အခန်း ၁၉၂

အခန်း (၁၉၂)

မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲ

ဝူချီမြို့ရိုးအောက်တွင် စစ်သည်ရဲမက် အလုံးအရင်းကြီး စုရုံးရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်း၏ စစ်မိန့်အရ စိတ်မရှည်လှစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ချန်ယွီနှင့် အခြားစစ်သူကြီးများသည် ဆိုင်းငံ့ခြင်းမရှိဘဲ စစ်တပ်များကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။ ကျင်းစစ်တပ်၏ စစ်သည်တော် တစ်သိန်းသုံးသောင်းကျော်တို့သည် မြို့တံခါးဝသို့ ချဉ်းကပ်ဝိုင်းရံထားပြီး ဖြစ်၏။

စစ်တပ်အတွင်းရှိ လက်မှုပညာသည်များနှင့် စစ်အင်ဂျင်နီယာများ၏ လက်ရာဖြင့် ကြီးမားလှသော မြို့သိမ်းလက်နက်ဆန်းကြီးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပုံဖော်လာခဲ့ကြသည်။ မြို့သိမ်းမျှော်စင်များ၊ ကျောက်ခဲပစ်စက်ကြီးများနှင့် ဧရာမ မြားပစ်စက်ကြီးများကဲ့သို့သော မြို့သိမ်းလက်နက်ကြီးများသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရန် ခက်ခဲပြီး ရွှေ့လျားမှု နှေးကွေးသဖြင့် သူတို့ကို အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ဖြုတ်ထားကာ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိမှသာ သူတို့ကို ပြန်လည် တပ်ဆင်ကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် စစ်တပ်၏ ချီတက်မှုကို မနှောင့်နှေးစေဘဲ လူသူအင်အားနှင့် ရိက္ခာရင်းမြစ်များကို သက်သာစေခဲ့သည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု လုံလောက်စွာ ရှိခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကျင်းအိုးမြို့အနီးဝန်းကျင်တွင် သစ်လုံးများနှင့် ကျောက်တုံးကြီးများ ပေါများခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ကျင်းစစ်တပ်တွင် လက်ရှိ၌ မြို့သိမ်းလက်နက်များ ပြတ်လပ်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် လိုအပ်သည်ထက်ပင် ပိုမိုလျှံပယ်နေခဲ့သည်။

ဗဟိုစစ်တပ်အတွင်းရှိ ချန်ယွီ၊ ကျန်းလျောင်နှင့် အခြားစစ်သူကြီးများသည် ဝူချီမြို့ရိုးအထက်တွင် စုပြုံတိုးဝှေ့နေသော မြို့စောင့်တပ်များကို လှမ်းမျှော်ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြသည်။

သို့သော်လည်း မြို့ရိုးထက်ရှိ ဇန်ယာနှင့် အခြားမြို့စောင့်စစ်သူကြီးများ၏ မျက်နှာများမှာမူ မှောင်မှိုင်ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။ သူတို့ရပ်တည်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်၏ လေထုမှာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ရံတော်များပင်လျှင် အမျက်ရှမည့်ဘေးမှ ကင်းဝေးစေရန် နောက်သို့ မသိမသာ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာနေကြရသည်။

မြို့ရိုးကို လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်သော ဇန်ယာ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရောင်အဝါများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"အားလုံးပဲ... ကျင်းစစ်တပ်ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားပြီး မြို့သိမ်းမျှော်စင်တွေနဲ့ ကျောက်ခဲပစ်စက်တွေကို တည်ဆောက်ခွင့်ပြုလိုက်ရင် ငါတို့ရဲ့ မြို့ရိုးကာကွယ်ရေးကို ကြီးမားစွာ ခြိမ်းခြောက်လာလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို တားဆီးဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီဝူချီမြို့ကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်နိုင်တော့မှာလဲ"

၎င်းမှာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဇန်ယာ၏ လေသံထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏ ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော ဧရာမ မြို့သိမ်းမျှော်စင်များနှင့် ကျောက်ခဲပစ်စက်ကြီးများကို ကြည့်ရင်း ဤစစ်ပွဲ၏ နိဂုံးချုပ်မည့် ဦးတည်ရာကို ဇန်ယာ ကြိုတင်မြင်တွေ့နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ကျင်းစစ်တပ်ကို မြို့သိမ်းလက်နက်များ အဟန့်အတားမရှိ တည်ဆောက်ခွင့်ပြုလိုက်ပါက ဝူချီမြို့စောင့်တပ်များသည် မြောက်မြားစွာသော ကျောက်ခဲပစ်စက်ကြီးများ၏ ပြင်းထန်သော ပစ်ခတ်မှုဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ ဝူချီမြို့အတွင်း၌လည်း ကျောက်ခဲပစ်စက်များ ရှိသော်လည်း ဤလက်နက်များသည် ရန်သူ့ကျောက်ခဲပစ်စက်များနှင့် မြို့သိမ်းမျှော်စင်များကို တိကျစွာ ပစ်ခတ်ထိမှန်နိုင်လောက်အောင် တိကျမှုမရှိချေ။

အရေအတွက် အသာစီးရမှုဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းခံရပြီး မြို့စောင့်တပ်များ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားကင်းမဲ့သွားချိန်တွင် မြို့တံခါးဖျက်သစ်လုံးကြီးများသည် မြို့တံခါးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် မြင့်မားလှသော မြို့သိမ်းမျှော်စင်များပေါ်မှ ကျင်းစစ်သည်များသည် မြို့ရိုးထက်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကွာခြားလွန်းလှသဖြင့် မြို့ရိုး၏ ထိန်းချုပ်ခွင့်သည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝူချီမြို့သည်လည်း ပျက်သုဉ်းသွားရပေလိမ့်မည်။

ဝတ်ရုံပေါ့ပါးသော သံချပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားမကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ထွားကျိုင်းသော လူတစ်ယောက်သည် ဇန်ယာ၏ နောက်မှ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကာ လက်ဝါးချင်းရိုက်၍ အရိုအသေပြုရင်း လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"မြို့တော်ဝန်အရှင်... ကျင်းလူမျိုးတွေမှာ ကျောက်ခဲပစ်စက်တွေ ရှိသလို ကျွန်တော်တို့ ဝူချီမြို့မှာလည်း ရှိပါတယ်။ ကျင်းလူမျိုးတွေ သန်မာပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ဝူချီမြို့မှာလည်း ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ သူရဲကောင်းတွေ ရှိပါသေးတယ်"

ဇန်ယာသည် လှည့်၍ ထိုထွားကျိုင်းသော လူကို ကြည့်ကာ လက်လှမ်း၍ သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒေမွန်... မင်းလို သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဝူချီမြို့မှာ ရှိနေတာကို ငါ အလွန် ဝမ်းမြောက်မိတယ်"

သူက ပြောရင်းဖြင့် သူ၏ ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ကြွင်းကျန်သော လူအားလုံးသည် မျက်ဝန်းများကို အောက်ချလိုက်ကြပြီး မော့ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့တတ်သော အမူအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဇန်ယာသည် ရင်ထဲ၌ ပိုမို အော့နှလုံးနာလာခဲ့သည်။ မြို့စောင့်တပ်၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများ ဖြစ်ကြသော်လည်း လူအများအပြားသည် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်ရမှုကို ကျင့်သားရနေကြပြီး စစ်ပွဲကို စတင်ကြောက်ရွံ့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး အချို့သောလူများသည် အညံ့ခံလိုစိတ် ရှိနေသည်ကိုပင် ဇန်ယာ ခံစားမိနေသည်ဟု ဆိုပါက ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူများတွင် တော်ဝင်မြို့တော်၌ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများ ရှိနေကြပြီး တော်ဝင်မြို့တော်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို လူတိုင်းထံမှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ဧကန်မုချ ရှုံးနိမ့်မည့် စစ်ပွဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မမည်မျှလောက်သော သစ္စာရှိအမတ်များက အဆုံးအထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားကြပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ဇန်ယာသည် သူတို့ကို ချက်ချင်း အပြစ်ပေး၍ မရနိုင်ချေ။ ဤတိုက်ပွဲသည် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုကို လိုအပ်နေသေးပြီး နိုင်ငံတော်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ဤလူများကို အသုံးပြုရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လမ်းဝက်တွင် အညံ့ခံသွားကြလျှင်ပင် တော်ဝင်မြို့တော်အတွက် အချိန်ပိုမို ရရှိအောင် ဆွဲဆန့်ပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ တစ်ရက်မျှ ပိုမို ဆွဲဆန့်နိုင်ခြင်းသည် နိုင်ငံတော်အတွက် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် တစ်စွန်းတစ်စ ပိုမို ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ဇန်ယာသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ပြန်လည်ထိန်းညှိကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... ဝူချီမြို့ရဲ့ မြို့စောင့်တပ်အနေနဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ လစာကို စားပြီး တိုင်းပြည်ရဲ့ ရိက္ခာကို သုံးစွဲနေကြတာဖြစ်လို့ နိုင်ငံတော်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရမှာက သဘာဝပဲ။ အခွင့်အရေးတွေကို ခံစားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်လို့ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရမယ်"

"ဒါ့အပြင်... ဝူချီမြို့ ပျက်သုဉ်းသွားရင် တော်ဝင်မြို့တော်လည်း အန္တရာယ်ကျရောက်လိမ့်မယ်။ မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေအားလုံး တော်ဝင်မြို့တော်မှာ ရှိနေကြတာ။ သူတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် မင်းတို့ရဲ့ 'တာဝန်' ကို 'ကျေပွန်အောင်' ထမ်းဆောင်ရမယ်"

အဆုံးသတ်တွင် ဇန်ယာ၏ လေသံသည် ကောက်ကျစ်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဖျောင်းဖျနားချခြင်း မဟုတ်ဘဲ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူတို့သည် မတိုက်ခိုက်ဘဲ အညံ့ခံခဲ့လျှင် သူတို့၏ ဆွေမျိုးများလည်း သေဆုံးရလိမ့်မည်ကို သူက တိုက်ရိုက် ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့၏ သစ္စာဖောက် ဖောက်ပြန်မှုများ ပြီးနောက်တွင်မူ တော်ဝင်မြို့တော်သည် မိုက်မဲနေဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများကို ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ မှောင်မှိုင်သွားပြီး လေထုမှာလည်း လေးလံသွားခဲ့သည်။ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဇန်ယာက ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။

"အကယ်၍ မြို့တော် ပျက်စီးပြီး ရန်သူ့အင်အားက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်နေရင်... တော်ဝင်မြို့တော်ကို ကာကွယ်ဖို့ ငါတို့ရဲ့ စစ်အင်အားကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ အနေနဲ့ မြို့ကို စွန့်ခွာပြီး စစ်တပ်နဲ့အတူ ဆုတ်ခွာနိုင်ပါတယ်"

ခြိမ်းခြောက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် သူတို့အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို သဘာဝကျစွာ ပေးရပေမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ထိုလူများကို အလွန်အမင်း တွန်းအားပေးမိသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ စစ်တပ်အတွင်း ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း တော်ဝင်မိသားစုသည် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်များကို ရေတွက်၍မရအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မြို့ရွာများနှင့် နယ်မြေများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

တော်ဝင်မြို့တော်၏ လုံခြုံရေးအတွက် သူတို့သည် သာမန်အရပ်သား ပြည်သူများကိုပင် စွန့်ပစ်ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အရှိန်အဝါမှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး စစ်တပ်အတွင်း၌ တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိသူ အလွန်တရာ နည်းပါးလှသည်။ အကယ်၍ ဤလူများက ဦးဆောင်ကာ ပုန်ကန်ကြလျှင် မြို့ကို ဝိုင်းရံထားသော အင်အားကြီးရန်သူများနှင့်အတူ... သူသည် မြို့တော်ဝန်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း စစ်တပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဇန်ယာ၏ ဆုတ်ခွာရေး မဟာဗျူဟာကို ကြားရသောအခါမှသာ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများ စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ဇန်ယာကို လက်ဝါးချင်းရိုက်၍ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ပြက်လုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်၊ မြို့တော်သည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း သူတို့၏ အသက်မှာမူ ကိုယ်ပိုင် ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့အနေဖြင့် အားစိုက်ထုတ်မှုကို အနည်းငယ် ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း အသက်စွန့်ရန်မှာမူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

လူတိုင်း သဘောတူညီမှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အနည်းငယ် ဝဖြိုးထွားကျိုင်းသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲလျက် ဇန်ယာသည် ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ မြို့စောင့်တပ်များဘက်သို့ မျက်နှာမူရင်း၊ မြို့ပြင်သို့ ညွှန်ပြကာ သူ၏ အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ အက်ကွဲသော အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ရဲမက်တို့... ကျင်းလူမျိုးတွေဟာ အရှက်မရှိဘူး။ သူတို့ဟာ ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေနဲ့ အိမ်ဂေဟာတွေကို ကျူးကျော်နေကြပြီ။ ငါတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာရှိတဲ့ မိဘတွေ၊ ဇနီးမယားတွေနဲ့ သားသမီးတွေရဲ့ အသက်အတွက်... လက်နက်တွေကို ကိုင်စွဲကြစမ်း။ အဆုံးထိ တိုက်ပွဲဝင်ကြစမ်း"

ဇန်ယာ၏ ကြွေးကြော်သံများသည် ပြင်းပြပြီး သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်လှသော်လည်း မြို့တွင်းရှိ မြို့စောင့်တပ်များ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အေးစက်တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ လူအများစုမှာ ဟန်ပြသက်သက်မျှသာ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။

ဤတုံ့ပြန်မှုများသည် အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ ကောက်ကျစ်လှသော အဆိပ်အကွက်များ သက်ရောက်မှု ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့နန်နိုင်ငံကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ဝမ်ကျင်းနှင့် စီမာယီတို့သည် မဟာဗျူဟာ သုံးခုကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ပထမ မဟာဗျူဟာမှာ... ယွီဝူလူမျိုးများအား လော့နန်နိုင်ငံ၏ သာမန်ပြည်သူများကို နှိပ်စက်ခွင့်ပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ တိတ်တဆိတ် လူလွှတ်၍ အဆိပ်ခတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကာ လော့နန်ပြည်သူများအား ယွီဝူလူမျိုးများအပေါ် နာကျည်းမုန်းတီးစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ယွီဝူလူမျိုးများကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခဲ့ပြီး ဒုက္ခသည်များကို စုစည်းကာ ရိက္ခာများ ဝေငှပေးခြင်းဖြင့် ပြည်သူလူထု၏ ကြည်ညိုမှုကို ရယူခဲ့ရာ... သာမန်ပြည်သူများသည် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် စိမ်းကားသွားခဲ့ကြရသည်။

ဒုတိယ မဟာဗျူဟာမှာ... ပိုလာ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ပဋိပက္ခများကို ပြင်းထန်စေကာ တော်ဝင်မြို့တော်အတွင်း ပြည်တွင်းစစ်ပွဲကို ဖြစ်ပွားစေခဲ့သဖြင့် ဝူချီမြို့သို့ စစ်ကူမလွှတ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ဝူချီမြို့အား စစ်ကူကင်းမဲ့သော အထီးကျန်မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာစေပြီး ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆီသို့ မလွဲမသွေ ဦးတည်စေကာ တော်ဝင်မြို့တော်၏ နောက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးစည်းကို ရိုက်ချိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယ မဟာဗျူဟာမှာ... ရှောင်းမိသားစု၏ ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လော့နန်နိုင်ငံ၏ အကြီးမားဆုံးသော ဝှက်ဖဲကို ဖယ်ရှားကာ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည့် လော့နန်နိုင်ငံ၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမဟာဗျူဟာ သုံးခုကြောင့် လော့နန်နိုင်ငံ တော်ဝင်မိသားစုသည် ပြည်သူလူထု၏ ထောက်ခံမှုကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သာမန်ပြည်သူ အများအပြားသည် ကျင်းလူမျိုးများ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ မဆိုးလှကြောင်း ခံစားမိကြသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ ကျင်းလူမျိုးများသည် အစွမ်းထက်ပြီး သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ကာ ယွီဝူလူမျိုးများကဲ့သို့ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆကြသည်။

ထပ်တူကျသော အတွေးအခေါ်များသည် စစ်တပ်အတွင်း၌လည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့၏ အညံ့ခံမှု သြဇာသက်ရောက်မှုကြောင့် အဆင့်မြင့်အရာရှိများမှစ၍ သာမန်ရဲမက်များအထိ... လူတိုင်းသည် ကျင်းလူမျိုးများ၏ အညံ့ခံသော တိုင်းတစ်ပါးစစ်တပ်များအပေါ် သဘောထားကြီးမှုကို သိရှိထားကြသည်။ လက်နက်ချပြီးနောက် သူတို့သည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရမည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို အာမခံချက် ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သာမန်ရဲမက်များသည် အသက်ဘေးအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုသလို၊ အဆင့်မြင့်အရာရှိများသည်လည်း သူတို့၏ အာဏာအားလုံး သိမ်းဆည်းခံရမည်ကို ပူပန်ရန်မလိုချေ။

အကယ်၍ ဝူချီမြို့၌ စစ်ကူများနှင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးပါက မြို့စောင့်တပ်သည် ဤမျှလောက် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ မျှော်လင့်ချက်မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် အညံ့မခံဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူတို့ကို မြက်ပင်များကဲ့သို့သာ သဘောထားသော၊ ပုပ်ပွပြီး စွမ်းဆောင်ရည်မရှိသည့် တော်ဝင်မိသားစုအတွက် အဘယ်ကြောင့် ဆက်လက် တိုက်ပွဲဝင်နေရပါမည်နည်း။

ဤစစ်ပွဲသည် ကျိန်းအူမြို့ ပျက်သုဉ်းပြီးကတည်းက နိဂုံးချုပ်ရန် ကံကြမ္မာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။ အချို့သော အချိန်များတွင် စစ်ပွဲဟူသည် စစ်အင်အားသက်သက်ကိုသာ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ... များစွာသော အခြေအနေများ၌ မဟာဗျူဟာသည်လည်း စစ်ပွဲ၏ ဦးတည်ရာကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်သွားတတ်ပေသည်။

စစ်ရေးသဘောအရ အကောင်းဆုံးသော စစ်မဟာဗျူဟာမှာ ရန်သူ၏ အကြံအစည်ကို တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အညံ့ဆုံးသော စစ်မဟာဗျူဟာမှာမူ ရန်သူ၏ စစ်သည်တော်များကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုမဟာဗျူဟာများ သုံးစွဲခဲ့ခြင်း မရှိပါက ကျင်းစစ်တပ်သည် ယခုအခါ အရေအတွက် မြောက်မြားစွာရှိပြီး၊ စိတ်ဓာတ်ထက်သန်ကာ မိမိတို့၏ အိမ်ဂေဟာနှင့် တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ရန် အသက်စွန့်မည့် မြို့စောင့်တပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ရာ... ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ကျဆုံးမှုများကို တိုးပွားစေပြီး မြောက်မြားစွာသော အားစိုက်ထုတ်မှုများကို ဖြုန်းတီးပစ်ရပေလိမ့်မည်။