အခန်း ၁၃၅

အခန်း (၁၃၅) ကူညီပြီး အကြံပေးမယ်

ဆွန်ဖုန်းက ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေ တူးဖော်ရ ခက်ခဲခြင်းနှင့် ရေနံထွက်ရှိမှု နည်းပါးခြင်းဆိုသည့် အားနည်းချက်ကို ကိုင်ကာ တစ်ဖက်လူနှင့် ဈေးဆစ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁.၁ ဘီလီယံဖြင့် ဤရေနံမြေ၏ အကျိုးအမြတ် အားလုံးကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရိုးရာ နည်းလမ်းဖြင့် တူးဖော်မည်ဆိုပါက ရေနံစည် သန်း ၁၀၀ ခန့် သိုလှောင်ထားသော ဤကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေမှ ရေနံစည် သန်း ၃၀၊ ၄၀ ခန့် တူးဖော်နိုင်ပါကပင် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေများမှာ တူးဖော်ရန် အခက်ခဲဆုံးဖြစ်ပြီး ရေနံထွက်ရှိမှုမှာလည်း အလွန် နည်းပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တချို့နေရာများတွင် ထိုမျှ မနည်းသော်လည်း နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်းရှိ ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေမှာ တူးဖော်ရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲသောကြောင့် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း မည်သည့် ရေနံကုမ္ပဏီကမှ မရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှုစနစ်ဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည်ဆိုပါက တစ်ဖက်လူ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်မှာ ဒေါ်လာ ၁.၁ ဘီလီယံထက် ပိုများမည်ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ ဆွန်ဖုန်းက တူးဖော်ခွင့်ကြေးအဖြစ် ဒေါ်လာ ၅၅၀ သန်း ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤရေနံမြေမှ ရေနံစည် သန်း ၃၀ ထွက်ရှိပါက တစ်ဖက်လူက ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ခွဲဝေယူမည်ဖြစ်ရာ ရေနံစည် ၁၅ သန်း ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဒေါ်လာ ၁.၀၅ ဘီလီယံ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဒေါ်လာ ၁.၀၅ ဘီလီယံနှင့် တူးဖော်ခွင့်ကြေး ဒေါ်လာ ၅၅၀ သန်း ပေါင်းပါက တစ်ဖက်လူသည် ဒေါ်လာ ၁.၆ ဘီလီယံ အကျိုးအမြတ် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဆွန်ဖုန်းကမူ ဒေဝါလီခံရသည်အထိ သေချာပေါက် ရှုံးမည်ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ တစ်ဖက်လူက ဆွန်ဖုန်းကို လှည့်စားရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ဆွန်ဖုန်းက တစ်ဖက်လူနှင့် အပြန်အလှန် စကားစစ်ထိုးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁.၁ ဘီလီယံဖြင့် ဤရေနံမြေ၏ အကျိုးအမြတ် အားလုံးကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဆွန်ဖုန်းက တစ်ဖက်လူအား ဒေါ်လာ ၁.၁ ဘီလီယံ ပေးလိုက်သည်နှင့် ဤရေနံမြေသည် ဆွန်ဖုန်းပိုင် ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဆွန်ဖုန်းတွင် ရေအောက်တူးဖော်ရေး စနစ်ကြီး ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသူများက ရေနံစည် သန်း ၃၀၊ ၄၀ သို့မဟုတ် ထိုထက်နည်းသော ပမာဏကိုသာ တူးဖော်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဆွန်ဖုန်းကမူ မတူညီပေ။

သူ့တွင် ထူးခြားသည့်စနစ်ကြီး ရှိနေသဖြင့် ဤရေနံမြေမှ ရေနံအားလုံးကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်အဝ တူးဖော်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ရေနံစည် သန်း ၁၀၀ တူးထုတ်နိုင်ရန်မှာ အိပ်မက် မဟုတ်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ ဆွန်ဖုန်း အလွန် ဝမ်းသာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

"ရေနံစည် သန်း ၁၀၀ တောင်ဟ... အကြီးအကျယ် မြတ်သွားပြီ"

ဖုန်းရွေ့ သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီ အမည်ပေါက်ဖြင့် ရေနံမြေ တစ်ခု ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ဆွန်ဖုန်းက တောင်တရုတ်ပင်လယ်နှင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ တူးဖော်ရရှိသော ရေနံများကို ဤရေနံမြေ အမည်ခံ၍ ရောင်းချနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆွန်ဖုန်း မပျော်ဘဲ နေမည်လား။

လာမည့် တင်ဒါပွဲတွင် အခြား ရေနံကုမ္ပဏီများ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ဘဲ နယူးဖောင်လန် အစိုးရနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးပါက ဆွန်ဖုန်းသည် သူ၏ အစီအစဉ်ကြီးကို စတင် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကားပေါ်တွင် စူးမေးက အလွန် ပျော်ရွှင်နေသော ဆွန်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘော့စ်... တကယ်လို့ ဒီတစ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ် အောင်မြင်သွားရင် ကျွန်မတို့က တစ်ဖက်လူကို ဒေါ်လာ ၁.၁ ဘီလီယံ ပေးရမှာနော်... ရှင့်ဆီမှာ လည်ပတ်ငွေ ၁.၂ ဘီလီယံပဲ ရှိတာကို ကျွန်မ မှတ်မိတယ်... ကျန်တဲ့ ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ တည်းနဲ့ ကျွန်မတို့ ကုမ္ပဏီက ဒီရေနံမြေကို တူးဖော်နိုင်ပါ့မလား..."

စူးမေး အလွန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ များပြားသော်လည်း ရေနံမြေ တူးဖော်ရာတွင်မူ အလွန် နည်းပါးလှပြီး ဘာမှ လုပ်၍ ရမည်မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိတွင် ဖုန်းရွေ့ သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီက ရေနံဌာနခွဲကို ယခုမှ စတင် ဖွဲ့စည်းထားကာ တူးဖော်ရေး ကိရိယာများနှင့် ကျွမ်းကျင် တူးဖော်ရေး အဖွဲ့များပင် မရှိသေးပေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တူးဖော်မည်နည်း။ ဒီ ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ ဖြင့် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီကိစ္စတွေအတွက် မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... အချိန်တန်ရင် သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့ အဆင်ပြေသွားမှာပါ... ပိုက်ဆံမရှိရင် ချေးလို့ရတာပဲလေ... ဟားဟား..."

ဆွန်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

စူးမေးက တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်သည်။ ချေးမည်လား။ ဘယ်လောက် ချေးနိုင်မည်နည်း။ သန်း ၅၀၀ လား။ ၁ ဘီလီယံလား။ ရေနံမြေ တူးဖော်ခြင်းက ကလေးကစားစရာ မဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည်။ စူးမေးသည် ဆွန်ဖုန်း၏ ရင်ထဲမှ အမှန်တကယ် တွေးခေါ်မှုများကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။

"စူးမေး..."

ဆွန်ဖုန်းက အတန်ကြာ ပျော်ရွှင်ပြီးနောက် စိတ်တည်ငြိမ်သွားကာ စူးမေးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးမြတ်ဆုံး လူငယ် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင် တစ်ယောက်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား... ငါ့အတွက် မျောက်လေးတွေ မွေးပေးဖို့ မင်း စဉ်းစားချင်လား..."

"ဘော့စ်... ရှင် ဖျားနေတာလား..."

စူးမေးက ဆွန်ဖုန်း၏ နဖူးကို လှမ်းစမ်းလိုက်သည်။

"မင်းမှ ဖျားတာ... မင်းက နေ့တိုင်း ဖျားနေတာ..."

ဆွန်ဖုန်းက စူးမေး၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"..."

"ဒီနေ့ ဘာစားမလဲ..."

ဆွန်ဖုန်းက စူးမေးကို မေးလိုက်သည်။

"ပင်လယ်စာ စားကြမယ်လေ... ဒီနားက ပင်လယ်စာ စားသောက်ဆိုင်တွေက တော်တော် ကောင်းတယ်..."

စူးမေးက ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုလည်း ပင်လယ်စာ ဆက်စားကြတာပေါ့..."

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် စူးမေး၏ လက်ကို ဆွဲကာ ပင်လယ်စာ စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သီးသန့် အခန်းတစ်ခု ယူကာ ဟင်းလျာ အများအပြားကို မှာယူလိုက်သည်။

စူးမေးသည် ဆွန်ဖုန်း၏ လက်ဆွဲခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် မျက်နှာလေး အနည်းငယ် မလုံမလဲ ဖြစ်နေသော်လည်း မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်နှာလေး နီရဲလျက် ဆွန်ဖုန်းနောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။

မကြာမီ ဟင်းလျာများ ရောက်လာပြီး ပင်လယ်စာများနှင့်အတူ အရက်ဖြူ သောက်ရန် ဆွန်ဖုန်းက အရက်ဖြူ နှစ်ပုလင်း မှာလိုက်သည်။

"စူးမေး... မားစ် သံသတ္တုတွင်းရဲ့ အရောင်းဈေးကွက်ကို ချဲ့ထွင်ဖို့ လိုတယ်နော်..."

ဆွန်ဖုန်းက အရက်ဖြူ တစ်ငုံသောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အို... ကျွန်မရဲ့ ဘော့စ်ကြီးရယ်... လက်ရှိ ကမ္ဘာ့ သံသတ္တု လုပ်ငန်းက အခြေအနေ မကောင်းဘူးဆိုတာ ရှင် မသိဘူးလား... အခု ကျွန်မတို့ ရထားတဲ့ အော်ဒါတွေတောင် တော်တော် ကောင်းနေပြီ..."

စူးမေးက ပြောလိုက်သည်။

"ဟူး... အင်းပါ..."

ဆွန်ဖုန်းက သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိ ကမ္ဘာ့ သံသတ္တု လုပ်ငန်းက အမှန်တကယ် လုပ်ရခက်ပြီး ဈေးနှုန်းများလည်း ဆက်တိုက် ကျဆင်းနေသည်။

"ဒီလိုလုပ်... နယူးဖောင်လန် ရေနံမြေ အလုပ်စတာနဲ့ မင်းက မားစ် သံသတ္တုတွင်းကနေ ဒီကို ပြောင်းလာခဲ့... ရေနံ အရောင်းပိုင်းကို မင်း တာဝန်ယူရမယ်... မားစ် သံသတ္တုတွင်းကိုတော့ ဝူမန်ရှင်း တစ်ယောက်တည်း စီမံခန့်ခွဲနိုင်မှာပါ... လျန်ယင်ကိုလည်း ခေါ်ပြီး မင်းနဲ့ အတူတူ အလုပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်..."

ဆွန်ဖုန်းက ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်..."

စူးမေးက ဖြေလိုက်သည်။

"ဟူး... တစ်မနက်တည်းနဲ့ မွဲသွားပြန်ပြီ..."

ဆွန်ဖုန်းက အရက် တစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အစကတော့ သူ တော်တော်လေး ချမ်းသာပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။ ပိုင်ဆိုင်မှု ဒေါ်လာ ဘီလီယံချီ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ယခု ရေနံမြေငယ်လေး တစ်ခု ဝယ်လိုက်ရုံဖြင့် ဒေဝါလီခံရမလို ဖြစ်သွားသည်။ ဒေါ်လာ ၁.၁ ဘီလီယံ ပျောက်သွားပြီး သန်း ၁၀၀ သာ ကျန်တော့သည်။ ရေနံမြေ တူးဖော်ရန် ငွေရှာရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကမ္ဘာ့ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာရန်နှင့် ကြီးမားသော ငွေကြေး အင်ပါယာကြီးများကို ဖြိုခွင်းရန် ခရီးအဝေးကြီး သွားရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ပိုက်ဆံ... ပိုက်ဆံ..."

ဆွန်ဖုန်းက အရက်ဖြူ တစ်ပုလင်းကို မော့သောက်ပြီးနောက် သီချင်းလေး ညည်းနေလေသည်။

"ငါ ချမ်းသာလာရင်... ရဟတ်ယာဉ် နှစ်စီး ဝယ်မယ်... တစ်စီးက နောက်တစ်စီးကို ချိတ်ဆွဲထားမယ်... စတော့ရှယ်ယာ ဝင်ထားတဲ့ ကုမ္ပဏီ နှစ်ခု ထောင်မယ်... တစ်ခုက နောက်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်... လေယာဉ်တင် သင်္ဘော နှစ်စီး ဝယ်မယ်... တစ်စီးက နောက်တစ်စီးကို ပစ်ခတ်နစ်မြှုပ်ပစ်မယ်..."

စူးမေးသည် သူ့ဘာသာသူ သီချင်းဆိုနေသော ဆွန်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ စကားပြောစရာ မရှိတော့ပေ။ ဘော့စ်ရဲ့ ရူးကြောင်ကြောင် အကျင့်လေး ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီဟု တွေးလိုက်သည်။

တကယ်တော့ ဆွန်ဖုန်း ဆိုနေသည့် သီချင်းက နေ့ခင်းအိပ်မက် မဟုတ်ဘဲ တကယ် ဖြစ်လာနိုင်သည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထမင်းစားပြီးသောအခါ ညနေ ၃ နာရီကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ထိုနေ့တွင် ဗန်ကူးဗားသို့ မပြန်သလို ဟိုတယ်သို့လည်း မပြန်ဘဲ လမ်းလျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

လူသွားလမ်း တစ်ခုပေါ်တွင်...

"ဟူး... လမ်းမလျှောက်ဖြစ်တာ တော်တော် ကြာပြီ..."

စူးမေးနှင့် ဆွန်ဖုန်းတို့သည် လူသွားလမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ဝက်အတွင်း အလုပ်တွင်သာ နစ်မြုပ်နေခဲ့ပြီး ကျွန်းပေါ်တွင် အပန်းဖြေခရီး ထွက်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ ကောင်းကောင်း မနားခဲ့ရပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို ဝအောင် လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ..."

ဆွန်ဖုန်းက အလွန် မျက်နှာပြောင်တိုက်စွာဖြင့် စူးမေး၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ဘော့စ်... လမ်းလျှောက်တာ လက်ဆွဲဖို့ မလိုပါဘူး... ရှင် အခွင့်အရေး ယူချင်နေတာလား..."

စူးမေးက ဆွန်ဖုန်းကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

"ငါက မင်း မျက်စိလည်ပြီး ပျောက်သွားမှာ စိုးလို့ပါ... မိန်းကလေး အများစုက လမ်းမမှတ်မိတတ်ဘူးလို့ ကြားဖူးတယ်..."

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် အတွင်းခံ သွားဝယ်ကြရအောင်..."

စူးမေးက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဆွန်ဖုန်းကို ဆွဲကာ အတွင်းခံဆိုင် တစ်ဆိုင်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။

"သွားရအောင်လေ... ငါ အရမ်း သဘောကျတယ်... မင်း အဝတ်အစား စမ်းဝတ်တဲ့အခါ ငါ ကူညီပြီး အကြံပေးရမလား..."

"..."