အခန်း ၁၈၂

အခန်း ၁၈၂ သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ မှတ်ပုံတင်ခြင်း

ဟိုင်ထျန်မြို့တွင် ဤခွေးကောင်များနှင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာ ပျော်ပါးပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းနှင့် လျန်ယင်တို့ ဟိုင်ယန်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

စက်ရုံသစ်တွင် ထုတ်လုပ်ရေး လိုင်းများ တပ်ဆင်ရေး လုပ်ငန်းများမှာ အလုပ်များနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် သွားရောက် စစ်ဆေးနေရန် မလိုအပ်ပေ။

လက်ရှိတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ ခေါင်းထဲ၌ ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ တည်ထောင်ရန်၊ သင်္ဘောပျက်များကို မည်သို့ ဆယ်ယူမည်၊ ရတနာများကို မည်သို့ လေလံတင် ရောင်းချမည် ဆိုသည့် အတွေးများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဟိုင်ယန်မြို့ရှိ ဗီလာ ဧည့်ခန်းတွင်...

ဆွန်ဖုန်းက ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကနေဒါနိုင်ငံ နယူးဖောင်လန် တွင် ရှိနေသော စူးမေး ထံသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်လေသည်။

"ဟယ်လို... သူဌေး ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

ဖုန်းထဲမှ စူးမေး၏ နားထောင်လို့ကောင်းသော ချိုသာသည့် အသံလေး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"စူးမေးလား... ကိုယ်ပြောတာ သေချာ နားထောင်... မနက်ဖြန် မင်း ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ တစ်ခု ချက်ချင်း သွားမှတ်ပုံတင်လိုက်... အင်း... နာမည်ကိုတော့ ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ လို့ ပေးလိုက်"

ဆွန်ဖုန်းက ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

"ဘာ... ဘာပြောလိုက်တယ်"

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ စူးမေး၏ အံ့ဩသွားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စူးမေးမှာ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

မိမိ၏ သူဌေးက သံမဏိ စက်ရုံသစ်၏ ထုတ်လုပ်ရေး လိုင်း တပ်ဆင်ရေး ကိစ္စများကို ကြီးကြပ်ရန် ဟိုင်ယန်မြို့သို့ ပြန်သွားသည် မဟုတ်ပါလား။ ပြန်သွားတာ ရက်ပိုင်းလေးပဲ ရှိသေးတယ်... အခု ရုတ်တရက် ဖုန်းဆက်လာပြီး မနက်ဖြန် ချက်ချင်း ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ တစ်ခု သွားမှတ်ပုံတင်ခိုင်းနေတယ်။

စူးမေးက မိမိ၏ သူဌေး ရောဂါကျွမ်းနေပြီလားဟုပင် သံသယ ဝင်သွားမိသည်။ တကယ်ကို ဆေးသောက်ဖို့ မမေ့သင့်ဘူးနော်။

"ဟဲဟဲ... မင်း နားကြားမမှားပါဘူး... ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီပဲ... တကယ်လို့ ငါတို့သာ ရတနာတွေ အပြည့်ပါတဲ့ သင်္ဘောပျက် တစ်စင်းလောက်ကို ဆယ်နိုင်လိုက်ရင် ငါတို့တော့ ချမ်းသာပြီပဲ"

ဆွန်ဖုန်းက ဟားဟားရယ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

စူးမေးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများပင် ပျံလာလေသည်။ မိမိ၏ သူဌေးက ပိုက်ဆံ လိုချင်လွန်းပြီး ရူးသွားပြီလား။ ပင်လယ်ရေအောက်က သင်္ဘောပျက်တွေကို သွားပစ်မှတ်ထားနေတယ်။

စူးမေး အနေဖြင့် ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ကိစ္စများကို သိပ်နားမလည်သော်လည်း ထိုသင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူခြင်း ဆိုသည်မှာ သမုဒ္ဒရာထဲတွင် အပ်ကျရှာသကဲ့သို့ ခက်ခဲသော အလုပ်ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ သိထားသည်။

ကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ပင်လယ်ရေအောက်တွင် သင်္ဘောပျက်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေခြင်း ဆိုသည်မှာ လူလုပ်နိုင်သော အလုပ် မဟုတ်ပေ။

သင်္ဘောပျက်ကို ရှာမတွေ့ဘဲ ကိုယ်တိုင် ပင်လယ်ထဲ နစ်မြုပ်သွားနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ရူးသွားနိုင်သည်။

သတင်းများတွင်လည်း ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ တချို့က ဆယ်စုနှစ်ချီ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုသော အချိန်များ ပေး၍ သင်္ဘောပျက်များကို ရှာဖွေ ဆယ်ယူခဲ့သော်လည်း သင်္ဘောပျက်၏ တိကျသော တည်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားဖူးသည်။

ဆွန်ဖုန်း ကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံ မရှိသူ တစ်ယောက် အတွက်တော့ ပိုဆိုးမည် ဖြစ်သည်။

ဘာမှ နားမလည်၊ ရေကြောင်း သမိုင်းကြောင်း၊ သင်္ဘောပျက် သမိုင်းကြောင်း၊ သမုဒ္ဒရာ ဗဟုသုတ စသည်တို့ကိုလည်း မသိရှိပေ။ ထို့အပြင် ကိုယ်ပိုင် အဖွဲ့အစည်းလည်း မရှိ၊ အဆင့်မြင့် ဆယ်ယူရေး စက်ပစ္စည်းများလည်း မရှိပေ။

သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရန် ပထမဆုံး အနေဖြင့် အချက် သုံးချက် ပြည့်စုံရမည် ဖြစ်သည်။ ပညာ ဗဟုသုတနှင့် အတွေ့အကြုံ၊ အဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်းများနှင့် စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်မှု တို့ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်က သင့်ကို ကံကောင်းခြင်းများ ပေးသနားရန် ဆုတောင်းရမည် ဖြစ်သည်။

"သူဌေး... တကယ် မရူးသွားတာ သေချာရဲ့လား... ဒါမှမဟုတ် ဆေးသောက်ဖို့ မေ့နေလို့လား"

စူးမေးက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းမှ ရူးတာ... ကိုယ် အကောင်းကြီး ရှိသေးတယ်"

ဆွန်ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

တကယ်တော့ သူ၏ ဤရုတ်တရက် အကြံအစည်က လူအများစုကို သူ ရူးသွားပြီဟု ထင်မှတ်စေနိုင်ကြောင်း သူ သိသည်။ ကောင်းမွန်သော အလုပ်များကို မလုပ်ဘဲ ဤကဲ့သို့ အလုပ်များကို လုပ်ချင်နေသောကြောင့်ပင်။

"ဒါဆို သူဌေးက ကစားချင်တဲ့ သဘောနဲ့ လုပ်တာလား"

စူးမေးက ထပ်မေးလိုက်လေသည်။

"ကိုယ် အတည်ပြောနေတာ"

ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်လေသည်။

ဆွန်ဖုန်း၏ နောက်ပြောင်နေပုံ မရသော စကားကို ကြားသောအခါ စူးမေး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ဆွန်ဖုန်းကို ယုံကြည်လာမိလေသည်။

မားစ် သံမဏိတွင်း ဖွင့်လှစ်ခဲ့စဉ်က အခြေအနေကို သူမ ပြန်သတိရသွားသည်။

မားစ် သံမဏိတွင်း စတင် လည်ပတ်သည်မှာ သိပ်မကြာသေးချိန်တွင် ဆွန်ဖုန်းက ရေနံမြေတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် တကယ်ပင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ကာ လုံးဝ တွေဝေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ နောက်ပိုင်း မည်သို့ ဖြစ်မည်ကို မပြောနှင့်ဦး၊ အနည်းဆုံးတော့ ယခု စိန့်ဖုန်းရေနံမြေမှာ အောင်မြင်နေပြီး ရေနံတွင်း ၁၀ တွင်း အထိ ရေနံများ ထွက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... အဲဒါဆို မနက်ဖြန် ကျွန်မ ဗန်ကူးဗား သွားပြီး ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ တစ်ခု မှတ်ပုံတင်လိုက်မယ်"

စူးမေးက သဘောတူလိုက်လေသည်။

"နာမည်က 'ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ' နော်"

ဆွန်ဖုန်းက ပြန်လည် တည့်မတ်ပေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ... ဒါနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ ခေါ်ဖို့ရော၊ ပင်လယ်ပြင် သုံး စက်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ရော လုပ်ပေးရဦးမလား"

စူးမေးက ချိုသာသော အသံဖြင့် ထပ်မေးလိုက်လေသည်။

"မလိုပါဘူး... မင်း အရင်ဆုံး ကုမ္ပဏီ မှတ်ပုံတင်ပေးထားလိုက်ရုံပဲ... ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ ကိုယ် ပြန်လာမှ ကိုယ့်ဖာသာ လုပ်လိုက်မယ်"

ဆွန်ဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

တကယ်တော့ သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရန် ပထမဆုံး အနေဖြင့် ရေငုပ်တတ်သူ၊ ဆယ်ယူရေး အတွေ့အကြုံ ရှိသူ အများအပြား လိုအပ်သည်။

ကိုယ်တိုင်လည်း ရေကြောင်း သမိုင်းကြောင်းနှင့် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတ အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်း အများအပြား ရှိရန် လိုအပ်သည်။ ဥပမာ - အဝေးထိန်း နည်းပညာ၊ ရေအောက် စက်ရုပ်များနှင့် ရေနက်ပိုင်း ကင်မရာ စသည့် အဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများ၊ အထောက်အကူပြု သင်္ဘော အမျိုးမျိုး စသည်တို့လည်း လိုအပ်သည်။

ခိုင်မာသော နောက်ခံနှင့် ငွေကြေး အင်အားလည်း လိုအပ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူခြင်း ဆိုသည်မှာ မည်သည့်နေ့တွင် တွေ့မည်ကို မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်၊ ဆယ်နှစ်၊ သို့မဟုတ် အနှစ် သုံးဆယ် ကြာနိုင်သည်။ သို့သော် ရတနာများ အပြည့်ပါသော သင်္ဘောပျက် တစ်စင်းကို ရှာတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ခါတည်း ချမ်းသာသွားမည် ဖြစ်သည်။

အထက်ပါ အချက်များ အားလုံးကို ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပေ။ သူ၏ ရေငုပ်ဝတ်စုံ ရှိနေရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်တန်၍ သင်္ဘောပျက်၏ တိကျသော တည်နေရာကို ရှာတွေ့သောအခါ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော တစ်စင်း ငှားရမ်းပြီး လူတချို့ကို ခေါ်ယူကာ ဆယ်ယူခိုင်းရုံသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သင်္ဘောပျက်က ရေနက်ပိုင်းတွင် ရှိနေပါက ဆွန်ဖုန်း ကိုယ်တိုင် သင်္ဘောပျက်ကို ရေတိမ်ပိုင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးပြီးမှ ဝန်ထမ်းများကို ဆယ်ယူခိုင်းမည် ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စများက သိုလှောင်ရုံ ရှိသော ဆွန်ဖုန်း အတွက်မူ အလွန် ရိုးရှင်းသော ကိစ္စများ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆွန်ဖုန်းက စူးမေးကို ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ တစ်ခု အရင် မှတ်ပုံတင်ခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြား ကိစ္စများမှာ ပြဿနာ မဟုတ်သလို အလျင်စလိုလည်း မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ... ကျွန်မ သိပါပြီ"

စူးမေးက ပြောလိုက်လေသည်။

နောက်ထပ် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်လေသည်။

"ဖုန်းကိုကို... ကိုကိုက ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ ထောင်မလို့လား"

ခုနက လျန်ယင်သည် ဆွန်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသဖြင့် စကားပြောသံ အများစုကို ကြားခဲ့ရသည်။

မိမိ၏ အမျိုးသားက ဤကိစ္စကို ဘာကြောင့် လုပ်ချင်ရသနည်း ဟု သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူခြင်း ဆိုသည်မှာ ကြားရုံနှင့်ပင် အလွန် ခက်ခဲသော အလုပ်မှန်း သိသာနေသည်။

"ဟုတ်တယ်... အနာဂတ် ကမ္ဘာ့ နာမည်ကြီး သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီတွေထဲမှာ ကိုယ့်ရဲ့ နေရာ တစ်နေရာ ပါလာလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ် ယုံကြည်တယ်"

ဆွန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော ယုံကြည်မှုများ တောက်ပနေလေသည်။

လက်ရှိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် လက်ချိုးရေတွက်၍ ရသော ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီများထဲတွင် အော်ဒက်ဆီ-သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ စသည့် နာမည်ကြီး ကုမ္ပဏီကြီး အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

လက်ရှိတွင် အကျော်ကြားဆုံးမှာ ဤကုမ္ပဏီ ဖြစ်ပြီး ဖလော်ရီဒါ ပြည်နယ်၊ တမ်ပါ မြို့တွင် တည်ရှိသည်။

အဓိကအားဖြင့် သင်္ဘောပျက် ရှာဖွေခြင်း၊ ဆယ်ယူခြင်းနှင့် သင်္ဘောပျက်မှ ပစ္စည်းများ ရောင်းချခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်သော ကုမ္ပဏီ ဖြစ်ပြီး အဝေးထိန်း နည်းပညာ၊ ရေအောက် စက်ရုပ်များနှင့် ရေနက်ပိုင်း ကင်မရာ စသည့် အဆင့်မြင့် စက်ပစ္စည်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

အော်ဒက်ဆီ ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်သူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သူ ဂရက်ဂ် သည် ရေကြောင်း သမိုင်းကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီး သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတ အားလုံးကို သိရှိသူ ဖြစ်သည်။

ဤကုမ္ပဏီက လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က စပိန်နိုင်ငံ၏ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာချီက သင်္ဘောပျက် တစ်စင်းကို ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ရွှေငွေ ဒင်္ဂါးပြား ခြောက်သိန်း ရရှိခဲ့ကာ အမေရိကန် ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀ တန်ဖိုးရှိခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်နိုင်ငံသို့ ပြန်လည် ပေးအပ်ခဲ့ရသော်လည်း ဤကုမ္ပဏီ ဆယ်ယူခဲ့သော သင်္ဘောပျက်များမှာ ဤတစ်စင်းတည်း မဟုတ်ပေ။

မကြာမီ အနာဂတ်တွင် သူ၏ ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီက ဤကုမ္ပဏီကို ကျော်လွန်ကာ ကမ္ဘာ့ နံပါတ်တစ် ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာမည်ဟု ဆွန်ဖုန်း ယုံကြည်ထားလေသည်။

"ဖုန်းကိုကို... ကိုကို လုပ်သမျှကို ညီမ ထောက်ခံပါတယ်... ယုံလည်း ယုံကြည်တယ်"

လျန်ယင်က အားပေးစကား ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟားဟား... ကိုယ့်ရဲ့ မိန်းမပီပီ ကိုယ် ဘာလုပ်လုပ် ထောက်ခံတာပဲ"

ဆွန်ဖုန်းက လျန်ယင်ကို ဖက်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကိုကိုက ညီမရဲ့ အမျိုးသားပဲလေ"

လျန်ယင်က ဆွန်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သွားရအောင်... ကိုယ်တို့ အားကစား သွားလုပ်ကြစို့"

ဆွန်ဖုန်းက လျန်ယင်ကို ဆွဲကာ ရေချိုးခန်း ဘက်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။

"ရေချိုးခန်းထဲမှာ ဘာအားကစား သွားလုပ်မှာလဲ"

လျန်ယင်က အဆွဲခံရရင်း နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ရောက်ရင် သိလိမ့်မယ်"

ဆွန်ဖုန်းက မဖွယ်မရာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

မကြာမီ ရေချိုးခန်း အတွင်းမှ ပျော်ရွှင်ဖွယ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဟိုင်ယန်မြို့တွင် ရက်အနည်းငယ် နေပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းသည် လျန်ယင်နှင့်အတူ သူမ၏ မိခင်ကို တွေ့ရန် သူမ၏ မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။

လျန်ယင်၏ မိခင်က မိမိ၏ သမီးမှာ ချမ်းသာပြီး ချောမောသော အမျိုးသား တစ်ဦးကို ရရှိထားသဖြင့် အလွန် ကျေနပ်နေလေသည်။

လျန်ယင်၏ မွေးရပ်မြေတွင် ရက်အနည်းငယ် နေပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ယောက် ဟိုင်ယန်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့ကြလေသည်။