အခန်း ၇၁၆

အခန်း ၇၁၆ - အဆင့်မြှင့်တင်မှု အမှတ်များ ဂဏန်းကိုးလုံးကျော်လွန်ခြင်း

မဟာဧကရာဇ် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး သည် ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မငြိမ်မသက်မှု နယ်ပယ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။

မည်မျှသော စကြာဝဌာများ ထိခိုက်သွားသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ကပ်ဘေးအောက်တွင်၊ လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်သည် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုက ဗလာနယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ကျရောက်လာသော ကပ်ဘေးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

အခြားသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများအတွက် ဧကရာဇ်ကပ်ဘေးမှာ အသက်သေဆုံးနိုင်သည့် အခက်အခဲကြီး ဖြစ်သော်လည်း ယခု ကုရှန်းလင်း အတွက်မူ အခက်အခဲ မရှိသလောက်ပင်။

နောက်ဆုံး ကပ်ဘေးလက်ကျန် ကျရောက်လာသည့်အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် မငြိမ်မသက်နယ်မြေ ထဲသို့ ဖြန့်ကျက်သွားသည်။

ဧကရာဇ်နယ်ပယ် မဟုတ်သော သတ္တဝါအားလုံးသည် ဤအရှိန်အဝါကို ခံစားရသည့်အခါ ကုရှန်းလင်း ရှိရာသို့ မနေနိုင်ဘဲ ဦးညွှတ်ရိုသေကြရသည်။

"မဟာဧကရာဇ် ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ဧကရာဇ်နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ

သတ္တဝါအားလုံး ဂုဏ်ပြုကြ၏။

"သားတော် အဖေကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ကုမိသားစု အတွင်း၌ ကုရှန်းလင်း သည် တည်ငြိမ်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး ကုချင်းဖန် ကို ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်သည်။

ကုချင်းဖန် ခေါင်းညိတ်သည်။

"မဆိုးဘူး၊ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်အတွင်း ဧကရာဇ်ဖြစ်လာတာ။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုတော်ပြီးရင် မင်းဟာ ကုမိသားစုထဲမှာ တာအိုကို အမြန်ဆုံး အောင်မြင်သူပဲ"

နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာပြီးပြည့်စုံမှု နှင့် မွေးဖွားလာခြင်း၏ တန်ဖိုးကို ဤအခိုက်အတန့်တွင်မှ ကုချင်းဖန် နားလည်လာသည်။

ကုယန် သည် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ မကြာခဲ့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော တာအိုအောင်မြင်မှုကို အခြားသူများက တုပရန်မှာ ခက်ခဲသည်။

နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာက သူ့ကို မကူညီခဲ့လျှင် ကုယန်၏ အရည်အချင်းနှင့်ဆိုပါက နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်မျှ အချိန်မယူဘဲ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကုရွှမ် နှင့် ကုရှို တို့ပင် နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ ရှိသော်လည်း နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်ကျော်သည်အထိ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရပ်တန့်နေပြီး ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ကြပေ။

၎င်းမှာ ပါရမီနည်း၍ မဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ကုရှန်းလင်းသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်အတွင်း မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာခြင်းမှာ သူသည် မည်မျှ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင် ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုရှန်းလင်းသည် ကုချင်းဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည် - "အဖေက မဟာဧကရာဇ်ဖြစ်ဖို့ နှစ်ပေါင်းရာဂဏန်းပဲ ကြာတယ်လို့ ကြားမိတယ်။ အဲဒီနောက် နတ်ဆိုးဘိုးဘေးကို နှိမ်နင်းပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ လူ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ နံပါတ် (၁) မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

သားတော် မထိုက်တန်ပေမယ့် အဖေနဲ့ သားတော်ကြားမှာ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ကွာခြားသလဲဆိုတာ သိချင်မိပါတယ်"

"မင်း အဖေကို တိုက်ခိုက်ချင်တာလား"

ကုချင်းဖန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားသည်။

ဒီကလေး။

ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း မောက်မာလာပုံရသည်။

ကုရှန်းလင်း ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်သည် - "အဖေ၊ ခွင့်ပြုပေးပါ"

သူ့အမူအရာက ရိုသေသော်လည်း စကားလုံးများက ခိုင်မာနေသည်။

ခဏတာ ကြည့်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန် ခေါင်းညိတ်သည် - "မင်း ပြောတဲ့အတိုင်း အဖေ ခွင့်ပြုပေးမယ်"

ထိုစကားနှင့်အတူ ကုချင်းဖန်သည် ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ကုမိသားစုမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကုရှန်းလင်းလည်း ချက်ချင်းပင် လိုက်ပါသွားသည်။

မငြိမ်မသက်နယ်မြေ ထဲရှိ စွန့်ပစ်ထားသော စကြာဝဌာတစ်ခုတွင် ကုချင်းဖန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်လျက် ရပ်နေပြီး နောက်ကျကျရောက်လာသော ကုရှန်းလင်းကို စောင့်ဆိုင်းရင်း နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

"စတင်ပါ၊ မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာပြီးနောက် မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ထိ ရှိသလဲဆိုတာ အဖေကို ပြသပါ"

"သားတော် ခွင့်လွှတ်ပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကုရှန်းလင်းသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မချန်ထားတော့ပေ။ မိမိနှင့် အဖေကြား ကွာဟချက် ရှိနေမှန်း သူသိသောကြောင့် အဖေ အရင်စတိုက်ပါက အနိုင်ရရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကုချင်းဖန်၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ကုရှန်းလင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ချီ သွေးများမှာ အာကာသကို ဖောက်ခွဲနေသည့် မငြိမ်မသက်မှု နေလုံးကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီ သွေးများကြောင့် အာကာသမှာ ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ကျယ်ပြောလှသော စကြာဝဌာတစ်ခုလုံးကပင် ဤဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"ဗုန်း"

ကုရှန်းလင်း လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ အာကာသ ပြိုကျသွားပြီး ကောင်းကင်ကိုပင် ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်လောက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက မဟာဧကရာဇ်များစွာကိုပင် တုန်လှုပ်စေသည်။

"မဆိုးဘူး"

ကုချင်းဖန် ခေါင်းညိတ်သည်။

သူ့အမြင်အရ ကုရှန်းလင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ နောက်ကျအဆင့် မဟာဧကရာဇ်များ၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှနေသည်။

ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ခါစတွင်ပင် နောက်ကျအဆင့် ဧကရာဇ်များနှင့် ယှဉ်နိုင်ခြင်းမှာ အခြေခံ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

သို့သော် ကုချင်းဖန်သည် ရွေ့လျားခြင်း မရှိဘဲ လက်ကိုပိုက်လျက်ပင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကုရှန်းလင်း၏ လက်သီးချက်သည် သူ၏ သုံးပေအကွာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အလွန်အားကောင်းသော ဂန်းချီ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ နောက်ကျအဆင့် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ လက်သီးချက်က ဂန်းချီ ကို ထိမိသွားသည့်အခါ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဗုန်း"

ဂန်းချီ မှာ တောင်ကြီးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး ကုရှန်းလင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ တုန်ခါသွားကာ လက်သီးဆစ်များပင် ကွဲအက်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ကုရှန်းလင်း၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေသည်။

"တိုက်မယ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကုရှန်းလင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်ရှိ ချီ သွေးများက ပြင်းထန်သော ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှေးကျပြီး ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါတို့က မငြိမ်မသက်မှု နယ်ပယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဤပုံရိပ်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၏ အရှိန်အဝါကို ကုချင်းဖန် ခံစားမိသည်။

ထင်ရှားသည်။

ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ ပြီးပြည့်စုံမှုကြောင့် ကုရှန်းလင်းသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအား အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင် ကုရှန်းလင်းသည် နောက်ကျအဆင့် ဧကရာဇ်နှင့် တူညီပါက၊ ယခု နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်ပြီးနောက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ မဟာဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။

"ခွက်"

ထိုအဆင့် စွမ်းအားနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဂန်းချီ မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်ကာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားသည်။

ဂန်းချီ ပျက်စီးသွားချိန်တွင် ကုရှန်းလင်း၏ လက်သီးချက် ရောက်ရှိလာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကုချင်းဖန်သည် လက်ဖြင့် ခပ်ပေါ့ပေါ့လေး ပုတ်လိုက်ရာ ကုရှန်းလင်းသည် ကောင်းကင် ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘန်း"

ဤပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် ကုရှန်းလင်းမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် မတတ်နိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အာကာသထဲသို့ လွင့်စင်သွားကာ အမည်မသိ ရှေးဟောင်း ကြယ်တာရာများပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီးနောက်မှသာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ"

ကုချင်းဖန်သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ကုရှန်းလင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးစိစိဖြင့် မေးသည်။

သူ၏ စကားသည် ကုရှန်းလင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ကြာမြင့်စွာ ကုမိသားစု၏ ဧကရာဇ်သားသည် နောက်ဆုံးတွင် အလွန်နာကျင်သော မျက်နှာဖြင့် ရပ်နေသည်။

"အဖေရဲ့ စွမ်းအားက သားတော်ရဲ့ မျက်စိကို ဖွင့်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ၊ 'ကောင်းကင်ထက်မှာ ကောင်းကင် ရှိသေးတယ်၊ လူထက်မှာ လူ ရှိသေးတယ်' ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဒီနေ့မှ နားလည်သွားတယ်"

ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

စိတ်ပျက်မိလောက်အောင်ကို ကြီးမားလှသည်။