အခန်း ၇၀၁

အခန်း ၇၀၁ - ကြည်လင်ပြတ်သားသော စိတ်အစဉ် (၂)

ဧကရာဇ် လိုင်ချန် သည် ရှေ့သို့ပျံသန်းလာပြီး ကုယန်ထံသို့ ရိုသေစွာ တင်ပြသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကုယန်သည် ဘေးနားရှိ ကုချင်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကုချင်းဖန်က "နတ်ဆိုးနယ်မြေက အလွန်ကျယ်ဝန်းတယ်။ နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အစီအမံတွေ ရှိနေနိုင်သေးတယ်။ ဒီနေရာက နတ်ဆိုးတွေကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပြီးပြီလို့ ပြောဖို့ ခက်ပေမဲ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ အခြေခံအဆောက်အအုံက မဆိုးဘူး။ သိုင်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ အမြစ်ကို ချဲ့ထွင်ဖို့ လူတွေကို ဒီနေရာကို ပြောင်းရွှေ့ပေးသင့်တယ်။ ဒီလူတွေကပဲ နတ်ဆိုးတွေကို ရှာဖွေပြီး ထပ်မံမပေါ်ပေါက်လာအောင် စောင့်ကြည့်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု အကြံပေးသည်။

"အဖေ ပြောတာ အမှန်ပါပဲ" ကုယန်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ကုချင်းဖန်၏ အကြံပြုချက်မှာ သူ့စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ ယခုအခါ ပြဿနာမဟုတ်တော့သော်လည်း ပုန်းကွယ်နေသည့် အန္တရာယ်များ ရှိနေသေးသည်။ သိုင်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ချဲ့ထွင်ရန်အတွက် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာတစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်တော့ပေ။

ထို့နောက် ကုချင်းဖန်သည် နတ်ဆိုးဘိုးဘေး၏ အလောင်းကို လက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ စွမ်းအားများဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် အလောင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် 'အနှစ်သာရသွေး' တစ်အုပ်စုသာ ကျန်ရစ်သည်။ ကုချင်းဖန်သည် သူ၏သွေးစက်တစ်စက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထိုသွေးစက်များ ကျရောက်သွားသည်နှင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ တောင်တန်းများနှင့် မြေပြင်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်။ ကုချင်းဖန်သည် ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် အနီးနားရှိ ကြယ်တာရာများမှ စွမ်းအားကို ဆွဲယူကာ ယခင်က သွေးရောင်လွှမ်းနေသော နေလုံးကို အသစ်တစ်ဖန် ပြုပြင်ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

ကုယန်နှင့် သိုင်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ မှူးမတ်တို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း၊ နေနှင့်လကို ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်ခြင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ပြုလုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ပြောင်းလဲသွားပြီ။ နာမည်ကို 'နတ်ဆိုးနယ်မြေ' လို့ ဆက်ခေါ်ဖို့ မသင့်တော့ဘူး။ 'နတ်ဘုရားနေမင်းနယ်မြေ' လို့ ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုကြတာ ပိုကောင်းမယ်"

"နတ်ဘုရားနေမင်းနယ်မြေ... အဖေ အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ" ကုယန်က ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောသည်။ ကုချင်းဖန်သည် ဤနယ်မြေကို ကုယန်၏ အောင်မြင်မှုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုသည့် သဘောဖြစ်သည်။

"ကိစ္စတွေ ပြီးပြီဆိုတော့ ကျန်တာကို မင်းဆက်လုပ်လိုက်ပါ။ နတ်ဆိုးတွေ ချုပ်ငြိမ်းသွားပြီမို့ သိုင်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတို့လည်း အနားယူသင့်ပြီ" ကုချင်းဖန်သည် စကားပြောပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နတ်ဆိုးဘိုးဘေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များကို ရှင်းလင်းခြင်း - ကုချင်းဖန်သည် လုပ်ဆောင်စရာရှိသည်များကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် 'သွေးဓား' ကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားရာ ဆယ်နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဆယ်နှစ်အတွင်း သိုင်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတပ်ဖွဲ့သည် စကြဝဠာအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးအကြွင်းအကျန်များကို အမြစ်ဖြတ် ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ အကျိုးကျေးဇူးများကြောင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ ပြန်လည်မထူထောင်နိုင်တော့ပေ။

ကုချင်းဖန်မှာမူ ဤဆယ်နှစ်အတွင်း 'သွေးဓား' ကို ပြုပြင်ခြင်းဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့သည်။ ဤဓားမှာ သာမန်ရတနာ မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပင် ပြုပြင်ရခက်ခဲသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကုချင်းဖန်သည် ဓားထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းမှတ်ဉာဏ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ 'မသေမျိုးမြို့တော်' ပျက်စီးခြင်း၊ လူသားများ သတ်ဖြတ်ခံရခြင်း၊ ဓားရှင်သည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း အသက်ပေးသွားရသည့် မြင်ကွင်းများဖြစ်သည်။

သူ၏ ဓားမှာ 'နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား' ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ်ကာလတွင် 'နတ်ဘုရားရတနာ' ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဒါကို 'မသေမျိုးနယ်မြေ' လို့ ခေါ်တာလား"

သွေးနီရောင် နေဝင်ချိန်အောက်တွင် ပျက်စီးနေသော မြို့တော်၊ သွေးချောင်းစီးနေသော စစ်မြေပြင်တို့ကို ကြည့်ရင်း ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးနက်သော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"မသေမျိုးနယ်မြေ..." ကုချင်းဖန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

အခြားဧကရာဇ်များကဲ့သို့ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ အသက်ရှင်ရန် အချိန်ကို ရပ်တန့်ထားမည့်အစား မသေမျိုးနယ်မြေသို့သာ သွားရောက်တော့မည်။ ကုချင်းဖန် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာ ယခုအခါ ပိုမိုကြည်လင်ပြတ်သားလာသည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော စိတ်အစဉ်မျိုးဖြင့် ကုချင်းဖန်မှာ ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလာသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည့် 'လှည့်စားခြင်း နတ်ဘုရားအလံ' ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။