← Chapters

အခန်း ၁၈၇

Vol. 19 Ch. 187

အခန်း ၁၈၇

Vol. 19 Ch. 187

အခန်း ၁၈၇ လှောင်ပြောင်ခံရခြင်း

ညပိုင်းတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ထိုလူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဗီဂိုမြို့တွင် ပျော်ရွှင်စွာ လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ဗီဂိုမြို့၏ ထူးခြားသော ဓလေ့စရိုက်များကို အသေးစိတ် လေ့လာခဲ့လေသည်။

မြို့တစ်မြို့၏ ဓလေ့စရိုက်များကို အသေးစိတ် လေ့လာရန် မည်သည့် နေရာက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သနည်း။

ယခင်က ဆွန်ဖုန်း မသိခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက လီချိုးယွန် နှင့် အဘိုးကြီးများ၏ ခေါ်ဆောင်သွားမှုကြောင့် ယခုအခါ ကောင်းစွာ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့တိုင်းတွင် ပညာတတ် လူကုံထံများ စုဝေးရာ နေရာ တစ်ခု ရှိတတ်ပြီး ထိုနေရာသို့ တစ်ခေါက်ခန့် သွားရောက် လည်ပတ်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုမြို့၏ ထူးခြားသော ဓလေ့စရိုက်များကို ကောင်းစွာ နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လည်ပတ်ပြီး ပြန်လာသောအခါ အားလုံးမှာ အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြပြီး ဆွန်ဖုန်း အပေါ်တွင်လည်း ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ကျေနပ် အားရနေကြလေသည်။

လူတစ်စုမှာ ဆွန်ဖုန်း၏ လက်အောက်ငယ်သား လုပ်ရန် အလုအယက် ကြိုးစားလာကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြွက်သားအပြည့်နှင့် လူသန်ကြီး တချို့မှာ နံပါတ်တစ် လက်အောက်ငယ်သား နေရာ အတွက် လုရင်း ရန်ဖြစ်လုမတတ်ပင် ဖြစ်သွားလေသည်။

ထိုလူများကြားတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ ဩဇာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန် ကြီးမားလာလေသည်။

ဒုတိယနေ့တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် တယ်ကျီ နှင့် ပေကျိ တို့ နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော သွားဝယ်လေသည်။

ထိုသင်္ဘောမျိုးကို ဗီဂိုမြို့တွင် ဝယ်ယူရရှိနိုင်သည်။

ဤမြို့က ဆိပ်ကမ်းမြို့ကြီး ဖြစ်ရာ အခြားအရာများ မရှိလျှင်တောင် သင်္ဘောများကတော့ အများအပြား ရှိသည်။ သင်္ဘော လုပ်ငန်းမှာ အလွန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လှပေသည်။

နေရာအနှံ့ စုံစမ်းပြီးနောက် ပေကျိ၏ အကြံပြုချက်ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ရေကြောင်း သွားလာရေး အိမ်တော် ဟု အမည်ရသော သင်္ဘောရောင်းသည့် ကုမ္ပဏီ တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

ဤကုမ္ပဏီမှာ စပိန် တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးသည်ဟု ဆိုသည်။

သူတို့ သုံးယောက် ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်သည်နှင့် သင်္ဘော ရောင်းချသူကို ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော ဝယ်ချင်ကြောင်း တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်လေသည်။

ဝီလီချီ ဟု အမည်ရသော သင်္ဘော အရောင်းကိုယ်စားလှယ်မှာ ဖောက်သည်များ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။

ဤလုပ်ငန်းမျိုးက နေ့တိုင်း အရောင်းအဝယ် ဖြစ်ရန် မလွယ်ကူဘဲ သုံးနှစ်လောက် မရောင်းရဘဲ တစ်ခါ ရောင်းရရုံဖြင့် သုံးနှစ်စာ စားလို့ရသော လုပ်ငန်းမျိုး ဖြစ်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့ သုံးယောက်က ပင်လယ်ရေအောက် သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်း လုပ်တာလား"

ဝီလီချီ က ဆွန်ဖုန်း တို့ သုံးယောက်ကို အထူး ဧည့်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အအေးများ တည်ခင်းကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

ဆွန်ဖုန်းက ဖြေလိုက်လေသည်။

"မစ္စတာဆွန် အနေနဲ့ ပင်လယ်ပြင် ကျယ်ကျယ်မှာ သွားနိုင်တဲ့ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော လိုချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကမ်းနီးပိုင်း သွားနိုင်တဲ့ သင်္ဘော လိုချင်တာလား... ရေနက်ပိုင်း ဆယ်ယူရေး လုပ်မှာလား၊ ရေတိမ်ပိုင်း ဆယ်ယူရေး လုပ်မှာလား..."

ဝီလီချီ က ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ မော်ဒယ် အမျိုးမျိုး ရှိပါတယ်... နာမည်အကြီးဆုံး အော်ဒက်ဆီ-သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ ကတောင် ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကနေ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော တချို့ ဝယ်သွားဖူးပါတယ်"

ဝီလီချီ က ကုမ္ပဏီ၏ အောင်မြင်မှု သမိုင်းကြောင်းများကို စတင် ကြွားလုံးထုတ်လေသည်။

"ဪ... ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် သိတယ်"

ဘေးမှ ပေကျိ က ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"မစ္စတာ ပေကျိ... ခင်ဗျားက တော်တော် မျက်စိရှင်တာပဲ"

ဝီလီချီ က ပေကျိ ကို လက်မထောင်ပြလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် အော်ဒက်ဆီ-သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီမှာ ခဏ အလုပ်လုပ်ဖူးတယ်"

ပေကျိ က ပြောလိုက်လေသည်။

"ပေကျိ... အဲဒီလို ဆိုတော့လည်း ခဏနေရင် မင်းပဲ ငါ့အတွက် ရွေးပေးလိုက်ပါ"

ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် ပေကျိ က ထိုနာမည်ကြီး ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီတွင် အလုပ်လုပ်ဖူးကြောင်း သိထားသည်။ လူတွေ့ စစ်ဆေးစဉ်က ပေကျိ ပြောပြခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"ဒီလို လုပ်ကြစို့ လူကြီးမင်းတို့... လက်ရှိ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက ငှားရမ်းထားတဲ့ ဆိပ်ကမ်းမှာ မော်ဒယ် အမျိုးမျိုး ရှိတဲ့ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော ရှစ်စင်း ရှိပါတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ တိုက်ရိုက် သွားကြည့်ပြီး ကျွန်တော်က တစ်ဖက်က ရှင်းပြပေးရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

ဝီလီချီ က ဆိပ်ကမ်းသို့ သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် အကြံပြုလိုက်လေသည်။

ဤလုပ်ငန်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်လာခဲ့သူပီပီ ကုမ္ပဏီထဲတွင် ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကြောင်း ပြောနေပါစေ အလကားပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

ဖောက်သည်များကို တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားပြီး လက်တွေ့ ပြသ ရှင်းပြခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ဆွန်ဖုန်း က ဝီလီချီ၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်လေသည်။

သူလည်း ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော၏ လက်တွေ့ အခြေအနေကို သွားကြည့်ပြီးမှ ရွေးချယ်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤကုမ္ပဏီမှာ ပင်လယ်ကမ်းစပ်နှင့် သိပ်မဝေးလှသဖြင့် မကြာမီ သူတို့ လေးယောက် ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

ဤဆိပ်ကမ်းကို ဆွန်ဖုန်း တစ်ချက် အကဲခတ်ကြည့်ရာ ရွက်လှေ၊ ကုန်တင်သင်္ဘော၊ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော၊ အမြန်ရေယာဉ် စသည့် အမျိုးအစား စုံလင်သော သင်္ဘော ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကုမ္ပဏီက သင်္ဘော အမျိုးအစား အများအပြားကို ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားနေပုံ ရသည်။

"မစ္စတာဆွန်... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရေတိမ်ပိုင်း ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောနဲ့ ရေနက်ပိုင်း ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောတွေ ရှိပါတယ်... အဲဒီ နှစ်မျိုး အပြင် တန်ချိန် အလိုက်လည်း ခွဲခြားထားပါသေးတယ်... လာပါ... ဒီဘက်ကို လာခဲ့ပါ... ကျွန်တော် ရှင်းပြပေးပါ့မယ်"

ဆွန်ဖုန်း တို့ သုံးယောက်သည် ဝီလီချီ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ထိုနေရာရှိ မော်ဒယ် အမျိုးမျိုး ရှိသော ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် ရေတိမ်ပိုင်း ဆယ်ယူရေး လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး တန်ချိန် ၃၀၀ ခန့် ရှိသော ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော တစ်စင်းကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

ဤဆယ်ယူရေး သင်္ဘော၏ မော်ဒယ်မှာ တီ မော်ဒယ် ကမ်းနီး ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော ဖြစ်သည်။

ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများမှာ တကယ်ကို အရုပ်ဆိုးလှပြီး ဘာကောင်မှန်း မသိနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများ၏ ထူးခြားချက်မှာ ရေစူးတိမ်ခြင်း၊ တိကျစွာ နေရာချထားနိုင်ခြင်း တို့ ဖြစ်သည်။

တတ်နိုင်သမျှ ကုန်းပတ် အမြင့်ရှိပြီး ကရိန်းများ၊ ကြိုးဆွဲစက်များနှင့် ကြီးမားသော မချီစက်များ တပ်ဆင်ရန် နေရာကျယ်ကျယ် ရှိသည်။

နောက်တစ်ချက်မှာ အမြန်နှုန်း မြင့်မားပြီး လှိုင်းဒဏ် ခံနိုင်ရည် ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့မှသာ ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်းခွင်သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိပြီး လုပ်ငန်းများကို အမြန်ဆုံး စတင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တတိယ အချက်မှာ ဆယ်ယူရေး စက်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရန် လုံလောက်သော ကုန်လှောင်ရုံ နေရာ ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

အချို့သော ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများတွင် ရေဒါ ရှောင်ကွင်းသည့် စနစ်များ၊ အမြန်နှုန်း မြှင့်တင်သည့် စနစ်များနှင့် ဆယ်ယူရေး ပြုပြင်မွမ်းမံသည့် စက်ပစ္စည်းများကိုပါ တပ်ဆင်ထားတတ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မြစ်တွင်းသွား ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများမှာ တန်ချိန် ၂၀ မှ ၂၀၀ ကြားသာ ရှိသည်။

ပင်လယ်သွား ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများမှာ တန်ချိန် ရာဂဏန်းမှ ထောင်ဂဏန်း အထိ ရှိတတ်ရာ ဆွန်ဖုန်း၏ ဤတန်ချိန် ၃၀၀ သင်္ဘောမှာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဆွန်ဖုန်း၏ ဤတန်ချိန် ၃၀၀ ရှိသော ပင်လယ်သွား ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောမှာ အလွန် မကြီးမားသော်လည်း ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်းစဉ် အားလုံး ပြည့်စုံစွာ ပါဝင်သည်။

မချီစက်များ အပြင် ရေငုပ် စက်ပစ္စည်း၊ ဖိသိပ်လေစက်ပစ္စည်း၊ ရေအောက် ဂဟေဆော် စက်ပစ္စည်း၊ ရေအောက် ဖြတ်တောက် စက်ပစ္စည်း အစရှိသည်တို့ ပါဝင်သည်။

တကယ်တော့ ဆွန်ဖုန်းသည် ရေနက်ပိုင်း ဆယ်ယူရေး လုပ်ဆောင်နိုင်သော ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများကိုလည်း ဝယ်ယူချင်သော်လည်း ကြီးမားသော တန်ချိန် ရှိသည့် ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများမှာ ငွေကြေး အမြောက်အမြား ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဆွန်ဖုန်း၏ ဤရွှေသင်္ဘောစု ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်း အများစုကို သူ တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှေသင်္ဘောစု မည်သည့် နေရာတွင် မြုပ်နေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးပါက သူ ကိုယ်တိုင် သင်္ဘောပျက်များကို ရေတိမ်ပိုင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းကာ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောကို သွားရောက် ဆယ်ယူခိုင်းမည် ဖြစ်သည်။

ဤတန်ချိန် ၃၀၀ ရှိသော ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောမှာ လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတန်ချိန် ၃၀၀ ရှိသော ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောကို ဝယ်ယူပြီးနောက် အထောက်အကူပြု အမြန်ရေယာဉ် အချို့ကိုပါ ထပ်မံ ဝယ်ယူလိုက်ရာ ကုန်ကျငွေ သိပ်မများသဖြင့် ဆွန်ဖုန်း လက်ခံနိုင်သော အနေအထားတွင် ရှိသည်။

အင်း... နောက်ပိုင်း ငွေတွေ အများကြီး မြတ်လာတဲ့ အခါကျရင် ရေနက်ပိုင်း ဆယ်ယူရေး လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး သမုဒ္ဒရာ ဖြတ်ကျော် သွားလာနိုင်တဲ့ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော အကြီးကြီး တစ်စင်း ဝယ်လိုက်ဦးမယ်။

ထိုအချိန်တွင် နှစ်ရာချီ နစ်မြုပ်နေသော ရွှေသင်္ဘောစုကို သူ ရှာတွေ့သွားပါက သူသည် ညတွင်းချင်း သူဌေး ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှု ချက်ချင်း တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

ငွေပေးချေပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းက ဝီလီချီ ကို ဤသင်္ဘောအား ဗီဂိုမြို့၏ ထွက်ခွာ ဆိပ်ကမ်းသို့ မောင်းသွားပေးရန် ပြောလိုက်ရာ ဝီလီချီ ကလည်း ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ သဘောတူလိုက်လေသည်။

ဆွန်ဖုန်းက ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူပြီးပါက ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဆွန်ဖုန်းက လူတစ်စုကို ခေါ်ကာ ပင်လယ်ပြင် ထွက်ခွာရန် လိုအပ်သော အစားအသောက်၊ သစ်သီးဝလံ၊ ဆေးဝါး၊ လောင်စာဆီ၊ ပြုပြင်ရေး ပစ္စည်းများ စသည့် ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို အကြီးအကျယ် ဝယ်ယူလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကုန်တင်ကားငယ် တစ်စီး အပြည့် တင်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာ ဆိပ်ကမ်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။

ထွက်ခွာ ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်သောအခါ အလုပ်သမား အချို့ကို ငှားရမ်းကာ ဤပစ္စည်းများ အားလုံးကို သင်္ဘောပေါ်သို့ တင်ဆောင်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

ထွက်ခွာ ဆိပ်ကမ်းတွင် ကုန်တင်သင်္ဘော၊ ငါးဖမ်းသင်္ဘော၊ ခရီးသည်တင် သင်္ဘောငယ်၊ ရွက်လှေ စသည့် သင်္ဘော မျိုးစုံ ရပ်နားထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဆွန်ဖုန်းကို အံ့ဩစေဆုံး အရာမှာ သူ၏ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော ဘေးတွင် အခြား ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော တချို့လည်း ရပ်နားထားသည်ကို တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများ အားလုံးက ဆွန်ဖုန်း၏ သင်္ဘောထက် ပိုကြီးကြသည်။ တန်ချိန် ၄၀၀ မှ ၅၀၀ အထိ ရှိပုံရပြီး တစ်စင်းမှာ တန်ချိန် ၇၀၀ ခန့်ပင် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

"သူဌေး... အဲဒီ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောတွေက ကုမ္ပဏီ တစ်ခုတည်းက ဖြစ်ရမယ်... ကြည့်ရတာ ကုမ္ပဏီ အကြီးကြီး တစ်ခု ဖြစ်လောက်တယ်"

စကားများသော တယ်ကျီ က မိမိတို့ သင်္ဘော ဘေးတွင် အခြား ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောများ ရပ်နားထားသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ တစ်ဖက်လူများက ဤဆိပ်ကမ်းတွင် လာရောက် အနားယူနေခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး သင်္ဘောပေါ်တွင် လူဆယ်ယောက်ခန့်သာ စောင့်နေကြသည်။

"အင်း... ဒါပေမယ့် ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်လေသည်။

"......"

"မင်း အဲဒီလောက်တောင် အားနေရင် ကုန်ပစ္စည်းတွေ သွားကူသယ်ပေးလိုက်... ဆယ်နာရီ မထိုးခင် ပင်လယ်ပြင် ထွက်နိုင်အောင်လို့"

ဆွန်ဖုန်းက တယ်ကျီ ကို မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သူဌေး... ကျွန်တော် အခုပဲ သွားကူလိုက်ပါ့မယ်"

မကြာမီ ကုန်ပစ္စည်းများ အားလုံး သင်္ဘောပေါ်သို့ တင်ဆောင်ပြီးစီးသွားလေသည်။

ဆွန်ဖုန်း တို့ တစ်စု၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဘေးဘက် ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများက ကြည့်နေကြလေသည်။

တစ်ဖက်လူများက ဤနေရာတွင် လုပ်ငန်းတူ တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဆံပင်အဝါရောင်နှင့် ကြွက်သားအပြည့် လူသန်ကြီး တစ်ဦးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆွန်ဖုန်း တို့ဘက်သို့ လှမ်းမေးလိုက်လေသည်။

"ဟေ့ သူငယ်ချင်း... မင်းတို့က ဘယ် ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီကလဲ... ဘယ်နေရာမှာ သွားဆယ်မလို့လဲ"

"ငါတို့က ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ ကပါ... ရွှေသင်္ဘောစုကို သွားဆယ်မလို့"

ဆွန်ဖုန်းက မိမိ၏ ကုမ္ပဏီ အနေဖြင့် လုပ်ငန်းတူများ ကြားတွင် နာမည် တစ်ခု ရသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မကြာမီ ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ မှာ နာမည်ကြီးလာတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ဘာ... ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ... တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"

ထိုဆံပင်အဝါရောင် လူသန်ကြီးက ခေါင်းခါကာ မသိကြောင်း ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ဘေးရှိ ကတုံးပြောင်နှင့် လူက ဆွန်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အို ဘုရားရေ... ငါ နားကြားမမှားပါဘူးနော်... ဒီအရူးတွေက ရွှေသင်္ဘောစုကို သွားဆယ်မယ်လို့ ပြောနေကြတယ်... သူတို့တွေ အကုန်လုံး ရူးသွားကြပြီလား၊ ဒါမှမဟုတ် မှင်တက်သွားကြတာလား"

"ဟားဟားဟား... အရူးတွေ"

ကတုံးပြောင်၏ စကားအဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ အားလုံးက ဝိုင်းဝန်း လှောင်ပြောင် ရယ်မောကြလေသည်။

ဆံပင်အဝါရောင် လူသန်ကြီး ဆိုလျှင် ရယ်လွန်း၍ မျက်ရည်များပင် ထွက်ကျလာလေသည်။

All Chapters