အခန်း ၁၂၇

အခန်း (၁၂၇) နယူးဖောင်လန် အနောက်ဘက် ကမ်းရိုးတန်း

ဆွန်ဖုန်း ဤတစ်ကြိမ် နိုင်ငံသို့ ပြန်လာခြင်းမှာ ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ဝက်အတွင်း သူ စုဆောင်းထားခဲ့သော ရတနာ အများအပြားမှာ ယခုဆိုလျှင် အားလုံးနီးပါး ရောင်းချပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်းနှီးငွေများလည်း ပိုမိုများပြားလာခဲ့ရာ နောက်ထပ် ရေနံလုပ်ငန်းသို့ ဝင်ရောက်မည့် အစီအစဉ်အတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။

"ယန်ရွှယ်... ဗန်ကူးဗားကို သွားဖို့ လေယာဉ်လက်မှတ် နှစ်စောင် သွားဝယ်လိုက်... မနက်ဖြန် ငါတို့ အဲဒီကို သွားကြမယ်..."

ဆွန်ဖုန်းက စုန့်ကျဲတို့ကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် ယန်ရွှယ်ကို လေယာဉ်လက်မှတ် သွားဝယ်ရန် ချက်ချင်း ခိုင်းလိုက်သည်။

သူသည် ကနေဒါသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ကျောက်လွှာများအောက်ရှိ ရေနံများကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် တင်ဒါပွဲတွင် နယူးဖောင်လန်မှ ချထားပေးမည့် အနောက်ပိုင်း ရေနံမြေ၏ အခြေအနေ အမှန်ကိုလည်း သူ သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..." ယန်ရွှယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တတိယမြောက်နေ့တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ယန်ရွှယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်းရှိ မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

စူးမေး ပေးပို့ထားသော အချက်အလက်များအရ ရေနံစည် သန်း ၁၀၀ သိုလှောင်ထားနိုင်သော နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ရေနံမြေသည် ဤမြို့ငယ်လေး၏ အနောက်ဘက် ကီလိုမီတာ ၅၀ ခန့်အကွာတွင် ရှိသည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် ဒေသတွင်းမှ အော့ဖ်ရုဒ် ကားတစ်စီးကို တိုက်ရိုက် ငှားရမ်းလိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင် မောင်းနှင်ကာ သွားရောက် လေ့လာရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း မြေအောက်တွင် ရေနံသယံဇာတများ ပေါကြွယ်ဝစွာ ရှိနေပြီး မြောက်အမေရိက၏ နောက်ထပ် အဓိက ရေနံတူးဖော်ရေးဇုန် ဖြစ်လာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။

ဤသတင်းက လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက ပျံ့နှံ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ဒေသရှိ ကျောက်လွှာများအောက်တွင် ရေနံစည် ၃၅ ဘီလီယံခန့် သိုလှောင်ထားကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုရေနံကြောကြီးမှာ နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းကာ ကမ်းရိုးတန်းအထိ ရောက်ရှိပြီး ကမ်းလွန်ပင်လယ်ပြင် ရောက်မှသာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရေနံပျံ့နှံ့မှု မည်မျှ ကျယ်ပြန့်သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။ ကျောက်လွှာကြော တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနယ်မြေသည် အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားပြီး ကာဘော့ ရေလက်ကြားကို ဖြတ်ကာ ကိပ်ဘရီတန် ကျွန်းနှင့် အလွန် နီးကပ်စွာ တည်ရှိသည်။

နယူးဖောင်လန်၏ အနောက်ပိုင်း ဒေသမှာ အရှေ့ပိုင်းလောက် မဖွံ့ဖြိုးသေးပေ။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကလည်း ပိုမို ရှုပ်ထွေးပြီး အရှေ့ပိုင်းလောက် မပြန့်ပြူးဘဲ နေထိုင်သူ လူဦးရေလည်း နည်းပါးသည်။

နယူးဖောင်လန်သည် ကမ္ဘာကျော် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာတွင် ကမ္ဘာကျော် နယူးဖောင်လန် ငါးဖမ်းကွင်းကြီး ရှိနေသလို နယူးဖောင်လန်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အပန်းဖြေ ခရီးသွား နေရာတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် လေ့လာရေး ခရီးစဉ် ပြီးဆုံးပါက ဆွန်ဖုန်းသည် ယန်ရွှယ်ကို ခေါ်ကာ ဤနေရာတွင် ရက်အနည်းငယ်ခန့် အပန်းဖြေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

အချိန်မှာ ဆောင်းဦးပေါက်နေပြီ ဖြစ်ရာ နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ဒေသမှာ အတော်လေး အေးစိမ့်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ဆွန်ဖုန်းနှင့် ယန်ရွှယ်တို့သည် အနွေးထည် အထူကြီးများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကားထဲတွင် ထိုင်ကာ ခရီးစဉ် အတိုင်း မောင်းနှင်လာခဲ့ကြသည်။

နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ဒေသ အများစုမှာ တောင်ကုန်း တောင်တန်းများ ဖြစ်ပြီး ကျောက်ဆောင်များ ထိုးထွက်နေကာ လမ်းများမှာလည်း ကတ္တရာလမ်းမှ မြေသားလမ်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အလွန် ခြောက်ကပ်နေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ရွာတစ်ရွာ သို့မဟုတ် လူနေအိမ် တစ်လုံးကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

ရံဖန်ရံခါတွင်သာ ရေကန်ငယ်လေးများနှင့် ရွှံ့ညွန်အချို့ကို ပြန့်ကျဲစွာ တွေ့ရတတ်သည်။

လမ်းခရီး ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် တစ်နေကုန်နီးပါး မောင်းနှင်ပြီးနောက် ဂျီပီအက်စ် လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း အနောက်ပိုင်း ဒေသ၏ အနောက်ဘက် ကမ်းရိုးတန်း အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မတ်စောက်ပြီး မြင့်မားသော ကျောက်ကမ်းပါးများဖြင့် ဝန်းရံထားကာ ဖီယော့ဒ် ရေလက်ကြားများနှင့် ရေကန်များ ပေါများသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လူအချို့ကို စတင် တွေ့မြင်လာရသည်။ ဤကမ်းရိုးတန်းမှာ နာမည်ကြီး ရှုခင်း ကြည့်ရှုရန် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် ဆွန်ဖုန်း၏ ခရီးဆုံး မဟုတ်သေးပေ။ အနောက်မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် သွားရဦးမည် ဖြစ်သည်။

မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ရှုပ်ထွေးပြီး တောင်ကုန်းများသာ ရှိသဖြင့် ကားမှာ အလွန် ဆောင့်နေပြီး ယန်ရွှယ်လေးမှာ ကားမူးပြီး အန်ချင်လာသည်။

ယန်ရွှယ်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ယာဉ်မောင်းဘေးခုံတွင် မှီထိုင်နေပြီး မိုက်လန်းသော ဦးထုပ်လေးကို ဆောင်းထားသည်။

ဦးထုပ်အောက်မှ လှပသော မျက်နှာလေးနှင့် ပိန်သွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ကားလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ ကြီးမားသော အရာနှစ်ခုမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

ဆွန်ဖုန်းသာ အနားသို့ တိုးသွားပါက ထိုနေရာတွင်ပင် အရိုက်ခံရပြီး သေသွားနိုင်သည်။

လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သနားကမားလေး ဖြစ်နေကာ ဂရုစိုက် ယုယချင်စိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"အာ... မရတော့ဘူး... ကားရပ်ပါ..."

နောက်ဆုံးတွင် ယန်ရွှယ်သည် မခံနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာလေး ပိုမို ဖြူဖျော့လာကာ ဆွန်ဖုန်းအား ကားရပ်ရန် အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အေ့…အေ့…အော့..."

ဆွန်ဖုန်းလည်း အမြန် ကားရပ်ပေးလိုက်သည်။ ယန်ရွှယ်သည် ခါးပတ်ကို ဖြုတ်ကာ ကားတံခါးကို ဖွင့်ပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် အဆက်မပြတ် အန်ချတော့သည်။

"ဟူး... မိန်းမတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို နုနယ်တာပဲ..."

ဆွန်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကားပေါ်မှ ရေသန့်ဘူး တစ်ဘူးကို ယူကာ ယန်ရွှယ်အနားသို့ သွားပြီး သူမ၏ ကျောကို ပုတ်ပေးရင်း ရေကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်သည် အတန်ကြာ အန်ပြီးနောက် အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း သွေးရောင် အနည်းငယ် ပြန်လည် လန်းဆန်းလာသည်။

"ရှူး... အေးလိုက်တာ..."

ယန်ရွှယ်သည် လေအေး တစ်ချက် တိုက်ခတ်လာမှုကြောင့် ချမ်းစိမ့်သွားပြီး တုန်ယင်သွားသည်။

"ဒါဆိုလည်း ကားပေါ် ပြန်တက်ရအောင်... ကားထဲမှာ အပူပေးစက် ရှိတယ်..."

ဆွန်ဖုန်းက ယန်ရွှယ်ကို ဆွဲကာ ကားပေါ်သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။

တကယ်တော့ အနီးနား ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နှင်းခဲအချို့ကိုပင် စတင် တွေ့မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

"စောစောကတည်းက သိရင် မင်းကို ခေါ်မလာခဲ့ပါဘူး... အခုတော့ မင်းပဲ ဒုက္ခရောက်ရတာပေါ့..."

ဆွန်ဖုန်းက အနည်းငယ် နုံးခွေနေသော ယန်ရွှယ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်... ကျွန်မက အစ်ကို့အနားမှာ အချိန်ပိုနေချင်လို့ပါ..."

ယန်ရွှယ်၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီလေ... ခဏလောက် နားပြီးမှ ဆက်သွားကြတာပေါ့... ခရီးဆုံးရောက်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ပါဘူး..."

ဆွန်ဖုန်းက ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် နားပြီးနောက် ကားကို ဆက်လက် မောင်းနှင်ခဲ့ကြသည်။

အလွန် နှေးကွေးသော အရှိန်ဖြင့် တစ်နာရီခန့် မောင်းနှင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခရီးဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"ဒီနေရာက ရေနံမြေ ရှိတဲ့ နေရာလား..."

ဆွန်ဖုန်းသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့တွင် တောင်ကုန်းများ၊ ပုံသဏ္ဌာန် ထူးဆန်းသော ကျောက်ဆောင်များနှင့် ချောက်ကမ်းပါးများစွာ ရှိနေသည်။

ထိုချောက်ကမ်းပါးများကြားတွင် ကျောက်လွှာများကို တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နေရသည်။

"ဒီနေရာက ရေနံကို ဘယ်သူမှ မတူးဖော်ချင်ကြတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး... အကုန်လုံးက ကျောက်လွှာတွေချည်းပဲ... ဘယ်သူက အချိန်ကုန်ခံပြီး လာတူးဖော်နေမှာလဲ..."

ဆွန်ဖုန်းက တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤနေရာမှာ ကျောက်လွှာကြောများ ရှိရာ ဒေသသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်းရှိ ကျောက်လွှာကြောများသည် အနောက်ပိုင်း ဒေသ အများစုကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အနောက်ဘက် ကမ်းရိုးတန်းရှိ ကမ်းလွန်ပင်လယ်ပြင်အထိ တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်နေသည်။

ကျောက်လွှာဆိုသည်မှာ ပါဝင်ပစ္စည်းများ ရှုပ်ထွေးသော အနည်ကျ ကျောက်တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး ပါးလွှာသော စာရွက်ပုံသဏ္ဌာန် သို့မဟုတ် အလွှာပါးလေးများကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ ပါရှိသည်။

အဓိကအားဖြင့် ရွှံ့စေးများ အနည်ကျပြီး ဖိအားနှင့် အပူချိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျောက်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် ကွပ်စ့် ၊ ဖယ်စပါ အစအနများနှင့် အခြား ဓာတုပစ္စည်းများ ရောနှော ပါဝင်နေသည်။

ကျောက်လွှာများသည် ရာသီဥတုဒဏ် ခံနိုင်ရည် အားနည်းသဖြင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တွင် တိုက်စားခံရမှုကြောင့် တောင်ကုန်းနိမ့်များ၊ တောင်ကြားများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။

ကျောက်လွှာများမှာ ရေမစိမ့်ဝင်နိုင်သဖြင့် မြေအောက်ရေ ပျံ့နှံ့မှုတွင် ရေကာအလွှာအဖြစ် တည်ရှိလေ့ရှိသည်။

ယန်ရွှယ်မှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေသဖြင့် ဆွန်ဖုန်းက သူမကို ကားထဲတွင်သာ နေရန် ပြောလိုက်သည်။

ဆွန်ဖုန်းကမူ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို လေ့လာရန် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့သည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် အဝေးသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး ကျောက်ဆောင်များ ထိုးထွက်နေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေသည်။

မီတာ တစ်ထောင်ခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းက အသံလက်ထောက်အား တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ရေနံစည် သန်း ၁၀၀ သိုလှောင်ထားတဲ့ နေရာ ဟုတ်လား..."

ယခင်က ဆွန်ဖုန်းသည် ခန့်မှန်းခြေ တည်နေရာကို ရရှိပြီးနောက် ထိုအချက်အလက်ကို အသံလက်ထောက်ထံ ထည့်သွင်းပေးကာ တိကျသော တည်နေရာကို ရှာဖွေခိုင်းခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အသံလက်ထောက်က လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် ဤနေရာသို့ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"စူးစမ်းရှာဖွေရေး စနစ်ကို ဖွင့်နေပါတယ်... စူးစမ်းရှာဖွေနေပါတယ်... စူးစမ်းရှာဖွေမှု ပြီးဆုံးပါပြီ..."

ဆွန်ဖုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ လက်ပတ်နာရီပုံစံ ရေအောက်တူးဖော်ရေး စနစ်ကြီးမှ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော လှိုင်းများ ထုတ်လွှတ်ကာ စတင် စူးစမ်းရှာဖွေလေသည်။

"အစီရင်ခံပါတယ် အရှင်... အရှင့် ခြေအောက်ရှိ ကျောက်လွှာများအောက်တွင် ရေနံများ အမှန်တကယ် သိုလှောင်ထားရှိပါတယ်... ခန့်မှန်းခြေ ရေနံစိမ်း သိုလှောင်မှု ပမာဏမှာ စည်ပေါင်း ၁၁၀ သန်းခန့် ဖြစ်ပါတယ်... ဤရေနံမြေ၏ ရေနံသိုလှောင်ထားသော ဧရိယာ အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်း ကီလိုမီတာ ၅ ကီလိုမီတာခန့် ရှိပြီး ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန် ပြန့်ကျဲနေပါတယ်..."

အသံလက်ထောက်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အိုး တကယ်ပဲ ရှိနေတာပဲ..."

ဆွန်ဖုန်းသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

"ကံကောင်းတာက ဒီရေနံမြေက ကမ်းရိုးတန်း အစွန်မှာပဲ ရှိနေပြီး ကမ်းလွန်ပင်လယ်ပြင်ထဲမှာ မရှိတာပဲ... ပင်လယ်ထဲမှာသာဆိုရင် နောက်ပိုင်း ဖုံးကွယ်ရမယ့် အလုပ်တွေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မယ်..."

ဆွန်ဖုန်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်... ဒီသိုလှောင်မှု ပမာဏက တစ်ဖက်လူ ပေးထားတဲ့ အချက်အလက်တွေထက် နည်းနည်း ပိုများနေတယ်... ကြည့်ရတာ တစ်ဖက်လူရဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေရေး အချက်အလက်တွေက သိပ်မကောင်းလှဘူး ထင်တယ်..."

အသံလက်ထောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"သေလိုက်လေ... မင်းက သူတို့ထက် နှစ်ရာနဲ့ချီပြီး နောက်ကျနေတဲ့ ခေတ်ကနေ လာတာကို... မင်းရဲ့ ရှာဖွေမှုကသာ မတိကျဘူးဆိုရင် မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရပ်တည်နိုင်တော့မလဲ..."