အခန်း (၄၆)

အခန်း ၄၆ - တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လာခြင်းနှင့် ညင်သာသော လမ်းညွှန်မှု။

လီချန်ရှင်းသည် ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ကုသရန် အချိန်အနည်းငယ် ပေးခဲ့ရပြီး ထိုအတောအတွင်း လူအမြောက်အမြားက သူ့ထံသို့ လာရောက်ဂါရဝပြုခဲ့ကြသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မိစ္ဆာဒီရေလှိုင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီးနောက် မြို့တော်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် သိုင်းပညာရှင်အများစုသည် ယခုအခါ ရွှေအဆီအနှစ်အဆင့်၏ စွမ်းအားအဆင့်အတန်းကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အစွမ်းက ဒီလောက်အထိ ကြောက်ဖို့ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ အဲဒီနေ့က တာအိုဆရာ ဟွမ်ကျန်းက အဲဒီမိစ္ဆာအုပ်စုကြီးတစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်းနီးပါး သုတ်သင်ပစ်ခဲ့တာလို့ ကြားတယ်။"

"အော်… အဲဒါကို ဘယ်သူ့ဆီက ကြားတာလဲ။"

"ငါ့အစ်ကိုက စစ်တပ်ထဲမှာလေ။ သူ ဖျားလို့ အိမ်ပြန်နားတဲ့အချိန်မှာ ပြောပြတာ အဲဒီတုန်းက မိုးကြိုးတွေကို တာအိုဆရာ ဟွမ်ကျန်းက ဆွဲဆောင်ခဲ့တာတဲ့။"

"သူက ဘာလို့ မိုးကြိုးတွေကို ဆွဲဆောင်ရတာလဲ။"

"ဒါတော့ ငါလည်း မသိဘူး။"

သာမန်လူသားများမှာမူ လောလောဆယ်တွင် လီချန်ရှင်း၏ အခြေအနေမှန်ကို မသိရှိကြသေးသော်လည်း အဆက်အသွယ်ကောင်းသော စစ်မှန်သောစွမ်းအင် သိုင်းပညာရှင်များအားလုံးကမူ သိုင်းသူတော်စင်သည် မိုးကြိုးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုများမှာမူ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

ဤကိစ္စသည် နောက်ပိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ လူတိုင်းက နှမြောတသဖြစ်နေကြသလိုအခြားသော သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး မကြာမီ ပေါ်ထွက်လာရန်လည်း မျှော်လင့်နေကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဧကရာဇ်မြို့တော်ကြီးက ပိုမိုဘေးကင်းသွားမည် မဟုတ်ပါလော။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဧကရာဇ် လီချန်နှင့် တာအိုဘိုးဘေးတို့သည် လက်ရှိတွင် နန်းတော်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခု၌ မိစ္ဆာလှံကို သုတေသနပြုနေကြသည်။

"ဒီလှံက လီချန်ရှင်း ပါရှန်ပြည်နယ်မှာ ရှိစဉ်တုန်းက သွန်းလုပ်ခဲ့တာလား။"

ဧကရာဇ် လီချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

တာအိုဘိုးဘေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပျက်စီးနေသော မိစ္ဆာလှံကို ကြည့်ကာ ၎င်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

"အရှင်မင်းကြီး… ဒီလှံက လီချန်ရှင်းနဲ့အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တာပါ ပြီးတော့ ၎င်းရဲ့ လှံဦးကို ကမ္ဘာပြင်ပ ဥက္ကာခဲသံမဏိနဲ့ သွန်းလုပ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာဒီရေလှိုင်းပြီးမှပဲ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။"

တာအိုဘိုးဘေးက ဆိုသည်။

ဧကရာဇ် လီချန်သည် မိစ္ဆာလှံကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်လျက် ၎င်းကို သေချာစွာ ခံစားကြည့်ပုံရသည်။

သို့သော် သူ၏အာရုံခံစားမှုသည် မိစ္ဆာလှံထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မရရှိခဲ့ဘဲ ပြင်းထန်လှသော မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်သည့် လူသတ်လိုစိတ်များသာ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ဧကရာဇ် လီချန်သည် မိစ္ဆာလှံကို အလျင်အမြန် ပြန်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလှံက မရိုးရှင်းဘူး။ ငါ လက်နက်တစ်ခုမှာ ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအင်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးဘူး။ သူက ကိုင်ဆောင်သူကို အမျိုးမျိုးသော မကောင်းတဲ့ စိတ်အသိတွေကို ဖြစ်ပေါ်လာအောင် အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ပေးနေသလိုပဲ။"

သူက တာအိုဘိုးဘေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လီချန်ရှင်းက ဒီလှံကို ကိုင်ခဲ့တာ သူက ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ရတာလဲ။"

တာအိုဘိုးဘေးလည်း နားမလည်နိုင်သဖြင့် ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒီလှံက ဟွမ်ကျန်းနဲ့အတူ တိုက်ပွဲများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး သွေးစွန်းခဲ့လို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ကမ္ဘာပြင်ပ ဥက္ကာခဲသံမဏိရဲ့ မိစ္ဆာတွေအပေါ် ထူးခြားတဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း သဘာဝနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အခါ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းတဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

ဧကရာဇ် လီချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မိစ္ဆာဒီရေလှိုင်းတုန်းကာမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာက လီချန်ရှင်းလား ဒါမှမဟုတ် ဒီလှံလား။"

"ဒါက… အကယ်၍ ဒီလှံကြောင့်သာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဟွမ်ကျန်းက အခုထိ ၎င်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ လာရောက်မေးမြန်းတာမျိုး မရှိသေးဘူး။ ဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာ ဖြစ်နိုင်မလား။"

တာအိုဘိုးဘေးက ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ… တစ်နည်းပြောရရင် ငါက ဒီလှံရဲ့ အပြောင်းအလဲ အကြောင်းပြချက်ကို သဘောပေါက်သွားမှာကို သူ လုံးဝ မစိုးရိမ်တာပဲ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူမှ မိုးကြိုးကပ်ဘေးအကြောင်းကို သူ့လောက် မသိနိုင်လို့ ငါ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို လွှဲပြောင်းဖို့အတွက် ဒီလှံကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လျစ်လျူရှုထားတာလား။"

ဧကရာဇ် လီချန်က သေချာစွာ စဉ်းစားတွေးတောရင်း ဆိုသည်။

တာအိုဘိုးဘေးသည် လီချန်ရှင်း ပြန်လည်နာလန်ထူလာစဉ်အတွင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ စာပေကျင့်ကြံမှု အပြောင်းအလဲများ မည်သို့ပေါ်လွင်လာသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိပြီး ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး… ဖြစ်နိုင်တာက ဟွမ်ကျန်းရဲ့ စာပေကျင့်ကြံမှုကလည်း အဆင့်တက်လှမ်းတော့မှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ရှေးရိုးစဉ်လာအရ စာပေကျင့်ကြံမှုနဲ့ သိုင်းပညာကို တပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံလို့မရဘူး။"

"အကယ်၍ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်တာက သူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဟွမ်ကျန်းရဲ့ သိုင်းပညာက သူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီးပြီ။ အခု သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ သူက စာပေကျင့်ကြံမှု လမ်းစဉ်ကို ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနိုင်တာပေါ့။"

"စာပေကျင့်ကြံမှုလား… သတိထားတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ တာအိုဘိုးဘေး… တာအိုနယ်ပယ် အပေါ်မှာ ဘယ်လိုနယ်ပယ်မျိုး ရှိလဲဆိုတာ မင်းသိလား။"

ဧကရာဇ် လီချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးကတော့ ခန္ဓာနှင့်အရိပ်ပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။"

တာအိုဘိုးဘေးက ဆိုသည်။

"ခန္ဓာနှင့်အရိပ် ဟုတ်လား။"

"ကျွန်တော့်မှာ အဲ့တာနဲ့ပတ်သက်ပြီး အနည်းငယ်မျှသာ သိရှိတာပါ။ ဟွမ်ကျန်းကတော့ ခန္ဓာနှင့်အရိပ်ရဲ့ နည်းလမ်းကို သဘောပေါက်ထားပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီနယ်ပယ်ကို မရောက်မချင်းတော့ အတိအကျ ခန့်မှန်းဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။"

ဧကရာဇ် လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ငါတို့ အရင်ဆုံး ဒီလှံက ဘယ်လိုပေါ်ပေါက်လာလဲဆိုတာကို အရင် သုတေသနပြုနိုင်တာပေါ့။"

"ဒါကို ပြောရမယ်ဆိုရင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့အရာက ကမ္ဘာပြင်ပ ဥက္ကာခဲသံမဏိပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ငါ့ရဲ့ နန်းတော်ထဲမှာ အဲဒီအရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။"

ထိုသို့ဖြင့် ဧကရာဇ် လီချန်နှင့် တာအိုဘိုးဘေးတို့သည် မိစ္ဆာလှံ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အခြေအနေများကို အမှန်တကယ်ပင် စတင်၍ သုတေသနပြုကြတော့သည်။

လီချန်ရှင်းဘက်တွင်မူ သူသည် လီယင်ကို ပညာသင်ကြားပေးရင်း သူမအား သူမ၏ အစ်ကိုကြီး နှစ်ယောက်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန်နှင့် စစ်တပ်၏ အရေးကိစ္စများကိုပါ လေ့လာခွင့်ရရန် အခွင့်အရေးယူဖို့ ညွှန်ကြားထားခဲ့သည်။

လီယင်က သိပ်နားမလည်သဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဆရာ… ကျွန်မကို ဘာဖြစ်လို့ စစ်တပ်နဲ့ ပတ်သက်တာတွေကို လေ့လာခိုင်းရတာလဲ။"

"ဒါက အဖွဲ့လိုက် စွမ်းအားနဲ့ တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ စွမ်းအားကြားက ကွာခြားချက်ကို မင်းကို သိစေချင်လို့ပဲ။"

လီချန်ရှင်းက တရားထိုင်ဖျာပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ ကျင့်ကြံသူ တွေက မိမိကိုယ်ကိုယ်

လွတ်မြောက်မှုကို ရှာဖွေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ လူ့လောက ရဲ့ အရေးကိစ္စတွေမှာ ပတ်သက်နေရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးကို မသန့်စင်ဘဲ ရှုပ်ထွေးသွားစေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"လီယင်… မင်း အခု အတွေးလွန်နေပြီ။ ကျင့်ကြံသူတွေရော သိုင်းပညာရှင်တွေပါ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြောင်းလဲဖို့ ရှာဖွေကြတာပဲ ဒါက မွေးဖွားခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းတို့ဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာရဲ့ မပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ နိယာမတွေ ဖြစ်သလိုပေါ့။"

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝက သိက္ခာမဲ့စွာ ရှင်သန်မလား ဒါမှမဟုတ် မြင့်မြတ်စွာ ရှင်သန်မလားဆိုတာက သူတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ စိတ်နှလုံးက စွမ်းအားရဲ့ အမြစ်တွယ်ရာဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ စိတ်ဆန္ဒကို အကောင်အထည်ဖော်တာပဲ။"

လီချန်ရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"မင်းကို အဖွဲ့လိုက်နဲ့ တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီကြားက ကွာဟချက်ကို နားလည်ခိုင်းတာက တကယ်တော့ မင်းကို ဒီလူ့လောကကို တွေ့ကြုံခံစားစေချင်လို့ပဲ။ မင်းရဲ့ အမေလိုပေါ့… အတိတ်တုန်းက ဧကရာဇ်မြို့တော်ရဲ့ သာယာဝပြောမှုတွေကြားမှာ မျက်စိကွယ်ခဲ့လို့ သူမရဲ့ စာပေကျင့်ကြံမှုက တစ်လက်မမျှ တိုးတက်မလာခဲ့ဘဲ သူမရဲ့ တစ်သက်တာလုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်မှာတင် ပိတ်မိနေခဲ့ရတယ်။"

"ငါ အဲဒီတုန်းက ပြောခဲ့သားပဲ… သူမရဲ့ ပါရမီ က ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ပြီး အသက်သက်တမ်း နှစ်ရာအထိ ရှိသင့်တာလို့။ အခုတော့ မင်းကလည်း ဒီလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းတော့မှာ ဖြစ်တယ်။"

လီချန်ရှင်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

လီယင်က လီချန်ရှင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ… ဒါဆို ကျွန်မကို ပြောပြပါဦး အကယ်၍ ကျွန်မရဲ့ စာပေကျင့်ကြံမှုနဲ့ သိုင်းပညာက ဆရာ့ရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီး အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မ ချစ်ရတဲ့သူတွေက ကွယ်လွန်ကုန်ကြပြီ လောကကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကလည်း လွင့်ပယ်သွားတဲ့ တိမ်တိုက်တွေလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီဆိုရင်… ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲဟင်။"

"ဟားဟားဟား… လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အတွေးတွေ ရှိကြတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့အဆင့်ကို မရောက်သေးဘဲနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အတွေးလွန်နေရတာလဲ။ ငါ့အသက် ဒီနှစ်မှာ ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ မင်းသိလား။"

"ခြောက်ဆယ့်နှစ်နှစ်လား။"

"မှန်တယ်။ ငါက အသက်‌ခြောက်ဆယ်ကျော်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းအတွက် မြင့်မားတဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲပဲ။ မင်းက အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး လူ့လောကရဲ့ အချစ် အမုန်းနဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေကိုတောင် မကြုံဖူးသေးဘဲနဲ့ ဘာလို့ စိုးရိမ်နေရတာလဲ။"

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်က အနှစ်တစ်ရာမပြည့်ပေမဲ့ သူတို့က အနှစ်တစ်ထောင်စာ ပူပန်မှုတွေကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားတတ်ကြတယ်။ အကယ်၍ လူတိုင်းက မနက်ဖြန်အတွက် ပူပန်နေကြရင် ဒီနေ့ကို ဘယ်လိုမျိုး ကောင်းကောင်း ဖြတ်သန်းနိုင်ပါ့မလဲ။ အဆုံးသတ်မှာတော့ မင်းက မင်းရဲ့ဘဝလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ အတွေးအခေါ် မရှိသေးလို့ပဲ။ ငါ မင်းကို အကြံဉာဏ် မပေးနိုင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက မင်းရဲ့ ဘဝဖြစ်လို့ပဲ။"

လီချန်ရှင်းက စိတ်ရှည်လက်ရှည် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သဖြင့် လီယင်၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ အနည်းငယ်မျှသော ခုခံလိုစိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် စစ်တပ်အရေးကိစ္စများကို မပတ်သက်ချင်ပုံရသော်လည်း ၎င်းမှာ လီချန်ရှင်းအတွက် လက်ခံနိုင်စရာ မရှိချေ။

လီယင်သည် သူ၊ ဧကရာဇ် လီချန်နှင့် တာအိုဘိုးဘေးတို့ကြားက ကစားပွဲတွင် နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာရပေမည်။

သူမ ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ… နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါက သူမအပေါ် ကျရောက်လာကတည်းက သူမသည် ဤကစားပွဲအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယင်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ ဆိုလိုတာက ကျွန်မကို လူ့လောကရဲ့ အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေတွေကို သွားရောက် လေ့လာခံစားခိုင်းတာလား။"

"တွေ့ကြုံခံစားပြီးမှပဲ မင်း ဘာကို လိုချင်လဲဆိုတာ သိမှာပေါ့။"

လီချန်ရှင်းက အတည်ပြုလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ ဆရာကြီး ကျွန်မ သေသေချာချာ သွားရောက် လေ့လာပါ့မယ်။"

"အင်း။"

လီယင်ကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် လီချန်ရှင်းသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ အပြောင်းအလဲများကို စောင့်ကြည့်ရုံဖြင့် နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါအကြောင်း ဗဟုသုတများကို သဘာဝကျကျ ပိုမိုရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

လီယင်သည် သူမကိုယ်တိုင် နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်ကို မသိရှိသော်လည်း သူမ၏ ဆရာကြီးအပေါ်တွင်မူ ရိုသေ‌လေးစားသော စိတ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသွားရင်တောင် ဧကရာဇ်မြို့တော်လို နေရာမျိုးမှာ ဧကရာဇ် လီချန်ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မဟာယန်ရဲ့ ဗဟိုချက်ဖြစ်လို့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူ့ရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ မိစ္ဆာလှံကို လှုံ့ဆော်ပြီး သူတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်တယ်။ ဒါက သူတို့ကို သေချာပေါက် အာရုံပြောင်းသွားစေလိမ့်မယ်။"

လီချန်ရှင်းသည် မိမိနှင့် မိစ္ဆာလှံကြားက ဆက်နွှယ်မှုကို လျှို့ဝှက်စွာ လှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်အတွင်း၌ မူလက အစီရင်ခံစာများကို စစ်ဆေးနေသော ဧကရာဇ် လီချန်သည် လျှို့ဝှက်အခန်းဆီမှ အမျိုးမျိုးသော ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုများကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် ဧကရာဇ် လီချန်သည် မိစ္ဆာလှံ၏ ရုန်းကန်မှုကို နှိမ်နင်းရန် ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့ရတော့သည်။

"ဒါက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး သောင်းကျန်းလာရတာလဲ။"

ဧကရာဇ် လီချန်သည် မိစ္ဆာလှံနှင့် လီချန်ရှင်းကြားက ဆက်နွှယ်မှုကို မသိရှိချေ။ သူသည် မိစ္ဆာလှံက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ကို သိသော်လည်း ၎င်းက သူ့အလိုလို လှုပ်ရှားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။

၎င်းမှာ လီချန်ရှင်း လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသော်လည်း သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် နန်းတော်တစ်ခုလုံးက မိမိ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ကာ သောင်းကျန်းနေသော မိစ္ဆာလှံကိုသာ စတင် သုတေသနပြုတော့သည်။

"ငါသာ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဒီလှံပေါ်မှာ ရိုက်နှိပ်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ ဒါကို အသုံးချနိုင်ကောင်း သုံးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါဆိုရင် လက်နက်တစ်ခုက ဘာကြောင့် ဒီလိုအပြောင်းအလဲမျိုး ကြုံတွေ့ရလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားမှာပဲ။"

ဧကရာဇ် လီချန်က တွေးတောကာ စတင် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

လီချန်ရှင်းဘက်တွင်မူ သူသည် မိစ္ဆာလှံကို ခံစားမိသော်လည်း မိစ္ဆာလှံမှာ နှိမ်နင်းခံထားရဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ… ဧကရာဇ် လီချန်ဆိုတဲ့ အဖိုးကြီးကလည်း မရိုးရှင်းဘူးပဲ။ ဒါဆိုရင်လည်း… တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ စောင့်ဆိုင်းရုံပေါ့။ ငါ့ရဲ့ တပည့်ကောင်း နှစ်ယောက် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်း အောင်မြင်တဲ့အချိန်ကျမှ ငါ သူတို့ကို ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်နည်းလမ်းကို သင်ကြားပေးပြီး ပိုမိုကြီးမားတဲ့ လှိုင်းလုံးတွေကို လှုံ့ဆော်ပစ်မယ်။"

ထိုသို့ဖြင့် နေ့ရက်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လီယင်ဘက်တွင်မူ သူမသည် အိမ်၌ စာပေကျင့်ကြံမှုကို လေ့ကျင့်နေခြင်းအပြင် လီချန်ရှင်းဆီသို့လည်း သိုင်းပညာလာရောက်လေ့ကျင့်လေ့ ရှိသည်။ လီချန်ရှင်း၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် လီယင်၏ စာပေကျင့်ကြံမှုနှင့် သိုင်းပညာ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသော်လည်း အမြန်ဆုံးမှာမူ စာပေကျင့်ကြံမှု ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ ကပ်‌ဘေးသုံးပါး'ကို ဖြတ်ကျော်ရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လီချန်ရှင်းသည် ဒါကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ကပ်ဘေးသုံးပါးကို ဖြတ်ကျော်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်သဖြင့် သူမအား စာပေကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန်သာ အာရုံစိုက်ခိုင်းထားပြီး အားလပ်ချိန်များတွင် စစ်တပ်သို့သွားကာ သူမ၏ အစ်ကိုကြီး နှစ်ယောက်ထံ သွားရောက်လေ့လာရန် လမ်းညွှန်ထားသည်။

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းနှင့် အရာရှိ ချန်းအာဝါတို့ကလည်း လီယင် ရောက်ရှိလာမှုကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုကြပြီး သူမအား စစ်စခန်းအတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် မကြာခဏ ခေါ်ဆောင်သွားလေ့ ရှိကြသည်။

"ညီမလေး… ဒီစစ်သားတွေက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အနာဂတ်ပဲ။"

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ကြည့်စမ်း… အခုဆိုရင် စစ်သားအများစုမှာ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်တွေ ရှိနေကြပြီ ပြီးတော့ သိုင်းပညာရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူတို့က မိစ္ဆာဘုရင်အောက် အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ စစ်ဗျူဟာအပြင်အဆင်တွေကို လေ့ကျင့်နိုင်ကြပြီ။"

"အမျိုးမျိုးသော လက်နက်ကိရိယာတွေရဲ့ အကူအညီပါ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ငါတို့ဘက်ကနေ အစပျိုး တိုက်ခိုက်ပြီး နယ်မြေတွေကို ချဲ့ထွင်ကာ မဟာယန် နယ်နိမိတ်တစ်ခုလုံးကနေ မိစ္ဆာတွေကို အမြန်ဆုံး မောင်းထုတ်သင့်တယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်။"

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းက ရည်မှန်းချက်ကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်တွေနဲ့ အဲဒီထက်ပိုမြင့်တဲ့ မိစ္ဆာဧကရာဇ် တွေကျရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

"ဟူး… အကယ်၍ ဆရာသာ… အာ ရပါတယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ငါတို့ နေ့တိုင်း ဆွေးနွေးနေကြတာ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့နဲ့ ကိုက်ညီမယ့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် ပြောင်းလဲခြင်း နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။ ငါတို့သာ အဆင့်ဆင့်အတိုင်း လိုက်နာသွားရင် နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် ပြောင်းလဲခြင်းကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီကျမှပဲ ဆရာ့ကို ဘယ်လို ရှေ့ဆက်ရမလဲဆိုတာ မေးမြန်းရမှာပေါ့။"

"အော်။"

ဧကရီ လီယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့… ညီမလေး မင်းရဲ့ စာပေကျင့်ကြံမှုက အခု ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ။"

"ကျွန်မ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ကို ရောက်တော့မယ်။ ဆရာကြီးက ကပ်ဘေးသုံးပါး ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းဖို့ပဲ ပြောထားတယ်။"

"အင်း။"

သူတို့နှစ်ဦး စစ်စခန်းတစ်ခုဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် အတွင်းမှ ပြာပြာသလဲ အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"လာကြပါဦး မြန်မြန်… လာပါဦး။"

"လူတစ်ယောက် သေတော့မယ်။ မြန်မြန်လာကြပါဦး။"

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းနှင့် ဧကရီ လီယင်တို့သည် ဒါကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ စစ်သားအချို့မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ခရမ်းရောင်သန်းနေသော ပြည်တည်နာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းသည် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီတဲတွေ အားလုံးကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့ထားလိုက် ပြီးတော့ သမားတော်ကို အမြန်ဆုံး သွားခေါ်ကြ။"

ဧကရီ လီယင်သည် ပျို့အန်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်သွားသော်လည်း သူမ၏ ဆရာ သင်ကြားပေးထားခဲ့သော ဆေးပညာဗဟုသုတအချို့ကို သတိရမိသဖြင့် ၎င်းတို့ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးရန် အောက်သို့ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး… စိတ်မပူပါနဲ့ ဒါက ကူးစက်ရောဂါ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဟင် ညီမလေး… မင်းက ဆေးပညာကိုလည်း သိတာလား။"

"ဟုတ်ကဲ့… ဆရာ့ဆီကနေ သင်ယူထားတာပါ။"

ဗိုလ်ချုပ် ရဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စာပေကျင့်ကြံမှုကို လေ့ကျင့်သူများသည် များသောအားဖြင့် ဆေးပညာကို အနည်းငယ် သိရှိတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။