အခန်း (၄၅)

အခန်း ၄၅ - အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲသွားသော မိစ္ဆာလှံနှင့် ဟွမ်ကျန်း၏ ဟန်ဆောင်ဒဏ်ရာ။

လီချန်ရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သွေးမန်းလှံကို မြှောက်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ။ ငါ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူး။"

သွေးမန်းလှံသည် စကားမပြောနိုင်သလို ၎င်းတွင် ကြီးမားသော အသိစိတ်လည်း မရှိသေးချေ။

သို့သော် ၎င်းထံမှ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ခံစားချက်ကိုမူ သိသိသာသာ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

'မင်းကသာ ကောင်းကင်ကပ်‌ဘေးကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့တာ‌ေလ ငါမှ မဟုတ်တာ။'

'ဘယ်သူက မကြောက်ဘဲ နေမလဲ။'

မိုးကြိုးကပ်‌ဘေးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ လီချန်ရှင်းသည် ဤမိုးကြိုးသည် သွေးမန်းလှံ၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကျရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ကမ္ဘာမှ သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်တက်လှမ်းမည့် အချိန်ကာလသို့မရောက်သေး၍လား သို့မဟုတ် ဤနယ်ပယ်အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်တိုင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးနှင့် အမြဲတမ်း ကြုံတွေ့ရမည်လား ဆိုသည်ကိုမူ နောက်ပိုင်းတွင် ဆက်လက်စိစစ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

လီချန်ရှင်းအတွက်မူ သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံများကြောင့် သွေးမန်းလှံကိုလည်း ဤဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် သူ ကူညီပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို သိနေသည်။

"ဝုန်းးး"

"ဒုန်း"

မိုးကြိုးသံက ထစ်ချုန်းသွားခဲ့ပြီး လီချန်ရှင်း၏လက်ထဲရှိ သွေးမန်းလှံထံသို့ မိုးကြိုးတစ်ချက် တည့်တည့်ကျရောက်လာခဲ့သည်။ လီချန်ရှင်း တွေးထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဤမိုးကြိုးသည် သာမန်မိုးကြိုးမဟုတ်ဘဲ အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် လီချန်ရှင်းသည် တန်ပြန်မည့်နည်းလမ်းကို အလျင်အမြန် စဉ်းစားလိုက်သည်။

အတိတ်တုန်းက မက်မွန်ပင်သည် ထိုမိုးကြိုးကို ခုခံကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ့တွင် ၎င်းကို ခုခံရန် အင်အား ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤကောင်းကင်ကပ်‌ဘေး၏ လုပ်ဆောင်ပုံစနစ်ကို နားလည်သွားပြီးနောက်နှင့် ဟွမ်ကျန့်ချင်မန္တန်မှ ပေးထားသော နည်းလမ်းကို အခြေခံ၍ လီချန်ရှင်းသည် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရန် ထူးခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဘယ်လက်ဖြင့် လှံအရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကောင်းကင် လူသားရပ်ဟန်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ရပ်တည်လိုက်သည်။

သွေးမန်းလှံကို ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့်ချိန်ရွယ်ထားပြီး သူ၏ ညာလက်ကိုမူ မြေပြင်သို့ ညွှန်ပြလျက် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို မြေကြီးထဲသို့ စီးဆင်းသွားစေခဲ့သည်။

မြေကမ္ဘာကို မိုးကြိုးကပ်‌ဘေးကို ခံစားစေလိုက်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ သာမန်မိုးကြိုးသာ ဆိုပါက လီချန်ရှင်းသည် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်လက်ခံရန် ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤသည်မှာ သာမန်မိုးကြိုးမဟုတ်သောကြောင့် လီချန်ရှင်းအတွက် သူ၏ ထူးခြားသော ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့သည်။

"ဒီကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်နည်းက မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကြုံတွေ့ဖူးတဲ့ ရွှေအဆီအနှစ်ရဲ့ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို အသုံးချတာဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပေးတဲ့ ကောင်းကင်-လူသားရပ်ဟန် အနေအထားအပေါ် အမှီပြုပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခွဲဝေခံယူတာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က မိုးကြိုးကပ်ဘေးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ရေရှည်မထိန်းထားနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒါကို မြေကြီးထဲကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးရမယ်။ ငါသာ ကောင်းကင်-လူသား ရပ်ဟန်ရဲ့ အဝင်အထွက်ကို သေချာညှိနှိုင်းနိုင်သရွေ့အပေါ်ကနေ စုပ်ယူပြီး အောက်ကို ပြန်ထုတ်လွှတ်တာမျိုးပေါ့ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးရဲ့ စွမ်းအားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာပဲ။"

"တကယ်လို့ အနီးနားမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုသာ ရှိနေခဲ့ရင် ဒီကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်နည်းလမ်းက စစ်မှန်သောစွမ်းအင် သုံးစွဲတဲ့ သိုင်းပညာရှင်အားလုံးအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

လီချန်ရှင်းသည် အခွင့်အခါသင့်ပါက ဤကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်နည်းလမ်းကို လူသိရှင်ကြား ဖြန့်ဝေရန် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ကိုယ်ပွားအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသူ အရေအတွက် တိုးတက်လာသည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လီချန်ရှင်းသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားက သူကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရစဉ်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာကြောင်းကိုလည်း သတိပြုမိခဲ့သည်။

သူ့ထံသို့ ခွဲဝေရောက်ရှိလာသော ပမာဏက အတော်လေး များပြားလှသော်လည်း သွေးမန်းလှံသည် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ၏ ဒဏ်ကို ပိုမို၍ပင် အပြင်းအထန် ခံစားနေရသည်။

"ဝုန်းးး"

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

မြေပြင်သည် အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲကာ ကျင်းကြီးများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များသည်လည်း မြေကြီးထဲသို့ စီးဆင်းသွားသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကြောင့် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကျိုးပြတ်ကုန်ကြတော့သည်။

"မိုးကြိုးကပ်ဘေးက ဘယ်သူ့ကိုမှ ကူညီခွင့်မပေးဘူးပဲ။ ဒါက ဒီလောက်နဲ့ မရိုးရှင်းနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ သိထားပြီးသားပါ ဒီလို ထူးခြားချက်မျိုး ရှိနေတာကိုး။"

လီချန်ရှင်းသည် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်မနေချေ။ သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အလကားနေရင်း ဝင်ရောက်ခံယူပေးခဲ့သည့် လူမိုက်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သွေးမန်းလှံ၏ အခြေအနေကလည်း တိုးတက်မလာဘဲ မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ လှံဦးပင် ကွေးညွတ်သွားခဲ့ရသော်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် သူသာ ဤအရာများကို သုတေသနမပြုလုပ်ထားပါက နောင်တွင် ကောင်းကင်ကပ်‌ဘေးနှင့် ထပ်မံကြုံတွေ့ရလျှင် ဘာလုပ်ရမည်နည်း။

ကောင်းကင်ကပ်ဘေးက ဆက်လက်ကျရောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ စစ်တပ်များမှာမူ လွန်ခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက ကြောင်အမ်းကာ ငေးကြည့်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီ… ဒီမိုးကြိုးတွေက အမှန်တကယ်ပဲ တာအိုဆရာ ဟွမ်ကျန်းဆီကို တည့်တည့်ပစ်ခတ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"

"တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်ယံရဲ့ အမျက်ဒေါသကို တကယ်ကြီး လှုံ့ဆော်နိုင်တာလား။"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားများသည် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်နေကြသော်လည်း မိုးကြိုးသံများ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ စစ်သားအမြောက်အမြားမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဗိုလ်ချုပ် ချီယန်ကျုံးသည် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပွားစေရန် စစ်တပ်ကြီးကို နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ညီမလေး… ငါတို့ မြန်မြန်သွားကြရအောင် ဆရာက ဟိုဘက်မှာ သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာပါ။"

"မသွားဘူး ကျွန်မ ဆရာ ပြန်လာတာကို ဒီမှာပဲ စောင့်နေမှာ။"

"ညီမလေး… ဂျီမတိုက်ပါနဲ့တော့ ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေရင် အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်မ ဆရာ့ကို ဒီဘက်ကို ကူးလာတဲ့အထိ စောင့်နေမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်။ ကတိဖျက်လို့ မဖြစ်ဘူး။"

"မင်းကတော့…"

ဗိုလ်ချုပ်ယဲ့ဖုန်းက မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။

သူသည်လည်း လီယင်၏ ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း… အစ်ကိုကြီးက မင်းနဲ့အတူ အသက်စွန့်ပြီး အဖော်လုပ်ပေးရုံပေါ့။"

အရာရှိ ချန်းအာဝါက သွားကို ကြိတ်လိုက်ပြီး ဗိုလ်ချုပ် ရဲ့ဖုန်းနှင့် ဧကရီ လီယင်တို့ကို ကြည့်ကာ လှည့်၍ စစ်တပ်ကို အရင်ဆုံး ပြန်လည်ဦးဆောင် ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့သည်။

သူ ကြောက်ရွံ့နေ၍ မဟုတ်ချေ။ အဓိကမှာ သူ၏ လက်အောက်ရှိ စစ်သားအမြောက်အမြားမှာ လန့်ဖြန့်ကာ သတိလစ်နေကြသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကုသပေးရန် အလျင်အမြန် သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ယဲ့ဖုန်းကဲ့သို့ ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဇွတ်တရတ် လုပ်နေ၍ အဆင်ပြေပါမည်လော။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်…

လီချန်ရှင်းသည် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ မည်မျှကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် မြေကြီးထဲသို့ လမ်းကြောင်းလွှဲပေးခဲ့သည်ကိုပင် မမှတ်မိတော့ချေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကောင်းမွန်သော နေရာဟူ၍ မကျန်ရှိတော့သည်မှာ အမှန်ပင်။

ရုတ်တရက် လီချန်ရှင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးမန်းလှံထံမှ မှေးမှိန်သော အတွေးစိတ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ။"

"ဝုန်းးး"

သွေးနီရောင် မိုးကြိုးတစ်ချက်သည် သွေးမန်းလှံ၏ ဦးဖျားသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သွေးမန်းလှံသည် အတုမရှိသော ခုခံလိုစိတ်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်က သွေးသားများကို အရူးအမူး ဝါးမြိုသကဲ့သို့ ထိုမိုးကြိုးတစ်ခုလုံးကို အတင်းအဓမ္မ မျိုချပစ်လိုက်တော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီချန်ရှင်းမှာ လုံးဝ ဒဏ်ရာရရှိခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ ကွာကျသွားပြီး အလင်းရောင်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လီချန်ရှင်းသည် သွေးမန်းလှံကို ခဲယဉ်းစွာ ချလိုက်ရသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျဉ်နေမှုက သူ့ကို အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်စေချေ။

အကယ်၍ သူ၏ ဤခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရွှေအဆီအနှစ်အပေါ် အမှီမပြုခဲ့ပါက သူသည် ၎င်းကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လှံဦးက ကွေးညွတ်နေပြီး လှံရိုးတစ်ခုလုံးမှာလည်း မည်းမှောင်ကာ ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နေသဖြင့် ကိုင်တွယ်ရန်ပင် အဆင်မပြေလှချေ။

သို့သော် ၎င်း၏ အလေးချိန်ကမူ လီချန်ရှင်း၏ စိတ်ကူးထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

"ဒါက… ပိဿာပေါင်း နှစ်ထောင်နီးပါး အထိ လေးလံနေတာပဲ။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ သွေးမန်းလှံလို လက်နက်တွေ အဆင့်တက်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ အနှစ်သာရထုထည်ကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိစေတာလား။

"ပြီးတော့ ဒီမျက်နှာပြင်က… ချိုင့်ခွက်တွေနဲ့ ဆိုပေမဲ့ ခံစားချက်က… သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ အရေပြားကို ထိတွေ့နေရသလိုပဲ ပြီးတော့ သူ့ဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နွေးထွေးမှုနဲ့ ခံစားချက်က သွေးသားတွေနဲ့ ပိုတူနေတယ်။"

သွေးမန်း လှံသည် အဆင့်တက်လှမ်းမှုကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းထံမှ မသိမသာ ထွက်ပေါ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါး သဘာဝက အဆက်မပြတ် ဖြာထွက်နေသည်။

လီချန်ရှင်းသည် လက်နက်တစ်ခုက မည်သို့ သွေးသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည် ဖြစ်ရာ ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့ အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာရသနည်း။

"ဒီအရာကို သွေးမန်းလှံလို့ ဆက်ပြီး ခေါ်လို့မရတော့ဘူးပဲ သူ့ကို မိစ္ဆာလှံလို့ပဲ ခေါ်ရတော့မယ်။"

လီချန်ရှင်းသည် ပျက်စီးနေသော မိစ္ဆာလှံကို သယ်ဆောင်ရင်း ၎င်း၏ မှေးမှိန်နေသော အသိစိတ် ပြန်လည်နိုးထလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ထိုအချိန်သည် မိစ္ဆာလှံ၏ တကယ့်ထက်မြက်မှု ပေါ်လွင်လာမည့် အချိန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လီချန်ရှင်းသည်လည်း ဤကိစ္စကြောင့် လက်နက်များနှင့် ကောင်းကင်ကပ်‌ဘေးအကြောင်း တန်ဖိုးရှိသော ဗဟုသုတများစွာကို ရရှိခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေစူးစမ်းခြင်းသည် ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကြောက်စရာကောင်းပုံရရုံမျှဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပစ်၍ မရချေ။

ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ရန် မဝံ့ရဲသောသူများသည် မည်သည့်အခါမျှ ထိပ်ဆုံး သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် မထွက်ခွာမီ လီချန်ရှင်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ သူ၏ သွေးစွမ်းအင် အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လီချန်ရှင်းသည် အားနည်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအားနည်းမှုမှာ ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သွေးစွမ်းအင် မလုံလောက်မှုကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသော်လည်း အလွန်အမင်း အားနည်းနေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ရန်အတွက်မူ လှည့်ကွက်အနည်းငယ် လိုအပ်ပေသည်။

"ဟမ့်… တာအိုဘိုးဘေးဆိုတဲ့ အဖိုးကြီးက ငါ့ရဲ့‌ရွှေအဆီအနှစ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်ကို ထုတ်လို့ရတယ်ဆိုတာကို လုံးဝ ထင်မှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီချန်ရှင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ရွှေအဆီအနှစ်ကို သူ၏ ဝဉာဉ်ပင်လယ်ထဲမှ အတင်းအဓမ္မ တွန်းထုတ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

ရွှေအဆီအနှစ်နှင့် လူသား၏ ဝိဉာဉ်ပင်လယ်သည် အတူတကွ ရှိနေမှသာ ၎င်းတို့၏ မူလစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဤရွှေအဆီအနှစ်သည် လီချန်ရှင်း၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှု အားလုံးဖြစ်ရာ ဤရွှေအဆီအနှစ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းသည် လီချန်ရှင်း ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ရွှေအဆီအနှစ်သည် ဝိဉာဉ်ပင်လယ်ပြင်ပတွင် အချိန်အကြာကြီး နေ၍မရချေ။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် ဖုန်မှုန့်များ တက်လာပြီး ၎င်း၏ တောက်ပမှုကို ပြန်လည်ရရှိရန် ထပ်မံ ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်သည်။

ရွှေအဆီအနှစ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသည့် ခဏတွင်ပင် ၎င်း၏ အလင်းရောင်က မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး လီချန်ရှင်းသည်လည်း ဒုက္ခိတတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ပျက်စီးနေသော မိစ္ဆာလှံကို ကမ်းပါးဆီသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲယူလာခဲ့ပြီး တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြွက်သားများကို အသုံးပြုကာ ရွှေအဆီအနှစ်ကို အရေပြားအောက်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ ဝှက်ထားလိုက်တော့သည်။

လီချန်ရှင်း၏ မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းအပေါ် အခြေခံ၍ ပြောရလျှင် တာအိုဘိုးဘေးဆိုသော အဖိုးကြီးသာမက ထိုအတိမ်အနက်ကို မသိနိုင်သော ဧကရာဇ် လီချန် ကိုယ်တိုင် လာရင်တောင် ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်…

လီချန်ရှင်းသည် ခုတင်ပေါ်တွင် နိုးလာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်နှာက ဖြူလျော်နေပြီး အလွန်အမင်း အားနည်းနေခဲ့သည်။

သူ့ဘေးတွင်မူ တာအိုဘိုးဘေးက မျက်လုံးပြူးကာ လီချန်ရှင်းကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက် သူ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

"ဟွမ်ကျန်း… မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုက…"

"ဟူး… ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

"ဒါက ဒုက္ခိတဖြစ်သွားတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ဆရာ… အဲဒီနေ့က ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပင်ပန်းခံခဲ့ရတာလဲ။ ကောင်းကင်ယံကိုတောင် လှုံ့ဆော်ခဲ့တယ်။"

လီယင်က ခုတင်ဘေးတွင် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့ဘေးတွင်လည်း ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းနှင့် အရာရှိ ချန်းအာဝါတို့ကလည်း ထိတ်လန့်နေကြပြီး သတင်းကြား၍ ရောက်ရှိလာကြသော အခြားလူများစွာလည်း ရှိနေခဲ့ကြရာ စုယွမ်လည်း မျက်လုံးများ နီရဲလျက် မျက်ရည်များကို သုတ်နေခဲ့သည်။

"ဘာလို့ ငိုနေကြတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ စာပေကျင့်ကြံမှုရော သိုင်းပညာပါ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သိုင်းပညာ မရှိရင်တောင် ငါ့မှာ စာပေကျင့်ကြံမှု ရှိသေးတယ်။"

တာအိုဘိုးဘေးက လီချန်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် ထိုမိုးကြိုးကပ်ဘေးမှ ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိခဲ့ပုံရပြီး သူ အတိအကျ နာမည်မတတ်နိုင်သော ထူးဆန်းသော ခံစားချက်မျိုးကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

"ကဲ… ကဲ… လူတိုင်း စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့တော့။ ဟွမ်ကျန်းရဲ့ သိုင်းပညာက… ပြန်ကောင်းလာဖို့ အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ကောင်း လိုအပ်နိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စာပေကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်မှုတွေက ရှိနေဆဲပဲ။ အခုလောလောဆယ် သူ့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်နဲ့ ဒဏ်ရာတွေက အတော်လေး ပြင်းထန်နေလို့ အချိန်အတန်ကြာ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် အနားယူဖို့ပဲ လိုအပ်ပါတယ။်"

တာအိုဘိုးဘေးက ပြောကြားလိုက်သည်။

"ရပါတယ်… ငါ့ကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဟွမ်ကျန်းက လူတိုင်းကို ဒီနေရာကနေပဲ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပါတယ။်"

"ဆရာ… သေချာ အနားယူပါဦးညကျွန်မ ဆရာ့ဆီကို မကြာခဏ လာလည်ပါ့မယ။်"

လီယင်က မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ပြောလိုက်ရာ လီချန်ရှင်းက ပြုံးလျက် သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ… ဆရာ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာလာရင် မင်းကို ထပ်ပြီး သင်ကြားပေးပါ့မယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ တာအိုဘိုးဘေးက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟွမ်ကျန်း… မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက တကယ်ပဲ…"

"ပြန်ကျင့်ရင်တော့ ရနိုင်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါက အခု စာပေကျင့်ကြံမှု လမ်းစဉ်ကိုပဲ လျှောက်လှမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ။်"

လီချန်ရှင်းက ဆိုသည်။

"အင်း… ဒါပေမဲ့ ငါ့အနေနဲ့ အချိန်အတန်ကြာ ငြိမ်သက်အနားယူနိုင်မယ့် နေရာတစ်ခု လိုအပ်တယ်။"

"ဒါက ဖြစ်သင့်တာပေါ့။"

တာအိုဘိုးဘေးသည် မသင်္ကာစရာ တစ်စုံတစ်ရာကို သတိမပြုမိပုံရသော်လည်း မိစ္ဆာလှံမှာမူ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။

သို့သော် လီချန်ရှင်းသည် မိစ္ဆာလှံသည် နန်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေကြောင်းကိုမူ လျှို့ဝှက်စွာ ခံစားသိရှိနေခဲ့သည်။

လီချန်ရှင်းသည် ဤကိစ္စကို ထုတ်မပြောခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မိမိသည် မိစ္ဆာလှံကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဟု ထင်မြင်စေရန် ဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုအခြေအနေရှိ မိစ္ဆာလှံသည် လက်နက်တစ်ခုဟုပင် သတ်မှတ်၍မရဘဲ လုံးဝ ပျက်စီးသွားသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ တာအိုဘိုးဘေး သို့မဟုတ် ဧကရာဇ် လီချန်တို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤအရာက ၎င်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို များစွာ လွှဲပြောင်းပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာလှံက ၎င်းတို့၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီး မိမိဘက်ကလည်း မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ ပြသခြင်းမရှိပါက ၎င်းတို့တွင် အတွေးနှစ်မျိုး ရှိလာနိုင်ပေသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ တာအိုဘိုးဘေးသည် လီချန်ရှင်း၏ စကားကို ယုံကြည်သွားပြီး လီချန်ရှင်း၏ စာပေကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်လှမ်းမှုကြောင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်ကာ သူသည် သိုင်းပညာကို စွန့်လွှတ်ပြီး စာပေကျင့်ကြံမှုကိုသာ အာရုံစိုက်တော့မည်ဟု ယူဆခြင်း။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ၎င်းတို့သည် လီချန်ရှင်းက အမှန်တရားအချို့ကို ဖုံးကွယ်ရန် ထပ်မံ လိမ်ညာနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးတောမိခြင်းဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာလှံ၏ မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်သော သဘာဝကို ဖုံးကွယ်ထား၍မရသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ထိုမိစ္ဆာလှံကို သုတေသနပြုရန် အချိန်အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးရမည် ဖြစ်ကာ ထိုမိစ္ဆာလှံကြောင့်သာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျရောက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် ခန့်မှန်းမိသွားခြင်း။

တတိယမြောက် အခြေအနေတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ လီချန်ရှင်း၏ အစီအစဉ်ကို ရိပ်မိသွားပြီး တာအိုဘိုးဘေးနှင့် ဧကရာဇ် လီချန်တို့သည် လီချန်ရှင်းကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန်နှင့် သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ လှုပ်ရှားလာစေရန်အတွက် မိစ္ဆာလှံကို သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ လီချန်ရှင်းသည် လုံးဝ အလျင်မလိုတော့ချေ။ မည်သည့်အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပါစေ ၎င်းတို့သည် မိမိကို လွယ်လွယ်ကူကူ လှုပ်ရှားလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် မိစ္ဆာလှံဆီကနေ တစ်စုံတစ်ခုကို သုတေသနပြုနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ထောင်ချောက်ကို လွယ်လွယ်နှင့် ဆင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဒါကြောင့်…

"ငါ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါရဲ့ ထူးခြားချက်တွေကို အမြန်ဆုံး သုတေသနပြုရမယ် ပြီးတော့ တာအိုဘိုးဘေးနဲ့ ဧကရာဇ် လီချန်တို့ မိစ္ဆာလှံအကြောင်းကို သဘောမပေါက်ခင်မှာပဲ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရမယ်။"