အခန်း ၇၁၂

အခန်း ၇၁၂ - စတုတ္ထမြောက် မဟာဧကရာဇ်

"ဗုန်း’

တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်ကိုးခုမြောက် အလွှာရှိ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်သည် ညည်းညူသံ ပြုလိုက်သော်လည်း ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားသည်။ တိုက်ခိုက်လိုက်သူမှာ အဝတ်အစားကောင်းများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချစ်စရာကောင်းကာ နူးညံ့သည့် ရုပ်ရည်ရှိသော ကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"မဆိုးဘူး"

ကုရှို သည် သူ၏ စတုတ္ထမြောက် ညီငယ်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။

အသက် ငါးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်။

တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကိုးခုမြောက် အလွှာရှိ သားရဲကြီးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း။

သူ အသက်ငါးနှစ်တုန်းကကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူသည် ငတုံးလိုလို ကစားနေဆဲဖြစ်ကာ ယှဉ်စရာပင် မရှိပေ။

သို့သော် ၎င်းမှာ မတတ်နိုင်သော အရာပင်။

ကုရှန်းလင်း သည် မွေးရာပါ သူတော်စင် ဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ကုချင်းဖန် သာ မွေးဖွားချိန်တွင် တံဆိပ်မခတ်နှိပ်ခဲ့လျှင် သူသည် သူတော်စင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ဆင့်ခေါ်ပြီးနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် ဤနှစ်များအတွင်း ကုရှန်းလင်းသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို တိုးမြှင့်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရား ကျွမ်းကျင်မှု အမျိုးမျိုးမှာမူ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုမျှ မြင့်မားသော အရည်အချင်းမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှသည်။

"တတိယအစ်ကို၊ ကျွန်တော် အစ်ကိုနဲ့ ယှဉ်တိုက်ကြည့်ချင်တယ်"

ကုရှန်းလင်း သည် ကုရှို ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာလေးမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကုရှို သည် ရယ်မောကာ ခေါင်းခါလိုက်သည် - "ငါနဲ့ တိုက်ဖို့လား၊ မင်းမှာ လိုအပ်ချက် နည်းနည်းတော့ ရှိသေးတယ်။ မင်း သူတော်စင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှပဲ"

"ဟွန်း၊ သူတော်စင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး... အဖေသာ တံဆိပ်မခတ်နှိပ်ရင် ကျွန်တော် ကြာကြာကတည်းက ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကုရှန်းလင်း သည် မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာလေးတွင် မကျေနပ်မှုအချို့ ပေါ်လာသည်။

ကုချင်းဖန် ၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖောက်ထွက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဤနှစ်များတစ်လျှောက် ကုရှန်းလင်းသည် တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကိုးခုမြောက် အလွှာတွင်သာ ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး ရှေ့ဆက်တိုး၍ မရခဲ့ပေ။

ကုရှို က ပြောသည် - "သူတော်စင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ဆိုတာ သာမန် ဖြစ်ရပ်မျိုး မဟုတ်ဘူး။ အဖေက မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို တံဆိပ်ခတ်ထားတာဟာ မင်းကို တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်ထဲမှာ ပိုပြီး တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်စေဖို့ပဲ။

မဟုတ်ရင် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ချိန်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် အဖေတောင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်အရတော့ အဖေက မင်းအပေါ် တံဆိပ်ခတ်ထားတာကို မကြာခင် ရုပ်သိမ်းပေးတော့မယ် ထင်တယ်။"

"တကယ်လား"

"ဟုတ်တာပေါ့"

ကုရှို ခေါင်းညိတ်သည်။

"မင်းရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားက တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်ကိုးခုမြောက် အလွှာက လူတွေနဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အချို့ထက်တောင် သာလွန်နေတာမို့ သူတော်စင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး မဖြတ်ကျော်ခင် ပိုပြီး တည်ငြိမ်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပါဘူး"

ဤစကားမှာ ကုရှို အမှန်တကယ် လိမ်ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။

ကုရှန်းလင်း ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားသည် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအများအပြားကို အမှန်တကယ်ပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အများစုအတွက် ယခုရှိနေသော တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်ကိုးခုမြောက် အလွှာရှိ သားရဲကြီးမှာ အခက်အခဲ ရှိနိုင်သော်လည်း သူကမူ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားကို ပြသရန် လုံလောက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကုရှန်းလင်း ၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းမြောက်မှုတို့ဖြင့် တောက်ပလာပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"တတိယအစ်ကို၊ မငြိမ်မသက်နယ်မြေ ဟာ အလွန်ကျယ်ပြောပြီး ဒီရှေးဟောင်းသီးခြားနယ်မြေ က ပျင်းစရာကောင်းတယ်လို့ အမြဲ ကြားနေရတယ်။ အစ်ကို၊ ကျွန်တော့်ကို မငြိမ်မသက်နယ်မြေ ထဲ လည်ပတ်ဖို့ ခေါ်သွားပါလား"

"မငြိမ်မသက်နယ်မြေ လား..."

ကုရှို အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မငြိမ်မသက်နယ်မြေက အန္တရာယ်များတယ်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုပျက်စီးသွားပေမဲ့ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတော့ ရှောင်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။

တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် အဖေရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ငါ မခံနိုင်ဘူး။"

ဒါက နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ပေ။

ကုရှန်းလင်း သည် ယခုအခါ ကုမိသားစု၏ ရတနာ ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက ကုရှို သည် မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ။

ထိုအချိန်တွင် အပြစ်ပေးခံရခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ကုရှို ၏ ခိုင်မာသော သဘောထားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကုရှန်းလင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသော်လည်း မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤတတိယအစ်ကိုမှာ မိသားစုက သူ့ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားခြင်းဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင် မငြိမ်မသက်နယ်မြေထဲ ဝင်ချင်လျှင်ပင် ကုရှို က ခွင့်မပြုပါက သူ တစ်ယောက်တည်း သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီကလေးက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အေးအေးဆေးဆေး မနေနိုင်ပါလား"

ကုမိသားစု အတွင်း၌ ကုချင်းဖန် သည် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ပြုံးရယ်နေသည်။ ဤအငယ်ဆုံးသားအပေါ် စိတ်ပျက်ရသလို ခံစားရသည်။

သို့သော် ကုရှို ပြောသည့်အတိုင်းပင် သူသည် မကြာခင်ပင် ကုရှန်းလင်း အပေါ် တံဆိပ်ခတ်ထားခြင်းကို ရုပ်သိမ်းပေးတော့မည်ဖြစ်ရာ သူသည် သူတော်စင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တော့မည်။

"အသက်ငါးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအများအပြားကို နှိမ်နင်းနိုင်တာ၊ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ က တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ"

အခြားသူများ၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ နှင့် မတူဘဲ ကုရှန်းလင်း ၏ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ မှာ မွေးဖွားချိန်ကတည်းက ပြီးပြည့်စုံမှု ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ ပြီးပြည့်စုံမှု ဖြင့် မွေးဖွားလာခြင်း။

ထိုကဲ့သို့သော အရာ။

ရှေးခေတ်ကာလကတည်းက ယနေ့အထိ၊ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးပေ။

ဤသည်မှာလည်း ကုရှန်းလင်း ၏ စွမ်းအားမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသနည်းဟူသော အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကုရှန်းလင်း သည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်သေး၍သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ ပြီးပြည့်စုံမှု ဖြင့် သူသည် သူတော်စင် တစ်ပါးကိုပင် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်။

ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း ကုချင်းဖန် သည် ကုရှန်းလင်း၏ ကျင့်စဉ်ကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ကာ ကုမိသားစု ၏ အမွေအနှစ်များကို သူ့အား သင်ကြားပေးခဲ့ပြီးနောက် ရှေးဟောင်းရှမိသားစု သို့ ပို့ဆောင်ကာ ရှထျန်းဂျွင်း ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကုရှို ကို ကုရှန်းလင်း အား ကာကွယ်ပေးရန်နှင့် ရှေးဟောင်းသီးခြားနယ်မြေ တွင် လေ့ကျင့်မှုအချို့ ပြုလုပ်စေရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်အထိ ကုရှန်းလင်း သည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ ၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် မကျွမ်းကျင်သေးသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ၎င်းနှင့် အကျွမ်းတဝင် ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ သူတော်စင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာ မရှိနိုင်တော့ပေ။

ဤစတုတ္ထမြောက်သားနှင့် ပတ်သက်၍ ကုချင်းဖန် တွင် မရေမရာ ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရှိသည်။

၎င်းမှာကံကြမ္မာ၏ ကလေးဖြစ်သည်။

"ခေတ်တိုင်းမှာ ကောင်းကင်တာအို ၏ ကံကြမ္မာကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ခေတ်တစ်ခုကို ဦးဆောင်မည့် ကံကြမ္မာ၏ ကလေးဟု ခေါ်ဆိုသည့်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု ပြောကြတယ်။"

ကုချင်းဖန် သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကံကြမ္မာ၏ ကလေးနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းများကို ပြန်ပြောင်း အမှတ်ရမိသည်။

ခေတ်တိုင်း၏ ကံကြမ္မာ၏ ကလေးသည် ကွဲပြားကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရှေးခေတ်ကာလက ထိုက်ရိ နတ်ဘုရား သည် ကံကြမ္မာ၏ ကလေးဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ဤခေတ်တွင် ကုချင်းဖန် သည် ကုယန် ကို ကံကြမ္မာ၏ ကလေး ဟု မူလက ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု မြင်တွေ့ရသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကုရှန်းလင်း သည်သာ စစ်မှန်သော ကံကြမ္မာ၏ ကလေးဖြစ်နိုင်သည်။

သူကိုယ်တိုင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ကုချင်းဖန် သည် သူကိုယ်တိုင်မှာ ကံကြမ္မာ၏ ကလေး အမျိုးအစားထဲတွင် မပါဝင်ဟု တွေးထင်သည်။

မည်သို့ဆိုစေ သူ၏ အရည်အချင်းမှာ မူလက မမြင့်မားခဲ့ဘဲ ယခုကဲ့သို့ အဆင့်ရောက်ရှိခြင်းမှာ ဤ မငြိမ်မသက်စကြဝဠာ ထဲတွင် မရှိသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည့် အချက်အလက်ပြဇယား ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကုချင်းဖန် သည် သူ့ကိုယ်သူ သဘာဝအတိုင်း ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ ကလေးမဟုတ်ပါက ကုရှန်းလင်း သာ ဖြစ်နိုင်ပေတော့မည်။

"မငြိမ်မသက်နယ်မြေ က အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ ပိုမို အစွမ်းထက်တဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ ကလေး တစ်ယောက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်၊ အခုမြင်ရတာကတော့ ကုရှန်းလင်းသည် အဲဒီလိုလူဖြစ်နိုင်တယ်"