← Chapters

အခန်း ၁၉၂

Vol. 20 Ch. 192

အခန်း ၁၉၂

Vol. 20 Ch. 192

အခန်း ၁၉၂ အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာတွင် ရေငုပ်ခြင်း

အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယ အကြီးဆုံး သမုဒ္ဒရာ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့ မျက်နှာပြင် အကျယ်အဝန်း၏ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

မူလ အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်း ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိပြီး တောင်ပိုင်း သမုဒ္ဒရာ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် အကျယ်အဝန်းကို စတုရန်း ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းများစွာသို့ ပြန်လည် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ပျမ်းမျှ ရေအနက်မှာ ၃,၆၂၇ မီတာ ရှိပြီး အနက်ဆုံး နေရာ ဖြစ်သည့် ပွာတိုရီကို ကျုံးမှာ ၉,၂၁၉ မီတာ အထိ နက်သည်။

အီကွေတာကို အခြေခံ၍ မြောက် အတ္တလန္တိတ် နှင့် တောင် အတ္တလန္တိတ် ဟု ခွဲခြားထားသည်။

မြောက်ဘက်တွင် အာတိတ် သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး တောင်ဘက်တွင် တောင်လတ္တီတွဒ် ၆၆ ဒီဂရီဖြင့် တောင်ပိုင်း သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

အရှေ့ဘက်တွင် ဥရောပနှင့် အာဖရိက၊ အနောက်ဘက်တွင် အမေရိက တိုက်တို့ တည်ရှိသည်။

ဆွန်ဖုန်း နှင့် အသံလက်ထောက် တို့ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ရွှေသင်္ဘောစု တကယ် ရှိခဲ့ပြီး သမုဒ္ဒရာ အတွင်း နစ်မြုပ်ခဲ့သည် မှန်ပါက အဖြစ်နိုင်ဆုံး နေရာ ဖြစ်သည့် ဗီဂို ပင်လယ်အော်ကို ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။ ထိုအရာမှာ အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ ကြမ်းပြင်တွင် နစ်မြုပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သမိုင်းမှတ်တမ်းများ အရ ထိုအချိန်က တောင်အမေရိက စပိန် ကိုလိုနီ အစိုးရက သိမ်းဆည်းရမိသော ရွှေငွေ ကျောက်မျက်ရတနာများကို သင်္ဘောများဖြင့် စပိန်နိုင်ငံ ဆီဗီလာ သို့ အလျင်အမြန် ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ထိုခရီးစဉ်တွင် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်သန်းပြီးမှသာ ဗီဂို ပင်လယ်အော်သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ရွှေသင်္ဘောစုသည် ဗီဂို ပင်လယ်အော် အပြင်ဘက်ရှိ အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာတွင် နစ်မြုပ်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာတွင် ရွှေသင်္ဘောစု မရှိပါက ဤရွှေသင်္ဘောစု ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မရှိခဲ့ကြောင်း ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် အတည်ပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သမိုင်းမှတ်တမ်းများ အားလုံးမှာ ကောလာဟလများ၊ လှည့်စားမှုများနှင့် သမိုင်း၏ လိမ်လည်မှုများသာ ဖြစ်ပေမည်။

ထို့ကြောင့် ဆွန်ဖုန်းသည် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာကို တစ်ကြိမ် ရှာဖွေကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာမှာ စတုရန်း ကီလိုမီတာ ၇၆.၇၆ သန်း အထိ ကျယ်ဝန်းလှရာ တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် အကုန်အစင် ရှာဖွေနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ထိုမျှလောက် အချိန် မရှိပေ။ သူက အလွန် အလုပ်များသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ပြီးနောက် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေရန် မလိုအပ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

ဗီဂို ပင်လယ်အော်နှင့် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ ရေပိုင်နက် တစ်ဝိုက်ကိုသာ ရှာဖွေရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုနေရာတွင်လည်း ရွှေသင်္ဘောစုကို မတွေ့ရပါက ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် လက်လျှော့လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဤရွှေသင်္ဘောစု ဆိုသည်ကို သမိုင်းမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကောလာဟလ၊ လူကို လိမ်လည်သော အရာ တစ်ခု အဖြစ်သာ သတ်မှတ်လိုက်တော့မည်။

တစ်ရက် အကြာတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ သင်္ဘောသည် ဗီဂို ပင်လယ်အော်နှင့် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

"သူဌေး... လမ်းပြ စနစ် အရ ဒီနေရာက အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာနဲ့ ဗီဂို ပင်လယ်အော် ဆုံရာ နေရာပါ... ဒီကနေ ထွက်သွားရင် နိုင်ငံတကာ ရေပိုင်နက်ကို ရောက်သွားပါပြီ"

တယ်ကျီ က ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း... ငါတို့ ဒီပင်လယ်ပြင် တစ်ဝိုက်မှာ ခဏ နားကြတာပေါ့... ရေတိမ်ပိုင်း နေရာလေးများ ရှိမလား ကြည့်လိုက်ဦး... ငါ ရေနည်းနည်း ငုပ်ချင်လို့"

ဆွန်ဖုန်းက သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာ... သူဌေး... ရေငုပ်မလို့... အခု ရာသီဥတုက အရမ်း အေးနေတယ်နော်"

ပေကျိ က အံ့ဩစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး... ငါ့ ကျန်းမာရေးက အရမ်း ကောင်းတယ်... မင်းတို့ စိတ်ဝင်စားရင် ငါနဲ့ အတူတူ လိုက်ငုပ်လို့ ရတယ်"

ဆွန်ဖုန်းက လက်ကာပြကာ ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ပြောရမည် ဆိုလျှင် ဤဘဝတွင် ဆွန်ဖုန်း ရေတစ်ခါမှ မငုပ်ဖူးသေးပေ။ သို့သော် ပြဿနာ မရှိပေ။ လက်ရှိ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အခြေအနေ အရ ရေငုပ်ခြင်းက ပြဿနာ တစ်ခု မဟုတ်နိုင်ပေ။

"သူဌေး... ဒါဆို ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့မယ်လေ"

တယ်ကျီ က ခဏ တွေဝေပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းနှင့် အတူ ရေငုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူ အဓိက စဉ်းစားသည်မှာ ဆွန်ဖုန်း၏ လုံခြုံရေး အတွက် ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ထဲတွင် ရေငုပ်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ရေနက်ပိုင်း ရေငုပ်ခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ် များလှသည်။ အထူးသဖြင့် ယခုလို အေးခဲနေသော ရာသီဥတုမျိုးတွင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ဆွန်ဖုန်း ရေငုပ်ချင်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ချက် အနေဖြင့် ရေငုပ်ခြင်း အရသာကို စမ်းသပ်ချင်၍ ဖြစ်သည်။

သူ ပင်လယ်ထဲ အကြိမ်ကြိမ် ဆင်းခဲ့သော်လည်း ရေငုပ်ဝတ်စုံကိုသာ အမြဲ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ပင်လယ်နှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။

ဒုတိယ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အကယ်၍ ရွှေသင်္ဘောစုကို ရှာတွေ့ခဲ့မည် ဆိုလျှင်... ရွှေသင်္ဘောစုကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် ထိုသင်္ဘောပျက်ကို ရေတိမ်ပိုင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းမည်။

ထို့နောက် မိမိ အနေဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရေငုပ်ရင်း သင်္ဘောပျက်၏ အကြွင်းအကျန်များကို တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ဝန်ထမ်းများကို အသိပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့မှသာ မည်သူမျှ သံသယ ဝင်မည် မဟုတ်ဘဲ မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ဆွန်ဖုန်း၏ လုပ်ရပ်မှာ အနည်းငယ် စောလွန်းနေသေးသော်လည်း၊ အကယ်၍ အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာတွင်လည်း ရွှေသင်္ဘောစု မရှိခဲ့ပါက ဤအရာများ အားလုံး အလကား ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ရေငုပ်ခြင်း အရသာကိုတော့ ခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပြောသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လေတော့သည်။

မကြာမီ တယ်ကျီ နှင့် အခြား ဝန်ထမ်း အချို့က ဆွန်ဖုန်း အတွက် ရေငုပ် စက်ပစ္စည်းများနှင့် အရေးပေါ် ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ပေးကြလေသည်။

ရေငုပ်သမား တစ်ယောက် ရေထဲဆင်းချိန်တွင် ဝတ်ဆင်ရသော စက်ပစ္စည်း အားလုံးကို ပြင်ဆင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

အလေးစားနှင့် အပေါ့စား ဟူ၍ နှစ်မျိုး ရှိပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆွန်ဖုန်းနှင့် တယ်ကျီ တို့ နှစ်ယောက်လုံး အပေါ့စားကိုသာ ဝတ်ဆင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ရေနက်ပိုင်း ငုပ်မည် မဟုတ်သဖြင့် အပေါ့စားက လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူဌေး... အရင်က ရေငုပ်ဖူးလား"

တယ်ကျီ က ရေငုပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ရင်း ဘေးရှိ ဆွန်ဖုန်းကို မေးလိုက်လေသည်။

"မငုပ်ဖူးဘူး... အဲဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက် စမ်းကြည့်မလို့"

ဆွန်ဖုန်းက မငုပ်ဖူးကြောင်း ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အို... ဘုရားရေ... သူဌေး... နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

တယ်ကျီ မှာ ဆွန်ဖုန်း၏ စကားကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားလေသည်။

ရေငုပ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ကစားစရာ မဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည်။

မိမိ၏ သူဌေးက ရေလုံးဝ မငုပ်ဖူးသည်ကို သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘာလုပ်ဖို့ ရေငုပ်ဦးမည်နည်း။

ရေငုပ်မည် ဆိုလျှင်တောင် လုံခြုံသော ရေတိမ်ပိုင်း ကမ်းခြေများတွင် အရင် လေ့ကျင့်သင့်သည်။

"ငါက ဘာလို့ နောက်ပြောင်ရမှာလဲ"

ဆွန်ဖုန်းက နှာခေါင်းကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒီလို ဆိုရင်တော့ သူဌေး... ရေမငုပ်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်... သူဌေးက ရေငုပ် အတွေ့အကြုံလည်း မရှိဘူး ဆိုတော့ ရေအောက်မှာ အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်နော်"

တယ်ကျီ က ဆွန်ဖုန်းကို ရေမငုပ်ရန် စတင် ဖျောင်းဖျလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါ့ကိုယ်ငါ ယုံကြည်တယ်... မင်း အခုပဲ ရေငုပ်ခြင်းရဲ့ အခြေခံ သဘောတရားတွေနဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ပြောပြပေး"

ဆွန်ဖုန်းက တိုက်ရိုက် ငြင်းဆိုလိုက်လေသည်။

"သူဌေးရယ်... အရမ်းကြီး ခေါင်းမာမနေပါနဲ့"

တယ်ကျီ မှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာလေသည်။

ဤသူဌေးက သူ့ကို အလွန် ခေါင်းကိုက်စေသည်။

တွေးခေါ်ပုံနှင့် လုပ်ရပ်များမှာ အလွန် ပေါ့ပေါ့ဆဆ နိုင်လှပြီး စိတ်ကူးပေါက်ရာ လျှောက်လုပ်တတ်သည်။

ဥပမာ - ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော ဝယ်ပြီး အကင်စားပွဲ လုပ်သည်၊ ဆယ်ယူရေး ကုမ္ပဏီ ထောင်ပြီး အားလပ်ရက် အနားယူရန် သုံးသည်၊ အခုလည်း အလုပ်မရှိဘဲ ဆောင်းတွင်းကြီး ရေငုပ်ချင်ပြန်သည်။

တယ်ကျီ တစ်ယောက်တည်း ငိုချင်နေသည် မဟုတ်ဘဲ ဘေးတွင် ကြည့်နေသော ပေကျိ မှာလည်း ပြိုလဲလုမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။

သူဌေးက အရမ်း ကစားလွန်းသည်၊ ဪ မဟုတ်ဘူး... အရမ်း ကစားတတ်လွန်းသည်။

"ကဲပါ... မင်းတို့ ဘာမှ ဆက်မပြောနဲ့တော့... တယ်ကျီ... မင်း ငါ့ကို ရေငုပ်ခြင်းရဲ့ အခြေခံ သဘောတရားတွေနဲ့ အရေးကြီး အချက်တွေကို မြန်မြန် ပြောပြ"

ဆွန်ဖုန်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သူဌေးက စိတ်ဆိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ တယ်ကျီ က ဆွန်ဖုန်းကို စတင် သင်ကြားပေးရတော့သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခဏနေ သူက ဆွန်ဖုန်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ပေးမည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရေငုပ် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်လောက်ဟု တွေးမိသည်။

ထို့နောက် တယ်ကျီ က ရေငုပ်ခြင်း၏ ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းများကို ဆွန်ဖုန်းအား ရှင်းပြလေသည်။

ထိုအထဲတွင် အသက်ရှူပိုက်နှင့် ရေဖိအား ထိန်းညှိကိရိယာ အသုံးပြုပုံ၊ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနားယူပုံ၊ အရေးပေါ် အခြေအနေ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းပုံ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး လုံခြုံရေး ကြိုးများ ချည်နှောင်ထားသဖြင့် ရေစီးကြောင်းကြောင့် မျောပါသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးနောက် တယ်ကျီ က အရင် ရေထဲ ဆင်းသွားပြီး ဆွန်ဖုန်းက နောက်မှ လိုက်သွားလေသည်။

"ဗွမ်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ပင်လယ်ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သင်္ဘောကလည်း ဆက်မမောင်းတော့ဘဲ ရေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နားနေလေသည်။

ရေထဲ ရောက်သည်နှင့် လက်ရှိတွင် ဆောင်းရာသီ ဖြစ်သဖြင့် ပင်လယ်ရေမှာ အလွန် အေးစက်နေပြီး တယ်ကျီ တစ်ယောက် တုန်ယင်သွားလေသည်။

သို့သော် ဆွန်ဖုန်းမှာမူ ဘာမှ မဖြစ်ပေ။

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အခြေအနေမှာ လူသားများ၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤမျှလောက် အအေးဒဏ်ကို ကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည် ရှိပေသည်။

မကြာမီ ဆွန်ဖုန်းသည် ရေငုပ်ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အခြေခံ သဘောတရားများကို နားလည်သွားပြီး ပင်လယ်ထဲတွင် စတင် ကူးခတ်သွားလာနေလေသည်။

ရေငုပ်သည့် အခါ တစ်ကိုယ်လုံး ရေထဲ ရောက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေက ပင့်မထားသဖြင့် ပေါ့ပါးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် ကမ္ဘာသစ်၊ ခံစားမှု အသစ်ကို တွေ့မြင်နေရပြီး မိမိ ကိုယ်တိုင် စွန့်စား ရှာဖွေသူ တစ်ယောက် အဖြစ် သဘာဝတရားကြီး၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အသက်ရှူအောင့်ကာ ကြည်လင်သော ရေထဲသို့ ငုပ်ဆင်းနိုင်ပြီး မိမိ သွားလိုရာ အရပ်သို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ရာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေရသကဲ့သို့ လွတ်လပ် ပေါ့ပါးမှုကို ခံစားရလေသည်။

ဤခံစားချက်မှာ ရေငုပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ပင်လယ်ထဲတွင် သွားလာရသော ခံစားချက်နှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

ရေငုပ်ဝတ်စုံက မိမိကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ကားစီးနေရသကဲ့သို့ ဘာခံစားချက်မှ မရှိပေ။

သို့သော် ရေငုပ်ခြင်းကတော့ မတူပေ။ ပင်လယ်ကြီး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။

All Chapters