ဖြစ်သူ၏ သေးငယ်လှသော တိုးတက်မှုက အစစ်အမှန် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ရွှယ်အန်းကို ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ အဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ ရှင့်ကို ငါ ယာယီ ယုံကြည်ပေးမယ်၊ ဒါပေမယ့် မှတ်ထား... တကယ်လို့ နင် ငါ့မောင်ကို အနည်းငယ်လေးတောင် နာကျင်အောင် လုပ်ရဲရင် ငါ နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်"

ထိုကဲ့သို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုများက ရွှယ်အန်း၏ ရှေ့တွင်တော့ အားနည်းပြီး အစွမ်းမဲ့နေပုံရသည်။ သို့သော် ဝေ့ချင်းရှောင်းက ၎င်းကို ထုတ်ပြောခဲ့ပြီး သူမ တကယ်လည်း ဆိုလိုရင်း ရှိခဲ့သည်။

ရွှယ်အန်းက တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောသည်။

"မင်း သိလား... အကယ်၍ တခြားသူ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ငါ့ကို ဒီလို စကားပြောရဲရင် အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ"

ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ အသက်ရှူသံက ချက်ချင်း ပိုမို လေးလံလာခဲ့သော်လည်း သူမက ရွှယ်အန်းကို မဆုတ်မနစ် ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမယ့် မင်းကတော့ မတူဘူး... မင်းက ချွင်းချက်ပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရဦးမယ်လေ"

ရွှယ်အန်းက သူ၏ လေသံထဲတွင် နောက်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အပြုံးက ချက်ချင်း အေးစက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် တစ်ခုကိုတော့ မှတ်ထား... မျက်နှာဆိုတာ တခြားသူက ပေးတာ၊ စောစောဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက ကုန်ဆုံးသွားမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်း လိမ္မာတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မိုက်မဲတဲ့ ကိစ္စတွေကို ရပ်လိုက်တော့... အထူးသဖြင့် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်တာမျိုးပေါ့၊ နားလည်လား"

ရွှယ်အန်း သတိပေးချက် စကားလုံး တိုင်းက ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ နှလုံးသားကို တူဖြင့် ထုနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမကို နောက်သို့ အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားစေခဲ့ကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်းက သူ၏ ကျောချမ်းဖွယ် အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ပြီး ကြင်နာတတ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးလိုက်ရာ လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းက ထိတွေ့၍ ရလုနီးပါး ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များမှာ စိတ်ကူးယဉ် အာရုံတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ ပြင်ပလူများ၏ စူးစမ်းသော အကြည့်များမှ သူတို့ကို သီးခြား ကင်းကွာစေခဲ့သော နတ်ဘုရား အာရုံခံ အတားအဆီးကို သူ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ စကားပြောဆိုသံများက ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လေထုထဲတွင် ထပ်မံ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင် ဧည့်ခံပွဲ ခန်းမဆောင်ထဲရှိ မည်သူကမျှ ရွှယ်အန်းနှင့် ဝေ့မောင်နှမတို့ကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုများကို တစ်ခွန်းတည်းပင် မကြားခဲ့ကြချေ။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များကိုပင် မမြင်တွေ့ခဲ့ကြရဘဲ အတားအဆီးကြောင့် သူတို့မှာ နှင်းခဲနေသော မှန်နောက်ကွယ်က ပုံရိပ်များအလား ဝေဝါးနေခဲ့ကြသည်။

ကြည့်ရှုနေသူများက ၎င်းမှာ ပြင်ပ စောင့်ကြည့်မှုများကို ပိတ်ဆို့ရန် တီထွင်ထားသော နတ်ဘုရား အာရုံခံ အတားအဆီး တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပင်ကိုယ်အသိအရ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဤပေါ်ပေါက်လာမှုက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော လူများ၏ စိတ်ထဲ၌ အစီအစဉ်သစ်များကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

ယခု အတားအဆီး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး ရွှယ်အန်းကလည်း သတိမပြုမိပုံရသောကြောင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထွက်ပြေးကြလျှင်ကော။ ဤအတွေးကို ရင်ထဲ၌ ကိုင်စွဲလျက် တံခါးအနားတွင် ရှိနေသော အချို့လူများက ထွက်ပြေးရန်အတွက် နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် ရွေ့လျားလိုက်ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် ဖြည်းညင်းနေခဲ့ပြီး သူတို့၏ လည်ပင်းတွင် ချိန်ရွယ်ထားသော ဓားအလင်းတန်းကို မရန်စမိစေရန် ဂရုစိုက်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက်တွင်တော့ ဓားအလင်းတန်းမှာ လုံးဝ ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မပြသကြောင်း သူတို့ သတိပြုမိသွားကြသည်။

အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားကြသဖြင့် ဤလူများက သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို မြှင့်တင်လိုက်ကြပြီး ဧည့်ခံပွဲ ခန်းမဆောင်၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးကြတော့သည်။

နီးကပ်လာပြီ၊ ပိုပြီး နီးကပ်လာပြီ...

အဆုံးတော့ တံခါးဝက သူတို့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိလာသည်။ ဤအိပ်မက်ဆိုးကြီးမှ လွတ်မြောက်ရန် အသင့်ဖြစ်လျက် သူတို့၏ ခြေထောက်များ တံခါးခုံကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ချိန်မှာပင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော ဓားအလင်းတန်းက ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပစ်လွှတ်သွားခဲ့သည်။

စွပ်... စွပ်... စွပ်

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထွက်ပြေးသူများ၏ လည်ချောင်းများမှာ အပေါက်ကြီးဖြစ်အောင် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့က ဟောင်းလောင်းဖြစ်သွားသော ဒဏ်ရာများကို ဆုပ်ကိုင်လျက် မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကြတော့သည်။

ပြီးတော့ ဤတိုက်ခိုက်မှုက သူတို့၏ လူသားမျိုးနွယ်စု ခန္ဓာကိုယ်များကိုသာ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု ဝိညာဉ်များကိုပါ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းချိန်တွင် လုံးလုံးလျားလျား သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီးဖြစ်ကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ပြန့်ကျဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက ခန်းမဆောင်ထဲရှိ အခြားလူများကို တုန်ယင်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့၏ စမ်းသပ်နေသော ခြေလှမ်းများမှာ ပြင်းထန်လှသော အကြောက်တရားများကြောင့် နောက်သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

သို့သော် လော့ကောင်းယန် ကဲ့သို့သော မိသားစု ခေါင်းဆောင်များမှာမူ ဤကဲ့သို့သော အရှုံးမျိုးကို လွယ်လွယ်နှင့် လက်ခံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီးနောက် လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် တိတ်ဆိတ်စွာ လျှို့ဝှက် ကြံစည်ကြသည်။

သို့သော် ကြိုးစားမှုအချို့ ပြီးနောက်တွင်တော့ သူတို့ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားခဲ့ရသည်။ ဓားအလင်းတန်းမှာ လုံးဝ တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ မနှောင့်ယှက်ပါက ၎င်းက သူတို့၏ လည်ပောင်းများတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို အနည်းငယ်လေးတောင် ရန်စမိပါက ၎င်းက သူတို့ကို တွန့်ဆုတ်မှု မရှိဘဲ ချက်ချင်း သုတ်သင်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ဤခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက် ယန္တရားကြောင့် လော့ကောင်းယန်နှင့် အခြားသော အထက်တန်းစားများပင် လုံးဝ အရှုံးပေးသွားခဲ့ရသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကြားတွင် လော့ချီဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ခန့်မှန်းရခက်စွာဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေခဲ့ပြီး အတွေးထဲ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မျောနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှယ်အန်းက နတ်ဘုရား အာရုံခံ အတားအဆီးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ရွှယ်အန်းနှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ ဖုံးကွယ်ခံထားရခြင်း မရှိတော့ဘဲ သူတို့၏ ပုံရိပ်များက တစ်ဖန် ပြန်လည် ရှင်းလင်းလာခဲ့ရာ ဆူညံနေသော ခန်းမဆောင်ကြီးကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။ လူတိုင်းက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးဆီသို့ ရှုပ်ထွေးလှသော အကြည့်များကို ပို့လွှတ်ကြတော့သည်။

--

All Chapters