အခန်း ၁၆၀

အခန်း (၁၆၀) ဒီအဲလ် ရေနံကုမ္ပဏီ၏ လျှို့ဝှက်အကြံအစည်

ဒီအဲလ် ရေနံကုမ္ပဏီ၊ ကနေဒါ ဌာနခွဲ။

အစည်းအဝေးခန်း တစ်ခုအတွင်းတွင် ဗိုက်ရွှဲရွှဲနှင့် အမေရိကန် လူမျိုး အချို့ ထိုင်နေကြသည်။

ထိုအထဲတွင် ဆွန်ဖုန်းနှင့် တွေ့ဖူးသူ နှစ်ဦး ပါဝင်သည်။ တစ်ဦးမှာ လီယို ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ အန်ဒါဆန် ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ... မကြာသေးခင်က ဖုန်းရွေ့ သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီက နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ကမ်းရိုးတန်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ စိန့်ဖုန်းရေနံမြေရဲ့ တူးဖော်ရေး အခြေအနေက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေတယ်... ဒါကို ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့ကလည်း သတိထားမိတယ်... ဥက္ကဋ္ဌကြီးနဲ့ ကျွန်တော် တိုင်ပင်ပြီးပြီ... ကျွန်တော်တို့လည်း နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ကမ်းရိုးတန်းက ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေကို စမ်းသပ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်..."

လီယိုက ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်ကာ ပူနွေးနေသော ကော်ဖီကို သောက်ရင်း လူအများကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ လီယို... ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့က နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ကမ်းရိုးတန်းက ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား..."

အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးက မျက်လုံးမှိတ်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အထက်က အဲဒီလို သဘောထား ရှိတယ်..."

လီယိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး... လုံးဝ မဖြစ်ဘူး... မြောက်အမေရိက က ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ် ဆိုရင်တောင် လက်ခံနိုင်သေးတယ်၊ စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်... ဒါပေမယ့် နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်းက ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် လုံးဝ သဘောမတူဘူး... မြောက်အမေရိက က ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေတောင် တူးဖော်ဖို့ အရမ်း ခက်နေတာ... နယူးဖောင်လန်က ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေက မြောက်အမေရိကထက်တောင် ပိုခက်သေးတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိထားရမယ်... ကျွန်တော်တို့ အနေနဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို စွန့်ဖို့ လုံးဝ မလိုဘူး..."

"ပြောတာ မှန်တယ်... အခု ဖုန်းရွေ့ သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီက ရေနံတွင်း အနည်းငယ် တူးဖော်နိုင်ပြီး အခြေအနေ ကောင်းတယ်၊ ထုတ်လုပ်မှုလည်း မြင့်တယ် ဆိုပေမယ့် စိန့်ဖုန်းရေနံမြေ တစ်ခုလုံးရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ရေနံတွင်း တူးဖော်ရေးတွေက ဒီလောက် အဆင်ပြေမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး..."

"အင်း... ကျွန်တော်တို့က ပင်လယ်ရေအောက် ရေနံမြေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရင်တောင် နယူးဖောင်လန်က ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေကိုတော့ ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ဘူး... အန္တရာယ်က အရမ်း ကြီးလွန်းတယ်..."

"လီယို... ဒါက ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ဆိုတာ သေချာလို့လား... ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့က ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်လေ့ မရှိဘူးနော်..."

"ဟုတ်တယ်လေ... နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ကမ်းရိုးတန်းမှာ ရေနံစည် ၃၅ ဘီလီယံ သိုလှောင်ထားတယ် ဆိုတာ မှန်ပါတယ်... ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီနဲ့ ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့က လူကြီးတွေ အပါအဝင် ရေနံကုမ္ပဏီ အများအပြားကို မက်မောစေတာ အမှန်ပဲ... ဒါပေမယ့် ဒီလောက် အလွယ်တကူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာကတော့ မလိုဘူးလို့ ထင်တယ်... ကျွန်တော်တို့ အနေနဲ့ အခြေအနေကို ဆက်စောင့်ကြည့်ပြီး စိန့်ဖုန်းရေနံမြေရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေ ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကို အရင် ကြည့်သင့်တယ်..."

အစည်းအဝေးခန်း အတွင်းတွင် လီယိုနှင့် အန်ဒါဆန်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော ဒုတိယ မန်နေဂျာများနှင့် အကြီးတန်း တာဝန်ခံ အားလုံးက ဝိုင်းဝန်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ဟွန့်... ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့က လူတွေက အရူးတွေလို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေတာလား... ခင်ဗျားတို့ တွေးမိတာတွေကို သူတို့က မတွေးမိဘူးလို့ ထင်နေလား... အချိန်တန်လို့ ရှုံးရင် သူတို့ငွေတွေ ရှုံးမှာလေ... ငါတို့က သူတို့ဆီမှာ အလုပ်လုပ်ပေးနေတဲ့ သူတွေပဲ ရှိသေးတယ်..."

လီယိုက ထို ဒုတိယ မန်နေဂျာများနှင့် အကြီးတန်း တာဝန်ခံများကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"အဲ... ဒါက..."

"ကောင်းပါပြီ..."

ထိုလူများ အားလုံး ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

"ဒါဆို... ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့ရဲ့ သဘောထားက ဘယ်လိုလဲ..."

ထိုလူများက လီယို၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့က ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်သည် ဟုဆိုသော်လည်း အန္တရာယ်ကို စွန့်ကာ အရှုံးမခံချင်ကြပြန်ပေ။

အန္တရာယ်ကို မစွန့်ချင်ပါက နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်းက ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေကို မရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဒါက ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်လဲ။

ထိုလူများ အားလုံး အချင်းချင်း ကြည့်ကာ လီယို၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားကို စောင့်နေကြလေသည်။

"ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့ရဲ့ သဘောထားကတော့ အနည်းဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနဲ့ နယူးဖောင်လန် အနောက်ပိုင်း ကျောက်လွှာအောက် ရေနံမြေကို စမ်းသပ်ကြည့်မယ်... နောက်ပိုင်း ပိုကြီးမားတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လုပ်ဖို့ တန်မတန် ဆိုတာကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တာပဲ..."

လီယိုက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဪ... ကျွန်တော် နားလည်ပြီ... ဒီလိုသာဆိုရင် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက အဲဒီ ဖုန်းရွေ့ သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီကို ဝယ်ယူပြီး စမ်းသပ်ကြည့်တာပဲ... အဲဒီရေနံမြေက ရေနံစည် သန်း ၁၀၀ ပဲ သိုလှောင်ထားတာဆိုတော့ ဝယ်ယူဖို့အတွက် ငွေအများကြီး သုံးစရာ မလိုဘူး..."

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူလတ်ပိုင်းသည် လီယို၏ စကား တစ်ခွန်းဖြင့် အဓိက အချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားလေသည်။

စိန့်ဖုန်းရေနံမြေကို ဝယ်ယူရန် ဒေါ်လာ တစ်ဘီလီယံ ကျော်ခန့်သာ ကုန်ကျမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

သို့သော် ထိုဒေါ်လာ တစ်ဘီလီယံ ကျော်ဆိုသည်မှာ ဒီအဲလ် ကဲ့သို့ နိုင်ငံတကာ ဒုတိယအဆင့် ရေနံကုမ္ပဏီ အတွက်မူ အသေးအဖွဲ ငွေကြေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

လီယိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး...

"မှန်တယ်... ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့က အဲဒီလို လုပ်ချင်တာပဲ... စိန့်ဖုန်းရေနံမြေကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တာ..."

"ခင်ဗျားတို့ ပြောတာကို နားထောင်ကြည့်တော့ ဒီလို စမ်းသပ်ကြည့်တာက တန်ပါတယ်..."

ထိုလူများ အားလုံးက ပြုံးကာ ထောက်ခံလိုက်ကြလေသည်။

"မှားတယ်... ကျွန်တော်တို့က ဒီရေနံမြေ တစ်ခုလုံးကို ဝယ်စရာ မလိုဘူး... ဖုန်းရွေ့ သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အစုရှယ်ယာ တစ်ဝက်စီ ခွဲယူလို့ ရတယ်လေ... အဲဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ငွေပိုသက်သာတာပေါ့..."

တစ်ချိန်လုံး စကားမပြောဘဲ နေခဲ့သော အန်ဒါဆန်က ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းတယ်... တကယ် ကောင်းတယ်..."

"ဒီအစီအစဉ် ကောင်းတယ်..."

ကျန်ရှိနေသော လူများ အားလုံးက ဝိုင်းဝန်း မြှောက်ပင့်လိုက်ကြလေသည်။

"ကျွန်တော် ကြားသိရတဲ့ သတင်းတွေအရ ဒီဆွန်ဖုန်းက နယူးဖောင်လန် အစိုးရနဲ့ လျှို့ဝှက် သဘောတူညီချက် တစ်ခု လုပ်ထားတယ်... လက်ရှိမှာ ဒီရေနံမြေရဲ့ အခွင့်အရေး အားလုံးက ဆွန်ဖုန်း လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်... ဆိုလိုတာက ဆွန်ဖုန်းက ဒီရေနံမြေကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အပြတ်ဝယ်ထားတာပဲ... ဒါကြောင့် ဒီအထဲမှာ နယူးဖောင်လန် အစိုးရ မပါဝင်တာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ပိုကောင်းတာပေါ့..."

လီယိုက အေးစက်စက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမယ့်... ဒီဖုန်းရွေ့ သတ္တုတွင်း ကုမ္ပဏီက ကျွန်တော်တို့ကို အစုရှယ်ယာ ဝင်ခွင့် ပေးပါ့မလား..."

ဘရက်ဒစ် အမည်ရှိ ဒုတိယ မန်နေဂျာ တစ်ဦးက သံသယ ဝင်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်... သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ဝင်ပါခွင့် ပြုပါ့မလား..."

"ဟွန့်... မပေးလည်း ပေးရမှာပဲ... ဒီဆွန်ဖုန်းဆိုတာ နောက်ခံ အင်အား မရှိတဲ့၊ အင်အား မရှိတဲ့ လူသစ် တစ်ယောက် ဆိုတာ မမေ့ကြနဲ့... ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ နောက်ခံ အင်အားနဲ့ သူ့ကို အရှုံးပေးအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ လွယ်လွယ်လေးပဲ..."

လီယိုက ရက်စက်စွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။ ရိုးသားဟန် ရှိသော သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသွားလေသည်။

"ဟားဟား... ဟုတ်တာပေါ့... ကျွန်တော်တို့ အရမ်း တွေးလွန်သွားတာပါ..."

"ကောင်းပြီ... နောက်ဆက်တွဲ အနေနဲ့ အန်ဒါဆန်နဲ့ ဘရက်ဒစ်... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က အဲဒီ ဆွန်ဖုန်း ဆိုတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ သွားဆွေးနွေးရမယ်... မှတ်ထား... ဒီကိစ္စကို အမှားအယွင်း မဖြစ်စေနဲ့... ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့က ဒီကိစ္စကို အရမ်း အလေးထားတယ်..."

လီယိုက အန်ဒါဆန်နှင့် ဘရက်ဒစ်ကို လေးနက်စွာ မှာကြားလိုက်လေသည်။

"စိတ်ချပါ ဥက္ကဋ္ဌ... ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ယူပါတယ်..."

အန်ဒါဆန်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ကတိပေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... အဲဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့..."

လီယိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အန်ဒါဆန်၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ အတော်လေး စိတ်ချရပြီး သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်လည်း မဆိုးပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ မန်နေဂျာ တစ်ဦး ဖြစ်လာမည် မဟုတ်သလို ကြီးမားသော စီမံကိန်းများကိုလည်း တာဝန်ယူခွင့် ရမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ အလုပ်တစ်ခုကို အကြီးအကျယ် မှားယွင်းခဲ့ဖူးပြီး ဒါရိုက်တာ အဖွဲ့က သူ့ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

ထိုကိစ္စမှာ ပါလာဝမ်ကျွန်း ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

အန်ဒါဆန်သည် ပါလာဝမ်ကျွန်း ရေနံမြေ၏ အဓိက တာဝန်ခံ ဖြစ်သော်လည်း ထိုရေနံမြေတွင် ပြဿနာ အကြီးအကျယ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ပင်လယ်ရေအောက် ရေနံမြေမှ ရေနံ တန်ချိန် သန်းဆယ်နှင့်ချီ၍ အကြောင်းမဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မည်သူ့ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ယခုအချိန်အထိ ရှာမတွေ့သေးပေ။

ဤကိစ္စတွင် အန်ဒါဆန်ကို အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ပေ။ မည်သူမဆို ဤကိစ္စမျိုး ကြုံတွေ့ရပါက ဘာမှ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အန်ဒါဆန် ကံဆိုးသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

......

ထိုအချိန်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် နယူးစ် မြို့ငယ်လေးရှိ နေအိမ်တွင် မိန်းကလေး နှစ်ယောက်နှင့်အတူ ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ ဟော့ပေါ့ စားနေလေသည်။

သူ၏ စိန့်ဖုန်းရေနံမြေကို လူအချို့က လျှို့ဝှက် အကြံအစည်များဖြင့် ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း သူ လုံးဝ မသိရှိပေ။

"ဝါး... ဟော့ပေါ့ မစားရတာ တော်တော် ကြာပြီ... နိုင်ငံခြားမှာ ဟော့ပေါ့ စားရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... တကယ်ကို စားလို့ကောင်းတာပဲ..."

စူးမေးသည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းလေးကို သပ်ကာ ဟော့ပေါ့ အိုးထဲမှ သိုးသားပြား တစ်ပြားကို ညှပ်၍ စားလိုက်လေသည်။

"ဆောင်းရာသီမှာ ဟော့ပေါ့ စားရတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

ဝူမုန်ရှင်းသည်လည်း အလွန် ပျော်ရွှင် ကျေနပ်နေလေသည်။

"ဒါပေါ့... ဘယ်လိုလဲ... အရသာ ကောင်းရဲ့လား... ငါ့လက်ရာ မဆိုးဘူး မဟုတ်လား..."

ဆွန်ဖုန်းက အေးစိမ့်နေသော ဘီယာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်။ တကယ်ကို အရသာ ရှိလှပေသည်။

"မဆိုးပါဘူး... ဒါနဲ့... ကျွန်မတို့ကို တူနာငါးဟင်း ဘယ်တော့ ကျွေးမှာလဲ..."

စူးမေးက ထိုကိစ္စကို အမြဲတမ်း သတိရနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘာလောစရာ ရှိလို့လဲ... အခုက အလုပ်မအားသေးလို့လေ... အားတဲ့ အချိန်ကျရင် စားရမှာပေါ့..."

ဆွန်ဖုန်းက ပြုံး၍ ဖြေလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူလည်း တူနာငါး၏ အရသာကို လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။