အခန်း (၄၇)

အခန်း ၄၇ - စစ်တပ်အတွင်း နာမည်ကျော်ကြားလာခြင်းနှင့် မိစ္ဆာလှံကို စွန့်လွှတ်ခြင်း။

လီယင်သည် သူမရှေ့ရှိ စစ်သားများ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်မျိုးရှိနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီးထိုစွမ်းအင်ကြောင့်ပင် အရေပြားပေါ်၌ ဤကဲ့သို့ ပြည်တည်နာများ ပေါ်ထွက်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဆရာ သင်ကြားပေးခဲ့သည်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိပြီးနောက် လီယင်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး… ဒီရောဂါက အချိန်ဆွဲလို့မရဘူး။ ကျွန်မ ထင်တာတော့ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက မိစ္ဆာတွေကို ကိုင်တွယ်စဉ်က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုသာ ဆိုရင်တော့…"

ဧကရီ လီယင်သည် စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို နေရာအနှံ့ လိုက်လံရှာဖွေလိုက်သည်။ တွေ့ရှိပြီးနောက် သူမသည် ဆေးညွှန်းတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရေးသားလိုက်တော့သည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ လူတွေကို လွှတ်ပြီး ဒီဆေးတွေကို သွားယူခိုင်းလိုက်ပါ။ အကယ်၍ စစ်တပ်ထဲက လူအမြောက်အမြားမှာ ဒီလိုလက္ခဏာတွေ ပြသနေရင် ဒါက ကူးစက်ရောဂါ ဖြစ်ဖို့ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ဒီလိုကူးစက်ရောဂါမျိုးက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကောင်းတဲ့သူတွေဆိုရင် ကိုယ်ခံအားရှိနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်မအနေနဲ့ တစ်မြို့လုံးကို အထွေထွေ လူဦးရေစာရင်း ကောက်ယူပြီး စစ်ဆေးဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။"

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

လီယင်သည် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် စစ်တပ်မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း ဆေးပညာကို အနည်းငယ် သိရှိသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်တည်နာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လူများကို မကြာမီပင် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းထဲသို့ စုစည်းခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သမားတော်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကိုလည်း လူနာများကို စစ်ဆေးရန် ဖိတ်ကြားခဲ့ပြီးအတော်ကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ၎င်းတို့သည်လည်း ဆေးညွှန်းတစ်ခုကို ရေးသားခဲ့ကြသည်။

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းက ဆေးညွှန်းနှစ်ခုလုံးကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ဆေးဝါးတွေက တူနေပေမဲ့ ဘာလို့ သုံးစွဲတဲ့ ပမာဏက ကွာခြားနေရတာလဲ။"

ဘေးနားရှိ ဆရာဝန်က ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး… ဒီပြည်တည်နာတွေက ကူးစက်ရောဂါလိုမျိုး ထင်ရပေမဲ့တကယ်တော့ ၎င်းတို့က အအေးမိတဲ့ လက္ခဏာတွေနဲ့ ဆင်တူပါတယ်။ တိုတောင်းတဲ့ ကာလအတွင်းမှာ အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ပေမဲ့အမြစ်ပြတ်ပျောက်ကင်းဖို့တော့ အတော်လေး ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က ရေရှည်ကုသမှု လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် ပြင်းထန်တဲ့ ဆေးတွေကို သုံးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ မဟုတ်ရင် လူနာတွေက အချိန်အကြာကြီး အားနည်းနေနိုင်ပါတယ်။"

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းက လီယင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လီယင်က သေချာစွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမသည် ကျွမ်းကျင်သမား‌တော်တစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် ဆေးပညာအချို့ကို သင်ယူခဲ့ဖူးသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ထိုသမားတော်များ၏ ရွေးချယ်မှုက မှန်ကန်ပုံရပေသည်။

"ဒါဆိုရင်… ကျွန်မဘက်က စဉ်းစားမှု အနည်းငယ် လိုအပ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အစ်ကိုကြီး… သမားတော်တွေ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြရအောင်။"

"အင်း… ကောင်းပါပြီ။"

"ဒီအမျိုးသမီးငယ်ကလည်း ဆေးပညာကို နားလည်တာလား။"

"အနည်းငယ် သိပါတယ်ရှင်။"

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီး… ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီဆေးညွှန်းလေး ပြပေးလို့ ရမလား။"

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းက ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဆရာဝန်များ အတူတကွ စုရုံးကာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

"ဒီအမျိုးသမီးငယ်က တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။ အသုံးပြုထားတဲ့ ဆေးဝါးတွေက ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးထားတာတွေနဲ့ အတူတူပဲ။ ဆေးပမာဏက အနည်းငယ် ပြင်းထန်ပေမဲ့ လက်ခံနိုင်တဲ့ အနေအထားပါပဲ… ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးငယ် မင်း ဘာဖြစ်လို့ ဟင်္သာပြဒါးနှစ်ကျပ်သားကို ဆေးလမ်းညွှန်အဖြစ် သုံးထားရတာလဲဆိုတာ ရှင်းပြပေးနိုင်မလား။ ဒါက အဆိပ်အတောက် အရမ်းပြင်းလို့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် တောင့်ခံနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး မဟုတ်လား။"

"ဟင်္သာပြဒါးက စပ်ရှားပြီး ပူနွေးတဲ့ သဘာဝရှိပါတယ်။ ၎င်းရဲ့ အဆိပ်အတောက်က ပြင်းထန်ပေမဲ့ ဒီပြည်တည်နာတွေက အအေးမိစွမ်းအင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။"

"ကျွန်မ ဒီအနာတွေကို စောင့်ကြည့်ခဲ့တယ် အများစုက နှင်းကိုက်နာ ဖြစ်ပြီးနောက် အအေးအဆိပ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားလို့ ဖြစ်ရတာ။ ကျွန်မရဲ့ ဆေးညွှန်းထဲက ဆေးအများစုက အေးမြတဲ့ဆေးတွေဖြစ်ပြီး သဘာဝအားဖြင့် မျှတကာ စွမ်းအင်အားဖြင့် နွေးထွေးပါတယ်။"

"ဒါကြောင့် ရောဂါရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့အတွက် ဟင်္သာပြဒါးရဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိကို သုံးပြီး ပြည်တည်နာတွေနဲ့အတူ အပြင်ကို ဆွဲထုတ်ပစ်ဖို့ လိုအပ်တာပါ။"

လီယင်က အကျိုးအကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ သမားတော်များက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားတွေးတောကြတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ၎င်းတို့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"အမျိုးသမီးငယ်ရဲ့ ဆေးပညာက အောင်မြင်မှု အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီပဲ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ မူလထင်မြင်ချက်ကိုပဲ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားချင်ပါတယ်။ ဒါက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အအေးအဆိပ် ဝင်ရောက်တာဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာရှင်ရဲ့ သွေးနဲ့စွမ်းအင်တွေက အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်း ဖြစ်ပေါ်နေလို့ နှိမ်နင်းဖို့ ခက်ခဲနေတဲ့အချိန်မှာ အကယ်၍ အေးမြတဲ့ဆေးတွေကို ထပ်ပြီး ထည့်လိုက်ရင် ရောဂါက အရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ ဝင်ရောက်သွားမှာကို စိုးရိမ်ရပါတယ်။"

လီယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ အတွေ့အကြုံ အားနည်းမှုကြောင့်ပါ။ လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သမားတော််တို့။"

"အမျိုးသမီးငယ်က အရမ်းယဉ်ကျေးတာပဲ။ မေးပါရစေဦး… မင်းရဲ့ ဆရာက ဘယ်သူလဲဟင်။ မင်းက ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလိုဆေးပညာမျိုး ရှိနေတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ဆရာက သေချာပေါက် ခေတ်တစ်ခေတ်ရဲ့ ဆရာသခင်ကြီး ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား။"

သမား‌တော်များက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်ကြသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်း၏ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသဖြင့် ချီးမွမ်းစကား အနည်းငယ် ပြောဆိုခြင်းက မှားယွင်းမည် မဟုတ်ချေ။

ဗိုလ်ချုပ် ရဲ့ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ ညီမလေးလေ။ သူမရဲ့ ဆရာက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ မင်းတို့ ထင်လဲ။"

ဆရာဝန်များမှာ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ မြို့တော်အတွင်းရှိ ကောလာဟလများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြတော့သည်။

"ဒါ… ဒါဆိုရင် မင်းက မင်းသမီး လီယင်လား။"

"အာ… ဟုတ်ပါတယ်ရှင်။"

လီယင်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

သမားတော်များသည် အလျင်အမြန်ပင် ဒူးထောက်ကာ ဦးချလိုက်ကြတော့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ရိုသေမှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပါတယ်မင်းသမီး။"

"အားလုံးပဲ ထကြပါ ထကြပါ။ သမားတော်တွေက လူနာတွေရဲ့ အိမ်မှာ တစ်နေ့လုံး လှည့်လည်ရင်း အသက်ကယ်တင်ပေးပြီး ဒဏ်ရာရသူတွေကို ကုသပေးနေကြတာ။ ကျွန်မ ရှင့်တို့ကို တကယ်ပဲ အလွန် လေးစားမိပါတယ်။"

လီယင်က ပြုံးလျက် ရှေ့သို့လှမ်းကာ သမားတော်များကို တစ်ယောက်ချင်းစီ အလျင်အမြန် တွဲထူပေးလိုက်သည်။

သမားတော်များမှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုသိုင်းသူတော်စင်၏ တပည့်ဟု ကောလာဟလထွက်နေသောသူက ဤမျှအထိ ယဉ်ကျေးပျူငှာနေခြင်းက ၎င်းတို့အား အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စေခဲ့သည်။

ဗိုလ်ချုပ် ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"အချိန်မဆိုင်းပါနဲ့တော့။ ငါတို့ စစ်တပ်ထဲက စစ်သားတွေကို မြန်မြန် ကယ်တင်ပေးကြပါဦး။"

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပါပဲ။"

လီယင်သည်လည်း ချက်ချင်း ပြန်မသွားခဲ့ဘဲ သမားတော်များကို ကူညီ၍ လူနာများကို ဆက်လက် ကုသပေးခဲ့သည်။

မင်းသမီးကိုယ်တိုင် ၎င်းတို့၏ ရောဂါများကို ကုသပေးရန် ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြားသိရသောအခါ စစ်သားများသည် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကြတော့သည်။

လီယင်သည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရုပ်ဆိုးပြီး ရွံစရာကောင်းသော ပြည်တည်နာများကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ကိုင်တွယ်ကုသပေးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း စစ်သားများသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကာ ကျေးဇူးတင်နေကြတော့သည်။

ထိုနည်းဖြင့်လီယင်သည် ထူးချွန်သော ဆေးပညာရှိသည့် သမားတော်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့် ရင်းနှီးခွင့် ရရှိခဲ့သည့်အပြင် စစ်တပ်အတွင်း၌လည်း သေးငယ်သော နာမည်ဂုဏ်သတင်းတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် လီယင်သည် စုယွမ်ထံသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြလိုက်သည်။

စုယွမ်က အလွန်အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"လီယင်…နောင်ကျရင် သမားတော်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်လို့လား။"

"အင်း… ကျွန်မလည်း သေချာမသိဘူး။ လူတွေကို ကယ်တင်ပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးရတာက ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ စာပေကျင့်ကြံမှုကိုပဲ ပိုပြီး သဘောကျတယ်။"

စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း… ဒါလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ ကျောက်ဝူ တစ်ယောက် နေ့တိုင်း အိမ်မပြန်ဘူး ဘယ်နေရာတွေမှာ သွားပြီး လျှောက်လည်နေလဲ မသိဘူး။ အခု မင်းက ဆရာ့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဆရာ့ဆီမှာ သေသေချာချာ ကြိုးစားပြီး သင်ယူရမယ်နော်။"

လီယင်သည် ဆရာ့အနေဖြင့် သူမ၏ မိခင်ကို တပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်မပြုချင်တော့ကြောင်း အရာရှိ ချန်းအာဝါ အပါအဝင် ဆရာကြီးက မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဘာမှထုတ်မပြောသော်လည်း သူမအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို ထုတ်ဖော်ပြောဆို၍ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို ပြောပြချင်သော်လည်း မျိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့လည်း ဒါကို သိရှိထားသင့်ပေသည်။

"အော်… ဒါနဲ့ မေမေ ဆရာ့ရဲ့ တကယ့် ပုံစံအစစ်ကို ထည့်မပြောဘဲနဲ့ မေမေမြင်တဲ့ ဆရာက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဟင်။"

ဧကရီ လီယင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အမေက မိဘမဲ့တစ်ယောက်ပါ။ အဲဒီတုန်းက ဆရာက အမေ့ကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ခဲ့တာ နောက်ပိုင်းကျမှ မင်းရဲ့ အစ်ကိုဒုတိယ ရောက်လာတာ။ ငါတို့ တောင်ပေါ်မှာ အတူတူ သိပ်ကို ပျော်စရာကောင်းတဲ့ အချိန်တွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတယ်။ ဆရာကလည်း ငါတို့ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ အားသွန်ခွန်စိုက် သင်ကြားပေးခဲ့တာ။ တောင်ပေါ်က နေ့ရက်တွေက တကယ့်ကို ပျော်စရာကောင်းခဲ့ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ လူဆိုတာ ရှေ့ကိုပဲ ဆက်လျှောက်ရတာပဲ။ မင်းလိုပေါ့… မင်း စာပေကျင့်ကြံမှုကို လျှောက်လှမ်းဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ စိတ်နှစ်ခွ မဖြစ်စေနဲ့။ ငါ့လိုမျိုး စာပေရော သိုင်းပညာပါ ဘာတစ်ခုမှ မထူးချွန်ဘဲ ဆရာ့ရဲ့ မျက်နှာကို အိုးမည်းသုတ်သလိုမျိုး မဖြစ်စေနဲ့ပေါ့။"

အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်တသဟန်ဖြင့် စုယွမ်က ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

ဧကရီ လီယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း… ကျွန်မ သေချာပေါက် ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံပါ့မယ်။"

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် လီယင်သည် သူမ၏ ကပ်ဘေးသုံးပါးကို စတင်ရင်ဆိုင်ရတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကပ်ဘေးသုံးပါးကို ဖြတ်ကျော်ရသည့် ပုံစံနှင့် အချိန်ကာလမှာ ကွဲပြားခြားနားကြသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် ဘေးဒုက္ခတစ်ခုချင်းစီကိုသာ ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသော်လည်း လီယင်မှာမူ ထူးခြားနေခဲ့သည်။

လီချန်ရှင်းကဲ့သို့ပင်… သူမသည် ကပ်ဘေးသုံးးပါးလုံး တပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာခြင်းကို ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်ကို ကြည့်ရင်း စုယွမ်သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ပြီး တာအိုနန်းတော်မှ လီချန်ရှင်းကို ပင့်ဖိတ်ခဲ့ရတော့သည်။

"ဆရာ… သမီးလေး လီယင်ကို ကြည့်ပေးပါဦး။ သူမက…"

စုယွမ်သည် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ စကားများ ထစ်အငေါ့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် လီယင်အပေါ် စိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်များကမူ ဟန်ဆောင်၍မရသော မိခင်တစ်ဦး၏ ဂရုစိုက်မှု ဖြစ်ပေသည်။

လီချန်ရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

'မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ… ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ သတ်မှတ်ထားတဲ့သူ ပီသပါ‌ပေတယ်။ ကပ်ဘေးသုံးပါးလုံး တပြိုင်နက်တည်း ရောက်လာတာကိုး။'

လီချန်ရှင်းက ရှေ့သို့လှမ်းကာ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ပြီး သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ လီယင်ရဲ့ စာပေကျင့်ကြံမှု အခြေခံက ခိုင်မာပါတယ်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ အာဟာရပြည့်ဝအောင် ဂရုစိုက်ပေးရုံပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမက ငယ်သေးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းညှိပေးဖို့ ဆေးဝါးအချို့ သုံးစွဲနိုင်ပေမဲ့ အလွန်အမင်း များပြားတာမျိုးတော့ မဖြစ်စေနဲ့။"

လီချန်ရှင်းက ပြောကြားပြီးနောက် အားဆေးညွှန်းတစ်ခုကို ရေးသားကာ စုယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ လီယင်ကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေပါစေ။ သူမကို ပြုစုစောင့်ရှောက်တဲ့သူကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူတွေကို သူမရဲ့ အနားယူမှုကို မနှောင့်ယှက်စေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

"ကောင်းပါပြီ။"

စုယွမ်က ဆေးညွှန်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လီယင်ကလည်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ လီချန်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ဆရာ။"

"ဒါက ဆရာတစ်ယောက် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာပါပဲ။"

လီချန်ရှင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လီချန်ရှင်းသည် နှုတ်ဆက်ကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီးစုယွမ်ကိုမူ စကားအများကြီး ထပ်မံပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူ့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ စုယွမ်ကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ မရတော့ချေ။ လီချန်ရှင်း ကိုယ်တိုင်ပင် အတိတ်တုန်းက သူမကို တပည့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ အနည်းငယ် မျက်စိကန်းခဲ့သည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ အတိတ်တုန်းက စုယွမ်ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း သူမအား မိမိအတွက် သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် တပည့်အကြီးဆုံးက အိမ်ထောင်ကျသွားခဲ့ပြီး ဒုတိယတပည်မှျာလည်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရရာ တကယ့်ကို လောကကြီး၏ ဖြစ်တည်မှုက ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှပေသည်။

လီချန်ရှင်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စုယွမ်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ဘာပြောရမှန်း မသိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဒါက အပြစ်ရှိစိတ်လား ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းစိတ်လား။

ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ နှစ်ခုလုံး ဖြစ်နိုင်သည်။ စုယွမ်သည် ဆရာကို တောင်းပန်ရန် အခွင့်အရေး အမြဲရှာဖွေခဲ့သော်လည်းလီချန်ရှင်းသည် သူမကို မည်သည့်အခါမျှ တစ်ယောက်တည်း တွေ့ဆုံခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမ၏ သမီးဖြစ်သူ လီယင်မှာမူ ယခုအခါ အတိတ်တုန်းက သူမ ရရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဆရာ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ အားလုံးကို ရရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စုယွမ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး အစေခံများကို အစားအစာများ ပြင်ဆင်ရန် အလျင်အမြန် ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။

လီချန်ရှင်းဘက်တွင်မူ သူ၏ အရေးပါသော စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာပြီးနောက် သူသည် လီယင်၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ အပြောင်းအလဲများကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် သူမ စစ်တပ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည့် အချိန်အတွင်း သူမ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါက သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သူမအနေဖြင့် ဧကရာဇ် လီချန်ကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤအချက်က လီချန်ရှင်းအတွက် အတွေးသစ်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါရဲ့ အပြောင်းအလဲက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်အတန်း၊နောက်ခံ၊ လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ ပြည်သူလူထုရဲ့ စိတ်နှလုံးအပေါ်မှာ များစွာ မူတည်နေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"လီယင်က စစ်တပ်ထဲမှာ နာမည်ကောင်း ရရှိထားပြီဆိုတော့ ဖြစ်နိုင်တာက သူမအနေနဲ့ ဒီအချက်ကို အသုံးချပြီး စစ်သားမိသားစုတွေရဲ့ အိမ်တွေကို တဖြည်းဖြည်း သွားရောက်လည်ပတ်ကာ ပြည်သူတွေကြားထဲမှာ ဂုဏ်သတင်း ကျော်စရာတွေကို တည်ဆောက်ပြီးတာနဲ့…"

လီချန်ရှင်းက လက်ချောင်းများကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မဟုတ်သေးဘူး။ မဟာယန်ရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါက ဘယ်သူ့ဆီကိုပဲ ပြောင်းလဲသွားပါစေ မဟာယန်က မဟာယန်ပဲ။ တစ်နည်းပြောရရင် ဧကရာဇ် လီချန်က ပကတိ ထိန်းချုပ်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ။ သူ၏ သားတော်အားလုံးက ဧကရာဇ် မဖြစ်ချင်မှသာ… ဆိုလိုတာက အဲဒီ မည်းမှောင်နေတဲ့ တိမ်တိုက်လေးခုက မိုးကြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမယ့် အချိန်ကို စောင့်ရမယ်။"

"ငါသာ သူတို့ကြားက ပြည်တွင်းပဋိပက္ခတွေကို သွားပြီး မြှင့်တင်ပေးလိုက်ရင် ဒါက အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမှာ သေချာတယ် ဒါကြောင့် အဲဒီလို လုပ်လို့မရဘူး။ ငါက သေးငယ်တဲ့ နေရာတွေကနေ လှိုင်းထအောင် အမြဲတမ်း ဖန်တီးပေးပြီး သားတော်လေးပါး ထီးနန်းလုတဲ့ အခြေအနေမျိုးအထိ အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလဲသွားအောင်ပဲ လုပ်ဆောင်ရမယ်။"

လီချန်ရှင်းက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရန်အတွက်မူ ဧကရာဇ် လီချန်ကိုယ်တိုင်၌ တစ်စုံတစ်ရာ ပြဿနာရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက ဤမျှအထိ ထက်မြက်ပြီး အရည်အချင်းရှိသော ပညာရှိမင်းတစ်ပါး ရှိနေသရွေ့ နန်းတွင်းအမတ်များက အိမ်ရှေ့မင်းသား ခန့်အပ်ရန် ကိစ္စကို လွယ်လွယ်နှင့် တင်ပြရဲကြမည် မဟုတ်ချေ။

လီချန်ရှင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။ ဧကရာဇ် လီချန်သည် မိစ္ဆာလှံ၏ မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်သော သဘာဝကို သဘောပေါက်ထားပုံရသဖြင့် သူသည် ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ရှာဖွေစူးစမ်းရန် သေချာပေါက် ကြိုးစားနေပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုမှတော့…

လီချန်ရှင်းက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက မိစ္ဆာလှံကို လိုချင်တယ်ဆိုတော့လည်း ငါ မင်းကို ပေးလိုက်ရုံပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်တဲ့ သဘာဝက သူတော်စင်အဆင့် မဟုတ်ရင် ခုခံနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး။"

"မင်းမှာ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှု ရှိနေရင်တောင် မဟာယန်က မင်းတစ်ယောက်တည်း ပိုင်တာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မမေ့နဲ့ဦး။"

လီချန်ရှင်းသည် လောင်းကြေးထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာလှံနှင့် ရှိနေသော ဆက်နွှယ်မှုကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဧကရာဇ် လီချန်ကိုယ်တိုင် ထိုမိစ္ဆာလှံ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရမည့် အလားအလာကို ဖန်တီးပေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ၏ နဂါးနီကြီးအပေါ် သေချာပေါက် သက်ရောက်မှု ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ၎င်းမှာ သားတော်လေးပါး၏ အာရုံစိုက်မှုကို မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူကမူ ဤကာလအတွင်းမှာ လီယင်ကို ပြည်သူလူထု၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်စေပြီး သူမ၏ လူထုထောက်ခံမှုကို ပိုမိုမြင့်မားလာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူမ၏ အမျိုးသမီး အဆင့်အတန်းကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ပုံမှန်နည်းလမ်းများဖြင့် ဧကရာဇ်နေရာသို့ တွန်းပို့ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ အိမ်ရှေ့မင်းသား လီလုံရိ သာ ဆိုလျှင်မူ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တွက်ချက်ပြီးနောက် လီချန်ရှင်းသည် မိစ္ဆာလှံနှင့် ရှိနေသော ဆက်နွှယ်မှုကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဆက်နွှယ်မှုကို ကျဲပါးသွားစေပြီးနောက် ဤအာရုံခံစားမှုက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဧကရာဇ် လီချန်အနေဖြင့်လည်း မိစ္ဆာလှံ၏ ရုန်းကန်မှု ရပ်တန့်သွားခြင်းက လီချန်ရှင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သဘောပေါက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤနည်းဖြင့် ဧကရာဇ် လီချန်သည် မိစ္ဆာလှံကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဟု ထင်မြင်ကာ စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ကျန်ရှိတာကတော့ ဧကရာဇ် လီချန်သည် ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ၏ ကောင်းချီးပေးမှုအောက်တွင် မိစ္ဆာမွေးလှံ၏ သက်ရောက်မှုကို မည်မျှအထိ ခံစားရမည်လဲ ဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

လီချန်ရှင်းသည် မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ အခန်းထဲတွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လျက် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်တော့သည်။