အခန်း ၁၃၈
Vol. 14 Ch. 138
အခန်း (၁၃၈) ဒီနှစ်က နှစ်ကောင်း တစ်နှစ်ပဲ... လယ်ယာခြံဝင်းမှာလည်း အောင်ပွဲခံနိုင်ပြီ
ရွှီယန်က ကားမောင်းပြီး စပါးလှန်းသည့် ကွင်းပြင်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ဤကွင်းပြင်သည် စပါးလှန်းရန် သီးသန့် သတ်မှတ်ထားသော နေရာဖြစ်၏။ လူအချို့က ဤနေရာတွင် စပါး စတင်လှန်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤရွာရှိ စပါးလှန်းသည့် ကွင်းပြင်ကို အကွက်များ ခွဲခြားထားပြီး အားလုံးက မိမိတို့ သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် စပါးများကို ဖြန့်ခင်းရုံသာ ဖြစ်၏။ ဤဘက်တွင် စပါးများကို ဖြန့်ခင်းသောအခါ ပါးပါးလေး မဟုတ်ဘဲ ဆယ်စင်တီမီတာခန့် အထူရှိကာ ပုံစံမှာ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ အနိမ့်အမြင့် ဖြစ်နေပေသည်။ ရွှေရောင် လှိုင်းလုံးများပင် ဖြစ်၏။
စပါးလှန်းသည့် ကွင်းပြင်က အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး နေရာအနှံ့တွင် စပါးများ အပြည့် ရှိနေသည်။ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့် အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းမှု ဟူသော ခံစားချက်က စပါးလှန်းသည့် ကွင်းပြင်မှနေ၍ တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံလာတော့၏။
ရွှီယန်က သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ကားမောင်းသွားလိုက်သည်။ ကားပေါ်မှ လူထွားကြီး နှစ်ယောက်က ဂုန်နီအိတ်ကို ဖွင့်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ စပါးများ စတင် ဖြန့်ချတော့၏။
ရွှေရောင် စပါးစေ့များက ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျလာပြီး အစေ့တိုင်းက ပြည့်ဖြိုးနေပေသည်။ တစ်အိတ် ပြီးသွားသောအခါ နောက်ထပ် ဂုန်နီအိတ် တစ်အိတ်ကို ထပ်ယူ၍ ဆက်လက် ဖြန့်ချကြပြန်သည်။
အဝါရောင် စပါးစေ့များ စီးကျလာသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လိုက်ဖ်ထဲရှိ ပရိသတ်များ အနည်းငယ် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားကြသည်။ တိုင်းပြည် အေးချမ်းသာယာပြီး တည်ငြိမ်သော ခံစားချက်မျိုးကို ရရှိစေ၏။
'စပါးလှန်းတဲ့ ကွင်းပြင်ကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ... ဒါက စပါးတွေ ဘယ်လောက်တောင် များလိုက်မလဲ'
'အဲဒါက ရွာတစ်ရွာရဲ့ စပါးလှန်းတဲ့ ကွင်းပြင်ပဲ ရှိသေးတာ... ပေ့တဟွမ်း ဘက်မှာဆိုရင် စုပုံထားတဲ့ စပါးတွေက လူထက် အများကြီး ပိုမြင့်တယ်'
'ဒီလိုပြောရရင်... လူတစ်ယောက် စပါးပုံထဲ ဝင်သွားပြီး မြှုပ်သွားရင် ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်ထွက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အဲဒါက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ကိစ္စပဲ'
'ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရတာ တကယ် ကောင်းတာပဲ'
'ဒီလိုက်ဖ်လွှင့်သူက ဘာလို့ ဒီလောက် နာမည်ကြီးနေလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်... သူက တကယ့်ကို ရိုးရိုးသားသား တောသူတောင်သား အစစ်ပဲကိုး'
အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက အသီးသီး မှတ်ချက်ပေးနေကြသည်။ လိုက်ဖ်မြင်ကွင်းက အခြားကိစ္စများနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားစွာ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်နေ၏။
ရွှီယန်က ကားထဲတွင် ထိုင်စောင့်နေလိုက်သည်။ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက အလွန် ရိုးရှင်းပြီး ခိုင်ခံ့သော စစ်စိမ်းရောင် အင်္ကျီနှင့် ပေါ့ပါးသော စစ်စိမ်းရောင် ရာဘာဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တကယ့် အလုပ်သမား အသုံးအဆောင်များပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရွှီယန်၏ ရုပ်ရည်နှင့် ကိုယ်ဟန်အမူအရာက ကောင်းလွန်းသဖြင့် ဤအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းက ပို၍ပင် ကြည့်ကောင်းနေသေး၏။ ချောမောသော လူငယ်လေး ဟူသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေပေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ နာမည်ကျော်ကြားမှုအရ ဆိုလျှင် ရွာဆယ်ရွာတွင် နာမည်ကြီးသော ချောမောသည့် လူငယ်လေး ဟုပင် ခေါ်ဆို၍ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အလုပ်ကလည်း သိပ်မပင်ပန်းလှချေ။ ရွာသားများနှင့် အတူတူ လိုက်သွားပြီး ငွေအနည်းငယ် ရှာရင်း ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ ကြည့်ရုံမျှသာ ဖြစ်၏။
ကားပေါ်မှ လူများက အလုပ်များနေကြသော်လည်း ရွှီယန်တွင် ဘာအလုပ်မှ မရှိပေ။ စပါးအိတ် အနည်းငယ်ခန့် ဖြန့်ပြီးပါက ကားကို အရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့တွင် အားလုံးနှင့် စကားပြောရန် အချိန်အလုံအလောက် ရှိနေ၏။
ရွှီယန်က ကားပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ပြီး ယာဉ်မောင်းခုံတွင် ထိုင်ကာ အပြင်ဘက်ရှိ တက်တက်ကြွကြွဖြင့် အလုပ်လုပ်နေကြသော စပါးလှန်းသည့် ကွင်းပြင်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။
လူအတော်များများက ဂေါ်ပြားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ စပါးပုံ ပတ်လည်တွင် အဆက်မပြတ် လှန်လှောနေကြ၏။ အထဲတွင် မြှုပ်နေသော စပါးများကိုလည်း နေရောင် ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။
"ဆောင်းဦးရာသီ ရောက်ပြီး စပါးတွေ ရိတ်သိမ်းပြီးသွားရင် အားလုံးက စပြီး အလုပ်များကြတော့တာပဲ..."
"ဒီအချိန်က တက်တက်ကြွကြွနဲ့ အချိန်မီ လုပ်ရတဲ့ အချိန်လေ... နေသာတုန်း စပါးတွေကို မြန်မြန် လှန်းရတယ်..."
"စပါးတွေမှာ ရေဓာတ် ပါနေတော့ ခြောက်သွေ့အောင် လှန်းဖို့ လိုတယ်... မဟုတ်ရင် အပင်ပေါက်တာ ဒါမှမဟုတ် မှိုတက်တာတွေ ဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်လုံး ပင်ပန်းရတာ အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."
"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ စပါး မှိုတက်သွားရင် မစိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်... အားလုံး အလကား ဖြစ်သွားတာပဲလို့ ပြောကြတယ်..."
"ဒီအချိန်မှာ မိုးရွာမှာကို အကြောက်ဆုံးပဲ... မိုးရွာတော့မယ်ဆိုရင် စပါးတွေကို မြန်မြန် သိမ်းရတယ်... အချိန်နဲ့ အပြိုင် အလုပ်လုပ်ရတာလေ..."
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အားသာချက် တစ်ခုက ဆောင်းဦးရာသီ ရောက်ရင် အရမ်း ခြောက်သွေ့တော့ အပြင်မှာ လှန်းထားတဲ့ စပါးတွေက မြန်မြန် ခြောက်သွေ့သွားတာပဲ..."
"မကြာခင် သိမ်းဆည်းပြီး ရောင်းလို့ ရတော့မှာပါ... ဒါက ငွေအများကြီး ရနိုင်တယ်လေ"
ရွှီယန်က ဤစပါးများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်းအတွက်လည်း မျှော်လင့်ချက်များ ရှိလာခဲ့သည်။
အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းမှု ဟူသော ခံစားချက်က တကယ်ကို ကောင်းမွန်လွန်းလှ၏။ ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးထားသော အရာများက ငွေရလာသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ လယ်သမားများအတွက် အပျော်ရွှင်ဆုံး အရာပင် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ခြင်းက အမြဲတမ်း အကျိုးအမြတ် ရနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် အနည်းငယ်ခန့် ကြုံလိုက်ရပါက တစ်နှစ်စာ အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ အလကား ဖြစ်သွားနိုင်၏။ ကြည့်ရသည်မှာ ဒီနှစ်တော့ အထွက်နှုန်း အတော်လေး ကောင်းမည့် ပုံပေါ်သည်။
စပါးလှန်းသည့် ကွင်းပြင် မြင်ကွင်းက အင်တာနက်သုံးစွဲသူ အတော်များများ၏ ရင်ထဲသို့ ထိမှန်သွားစေခဲ့သည်။
'စပါးစိုက်ရတာ မလွယ်ပါဘူး... ကျွန်တော့် မိဘတွေ မနှစ်က စပါး သုံးဧက စိုက်တာ ရောင်းပြီးတော့ တွက်ကြည့်လိုက်တာ စုစုပေါင်း ၁,၃၀၀ ကျော် ရှုံးသွားတယ်'
'တကယ်ကြီးပဲ... စိုက်ပျိုးရေး လုပ်တာ ရှုံးဖို့ အရမ်း လွယ်တယ်'
'ပြည်တွင်း စပါးဈေးက နည်းတယ်လေ... နေရာတော်တော်များများမှာ စိုက်ပျိုးရေး ထောက်ပံ့ကြေးကို အားကိုးပြီး စိုက်နေကြရတာ'
'ဈေးနည်းတယ် ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ စပါး အလုံအလောက် ရှိတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... ဒါပေမဲ့ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်တဲ့ သူတွေကတော့ တကယ် မလွယ်ဘူး'
'ဟုတ်တယ်... စိုက်ပျိုးရေးက ဘယ်တုန်းကမှ လူကြိုက်များတဲ့ ဘာသာရပ် မဟုတ်ခဲ့ဘူး... ငွေရှာဖို့ မလွယ်လို့ပဲလေ'
အားလုံးက အသီးသီး ဆွေးနွေးနေကြ၏။ အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းမှု ကိစ္စများကိုတော့ အခြားသူများ လုပ်သည်ကို ကြည့်နေရုံဖြင့်ပင် ကောင်းမွန်သည်။ ကိုယ်တိုင် လုပ်မည်ဆိုပါက ဘာမှ မရဘဲ ရှုံးသွားနိုင်သဖြင့် လွယ်လွယ်နှင့် မစမ်းသပ်သည်က အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်၏။
ရွှီယန်က အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ရွာသားများက စပါးလှန်းရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြ၏။ သူတို့၏ တစ်ဧက အထွက်နှုန်းနှင့် စပါး မျိုးစိတ် အကောင်းအဆိုးကို တွက်ချက်နေကြခြင်း ဖြစ်မည်။
မျိုးစိတ် အမျိုးမျိုးတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက် အားနည်းချက်များ ရှိကြသဖြင့် စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ရာတွင် သင့်တော်သော မျိုးစိတ်ကို ရွေးချယ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ ဥပမာ ရွှီယန်၏ ဘလူးဘယ်ရီ မျိုးစိတ်က အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး ယခု ကြီးထွားမှုက အရမ်း အဆင်ပြေနေ၏။ ရင့်မှည့်လာပါက ဈေးကွက်တွင် သေချာပေါက် လူကြိုက်များမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဤသို့ဖြင့် လယ်ယာအလုပ်များကို ပျင်းပျင်းရိရိဖြင့် လုပ်နေလိုက်၏။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကားပေါ်မှ စပါးများ အားလုံးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဖြန့်ချလိုက်သည်။
လူနှစ်ယောက်က ဤနေရာတွင် ကျန်ခဲ့ပြီး စပါးများကို ရှင်းလင်းပေးရသည်။ ရွှီယန်ကတော့ အလွတ်ဖြစ်သွားသော ကားကို မောင်းကာ စပါးနယ်သည့် နေရာဆီသို့ ပြန်သွား၏။
'လောင်ရွှီက လယ်ယာခြံဝင်း ပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ကားမောင်းတဲ့ အလုပ်ကို ကိုယ်တိုင် လုပ်နေရတာလဲ'
'ဒီလောက် နာမည်ကြီးတဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်သူက အချိန်ပိုင်း အလုပ် လုပ်နေတာလား'
အင်တာနက်သုံးစွဲသူ အချို့က ရယ်မောရင်း နောက်ပြောင်ကြ၏။
"ရှာလို့ ရသလောက် ရှာရတာပေါ့... အားနေမယ့် အတူတူလေ..."
ရွှီယန်က ဒီဇယ်သုံးဘီးကို မောင်းနှင်ရင်း ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဒီကားတွေက ပိုက်ဆံပေးပြီး ဝယ်ထားရတာ ဆိုတော့ အရင်းလေး နည်းနည်း ပြန်ရရင်လည်း ကောင်းတာပဲ"
သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အားလုံးက ရယ်မောသွားကြတော့၏။ အားလုံးက သူ၏ ဤကဲ့သို့ ပွင့်လင်းရိုးသားသော ပုံစံကို သဘောကျကြသည်။ တကယ့်ကို အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်လည်း လိုက်ဖ်ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်က အလွန် များပြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
စပါးနယ်သည့် ကွင်းပြင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဤနေရာမှ လူများက တက်တက်ကြွကြွဖြင့် အလုပ်လုပ်နေကြဆဲ ဖြစ်၏။ စပါးပုံကြီး အတော်များများ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် တစ်နေကုန် လုပ်ရမည့် ပုံပေါ်သည်။
လယ်ယာအလုပ်များက အမြဲတမ်း ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ရွှီယန်လည်း မလောချေ။ သူက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်ရုံသာဖြစ်ရာ ကိုယ်တိုင် ဝင်လုပ်စရာ မလိုဘဲ ဟိုဒီ လျှောက်သွားကာ လူများနှင့် စကားနည်းနည်းပါးပါး ပြောနေလိုက်၏။
အားလုံး၏ စိတ်ခံစားချက်က အတော်လေး ပေါ့ပါးနေကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် သွားလိုက်ပြန်လိုက် လုပ်နေခဲ့ရာ ညနေ ငါးနာရီကျော်ခန့်မှသာ စပါးပုံ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးသွားတော့၏။
ရွှီယန်က ပြန်သွားပြီး ထမင်းစားပွဲတွင် ဝင်စားလိုက်သည်။ ကျေးလက်မှ ထမင်းစားပွဲများကလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်လှ၏။ ဈေးမကြီးသော်လည်း အရသာက တကယ် ကောင်းမွန်ပြီး အသားငါးများ အစုံအလင် ပါဝင်ပေသည်။ တစ်ရက်တာ အချိန်က ဤသို့ဖြင့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
ညဘက်သို့ ရောက်သောအခါ ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး မှန်လုံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် လမ်းလျှောက်နေလိုက်သည်။ မှန်လုံအိမ်ထဲတွင် အလွန် ပူနွေးနေပြီး ဝင်သွားသည်နှင့် နွေးထွေးသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်၏။
စတော်ဘယ်ရီများ အကုန်လုံး ရင့်မှည့်ခါနီးဖြစ်ပြီး မကြာမီ အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ ရွှီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်တော့ လောနေမိ၏။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခြားသူများ အကုန်လုံး အောင်မြင်မှုများ အများအပြား ရရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး သူကတော့ တိရစ္ဆာန်စားမြက် အနည်းငယ်သာ ရောင်းရသေးသဖြင့် အများကြီး လိုအပ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ သစ်သီးများ မှည့်လာပါက ဈေးကွက်သို့ အမြန် သွားချင်နေသည်။ ထို့နောက်မှ သူ၏ စတော်ဘယ်ရီများကို ရောင်းချရန် လမ်းကြောင်း ရှာရမည် ဖြစ်၏။
ခွေးလေး နှစ်ကောင်လည်း လယ်ယာခြံဝင်းထဲသို့ လိုက်ပါလာကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှီယန် ရှိနေပါက ဤအကောင်လေး နှစ်ကောင်က အမြဲတမ်း သူ၏ နောက်မှ လိုက်ပါနေမည်သာ ဖြစ်၏။ ရွှီယန်ပင် အကျင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။
"ခဏလောက် ထပ်စောင့်ဦး... စတော်ဘယ်ရီတွေလည်း မှည့်တော့မယ်... ပြီးတော့ စိုက်ထားတဲ့ နဂါးမောက်သီးတွေလည်း မှည့်တော့မယ်..."
ရွှီယန်က ဘေးနားရှိ ရှည်လျားသော ရှားစောင်းလက်ပတ်နှင့် တူသည့် နဂါးမောက်သီး အပင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပင်၏ ဘေးဘက်တွင် အသီးများ သီးနေပြီ ဖြစ်၏။ အသီးများက အစိမ်းရောင် သက်သက်သာ ရှိသေးပြီး အနီရောင် ပြောင်းရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုသေးသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီလို စိုက်ပျိုးတာက အသေးစား စီးပွားရေးပဲ ရှိသေးတယ်... အများဆုံး ဈေးငယ်လေးတွေမှာပဲ ရောင်းလို့ ရမယ်... ဈေးကွက် အကြီးကြီးတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီစတော်ဘယ်ရီနဲ့ နဂါးမောက်သီး နည်းနည်းလေးကို စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ဘူး..."
"ကြီးကြီးမားမား လုပ်ချင်ရင် အများကြီး စိုက်ရမယ်... စွန့်စားရသလို အကျိုးအမြတ်လည်း များတယ်လေ..."
ရွှီယန်က စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်နေလိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်များက ဘလူးဘယ်ရီ အပင်များဆီသို့ ရောက်သွား၏။ ထူးဆန်းသည်မှာ သစ်သီးများ အများအပြား စိုက်ပျိုးထားသော်လည်း သူက ဘလူးဘယ်ရီကို အယုံကြည်ရဆုံး ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရောင်းအား အလွန်ကောင်းမည်ဆိုတာကို သိနေသကဲ့သို့ပင်။
ဘလူးဘယ်ရီက သူနှင့် အလွန် သင့်တော်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ခံစားချက် မှန်ကန်ပါက နောက်နှစ်တွင် စိုက်ပျိုးမည် ဖြစ်၏။ အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းနေပုံရသော သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်းလေးလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချဲ့ထွင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ရွှီယန်က ဘေးနားရှိ သကြားသီး အပင်များကို သွားကြည့်လိုက်သည်။ မှန်လုံအိမ်၏ အပူချိန်က အလွန် မြင့်မားပြီး စိုစွတ်ပူအိုက်သော်လည်း စမတ် အပူချိန်ထိန်း စနစ်က ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နေ၏။
သကြားသီးကတော့ ဒုတိယ ဦးစားပေးသာ ဖြစ်သည်။ ဤမှန်လုံအိမ်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရွှီယန်က သိပ်မမြင့်သော အုန်းပင်ငယ် သုံးပင် စိုက်ပျိုးထား၏။
အုန်းသီး သီးမသီးကိုတော့ မသိချေ။ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ သင့်တော်ပါက အုန်းပင်က အသက်ရှင်ရန် လွယ်ကူပေသည်။ ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ အုန်းတောများတွင် အများအပြား ရှိပြီး သိပ်သည်းကာ အပြည့်အကျပ်ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က အုန်းပင်များအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။
"အုန်းပင်တွေ အသီးသီးလာရင် လိုက်ဖ်လွှင့်တဲ့ အချိန်မှာ ခူးပြပြီး အလုပ်တစ်ခု လုပ်ပြလို့ ရတယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် သေချာပေါက် စည်ကားမှာပဲ..."
ရွှီယန်က အလုပ်လုပ်ပြရန် ပြင်ဆင်ထားလိုက်၏။
နောက်တစ်နေ့။ ဘာအလုပ်မှ မရှိသော နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်၏။ လီဆန်းက ဝက်များကို လွှတ်ပေးပြီး ရေပိုက်ကိုင်ကာ ဝက်ခြံကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည်။ ရွှီယန်ကတော့ အပြင်ဘက်တွင် ဤဝက်များကို ကြည့်နေ၏။
ဝက်ကလေးများက အနည်းငယ် ကြီးလာပြီဖြစ်ရာ နှစ်သစ်ကူးချိန်ဆိုလျှင် နှစ်သစ်ကူး ဝက်အဖြစ် နှစ်ကောင်ခန့် သတ်၍ ရပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တိုင် မွေးထားသော ဝက်ဖြစ်သဖြင့် စားရသည်မှာ အမြဲတမ်း စိတ်အေးရပေသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ဘေးနားရှိ မြင်းတင်းကုပ်ထဲမှ မြင်းနက်၏ အော်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အပြင်ထွက် ဆော့ကစားချင်၍ အော်နေမှန်း ရွှီယန် သိလိုက်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် မြင်း၏ စရိုက်က ခွေး၏ စရိုက်နှင့် ဆင်တူပေသည်။
ရွှီယန်က မြင်းတင်းကုပ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ၎င်းကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ မြင်းနက်က ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခွေးမည်းလေးကို သွားရှာကာ ဆော့ကစားတော့၏။
အရင်က မွေးမြူရေးခြံတွင် နေထိုင်စဉ်က ဤမြင်းနက်က ကြမ်းတမ်းပြီး အထီးကျန်နေခဲ့သော်လည်း ယခု လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ရောက်သောအခါ နေ့စဉ် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြင့် ကြမ်းတမ်းသည့် ပုံစံ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန် အရေးကြီးပေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရွှီယန်ပင် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။ သူက အထီးကျန်ပြီး မာနကြီးသော မြင်းတစ်ကောင်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း မည်သို့ဖြစ်၍ အနည်းငယ် တုံးအအ ဖြစ်နေရသနည်း။ တော်သေးသည်မှာ ရုပ်ရည်လေးက ချောမောပြီး ပြေးသည့်အခါ အထာကျနေ၍ ဖြစ်၏။ ဆက်လက်၍ သေချာ ဂရုစိုက် မွေးမြူရဦးမည် ဖြစ်သည်။
နေ့လယ်ပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ အဒေါ်ကျန်းက ထမင်းလာချက်ပေးသည်။ ရွှီယန်က သူမ အနည်းငယ် အလုပ်များနေသလို ခံစားရသဖြင့် မေးကြည့်လိုက်၏။
အဒေါ်ကျန်းက သူမ စပါးကောက် နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။
စပါးကောက်သည် ဆိုသည်မှာ စက်ဖြင့် စပါးများ ရိတ်သိမ်းပြီးသွားသောအခါ လယ်ကွင်းထဲတွင် စပါးနှံ အများအပြား ကျန်နေတတ်ပေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အချို့သော ရွာသားများက လယ်ကွင်းထဲသို့ သွားရောက်၍ စပါးနှံများကို ကောက်ယူကြခြင်းကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်၏။
ဤသို့ စပါးနှံ ကောက်ခြင်းက သူတစ်ပါး လယ်ကွင်းထဲသို့ ဝင်၍ အတင်းအဓမ္မ လုယူခြင်းမျိုးနှင့် မတူညီချေ။ ဤလုပ်ရပ်ကို လယ်ရှင်များက ခွင့်ပြုထားပြီးသားဖြစ်ကာ စပါးနှံများက သူတို့ မလိုချင်တော့သော အရာများ ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငွေသိပ်မရသလို ကျဲကျဲကျန်နေသော စပါးနှံများကို မသိမ်းဆည်းနိုင်တော့သဖြင့် အခြားသူများ ကောက်သွားလျှင်လည်း ကောက်သွားပါစေဆိုပြီး ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
စပါးနှံ သွားကောက်သော သူများက များသောအားဖြင့် စီးပွားရေး အခြေအနေ သာမန်သာ ရှိသော သူများဖြစ်ပြီး တောတောင်ရှာဖွေသူများကဲ့သို့ပင် ပင်ပန်းသော ငွေကို ရှာဖွေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီယန် ငယ်စဉ်ကလည်း သွားကောက်ဖူးပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် ကောက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။
တောရွာမှ ဘဝများက ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဆောင်းဦးရာသီကတော့ စည်ကားနေဆဲ ဖြစ်၏။ တစ်ရွာလုံး၏ ပတ်ဝန်းကျင် အငွေ့အသက်များက ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ လူများက အလုပ်များနေကြသော်လည်း ပျော်ရွှင်နေကြပြီး ဘဝကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ ဖြတ်သန်းနေကြပေသည်။
"ဒီနှစ်က နှစ်ကောင်း တစ်နှစ်ပဲ..."
ရွှီယန်က ပြုံးရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူ၏ လယ်ယာခြံဝင်းလည်း နှစ်ကောင်း တစ်နှစ် ဖြစ်ပါစေဟု သူ မျှော်လင့်နေ၏။ အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းမှုအတွက် အောင်ပွဲခံနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိပါစေဟုပင်။