အမြတ်အားလုံးကို သိမ်းကျုံးယူငင်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်း
Vol. 22 Ch. 244
ရှောင်လျဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီယွမ်က အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ရှောင်ချင်အာ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာ၏။
“အစ်ကို လီယွမ်... စောစောက အစ်ကိုပြောတဲ့ အနက်ရောင် မှော်ပညာ ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... မုရုံ မျိုးနွယ်စု ကများ နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်နေတာလား...”
ရှောင်ချင်အာက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
“အင်း...”
လီယွမ်က ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုလိုက်ပြီး ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။
“မင်း မြို့တော်ကို လာတဲ့လမ်းမှာ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုခုကို ခံစားမိပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခဲ့ရသေးလား...”
“အဲဒါက ကျိန်စာလား...”
ရှောင်ချင်အာက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရတော့ အဲဒါက ဝိညာဉ် ပူးကပ်ခြင်း မှော်ပညာ တစ်မျိုး ဖြစ်သင့်တယ်...”
ဟု လီယွမ်က ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်၏။
“ဝိညာဉ် ပူးကပ်တဲ့ မှော်ပညာတွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်ပြီး သတိလစ်လွတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်... စောစောက မင်းရဲ့လမ်းကို လာပိတ်ဆို့နေတဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ၊ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးငယ်တွေဟာ မင်းရဲ့ ရင်တွင်းက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုတွေကို ပိုမို ပြင်းထန်လာအောင် ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်...”
“သဘောပေါက်ပြီ...”
ရှောင်ချင်အာက ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လီယွမ်က အခြေအနေကို သုံးသပ်ပြလိုက်၏။
“သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်အရဆိုရင်... ညဇီးကွက်ဘုရင် ကို ဆန့်ကျင်မယ့် အုပ်စုထဲ မင်း ဝင်လာအောင် ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ဖြောင်းဖျ ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်...”
“ကံကောင်းတာက ငါတို့က စုန်းကဝေ မှော်ပညာတွေကို နားမလည်ပေမယ့်... ကူနည်းစနစ်တွေ အပေါ် သူတို့ရဲ့ တွက်ဆချက်ကလည်း လုံးဝ မှားယွင်းသွားခဲ့တယ်...”
“နှလုံးသားမေးခွန်းကူ မှာ ဝိညာဉ် ပူးကပ်တဲ့ မှော်ပညာတွေကို ခုခံနိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိနေတယ်... အဲဒီအချက်ကြောင့် မုရုံ မျိုးနွယ်စု က အကြီးအကျယ် အရှုံးပေါ်သွားပြီး နောက်တစ်ဆင့် အစီအစဉ်ကို မလွှဲမရှောင်သာ စတင်ဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး... အဲဒါကတော့ ပြဿနာတွေ ဖန်တီးပြီး ရေနောက်နောက်မှာ ငါးဖမ်းဖို့ပဲ...”
“အဆင်ပြေပါတယ်... ရေက အဲဒီလောက် နောက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”
ရှောင်ချင်အာသည် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေ၏။ ရှောင်လျဲ့သာ ကုစား၍ မရနိုင်လောက်အောင် လမ်းမှားသို့ ရောက်မနေသေးသရွေ့ ချန်းလန်ကို ကယ်တင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
“ကျိန်စာတွေ တိုက်နေတဲ့ အဲဒီ မှော်ဆရာကို ငါ သွားရှာလိုက်မယ်... မင်း ဒီမှာပဲ နေခဲ့ပြီး အခြေအနေတွေကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပါ...”
လီယွမ်က တိကျစွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ...”
ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦး လမ်းခွဲလိုက်ကြ၏။
လီယွမ်သည် လေထုပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါသွားပြီး ဆန်းကြယ်ပုံရိပ်ကူ ဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါများကို လျှို့ဝှက် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။
ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော မြို့တော်အတွင်း၌ မှော်ဆရာ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်ချင်အာ၏ ကိုယ်ရံတော် အယောက် (၃၀၀၀) လည်း တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရ၏။
သို့သော် ပြိုင်ဘက်မှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာပင် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရသည်။
ကြီးမားသော လေးသည်တော် မြှားတံကြီးများက ချပ်ဝတ်များကို ဖောက်ထွင်းသွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အောက်မှ နတ်ဆိုး အမြောက်အမြားက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်လာကြကာ သူတို့ ပြင်ဆင်ထားသော ပိတ်ဆို့ဝိုင်းရံမှုကြီးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကြ၏။
“ကျီ... ကျီ...”
ဝူမေ့သည် ရုပ်သေးရုပ်များကို ကခုန်အောင် ကြိုးကိုင်ရသည့် ခံစားချက်ကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်နေပုံ ရသည်။
ဤသည်မှာ အစစ်အမှန် ဘုရင်မ တစ်ပါးပင်။
ရှောင်ချင်အာမှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရတော့၏။
သေမင်းကတိကဝတ် ရုပ်သေးစစ်တပ် ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က သူမ စိတ်ကူးယဉ်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလှသည်။ ၎င်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော အသင်းအဖွဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိသည့် အနိုင်ယူ၍ မရနိုင်သော စစ်တပ်ကြီး တစ်တပ် ဖြစ်နေ၏။
မြို့တော်၏ ပိတ်ဆို့ဝိုင်းရံမှုကြီးသည် သေမင်းကတိကဝတ် ရုပ်သေးရုပ်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် လွယ်ကူစွာပင် အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။
ရှောင်ချင်အာသည် သတင်းပေး အချို့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး အချက်အလက် အနည်းငယ် ရရှိခဲ့သော်လည်း စစ်သည် အများစုမှာ အမှောင်ချခံထားရဆဲ ဖြစ်ကာ အမိန့်များကို လိုက်နာ အကောင်အထည်ဖော်ရန်သာ တာဝန်ရှိ၏။
သူတို့တွင် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိ၏။ ၎င်းကတော့ တော်ဝင် ကိုယ်ရံတော်တပ်ကို အပြတ်ရှင်းရန်ပင်။
အကယ်၍ ရှောင်ချင်အာ၏ ကိုယ်ရံတော်များ အားလုံးသာ အသတ်ခံလိုက်ရပါက အခြေအနေများက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး သူမအနေဖြင့် စစ်ပွဲကို ရပ်တန့်လိုလျှင်ပင် သူမ၏ စစ်သည်များက သူမစကားကို နားထောင်ကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သေမင်းကတိကဝတ် ရုပ်သေးရုပ် နှစ်ထောင်က ပထမလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို ဟန့်တားပေးနိုင်ခဲ့၏။ ကျန်ရှိနေသော အစစ်အမှန် ကိုယ်ရံတော် တစ်ထောင်မှာ ရုပ်သေးရုပ်များ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် အသေအပျောက် လုံးဝနီးပါး မရှိခဲ့ပေ။
ရှောင်ချင်အာ နှင့် ချန်းလန်စစ်တပ်မှ တပ်မှူး အချို့၏ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မှုကြောင့် မြို့တော်တွင်း တိုက်ပွဲမှာ ယာယီအားဖြင့် ငြိမ်သက်သွားခဲ့တော့သည်။
မြို့တော် ပြင်ပတွင် ရှောင်လျဲ့၊ ကျိုးပုဖျင် နှင့် လီရော့ချန် တို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ချန်းလန်စစ်တပ်နှင့် တောင်ပိုင်း ကင်းလှည့်စစ်တပ် တို့၏ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေမှုများကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့၏။ ထို့အပြင် ဤဖရိုဖရဲ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြ၏။
ချန်းလန်စစ်တပ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က တောင်ပိုင်း ကင်းလှည့်စစ်တပ်၏ စခန်းတစ်ခုဆီသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် မြှားတစ်စင်း ပစ်ခတ်ခဲ့ခြင်းမှ ဤပြဿနာ စတင်ခဲ့ခြင်းတည်း။
ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ကြပြီးနောက် ချန်းလန်စစ်တပ်ဘက်က ယင်းကိစ္စကို အသိအမှတ် မပြုခဲ့ချေ။ ထိုအခါ တောင်ပိုင်း ကင်းလှည့်စစ်တပ်က ချန်းလန်စစ်တပ်၏ စခန်းကို အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တော့သည်။
အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် အချို့သော လူများက နောက်ကွယ်မှ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုများ ပြုလုပ်လာသဖြင့် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ရပ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။ ကံကောင်းသည်မှာ တိုက်ပွဲက စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလုံးထံသို့ ကူးစက်မသွားခဲ့ဘဲ ဆုံးရှုံးမှုများလည်း သိပ်မကြီးမားခဲ့ချေ။
နှစ်ဖက်စလုံးမှ အစပိုင်း သွေးထိုးလှုံ့ဆော်သူများ အားလုံးမှာ သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ စကားများကို အတည်ပြုရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ဘဲ သဲလွန်စ အချက်အလက်များလည်း အနည်းငယ်သာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်တော့သည်။
“နှစ်ဖက်စလုံးမှာ လျှို့ဝှက် ရည်ရွယ်ချက် ကိုယ်စီ ရှိနေကြပြီး ပြဿနာတွေ ဖန်တီးချင်နေကြပုံပဲ...”
ကျိုးပုဖျင် ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်လာခဲ့သော အတွေ့အကြုံများအရ ညဇီးကွက် သက်တော်စောင့် များ နှင့် မုရုံစု ၏ လက်အောက်ခံများ အပါအဝင် စစ်တပ် နှစ်ခုစလုံးတွင် သစ္စာဖောက်များ ရှိနေကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိမြင်နိုင်သည်။
နှစ်ဖက်စလုံးက ရေနောက်ချင်နေမှသာလျှင် တင်းကျပ်သော တားမြစ်ချက်များ ရှိနေသည့်တိုင်အောင် စစ်ပွဲကို လှုံ့ဆော်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။
လီရော့ချန် က သက်ပြင်းချလျက် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“မင်းသားနဲ့ မင်းသမီးတို့ ပြန်လည် သင့်မြတ်သွားတာက ချန်းလန်အတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပါ... ဒါပေမဲ့ တချို့လူတွေက အဲဒါကို လက်မခံနိုင်ကြဘူးလေ...”
“ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့ တစ်လှမ်းချင်းစီပဲ ရှေ့ဆက်သွားရတော့မှာပေါ့...”
ကျိုးပုဖျင် သည် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း အင်ပါယာ၏ နိုင်ငံရေး ဗျူဟာများကမူ သူ၏ နယ်ပယ်ပြင်ပတွင် လုံးဝ ရောက်ရှိနေသည်။
ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးသည် ရှောင်ချင်အာ ထံသို့ အဆိုပါ သတင်းများကို လျင်မြန်စွာ အစီရင်ခံလိုက်ကြ၏။
‘ညဇီးကွက်ဘုရင်ရဲ့ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်တွေက ဘာများလဲ...’
အမှန်တရားများက သူမ၏ သံသယများကို အတည်ပြုပေးလိုက်လေပြီ။ မုရုံ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းကသာ ရေနောက်ချင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ညဇီးကွက်ဘုရင် ကလည်း ချန်းလန်စစ်တပ်နှင့် တောင်ပိုင်း ကင်းလှည့်စစ်တပ် တို့ကို အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်စေချင်နေခြင်းပင်။
“မုရုံ မျိုးနွယ်စု ကို အမြစ်ဖြတ် ခြေမှုန်းပြီးသွားရင် ရှောင် မျိုးနွယ်စု အနေနဲ့ ထီးနန်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး နယ်မြေအုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ပြန်လည် အပ်နှင်းပေးမယ်..,ချန်းလန်ကို တာ့ယန်နဲ့ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းခွင့်ပြုမယ် လို့ ငါ သူ့ကို ကတိပေးထားပြီးသားပါ... ဒါတောင်မှ သူက မကျေနပ်သေးဘူးလား...”
ရှောင်ချင်အာက လေးနက်သော အသံဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။
“မင်းသမီး... ညဇီးကွက်ဘုရင် ဆိုတာ အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး အခြားသူတွေရဲ့ အသက်ကို နည်းနည်းလေးမှ တန်ဖိုးမထားတဲ့သူပါ... သူက ချန်းလန်ကိုတင် မဟုတ်ဘဲ မင်းသမီးကိုပါ ဖယ်ရှားဖို့ အကွက်ဆင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်...”
လီရော့ချန် ၏ စကားများက အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။
“အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...”
ရှောင်ချင်အာက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မင်းသမီး... ချန်းလန်မှာ တော်ဝင် အာဏာစက် မရှိတော့ဘဲ တာ့ယန် ရဲ့ အပြည့်အဝ လက်အောက်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ... တာ့ယန်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခပေးနေခဲ့တဲ့ ဒီဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုကြီး အဆုံးသတ်သွားတော့မယ် ဆိုတာကိုကော စဉ်းစားမိပါရဲ့လား...”
“ညဇီးကွက်ဘုရင် အတွက်တော့ တောင်ပိုင်းကနေ ချန်းလန်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မှု မရှိတော့ရင်... ဟန်ဘုရင် နဲ့ ချန်ဘုရင် တို့လည်း မှူးမတ်တွေ အဖြစ် ရပ်တည်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ...”
“အဲဒီအခါကျရင်... တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေဖို့နဲ့ ကူသခင် အနွယ်ဝင်တွေကို လောကထဲ ဆွဲခေါ်ဖို့ အသုံးပြုခံခဲ့ရတဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်တဲ့ မင်းသမီးလည်း... အခြေခံအားဖြင့် အသုံးဝင်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီပေါ့...”
“ရှေ့ဆက်သွားမယ့် အနာဂတ်မှာ... ညဇီးကွက်ဘုရင် အပေါ် မင်းသမီးရဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှုက မင်းသမီးရဲ့ အသုံးဝင်မှုထက် တဖြည်းဖြည်း သာလွန်လာလိမ့်မယ်... သူက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ချန်းလန်မြစ်ကို သွေးတွေနဲ့ နီရဲသွားစေချင်နေတာ... ပြီးတော့ မင်းသမီးရဲ့ ကူလမ်းစဉ် နှလုံးသားကိုပါ အစအနမကျန် ရိုက်ချိုးပစ်ချင်နေတာပဲ...”
လီရော့ချန် က သူမ၏ အတွေးများကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်၏။
ရှောင်ချင်အာ တစ်ယောက် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ မင်း ပြောတာတွေကို ငါ တွေးမိသားပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီး ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိတာပါ...”
“အလွန် အရိုအသေ ကင်းမဲ့တဲ့ စကားတချို့ကို ပြောခွင့်ပြုပါ...”
လီရော့ချန် က လက်ယှက်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ဆိုရိုးစကား ရှိတယ်လေ... ပွဲကနေတဲ့သူတွေက တွေဝေနေတတ်ပေမယ့် ဘေးက ကြည့်နေတဲ့သူတွေက အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရတယ် တဲ့... မင်းသမီးက ညဇီးကွက်ဘုရင် ရဲ့ နှာခေါင်းပေါက်ကို ဆွဲပြီး ခေါ်ဆောင်သွားခံနေရတာပါ... မင်းသမီး ဘယ်လောက်ပဲ သတိထားနေပါစေ.. သူ့ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရဦးမှာပဲ...”
“မင်းသမီးက ညဇီးကွက်ဘုရင် နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ရန်သူ အဆင့်ကို မကူးပြောင်းသေးဘူးလို့ ခံစားနေရချိန်မှာ... ညဇီးကွက်ဘုရင် ကတော့ မင်းသမီးကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးပစ်ရမလဲ ဆိုတာကို တွေးတောနေလောက်ပြီ...”
“မင်းသမီးက တစ်လောကလုံးအတွက် စီစဉ်ပေးနေတာ မှန်ပေမယ့်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အတွက်လည်း စီစဉ်ရမယ့် အချိန် ရောက်နေပါပြီ...”
“သမိုင်းတစ်လျှောက်က ဧကရာဇ်တွေ အားလုံးက ဒီလိုပါပဲ... သူတို့ရဲ့ နန်းသက် အစောပိုင်း ကာလတွေမှာတောင်မှ မျိုးဆက်ပေါင်း ထောင်ချီ ခံနိုင်မယ့် အမွေအနှစ်တွေအတွက် ရက်ရက်စက်စက် အကွက်ဆင်ရဲကြတယ်... ညဇီးကွက်ဘုရင် ကလည်း ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုးကိုမဆို ဘယ်တော့မှ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”
လီရော့ချန် သည် ကွယ်လွန်သူ ချန်းလန်ဘုရင် ရှောင်ယွမ် ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့စဉ်ကတည်းက အရာများစွာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသည် မင်းသမီး ကြီးပြင်းလာသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး မင်းသမီး၏ ရည်မှန်းချက်များကို သိရှိထားသဖြင့် မင်းသမီး၏ စိတ်အေးချမ်းမှုကို နှောင့်ယှက်မိမည် စိုး၍ များစွာ ထုတ်ဖော် မပြောဆိုခဲ့ချေ။ ယခု ဤအခွင့်အရေးကို ရရှိမှသာ သူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖွင့်ဟပြောဆိုရဲခဲ့၏။
“ငါ နားလည်ပါပြီ...”
ရှောင်ချင်အာက ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုလိုက်၏။
“ညဇီးကွက်ဘုရင်... သူက သားကောင်တွေ အားလုံးကို သိမ်းကျုံးယူငင်မယ့် တစ်ဦးတည်းသော အနိုင်ရသူ ဖြစ်ချင်နေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်ခွင့် ငါ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”
မြို့တော် အတွင်း၌
အနည်းငယ် ရှာဖွေပြီးနောက် လီယွမ် သည် လျှို့ဝှက်စွာ ကျိန်စာတိုက်နေသော မှော်ဆရာ ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့လေပြီ။
လူမရောက်မီကပင် လမင်းကြီးက ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
“လကြတ်ခြင်းက ကပ်ဘေးကို ရက်လုပ်တယ်...”
“မျက်လုံးတစ်ထောင် ချည်နှောင် ပိုးအိမ်...”
သူတို့ တွေ့ဆုံလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် လီယွမ် သည် မှော်ဆရာကို ထိန်းချုပ်ရန် ဝူမေ့ ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာပင် အမှန်တရား ကူ တစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်း ထိုးထည့်လိုက်တော့သည်။
“ပြောစမ်း...”
“မင်းရဲ့သခင် မုရုံစု ဘယ်မှာလဲ…”