အခန်း ၁၈၄

အခန်း (၁၈၄)

ခြေမှုန်းခြင်း

သူပုန်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်ဗိုလ်အများအပြားသည် စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ခုခံတွန်းလှန်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း အရာထင်မှု အနည်းငယ်မျှသာ ရှိခဲ့ပေသည်။ သံချပ်ကာဝတ် မြင်းတပ်ကြီး၏ တည့်တည့်ရင်ဆိုင် တဟုန်ထိုး တိုက်စစ်ဆင်လာသော အရှိန်အဝါနှင့် ခွန်အားကိုမူ စစ်မြေပြင်အတွေ့အကြုံ လုံးဝမရှိဘဲ သွေးနှင့်မီးကြားတွင် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ထားခြင်း မရှိကြသော ဤစီရင်စုစစ်သည်များအနေဖြင့် လုံးဝ တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြချေ။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် သူပုန်စစ်တပ်၏ စစ်ရှုံးနိမ့်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့ပြီး ချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြသော စစ်သည်ဦးရေမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုများပြားလာခဲ့တော့သည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် မိဘများက ၎င်းတို့ကို ခြေထောက် နောက်ထပ်နှစ်ချောင်း ပို၍ ပေးသနားခဲ့ပါစေဟုသာ ဆုတောင်းမိကြတော့သည်။

ရှေ့တွင်ရှိသော ပိတ်ဆို့မှုများ တဖြည်းဖြည်း ကျဲပါးသွားပြီး ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးနေကြသော သူပုန်စစ်တပ်ကို ကြည့်ရင်း ယွဲ့ကျင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အထင်မြင်သေးဟန် ပါရှိသော အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မြင်းတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ တဟုန်ထိုး တိုက်စစ်မဆင်မီကပင် ကျန်ရှိနေသော ခြေလျင်တပ်မကြီးကို ရန်သူများအား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားရန် ကြိုတင်နေရာချထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူပုန်စစ်တပ်၏ ရှေ့မျက်နှာစာ၌ ပြည်နယ်မြို့တော်မြို့ရိုးကြီး ရှိနေပြီး ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ထက်သန်နေသော စစ်သည်အင်အား လေးသောင်းကျော်ရှိသည့် ခြေလျင်တပ်မကြီးက အလုံးစုံ ပိတ်ဆို့ရန် နီးကပ်လာနေသည့်အပြင်၊ သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာသော မြင်းတပ်သား ရှစ်ထောင်လည်း ရှိနေပေရာ ဤသူပုန်များသည် လှောင်အိမ်ထဲမှ ကြွက်များကဲ့သို့ လုံးဝ ပိတ်မိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ကျင်းသည် ရန်သူ့တပ်မကြီး၏ ဗဟိုချက်မ၌ လွင့်ပျံနေသော စစ်သေနာပတိအလံတော်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မြင်းစီးလှံရှည်ကြီးကို ရှေ့သို့ ညွှန်ပြကာ နောက်ထပ် စစ်မိန့်တစ်ခုကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သတ်ကြစမ်း..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဗဟိုတပ်မကြီးအတွင်းရှိ ဝူချုံးယွန်းနှင့် ပေါင်မန်တို့သည်လည်း သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝူချုံးယွန်းအတွက် အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစတစ်ခုကို အစွမ်းကုန် ဖောက်ထွက်ရှာဖွေပေးရန် အစောပိုင်းက ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော ပေါင်မန်သည်ပင် ယခုအခါတွင် ထိုသို့သော စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။ နောက်တန်းမှ တစ်သောင်းကျော်သော စစ်သည်များသည် ရန်သူနှင့် ထိတွေ့ရုံမျှဖြင့် ဖရိုဖရဲ ပြိုလဲသွားခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကိုပါ ပစ်ချကာ ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပေါင်မန်သည် ဤမြင်းတပ်ဖွဲ့ကြီး၏ တိုက်ပွဲဝင် ခွန်အားနှင့် ပြင်းထန်မှုကို ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ ဤနေရာမှ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားသည်ထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်တွင် မြင်းအလွန်ရှားပါးလှသဖြင့် သူပုန်စစ်တပ်အတွင်း၌ စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော မြင်းတပ်ဖွဲ့ဟူ၍ပင် မရှိချေ၊ စစ်သူကြီးများနှင့် စစ်ဗိုလ်မှူးများသာ စစ်မြင်းများကို စီးနင်းခွင့် ရရှိကြပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့ အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားပြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရပါက နောက်တန်းမှ ခုခံကာကွယ်ပေးမည့်သူ လုံးဝရှိမည်မဟုတ်ဘဲ အားလုံး ဝိုင်းရံခြေမှုန်းခြင်းကိုသာ ခံရပေလိမ့်မည်။

ပေါင်မန်သည် သူ၏ မြင်းကုန်းနှီးအောက်သို့ လက်လှမ်းကာ ရှစ်မြှောင့်ပါရှိသော ကြေးနီတူကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလျက် ဝူချုံးယွန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်တော့သည်။

"သခင်ကြီး...အမိန့်ပေးပါတော့"

ဝူချုံးယွန်းသည်လည်း သူ၏ခါးမှ စစ်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လက်ထဲတွင် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပေသည်။ သူသည် သူ၏စစ်မြင်းကို စစ်ကြောင်း၏ ရှေ့ဆုံးဆီသို့ အပြင်းနှင်လိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ စစ်သည်တော်များ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ ဝူချုံးယွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အပြစ်မကင်းမှုနှင့် ဂယောက်ဂယက်ဖြစ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ရသည်။ ဤလူငယ်များသည် ယခုကဲ့သို့ သေဆုံးကြရန် မလိုပေ။ အမှန်စင်စစ် အကယ်၍ သူသာ ယခုအချိန်တွင် လက်နက်ချ အရှုံးပေးလိုက်ပါက သူတို့အားလုံး၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အာဏာရမ္မက်နှင့် မိုက်မဲမှုတို့ကြောင့်သာ ဤလူများအားလုံး ယခုနေရာတွင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိကြရတော့မည် ဖြစ်ရာ သူသည် ဤလူများအပေါ် အလွန်အမင်း အပြစ်ပြုမိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ့ကိုယ်သူ ကြိုးတုပ်ကာ စစ်ကြောင်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ဒူးထောက်အရှုံးပေးရန်မူ သူ၏ နှလုံးသားက လုံးဝ လက်မခံနိုင်သေးချေ။ သူသည် လက်နက်ချပြီးနောက် အရှက်ခွဲခံရခြင်း သို့မဟုတ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရခြင်းထက် တိုက်ပွဲဝင်ရင်း သေဆုံးရခြင်းကိုသာ ပို၍ လိုလားပေသည်။ ဝမ်ကျင်း၏ လုပ်ရပ်များနှင့် နည်းလမ်းများသည် အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှကြောင်း သူ အစောကတည်းက ကြားသိထားခဲ့ရာ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် သေခွင့်ပေးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။ သူ့ကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အစဉ်အမြဲ အထင်မြင်သေးခဲ့သော ထိုဘုရင်ခံလေးကို သေခါနီးတွင် အနည်းဆုံး အထိနာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ရန်အတွက် မိမိ၏ အသက်ကို ရင်းကာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီး ရန်သူအချို့ကိုပါ သေမင်းနိုင်ငံသို့ အတူခေါ်ဆောင်သွားခြင်းက ပို၍ မြတ်ပေလိမ့်မည်။

သူတစ်ပါး၏ ကြိုးဆွဲရာ ကာကွယ်ခြင်းခံရမှု၊ အထင်သေးခံရမှုတို့အပေါ် နာကျည်းချက်ဒေါသများနှင့်အတူ သေခြင်းတရားကို မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဝူချုံးယွန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"စစ်သည်တို့... ငါ့နောက်က လိုက်ပြီး သတ်ကြစမ်း။"

ထိုသို့ကြွေးကြော်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ စစ်မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းနှင်လျက် မိမိထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသော ယွဲ့ကျင်းရှိရာဆီသို့ ဦးတည်ကာ တိုက်စစ်ဆင်လိုက်တော့သည်။ သူ၏နောက်ကွယ်မှ ပေါင်မန်နှင့် ကိုယ်ရံတော်ရဲမက်များသည်လည်း ဝူချုံးယွန်းနှင့်အတူ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါ၍ တိုက်စစ်ဆင်ခဲ့ကြပေသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အခြားသော စစ်သူကြီးများနှင့် စစ်ဗိုလ်မှူးများသည်လည်း သွားကိုကြိတ်ကာ ၎င်းတို့၏ စစ်သည်များကို ရှေ့သို့ တိုးရန် အတင်းအကျပ် အမိန့်ပေးကြတော့သည်။ ဝူချုံးယွန်းသည် စစ်သေနာပတိတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်ကာ တိုက်စစ်ဆင်လာခြင်းကြောင့် ပျက်ပြားနေသော စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိပင် ရှိကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ခြေလျင်တပ်က မြင်းတပ်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်စစ်ဆင်ခြင်းဟူသည်မှာ... စစ်ရေးစစ်ရာ ကျွမ်းကျင်သော ပေါင်မန်အနေဖြင့် မည်ကဲ့သို့သော အကျိုးဆက်မျိုး ကြုံတွေ့ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဝူချုံးယွန်း၏ နောက်ကွယ်မှ ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်ငြိမ်သာ လိုက်ပါခဲ့တော့သည်။ သူကိုယ်တိုင်နှင့် သူသစ္စာခံထားသော သခင်သည်လည်း မကြာမီ သေဆုံးရတော့မည်ဖြစ်ရာ အခြားလူများ၏ အသက်ရှင်သန်မှုကိုမူ သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

ဓားကိုဝှေ့ယမ်းလျက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော ဝူချုံးယွန်းကို ကြည့်ရင်း ယွဲ့ကျင်းသည် သူ၏ ထူးခြားလှသော သံချပ်ကာဝတ်စုံကို အခြေခံ၍ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အဆင့်အတန်းကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ ယွဲ့ကျင်းသည် ဝူချုံးယွန်း၏ ဤကဲ့သို့ သေကြောင်းကြံစည်သည့် လုပ်ရပ်ကို မိုက်မဲလှသည်ဟု ထင်မြင်မိသော်လည်း သူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိအပေါ်တွင်မူ အနည်းငယ် လေးစားမိသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ မြင်းစီးလှံရှည်ကြီးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခါးမှစစ်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ စစ်မြင်းကို ဝူချုံးယွန်းရှိရာဆီသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ဒုန်းစိုင်းနှင်လိုက်တော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အကာအကွယ်ချီများ ရစ်သိုင်းနေပြီး မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ယွဲ့ကျင်းကို ကြည့်ရင်း ဝူချုံးယွန်းသည် သူ၏စစ်ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တောက်လောင်နေသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ကန်းချီနယ်ပယ်တဲ့လား... ကောင်းပြီလေ၊ ငါ သေရင်တောင် မင်းရဲ့ သွေးတွေကို မြေကြီးပေါ် စွန်းထင်စေရမယ်။"

သို့သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ မည်မျှပင် ထက်သန်နေပါစေ အမှန်တရားမှာမူ ရက်စက်လှပေသည်။ လူတစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မျှဖြင့် ပြင်းထန်လှသော လက်တွေ့အအမှန်တရားကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ အကာအကွယ်ချီအရှိန်အဝါများ စီးဆင်းနေသော ထက်မြက်လှသည့် စစ်ဓားသည် ဝူချုံးယွန်း၏ စစ်ဓားနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဝူချုံးယွန်းသည် အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသော အင်အားလှိုင်းတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ဖဝါးတစ်ခုလုံး ထုံကျင်ကွဲအက်မတတ် နာကျင်သွားကာ လက်ထဲမှ စစ်ဓားသည်လည်း လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ဝူချုံးယွန်းတစ်ယောက် သူ၏စစ်မြင်းပေါ်တွင် ဟန်ချက်ညီအောင် မထိန်းနိုင်သေးမီမှာပင် ယွဲ့ကျင်းသည် ကိုယ်ကိုအသာညွှတ်ကာ ဝူချုံးယွန်း၏ ရင်ဘတ်ကော်လာကို လှမ်းကိုင်လျက် မြင်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ သူ၏မြင်းကျောပေါ်၌ ကန့်လန့်ဖြတ် တင်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဂုတ်ပိုးကို လက်ဖြင့် အသာအယာ ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ဝူချုံးယွန်းသည် ချက်ချင်းပင် သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့တော့သည်။

သာမန်ကိုယ်ခံပညာ အခြေခံမျှသာ ရှိပြီး စည်းစိမ်ချမ်းသာထဲတွင် နေသားကျနေသော စီရင်စုနယ်စားတစ်ဦးနှင့် ကန်းချီနယ်ပယ်၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူကြီးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေရာ တိုက်ကွက်တစ်ကွက်အတွင်းမှာပင် အရှင်ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်မှာ ဆန်းကြယ်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

ဝူချုံးယွန်း အရှင်ဖမ်းဆီးခြင်းခံရသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသော ပေါင်မန်သည် သူ၏ ရှစ်မြှောင့်ပါ ကြေးနီတူကြီးကို မြှောက်ကိုင်လျက် ဟိန်းဟောက်ကာ ယွဲ့ကျင်းရှိရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။ ယွဲ့ကျင်းသည် သူ၏စစ်ဓားကို ကန့်လန့်ဖြတ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုကြေးနီတူကြီးကို ဘေးသို့ လွှဲဖယ်လိုက်ကာ သူ၏ဓားဖျားကို လျင်မြန်လှသော မြွေဟောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါင်မန်၏ ပွင့်ထွက်နေသော ပုခုံးဆီသို့ လျှပ်ခနဲ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ပေါင်မန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားခဲ့ရသည်။

မျက်ဝန်းများ သွေးရောင်လွှမ်းလျက် မိမိထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအတင်းတိုးဝင်လာသော ပေါင်မန်ကို ကြည့်ရင်း ယွဲ့ကျင်းသည် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ကာ

"အမှန်တကယ်ပဲ သစ္စာရှိပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ လူတစ်ယောက်ပေပဲ။"

ယွဲ့ကျင်းသည် သူ့ကို ချီးကျူးလိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ဆကမူ လုံးဝ လျှော့ပေါ့ပေးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ အကာအကွယ်ချီများ စဉ်ဆက်မပြတ် စီးဆင်းလာပြီး ဓားသွားထက်၌ ရစ်သိုင်းသွားကာ ပေါင်မန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။ ပေါင်မန်သည် တူလက်ကိုင်တံကို မြှောက်၍ ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကန်းချီနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော တိုက်ကွက်အောက်တွင် သံမဏိတူရိုးသည်ပင် သာမန်စက္ကူချပ်ကဲ့သို့ ပျော့ခွေကာ နှစ်ပိုင်းပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် ကျင်လည်ခဲ့သော ပေါင်မန်၏ မွေးရာပါ အာရုံခံစားမှုနှင့် အတွေ့အကြုံကြောင့် သူသည် ကိုယ်ကို ဘေးသို့ အမြန်ရှောင်လွှဲလိုက်နိုင်သဖြင့် သူ၏လက်နက်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ပါ နှစ်ပိုင်းပြတ်ရမည့် ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ညာလက်မောင်းမှာမူ အမြစ်မှ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရလေသည်။ လက်မောင်းပြတ်တောက်သွားသော ပြင်းထန်လှသည့် နာကျင်မှုကြောင့် ပေါင်မန်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသော်လည်း သူသည် သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ညည်းတွားသံတစ်ချက်မျှပင် မထုတ်ခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် သူသည် ကျန်ရှိနေသော ဘယ်လက်ဖြင့် တူဦးခေါင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် ထပ်မံဟိန်းဟောက်ကာ ယွဲ့ကျင်းထံသို့ မဆုတ်မနစ် ခုန်ဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြန်သည်။

ရူးသွပ်နေသော ကျားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်လာသော ပေါင်မန်ကို ကြည့်ရင်း ယွဲ့ကျင်းသည် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။ သူသည် စစ်ဓားကို လှပစွာ ဝှေ့ယမ်းလျက် ကြေးနီတူဦးခေါင်းကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး ဓားဖျားကို ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ပေါင်မန်၏ လည်ပင်းကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ပေါင်မန်၏ လည်ပင်းဒဏ်ရာမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး သွေးများနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခွန်အားအားလုံးသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်မြင်းပေါ်မှ မှောက်လျက် လဲကျသွားသော ပေါင်မန်သည် ကျန်ရှိနေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာကို တင်းတင်းပိတ်ထားရင်း မျက်ဝန်းများကို ပြူးကျယ်လျက် ယွဲ့ကျင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့တော့သည်။

သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် လုံးဝ မလျှော့သော ဇွဲသတ္တိများ ရှိနေသည့် ပေါင်မန်၏ မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ကာ ယွဲ့ကျင်းသည် သူ၏စစ်ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး မြင်းကုန်းနှီးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော မြင်းစီးလှံရှည်ကြီးကို ပြန်လည်ကောက်ကိုင်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်—

"သူဟာ အမှန်တကယ်ပဲ ရဲရင့်တဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ဦးပေပဲ။"

ထို့နောက် သူသည် စစ်မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းနှင်ကာ သူပုန်စစ်သည်များ ရှိရာဆီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူပုန်စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ အောက်ဆုံးအဆင့်သို့ လုံးဝ ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဝူချုံးယွန်း ကိုယ်တိုင် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် ခေါင်းဆောင် အရှင်ဖမ်းဆီးခံရပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ရိုက်အထက်လူကြီး ဖြစ်သော ပေါင်မန်ပါ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

စစ်သည်အမြောက်အမြားသည် ၎င်းတို့၏ လက်နက်များကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချကာ ကျောခိုင်းလျက် အသက်လု ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စီရင်စုနယ်စားမင်းပင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ ဤစစ်ပွဲကို မည်သို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်တော့မည်နည်း။ ကတိပြုထားခဲ့သော စည်းစိမ်ချမ်းသာများကိုကော မည်သူက ပေးသနားနိုင်တော့မည်နည်း။ အရှုံးနှင့်အနိုင်က လုံးဝ ပေါ်လွင်ထင်ရှားနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ လုံးဝ တန်ဖိုးမရှိတော့ချေ။ စစ်ဗိုလ်မှူးများက မည်မျှပင် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်သည်ဖြစ်စေ၊ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းသည်ဖြစ်စေ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ဤအခြေအနေကြီးကို မည်သို့မျှ ပြန်လည်ကုစားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

သူပုန်တပ်အတွင်းရှိ စစ်ဗိုလ်မှူးအများအပြား၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ပုန်ကန်မှုကြီး ရှုံးနိမ့်သွားပါက အောက်ခြေစစ်သည်များအနေဖြင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်စစ်ရာထူးရှိသူများမှာမူ သေချာပေါက် အပြစ်ပေးစစ်ဆေးခြင်းနှင့် မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခြင်း ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ သေဆုံးရမည့်အပြင် သူတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများပါ ကွပ်မျက်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုစစ်ဗိုလ်မှူးများသည် စစ်ဗျူဟာအပြင်အဆင်ကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းကြတော့ဘဲ မိမိတို့၏ ကိုယ်ရံတော်ရဲမက်များနှင့်အတူ အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစအနည်းငယ်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ကြတော့သည်။

ဖရိုဖရဲနှင့် လမ်းစပျောက်နေသော သူပုန်စစ်သည်များသည် ယွဲ့ကျင်း၏ မြင်းတပ်ဖွဲ့ကြီး၏ မောင်းနှင်မှုအောက်တွင် တိရစ္ဆာန်အုပ်ကြီးများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ မောင်းနှင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ကြရတော့သည်။ ချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ကာ မြင်းတပ်ဖွဲ့ကြီးအား ကျောပြင်ကို ဖွင့်ပေးထားသော ခြေလျင်တပ်သားများအနေဖြင့် ရန်သူ့မြင်းတပ်ကို တားဆီးရန် သို့မဟုတ် ထိခိုက်နာကျင်အောင် ပြုလုပ်ရန် လုံးဝ ခွန်အားမရှိကြချေ။

သို့သော်လည်း အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးသွားကြသော သူပုန်အများစုမှာမူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရန်အချိန်ပင် မရရှိခဲ့ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် လွင့်ပျံနေသော အလံတော်များနှင့်အတူ စစ်ကြောင်းအပြည့်ဖြင့် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသော အင်အား လေးသောင်းကျော်ရှိသည့် ခြေလျင်တပ်မကြီးကို ဆီးကြိုတွေ့မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တောက်ပထက်မြက်လှသော လှံဖျားများနှင့် သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားကာ စနစ်တကျ စစ်ကြောင်းဖြင့် ချီတက်လာနေသော အရပ်မြင့်မားပြီး ထွားကျိုင်းလှသော စစ်သည်တော်ကြီးများကို ကြည့်ရင်း ဤသူပုန်များ၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝ ခြောက်ကပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူတို့သည် ဆက်လက်ထွက်ပြေးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် တညီတညွတ်တည်း ဒူးထောက်ကာ လက်နက်ချ အရှုံးပေးလိုက်ကြတော့သည်။ ခုခံရန် ကြိုးစားဖို့ဆိုသည်မှာ... သူတို့သည် ထွက်ပြေးကတည်းက ချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ မည်သည့်အရာဖြင့် ခုခံနိုင်ကြမည်နည်း။ မိမိတို့၏ လက်သီးကို အသုံးပြုရမည်လား။ ဤသည်မှာ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများ၏ ကျူးကျော်မှု မဟုတ်သဖြင့် ၎င်းတို့အကြား၌ ထိုမျှအထိ ကြီးမားသော နာကျည်းချက်များ လုံးဝမရှိကြချေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ထွက်ပြေးရန် ရူးသွန်းစွာ ကြိုးစားခဲ့ကြသော သူပုန်တပ်မှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများသည်မူ မြားမိုးများနှင့် လှံစွပ်စစ်ဗျူဟာများအောက်တွင် သွေးချင်းချင်းနီလျက် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

မြို့ရိုးထက်တွင်မူ လေးသောင်းမျှရှိသော သူပုန်စစ်တပ်ကြီး သစ်ရွက်ခြောက်များကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ခြေမှုန်းခြင်းခံလိုက်ရသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် ကြည့်ရင်း ကျိကျုန်း၊ စွန်းစုနှင့် လူရှီတို့သည် ရင်ဘတ်ထဲမှ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကာ ထိတ်လန့်အံ့ဩသွားခဲ့ကြရတော့သည်။

သူတို့ စိတ်လှုပ်ရှားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဝမ်ကျင်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော ကြီးမားလှသည့် အင်အားကြောင့် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အားကိုးထိုက်သော ထိပ်တန်းကျောထောက်နောက်ခံကြီးတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့ ထိတ်လန့်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာမူ ဝမ်ကျင်း၏ ဤမျှအတိုင်းအဆမရှိသော အင်အားကြီးမားမှုသည် ထိပ်တန်းဩဇာကြီးမားလှသည့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကြီး၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် သေချာပေါက် ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ဤမျှ ခိုင်မာလှသော နောက်ခံအင်အားကြောင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုအတွင်း ဝမ်ကျင်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အနေအထားကို သူတို့ လုံးဝ ခန့်မှန်းရခက်ခဲသွားခဲ့ရသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဝမ်ကျင်းသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကြီး၏ သခင်အသစ် ဖြစ်လာနိုင်မည်လား။

အဘယ်ကြောင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကြီးက ဤကဲ့သို့သော မိသားစုခွဲဝင်တစ်ဦးကို ဤမျှအထိ အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးထားရသနည်း။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့ဩခြင်းနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ၎င်းတို့ကို စိတ်ထဲ၌သာ မြိုသိပ်ထားခဲ့ကြပေသည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် လူမိုက်များ မဟုတ်ကြရာ အထက်လူကြီးများက ထုတ်ဖော်မပြောကြားသော ကိစ္စရပ်များကို လိုက်လံစုံစမ်းခြင်း မပြုသင့်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြပေသည်။ အချို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် အမှန်တရားကို ပိုမိုသိရှိလေလေ၊ မိမိအတွက် ပို၍ အန္တရာယ်ကြီးမားလေလေ မဟုတ်ပါလား။