အခန်း ၇၀၄

အခန်း ၇၀၄ - ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား

"ဗြုန်း"

ခဏအကြာတွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား သည် ရုတ်တရက် ကမ္ဘာမြေကိုတုန်လှုပ်စေမည့် ဓားအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပြိဿရာသီခွင် ထိတိုင်အောင် တန်းတန်းမတ်မတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ကိုးထပ် တုန်ခါသွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည်လည်း ကြွယ်ဝလှသော သွေးနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဖြစ်စဉ်။

သဘာဝကျစွာပင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေသည်။

သို့သော် မကြာမီပင် ဤဖြစ်စဉ်သည် အရိပ်အယောင်မျှမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိတ်တဆိတ် လိုက်လံစုံစမ်းကြသော်လည်း မည်သူမျှ ၎င်း၏အရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

သိုင်းနတ်ဘုရားဖြစ်သူ ကုယန် သာလျှင် ကုမိသားစု ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသော ဓားအရှိန်အဝါသည် ထိုနေရာမှ လာကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဒီဓားအရှိန်အဝါက... အဖေရဲ့ကျင့်စဉ်အဆင့် ထပ်ပြီး တိုးတက်သွားတာလား"

ကုယန် ၏ အမူအရာမှာ တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်နယ်ပယ် သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဓားအရှိန်အဝါမျိုးမှာ သူ မည်သို့မျှ မခံနိုင်သောအရာ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုသို့သော အပြောင်းအလဲသည် ကုယန် ကို စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူသည် ယခုအခါ ဧကရာဇ်နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ သူ၏စွမ်းရည်မှာ မငြိမ်မသက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ မငြိမ်မသက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လှည့်ကြည့်ရာတွင် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် အချို့ကိုပင် ထည့်တွက်ပါက၊ ဤအဆင့်သို့ တကယ်တမ်း ခြေချနိုင်သော ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

သို့သော် ကုချင်းဖန် ၏ နည်းလမ်းများကို တွေးတောမိလိုက်သောအခါ ကုယန် သည် မကြာမီပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏အဖေ၏ စွမ်းအားနှင့် ယှဉ်လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော အရာများ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ဧကရာဇ်နယ်ပယ် သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန် အကြောင်းကို ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ပြီးခဲ့သော နတ်ဆိုးဘိုးဘေး နှင့်ပင်၊ ကုယန် သည် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မည်မျှကြီးမားသော ကွာဟချက်ရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပြီးဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးဘိုးဘေး နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင်၊ နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့သော ကုချင်းဖန် ဆိုလျှင်တော့ ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ထို့နောက် ကုယန် သည် သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

မငြိမ်မသက်မှု ပေါင်းစည်းခြင်း။

သိုင်းနတ်ဘုရား သည် ငြင်းဆို၍မရသော အရှင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေတွင်၊ ကုယန် အနေဖြင့် နိုင်ငံရေးကိစ္စများကို ဆက်လက်အာရုံစိုက်နေရန် မလိုတော့ဘဲ၊ ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ကို တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် နောက်ထပ် တိုးတက်မှုများကို ရှာဖွေရန် တံခါးပိတ်ကျင့်ခြင်းကိုသာ လုပ်ဆောင်တော့သည်။

ဧကရာဇ် ဆိုသည်မှာ အရေးပါသောဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်သို့ တစ်ခါခြေချမိပြီဆိုလျှင် မငြိမ်မသက်မှု ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ် များ၏ စွမ်းအားမှာလည်း ကွဲပြားကြသည်။

တိတိကျကျပြောရလျှင် ကုယန် သည် ယခုအခါ ဧကရာဇ်နယ်ပယ် သို့ အစပျိုးဝင်ရောက်လာရုံသာ ရှိသေးပြီး၊ ဤနယ်ပယ်၏ အဆုံးသတ်သို့ တကယ်တမ်း ရောက်ရှိရန်အတွက် လမ်းခရီးမှာ အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ကုယန် သည် အရေးမပါသော ကိစ္စများဖြင့် အချိန်ဖြုန်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအတွက် သူသည် ကုရှန့်ရှင်း ကို အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး နိုင်ငံရေးကိစ္စအချို့ကို တာဝန်ယူစေခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသားက နိုင်ငံကို စောင့်ကြည့်ခြင်းသည် ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှိခဲ့သောအရာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။

ပို၍ပင်၊ ကုယန် မှာ သေဆုံးသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ တံခါးပိတ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ကုရှန့်ရှင်း ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် မလုံလောက်သေးလျှင်ပင်၊ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးသွားမည့် ကိစ္စမျိုး ပေါ်ပေါက်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ခဏအကြာတွင် ခန်းမကြီးသည် တည်ငြိမ်သွားပြန်သည်။

ကုမိသားစု အတွင်း၌ ကုချင်းဖန် သည် သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အတိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဤ ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ရတနာ သည် ယခုအခါ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီး၊ ၎င်းထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါမှာပင် ယခင်က ‌ကောင်းကင်ပေတံ ထက် မနိမ့်ကျပေ။

သို့သော် ဒုတိယအဆင့် ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ‌ကောင်းကင်ပေတံ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား မှာ အတော်လေး အားနည်းနေသည်။

ဒါပေမဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား ကလည်း ထူးခြားလွန်းပါတယ်။

"ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ တစ်ခုနဲ့ ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုကို လဲလှယ်လိုက်တာ၊ ဒီလိုလဲလှယ်တာက ရှုံးတာမဟုတ်ပေမဲ့၊ ‌ကောင်းကင်ပေတံ ကို လက်ထဲမှာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသားဖြစ်လို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား က ငါ့အတွက် အသုံးဝင်မှု နည်းတယ်"

ကုချင်းဖန် သည် တွေးတောလိုက်သည်။

အထွတ်အထိပ် ရတနာ ဆိုသည်မှာ ကောင်းသော်လည်း အလွန်အကျွံ များပြားနေလျှင် အသုံးမဝင်ပေ။

ကုချင်းဖန် အတွက်ဆိုလျှင် သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ဒုတိယအဆင့် ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ရတနာ သည်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား သည် သူ၏စွမ်းအားကို ပိုမိုတိုးတက်စေမည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

ဤအကြောင်းကို တွေးတောမိပြီးနောက် ကုချင်းဖန် သည် သူ၏လက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ နောက်တစ်ခဏတွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား သည် ဉာဏ်အလင်းရောင်ခန်းမအပေါ်ရှိ ဓားစင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ဒီဧကရာဇ်အစား ကုမိသားစု နဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရား ကို ကာကွယ်ပေးရမယ်"

ကုချင်းဖန် သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ခတ်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုချင်းဖန် သည် ဤကိစ္စကို ထပ်မံ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ် ထပ်မံ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤနှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်အတွင်း ကုချင်းဖန် သည် သူ၏အချိန်အများစုကို ကုမိသားစု နှင့်အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ ရံဖန်ရံခါတွင် မငြိမ်မသက်မှု ထဲသို့ စွန့်စားသွားလေ့ရှိသည်။ ရှေးဟောင်းသီးခြားနယ်မြေ တွင် မနေရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ယခုသူ၏အဆင့်တွင် ရှေးဟောင်းသီးခြားနယ်မြေ ကို တစ်ချက်တွေးလိုက်ရုံနှင့် အလုံးစုံ လွှမ်းခြုံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှေးဟောင်းသီးခြားနယ်မြေ တွင် နေထိုင်ခြင်းမှာ ထူးခြားသောအဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် မငြိမ်မသက်မှု အတွင်းတွင် ကုချင်းဖန် ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော အရာအချို့ ရှိနေသည်။

ကျယ်ပြောလှသော မငြိမ်မသက်မှု ။

ကုချင်းဖန် သည် တားမြစ်နယ်မြေ အများအပြားသို့ စွန့်စားသွားရောက်ခဲ့သည်။

ဤတားမြစ်နယ်မြေ အများစုမှာ အလွန်ရှေးကျပြီး၊ ရှေးခေတ်ကာလထက်ပင် အလွန်ဝေးကွာသော ခေတ်ကာလများအထိ ပြန်လည်ခြေရာခံနိုင်သည်။

ဤနေရာများတွင် ကုချင်းဖန် သည် ရှေးဟောင်းသက်ရှိအချို့ ချန်ရစ်ခဲ့သော အရိပ်အယောင်များကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဤနေ့တွင် ကြယ်တာယာများ ကင်းမဲ့နေသော ဝေးလံခေါင်သီသည့် စကြာဝဌာတစ်ခုအတွင်း၊ အလုံးစုံ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပုံရပြီး၊ ဗလာနယ်ထဲတွင် ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကုချင်းဖန် ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်၊ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ ဤစကြာဝဌာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဧရာမ ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုက သူ၏ အကြည့်ကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ဤရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခု၏ အရွယ်အစားနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပြီး၊ ရှေးဟောင်းကြယ်များမှာပင် ၎င်း၏ရှေ့တွင် အလွန်သေးငယ်နေသည်။

၎င်း၏အောက်တွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုစည်းချက် များသည် နက်ဗျူလာ (ညအခါ ကောင်းကင်တွင် အလင်းရောင်ပျပျ မြင်ရသော အာကာသမှ ကြယ်စု) အဖြစ် ပုံသွင်းထားပြီး၊ ရင်ဘတ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးထွက်သံယို အပေါက်ကြီးတစ်ခုနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့ အခြားအမာရွတ်များစွာ ရှိနေသည်။

သေချာကြည့်လျှင် ဤဒဏ်ရာများမှ သွေးများ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အစက်တိုင်းတွင် အဆုံးမရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။

"ဒါက ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါးပဲ"

ကုချင်းဖန် သည် သူ၏ရှေ့မှ အလောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါက သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား။

ဤသည်မှာ မငြိမ်မသက် တားမြစ်နယ်မြေ များတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် အချို့သော ရှေးဟောင်းတားမြစ်ဇုန် များမှ သူရရှိခဲ့သော အချက်အလက်များ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာ၊ ရှေးခေတ်ကာလတွင် ဤမငြိမ်မသက်မှု သည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အလွန်တိုးတက်ထွန်းကားခဲ့ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော မွေးရာပါသက်ရှိ များ အဆက်မပြတ် ပေါ်ပေါက်လာကာ၊ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း အလွန်ပင် များပြားလှပါသည်။