အခန်း (၁၆၁-၁၆၂)

အခန်း ( ၁၆၁ ) – ဤအရာက ဘာကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို အရူးတစ်ယောက်ပင် သိလိမ့်မည်။

စုန့်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုအပြည့်ဖြစ်ကာ နှုတ်ခမ်းများ တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေပြီး တော်တော်ကြာအောင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ပေ။ သူ၏ မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း ပြာနှမ်းသွားသည်။

စုန့်ယွဲ့သည် စုထင်းရန်က အစအဆုံး အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်ကို ယခုမှ နားလည်တော့သည်။

အကြောင်းမှာ သူမသည် သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လျှို့ဝှက်လွှဲပြောင်းမှုတို့၏ အဓိက သက်သေကို ကိုင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူ၏ အသက်ကြောကို ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

"စုန့်ယွဲ့၊ သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ထိုးတာက ယဉ်ကျေးတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ" ဟု စုထင်းရန်က အေးဆေးစွာ ကြည့်ကာ ပြောသည်။ "ဒီသဘောတူညီချက်အတိုင်း ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို မခွဲချင်ဘူးဆိုရင် မယဉ်ကျေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်ဆိုတာ ရှင် သိတယ်မလား။"

သူမ၏ စကားများအဆုံးတွင် စုန့်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်ဆံများသည် ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ တိတ်တဆိတ် လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လင်မယားအဖြစ် အတူနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ စုထင်းရန်သည် သူ့ကို အလွန်သိသည်။

သူသည် သူ့မျက်နှာကို အလေးထားဆုံးဖြစ်ပြီး ပုံရိပ်ကိုလည်း ဂရုစိုက်ကြောင်း သူမသိသည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရန်ဖြစ်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်အောင် သူ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပေ။

သူသည် လက်မှတ်မထိုးဘဲ ကွာရှင်းမှုအတွက် တရားစွဲဆိုပါက ပိုင်ဆိုင်မှုများ ပိုမိုရရှိနိုင်ပေမည်။

သို့သော် သူသည် မိဘများ၊ အကြီးအကဲများ၊ ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေများအား ရှင်းပြရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တရားစွဲဆိုမှု စတင်သည်နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှု စစ်ဆေးမှုများကြောင့် ငွေစာရင်းများနှင့် ရန်ပုံငွေများကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူ၍ မရတော့ဘဲ ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စုန့်ယွဲ့၏ တင်းတင်းဆုပ်ထားသော လက်သီးများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားသည်။

သူသည် နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားမှ အားတင်းကာ စကားနှစ်ခွန်းကို ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ငါ လက်မှတ်ထိုးမယ်။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ချင်ကျားမူသည် သူမ၏ အိတ်ထဲမှ ဘောပင်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ကာ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ဖုန်းကိုလည်း ဖွင့်ကာ ဗီဒီယို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။

ချင်ကျားမူနှင့် ရှန်းမူမူတို့သည် ယခင်က ကွာရှင်းမှုဆိုင်ရာ တရားစွဲဆိုမှုများကို အထူးပြုသော ရှေ့နေများနှင့် တိုင်ပင်ခဲ့ကြသည်။

ဤလူယုတ်မာ စုန့်ယွဲ့သည် အိမ်ထောင်ရေးတွင် အမှားလုပ်သောသူဖြစ်သော်လည်း ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အမှန်တကယ် ခွဲဝေပါက ထင်းရန်အတွက် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲပေမည်။

သူတို့သည် ထိုလူယုတ်မာအား သဘောတူညီချက်ကို မိမိသဘောအလျောက် လက်မှတ်ထိုးစေရန် နည်းလမ်းအချို့ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ ထင်းရန်၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြင့်ဆုံး ရစေနိုင်သည်။

နောင်တွင် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ချင်ကျားမူသည် စုန့်ယွဲ့၏ သဘောဆန္ဒအလျောက် သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ထိုးနေသည်ကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

ဟယ်ချင်းသည် ဤအရာကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤနေရာသို့ မလာခင် ဟယ်ချင်းသည် မစ္စစုန့် ဖြစ်လာပြီးနောက် ရရှိမည့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အမျိုးသမီးဘဝကို စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည်။

သူမသည် မစ္စစုန့် မဖြစ်လာခင်ပင် စုန့်မိသားစု၏ ကြွယ်ဝမှုသည် များစွာ လျော့ကျသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူမသည် စုန့်ယွဲ့ သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ထိုးနေသည်ကို မျက်စိထောင့်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ စာချုပ်တွင် ပါရှိသော ဂဏန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ စိုးရိမ်သောကစိတ်သည် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် စုန့်ယွဲ့သည် သူမထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ချမ်းသာနေသေးသည်။ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စုန့်ယွဲ့တွင် သူ၏ ကုမ္ပဏီနှင့် ငွေရှာနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသေးသည်။ သူမသည် စုန့်ယွဲ့၏ နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသရွေ့ အထက်တန်းလွှာသို့ သွားရာ လက်မှတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စုန့်ယွဲ့ လက်မှတ်ထိုးပြီးသောအခါ စုထင်းရန်သည် သူမ၏ နာမည်ကို လျင်မြန်စွာ ရေးလိုက်သည်။ ဘောပင်အဖုံးကို ပိတ်ပြီး စုထင်းရန် မတ်တပ်ထရပ်ကာ စုန့်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့၊ အခုချက်ချင်း မြို့ပြရေးရာဗျူရိုကိုသွားပြီး ကွာရှင်းစာရင်းသွင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို လုပ်ကြမယ်။"

ကွာရှင်းစာချုပ်များသည် ကွာရှင်းစာရင်းသွင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များ ပြီးစီးမှသာ တရားဝင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။

သူမသည် ၎င်းကို နောက်ထပ် ဆွဲဆန့်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ စုန့်ယွဲ့နှင့် အမြန်ဆုံး လမ်းခွဲလိုသည်။ သူတို့အဖွဲ့သည် ကော်ဖီဆိုင်မှ ထွက်ခွာကာ မြို့ပြရေးရာဗျူရိုသို့ ကားမောင်းသွားကြသည်။ နာရီဝက်မပြည့်ခင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပြီးစီးခဲ့သည်။

မြို့ပြရေးရာဗျူရို၏ ရှေ့တံခါးမှ လှမ်းထွက်လာသောအခါ စုန့်ယွဲ့၏ စိတ်အခြေအနေသည် အရင်ကထက် များစွာ တည်ငြိမ်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် လင်ယောက်ျားဟူသော အသိစိတ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် မလိုတော့သောကြောင့် သူသည် ဟယ်ချင်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အမြဲတမ်းလိုပင် ဟယ်ချင်းသည် သူ့ကို ချိုမြသော အပြုံးဖြင့် မော့ကြည့်သည်။

စုန့်ယွဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှု အငွေ့အသက်များ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်လာပြီး သူ၏ စိတ်ထဲရှိ မှောင်မိုက်မှုများကို ဖယ်ရှားသွားသည်။

သူသည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ယခု သူ၌ သူမ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင် စုထင်းရန်သည် လှေကားထိပ်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ အဝေးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနံနက်တွင် မိုးရွာခဲ့သောကြောင့် ရာသီဥတုသည် စိုစွတ်ထိုင်းမှိုင်းနေသည်။

ယခုအခါ နေရောင်ခြည်သည် တိမ်တိုက်များကြားမှ ခေါင်းထောင်လာသည်။

နေရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်လာပြီး လေထဲရှိ အိုက်စပ်သော အပူငွေ့များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဘယ်လောက် ကောင်းလိုက်လဲ။

သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် ကျေနပ်စွာ ပြုံးပြီး သက်ပြင်းချကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်သည်။

သူမ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။

ဤမျက်လုံးများသည် တစ်ချိန်က မျက်ရည်များဖြင့် ဆေးကြောခံခဲ့ရပြီး ယခုအခါ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော စွမ်းအင်များ ဖြာထွက်နေသည်။

"ကျေးဇူးပါ ထင်းရန်" ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုထင်းရန် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စုန့်ယွဲ့သည် ဟယ်ချင်း၏ လက်ကိုဆွဲကာ သူမရှေ့တွင် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိ ရောက်ရှိနေသည်။

"ငါတို့ကို ကူညီလမ်းဖွင့်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ထင်းရန်" စုန့်ယွဲ့သည် ဟယ်ချင်း၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ကျေးဇူးတင်စကားပြောနေသကဲ့သို့ ပြောသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သက်သေပြလိုဟန် ပိုပေသည်။

စုထင်းရန်သည် ခဏတာမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ ပြုံးလိုက်သည်။ အိုး...၊ ဒါက သူမ သိကျွမ်းသော စုန့်ယွဲ့ပင် ဖြစ်နေသေးသည်။

ဤအခြေအနေတွင်ပင် သူသည် အဆင်ပြေနေသလို ဟန်ဆောင်နေသေးသည်။ သူ၏ တောင့်တင်းသော အမူအရာနှင့် မူမမှန်သော လေသံတို့က သူ့ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဖော်ပြနေသည်ကို သူ မသိရှာပေ။

စုန့်ယွဲ့သည် ပိုင်ဆိုင်မှု အများစု ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် သူ့နှလုံးသားသွေးစိမ်းရှင်ရှင်ကျနေသည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ မျက်နှာ၊ သူ၏ ယောက်ျားမာနကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကာ ဟန်ဆောင်ယဉ်ကျေးသော စကားများကို ပြောနေရသေးသည်။

စုထင်းရန်သည် ဤလူသားအပေါ် လုံးဝ စိတ်ပျက်သွားကာ သူ့စိတ်ဓာတ်ကို ဖော်ထုတ်ရန်ပင် ပျင်းရိလာပြီး တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"နောက်မှ ပိုပြီး ကျေးဇူးတင်ပါ။ အချိန် မနှောင်းသေးပါဘူး။"

ရှန်းမူမူ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး၊ လျော့ရဲရဲ အသံသည် စုထင်းရန် ဘက်မှ တုံ့ပြန်ရင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုန့်ယွဲ့နှင့် ဟယ်ချင်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရှန်းမူမူ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သူတို့ နားမလည်ကြပေ။ ရှန်းမူမူသည် စာအိတ်တစ်စောင်ကို သူတို့အား ပေးရင်း စုန့်ယွဲ့ကို "ကြည့်လိုက်ပါ၊ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြောသည်ကိုသာ သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် စုထင်းရန်၏ လက်မောင်းကို ချိတ်ကာ နောက်ပြန်မကြည့်ဘဲ ကားဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဇိမ်ခံကားသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ အရှိန်ပြင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ရှီယွီယွဲ့ဗီလာဝင်းသို့အပြန်လမ်းတွင် ရှန်းမူမူ ကားမောင်းသည်။

ကားပြတင်းပေါက်ကို လျှောချထားသောကြောင့် မိုးရွာပြီးနောက် လတ်ဆတ်သော လေနုအေးသည် ကားထဲသို့ ဝင်လာသည်။

စုထင်းရန်က နောက်ကျမှ "မူမူ၊ သူ့ကို ဘာပေးလိုက်တာလဲ။ တခြားစာရွက်စာတမ်းတွေ ရှိသေးလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်းမူမူက မျက်ခုံးပင့်ကာ ရယ်သံနှင့်အတူ "လူယုတ်မာနဲ့ သူ့ရဲ့ မယားငယ်အတွက် လက်ဆောင်အကြီးကြီးလေ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

စုထင်းရန်သည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

ချင်ကျားမူက စုထင်းရန် နားလည်အောင် ရှင်းပြပေးသည်။ "ဒီမနက် မူမူက နင့်ကို ပြောပြဖို့ အခွင့်မသာတဲ့ အချက်အလက်အသစ်တချို့ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အခုနတုန်းကလည်း မထုတ်ဖော်ခဲ့ဘူးဆိုတာက အဲဒါကို မြင်ပြီးရင် အဲဒီလူယုတ်မာက ကွာရှင်းစာရွက်မှာ လက်မှတ်ထိုးဖို့ ဆန္ဒရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်လို့လေ။"

"ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ရှန်းမူမူက ပြင်လိုက်သည်။ "လက်ထောက်တုန်းကို စုံစမ်းခိုင်းခဲ့တာ။ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို လျှို့ဝှက်အတွင်းပိုင်းဇာတ်လမ်းတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှာတဲ့လဲ။"

လျှို့ဝှက်လား။ အတွင်းပိုင်းဇာတ်လမ်းတွေလား။

၎င်းကို မြင်ပြီးနောက် စုန့်ယွဲ့သည် လက်မှတ်ထိုးရန် ဆန္ဒရှိတော့မည်မဟုတ်ကို စိုးရိမ်ရတဲ့မှာလား။ အဲ့တာက ဘာများလဲ။ စုထင်းရန်သည် တဖြည်းဖြည်း ပို၍ သိလိုလာသည်။

မြို့ပြရေးရာဗျူရိုအပြင်ဘက်။

စုန့်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းနေပြီး သူ၏ လက်များ တုန်ယင်နေသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓာတ်ပုံများနှင့် စာရွက်စာတမ်းများသည်လည်း သူနှင့်အတူ တုန်ယင်နေသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ဓာတ်ပုံ ဆယ်ပုံခန့် ရှိသည်။

ဓာတ်ပုံ တစ်ပုံချင်းစီတွင် ဟယ်ချင်းသည် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ရင်းနှီးသောပုံစံဖြင့် အတူရှိနေသည်ကို ပြသထားသည်။

ဟိုတယ်များသို့ ဝင်ထွက်ခြင်း၊ လက်ချင်းချိတ်ကာ ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်း၊ ကားထဲတွင် နမ်းရှုပ်ခြင်း။

စုန့်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားကာ ဒေါသကို အတင်းအကြပ် ထိန်းချုပ်ရင်း စာရွက်စာတမ်းကို လှန်ဖွင့်လိုက်သည်။

၎င်းတွင် ဟယ်ချင်း၏ သုံးပတ်သားအရွယ် ကိုယ်ဝန်စစ်ဆေးချက် အစီရင်ခံစာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့ရသည်။

ဟယ်ချင်းနှင့် ထိုလူငယ် ဆေးရုံသို့ ဝင်ထွက်နေသော စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှ ရိုက်ထားသော ပုံရိပ်များလည်း ပါဝင်သည်။

ဤအရာက ဘာကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို အရူးတစ်ယောက်ပင် သိလိမ့်မည်။

သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး သွေးများ တစ်ကိုယ်လုံး အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ဆူပွက်နေကာ ဒေါသကြောင့် လည်ပင်းရှိ သွေးကြောများပင် ထောင်လာသည်။

"ဟန်နီ၊ ကျွန်မ ရှင်းပြတာကို နားထောင်ပါဦး၊ ရှင် ထင်သလို မဟုတ်ဘူး။" ဟယ်ချင်းသည် ထိတ်လန့်တကြား ထိုလူ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။ "ဟန်နီ။ အဲဒီဓာတ်ပုံတွေက အတုတွေပါ၊ သူတို့က ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်ဆီးဖို့ လုပ်ကြံထားတာ။"

"ငါ့ကို အရူးလို့ မင်းထင်နေတာလား။" စုန့်ယွဲ့သည် သူမကို ပြင်းထန်စွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ကောင်လေးတစ်ယောက် မွေးထားပြီးတော့ ငါ့ဆီက ဖုံးကွယ်ချင်တုန်းပဲ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ငါ့တစ်ယောက်တည်း ပြုစုခိုင်းနေတာလား။"

"ဪ... မဟုတ်ဘူး၊ သုံးယောက်ပဲ၊ မင်းဗိုက်ထဲမှာ တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်လေ။"

ဟယ်ချင်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းချလိုက်သည်။ သူမသည် ဗိုက်အောက်ပိုင်းကို သူ့အလိုလို ကာကွယ်လိုက်သည်။

သူမ၏ လုပ်ရပ်ကို စုန့်ယွဲ့ မြင်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး သူမသည် လက်များကို အလျင်အမြန် ဖယ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ချမ်းသာသော မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုသည့် အိပ်မက်များကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒမရှိသောကြောင့် သူမ ဆက်လက်၍ လိမ်ညာရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဟန်နီ၊ ဓာတ်ပုံထဲက လူက ကျွန်မရဲ့ ရည်းစားဟောင်းပါ၊ ကျွန်မ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အဆက်အသွယ် မလုပ်တော့ပါဘူး။ ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်မရှိပါဘူး၊ ဟန်နီ ကျွန်မကို နားလည်မှုလွဲနေတာပါ။"

"ထွက်သွားစမ်း..." စုန့်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် နီရဲနေပြီး ခေါင်းမှ မီးခိုးများ ထွက်နေသယောင် ရှိ၏။ သူသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်သည်။

သူသည် မည်သို့သော မျက်နှာ၊ မည်သို့သော ယဉ်ကျေးမှုတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ဇိမ်ခံကားသည် ရေကန်ဘေးလမ်းအတိုင်း တည်ငြိမ်စွာ မောင်းနှင်နေသည်။

အေးမြသော ဆောင်းဦးလေသည် ကားအတွင်းရှိ စကားပြောဆိုသံများကို ရစ်သိုင်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်စင်သွားသည်။

"ဘာ။ အဲဒီမိန်းမက သူ့ကို သုတ်ပိုးအလှူရှင်အဖြစ် သုံးခဲ့တာလား။"

"ဟုတ်တယ်။"

"ဒါဆို သူက အရူးမဟုတ်ဘူးလား။"

"သူက အရူးမဟုတ်ဘူး။"

"ဟင်။"

"ဒီလိုလူမျိုးကို ငါတို့က အများအားဖြင့် အလိမ်ခံရသူစစ်စစ်လို့ ခေါ်ကြတယ်။"

"ဟားဟားဟား"

***

အခန်း ( ၁၆၂ ) – ခဏလေး။ သူမ ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်း မလိုက်နာဘူး။

ဂျာမနီ၊ နံနက်အစောပိုင်း။

ဗီလာရပ်ကွက်၏ ဗဟိုပန်းခြံတွင်။

ဆံပင်ဖြူဖွေးပြီး ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘွားအိုတစ်ဦးသည် ထိုက်ချီဓားကို လေ့ကျင့်နေသည်။

ဒါကို ဖြတ်သွားသော နိုင်ငံခြားသားများသည် စုရုံးမကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ဒဏ္ဍာရီလာ အရှေ့တိုင်း ထိုက်ချီကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရသော မျက်လုံးပြာ၊ ဆံပင်ရွှေရောင်ရှိသော နိုင်ငံတကာမှ မိတ်ဆွေများသည် အံ့သြချီးမွမ်းခြင်း မပြုဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

သူတို့သည် အဘွားအိုကို ကမ္ဘာ့ အသိအမှတ်ပြု လက်မထောင်ပြသည့် အမူအရာဖြင့် ချီးကျူးကြသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ အဘွားအို၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမသည် မနေ့က ဒေါက်တာကျန်း ပြောခဲ့သည်ကို မှတ်မိသည်၊ ကုသမှုသည် ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နေပြီး အကျိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာနေသည်ဟု ဆိုသည်။ ရုတ်တရက် စိတ်ကူးပေါက်သွားသော အဘွားအိုသည် အခြား တစ်ကွက်ကို ထပ်မံ ပြသရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နိုင်ငံခြားသားများအား တရုတ်ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုကို ခံစားစေရန် ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ခုံတန်းလျားတစ်ခုတွင် အနက်ရောင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အရွက်များသော အကိုင်းအခက်များသည် အရိပ်နှင့် အလင်းကို ရောယှက်ထားသည်။

အစက်အပြောက်ထနေသော အလင်းရောင်သည် ထိုအမျိုးသား၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာပေါ်တွင် ထိုးကျနေသည်။

သူ၏ အသွင်အပြင်သည် ထက်မြက်ပြီး မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများသည် အလွန်ခန့်ညားသည်။

အဘွားအို တဖြည်းဖြည်း သက်သာလာသည်ကို မြင်သောအခါ ချီမော့၏ မျက်နှာတွင် သက်သာရာရသည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီး သူသည် မျက်လုံးကို လျှော့ချကာ အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ရှည်လျားသွယ်လျသော လက်ချောင်းများသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖုန်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

နေ့စဉ်လုပ်နေကျအတိုင်းပင်။

သူသည် ရှန်းမူမူအား အဘွားအို၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှု အခြေအနေကို အပ်ဒိတ်ပေးပို့သည်။

ဤနေရာနှင့် ဘေဂျင်းကြားတွင် ခုနစ်နာရီ အချိန်ကွာခြားမှု ရှိသည်။

ရှန်းမူမူသည် ယခုမှ နေ့လည်စာစားပြီးလောက်ပြီဟု သူ ခန့်မှန်းသည်။

ချီမော့ : [ပုံ]

စာပို့ပြီးသည်။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်သော်လည်း စကားပြောခန်းတွင် မည်သည့် စာအသစ်မျှ ပေါ်မလာပေ။

ထိုအမျိုးသားသည် ပျင်းရိစွာ လက်တစ်ဖက်ကို ခုံတန်းလျား၏ နောက်ကျောဘက်သို့ လွှဲထားကာ ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးအိမ်ထဲ၌ တဖြည်းဖြည်း ရှုပ်ထွေးမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူမသည် သူ့ကို တုံ့ပြန်ရန် သိပ်မလိုလားပုံရသည်။

သူ၏ စာများကို ပြန်ကြားရန် အမြဲတမ်း အချိန်အကြာကြီး ယူတတ်လာသည်။

သူ ဖုန်းခေါ်သောအခါတွင်လည်း "ဒီမှာ ကျွန်မ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်၊ နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့" ဟု ခဏတာပြောပြီး ဖုန်းချတတ်သည်။

သူ ဤအရာကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်။

သူ၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။

ဒါက လက်ထောက်တုန်းဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ရှိ လက်ရှိ လုပ်ငန်းများစွာ၏ တိုးတက်မှု အခြေအနေကို အစီရင်ခံနေခြင်းဖြစ်သည်။

လုပ်ငန်းအစီရင်ခံစာကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် လက်ထောက်တုန်းသည် ရုတ်တရက် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မဒမ်က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော့်ကို စုံစမ်းခိုင်းထားတာ၊ ကျွန်တော် ဆက်လက် စုံစမ်းသင့်သလား မစ္စတာချီ။"

လက်ထောက်တုန်းသည် မည်သည့်အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်သည်ဖြစ်စေ ကြိုးစားလုပ်ကိုင်သည်။

လူတစ်ဦးကို စုံစမ်းသည့် ရိုးရှင်းသောအလုပ်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် "နောက်ဆုံးအထိ ဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်း" ဟူသော သူ၏ မူဝါဒကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

မဒမ်၏ အမိန့်များသည် မစ္စတာချီ၏ အမိန့်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ယခု မစ္စတာချီကို မေးခြင်းသည် မဒမ်ကို မေးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။" အသံ ခပ်နိမ့်နိမ့် တစ်သံ ဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်ထောက်တုန်းသည် ခဏတာမျှ ကြောင်အသွားပြီး အံ့သြတကြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

အင်း။ မစ္စတာချီ မသိတာ ဖြစ်နိုင်လား။

ဥက္ကဋ္ဌ၏ ကိုယ်ရေးအရာရှိအနေဖြင့် အရာရာကို အစီရင်ခံခြင်းသည်လည်း အခြေခံတာဝန်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မဒမ်က သူ့အား စုန့်ယွဲ့နှင့် ဟယ်ချင်းကို စုံစမ်းခိုင်းခဲ့ပုံကို ဂရုတစိုက် ပြန်ပြောပြသည်။

လက်ထောက်တုန်း၏ ပြောပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ချီမော့၏ ဖြောင့်စင်းသော မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် ရှုံ့တွသွားသည်။

သူသည် ရှန်းမူမူ၏ သူ့အပေါ် အေးစက်စွာ ဆက်ဆံခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိသွားသည်။

သူ တွေးနေသောအရာကို ပို၍ သေချာစေရန် သူသည် နောက်ထပ် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ဆရာ။"

ဖုန်းထဲမှ အိမ်တော်ထိန်းကျန်း၏ လေးစားမှုရှိသော၊ တည်ကြည်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချီမော့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မိန်းမ..."

***

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှီယွီယွဲ့ဗီလာတွင်။

ရှန်းမူမူသည် ဗီလာမှ ထွက်လာကာ စုထင်းရန်၏ အိမ်သို့ လျှောက်သွားနေသည်။

သူမသည် ဤရက်ပိုင်းများတွင် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ထိုလူလိမ်လူယုတ်မာကို ကိုင်တွယ်ရန် သူမတို့သုံးယောက်သား အတူလုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဤအရာကို တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် မျှဝေချင်စိတ် ပြင်းပြနေသည်။

စုထင်းရန်အတွက် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တိုက်ယူရန် သူမ၏ စေ့စပ်သေချာသော အစီအစဉ်အကြောင်းကို အနည်းငယ် ကြွားဝါချင်သည်။

သို့သော် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ဤအရာနှင့် ပတ်သက်၍ လွတ်လွတ်လပ်လပ် စကားပြောနိုင်သူ မရှိပါ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ စဉ်းစားမိမည့် ပထမဆုံးလူမှာ ချီမော့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ တွန့်ဆုတ်နေသည်။

စုထင်းရန်နှင့် စုန့်ယွဲ့၏ အိမ်ထောင်ရေးသည် ပျော်ရွှင်စရာမှ စုတ်ပြတ်သတ်သည်အထိ ဖြစ်သွားပုံကို ကြားသိရခြင်းက သူမ၏ အသစ်စက်စက် ပေါက်ဖွားလာသော ချစ်ခင်စွဲမက်သည့် ဦးနှောက်ကို တုန်လှုပ်စေကာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြန်ကျုံ့သွားစေသည်။

မှုန်ဝါးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု။

အချစ်ဇာတ်လမ်းကို စတင်ရုံလေးနဲ့ သူ့ကို မှီခိုနေရပြီဆိုတော့ ဘာမှ ကောင်းတဲ့ လက္ခဏာ မဟုတ်ဘူး။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ မျှဝေလိုစိတ်ကို အတင်းအကျပ် မြိုချလိုက်သည်။

ချီရှောင်ပိုင်လေးသည် ရှန်းမူမူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူကို သတိပြုမိသည်။

မနေ့ညက ချီရှောင်ပိုင် ညနေပိုင်း စာလေ့လာပြီးမှ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်းမူမူသည် ဧည့်ခန်း ဆိုဖာပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှီထိုင်ကာ ခြေထောက်များကို လွှဲကာ တေးသွားတစ်ပုဒ်ကို ရေရွတ်ရင်း တီဗီကြည့်နေသည်။

ဧည့်ခန်းကို ဖြတ်သွားသော ချီရှောင်ပိုင် ရပ်လိုက်သည်။

သူမကို ခဏကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ “ခင်ဗျား တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့နိုင်တာပဲ။"

ရှန်းမူမူ မျက်လုံးပြူးကာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "…"

ချီရှောင်ပိုင်သည် အမှုတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးခါစကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာက ပြုံးစိစိနဲ့၊ ခင်ဗျား ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုခုကို လုပ်နိုင်ခဲ့သလိုပဲ။"

ရှန်းမူမူ၏ မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားသည်။

ဘယ်လို... သူမ ဘဝင်ခိုက်နေတာ အဲ့ဒီလောက်ထိ ထင်ရှားနေတာလား။

သူမ၏ အမူအရာကို သတိပြုမိသော ချီရှောင်ပိုင်သည် နားထဲထည့်ထားသော နားကြပ်တစ်ဖက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ထက်မြက်သော စောင့်ကြည့်မှုကို ဂုဏ်ယူနေသည့်အလား ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောကာ ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မှန်တယ်ဆိုတာ သိတယ်။ ဆက်ပြော၊ ဘာလဲ။"

ရှန်းမူမူက သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကလေးက ကောလဟာလကို ကြားချင်ပေမယ့် မင်းမပြောတာလည်း ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ဟန်ဆောင်နေတဲ့ မျက်နှာမျိုးနဲ့ပင်။

ရှန်းမူမူ၏ နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်တော့မည့် စကားလုံးများကို အတင်းအကျပ် ပြန်မြိုချလိုက်သည်။

ဒါကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူမ ဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လူယုတ်မာ၏ လိမ်ညာခြင်းနှင့် မယားငယ်ကို ပညာပေးခြင်းကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စများ၊ ဤအရာများကို အရွယ်ရောက်ခါစ ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်ရှိ အမိတိုင်းပြည်၏ ပန်းပွင့်လေးအား ပြောပြခြင်းသည် ကောင်းမည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်းမူမူ၏ မျက်ခုံးထောင့်များသည် ချီရှောင်ပိုင် ကို ကြည့်ရင်း တမင်တကာ မေးလိုက်သောကြောင့် အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

"ချီအာ၊ မင်း အရမ်း သိချင်နေပြီး သိချင်တယ် မဟုတ်လား။"

"ကျွန်တော် မသိချင်ဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခင်ဗျားဘာသာ…" ချီရှောင်ပိုင်က "အစ်မပြောတာ မပြောတာ အစ်မသဘောပဲ" ဟုပင် မပြောရသေးခင် ရှန်းမူမူ၏ အသံက သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အိုး၊ မင်း ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုတော့ ငါ မပြောတော့ဘူး။"

ရှန်းမူမူ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာက အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း ဂရုမစိုက်ဘူးလေ။"

ချီရှောင်ပိုင်: "….."

ခဏလေး။ သူမ ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်း မလိုက်နာဘူး။

ရှန်းမူမူသည် သက်သောင့်သက်သာ ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြန်မှီထိုင်ကာ ခပ်ဖွဖွ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းအခန်းကိုသာ ပြန်ပြီး စာလေ့လာပါ၊ အထက်တန်းကျောင်းသားလေး။"

"ကောင်းပါပြီ။" ချီရှောင်ပိုင် သက်ပြင်းရှည် ချကာ သူ၏ သိလိုစိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ပြီး သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းမူမူသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပိတ်မိနေသော စကားများကို ပြောပြရန် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့သေးပါ။

ယနေ့ နေ့လည်အထိ မဟုတ်သေးပါ။ နေ့လည်စာ စားနေစဉ် အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက သူ့အနားတွင် ရေရွတ်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘေးအိမ်က မစ္စတာစုန့်တို့ ကွာရှင်းတော့မယ့်ပုံပဲ၊ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။"

ရှန်းမူမူသည် ဒါကို ကြားသည်နှင့် သူမ ချက်ချင်း ထမင်းစားတူကို ချလိုက်သည်။ "အိမ်တော်ထိန်းကျန်း၊ ဒါကို ဘယ်သူ့ဆီက ကြားတာလဲ။"

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။ "မဒမ်၊ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိတာပါ၊ ဘယ်သူ့ဆီကမှ မကြားပါဘူး။"

ရှန်းမူမူက သူ့ကို သံသယဖြစ်စွာ ကြည့်ကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "…"

သူ အဲဒီလောက်ထိ တိတိကျကျ ခန့်မှန်းနိုင်တာလား။ သူမ မယုံပါ။

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက အမြန်ရှင်းပြသည်။ "မနေ့မနက်က ကျွန်တော် မစ္စစုန့်နဲ့ လမ်းမှာ တွေ့ခဲ့တယ်။ သူမက လန်းဆန်းတက်ကြွပြီး အပြုံးတွေနဲ့၊ လူတစ်ယောက်လုံး ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီတိုင်း မှန်းဆလိုက်တာပါ။"

ရှန်းမူမူက ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ "ဆက်ပြောပါဦး၊ ဒီထက်ပိုပြောပါဦး။"

အိမ်တော်ထိန်းကျန်း ခဏအကြာ ကြောင်အသွားပြီးမှ ရိုးသားစွာ ဖွင့်ထုတ်လေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘဝအတွေ့အကြုံအရ မစ္စစုန့်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့ အမူအရာမျိုးက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဖယ်ရှားလိုက်တဲ့ လူတွေမှာပဲ ပေါ်တတ်ပါတယ်။"

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းသည် အသံကို အနည်းငယ် လျှော့ကာ သူ၏ စဉ်းစားပုံကို ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။

"ဒါပေမယ့် မစ္စစုန့်မှာ ဘယ်လိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ ရှိနိုင်မလဲ။ အိမ်ကို ရှားပါးစွာ ပြန်လာတဲ့ မစ္စတာစုန့်ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။"

"ကျွန်တော် ရဲရဲတင်းတင်း ခန့်မှန်းမိတာက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဖယ်ရှားခြင်းဟာ မစ္စတာစုန့်ကို ဖယ်ရှားခြင်းနဲ့ အတူတူပဲ။"

"အဲဒီကနေ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်မိတာက မစ္စတာစုန့်တို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးမှာ ပြဿနာရှိနိုင်တယ်။”

"ဒါ့အပြင် ဖြစ်နိုင်ချေ အမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားပြီး မစ္စတာစုန့် ဖောက်ပြန်နေတာ ဖြစ်နိုင်ဖို့ ၈၀% အထိ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် တွက်ဆလိုက်တယ်။"

ရှန်းမူမူက သူ့ကို "ရှင် အရမ်းတော်တာပဲ" ဆိုတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီပြီး သူမ၏ လေးစားမှုကို မပေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပါ။

"အိမ်တော်ထိန်းကျန်း၊ ရှင် အိမ်တော်ထိန်းသက်သက်ဖြစ်နေတာက အရမ်း နှမြောဖို့ကောင်းတာပဲ။"

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းသည် ရှက်ရွံ့စွာ လက်ဝှေ့ရမ်းကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီအတိုင်း ခန့်မှန်းမိတာပါ၊ ဒီအတိုင်း ခန့်မှန်းမိတာပါ။"

ရှန်းမူမူ နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်တော့ပါ။

သူမ သက်ပြင်းရှည် ချလိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာက နက်နဲနေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ရှင် အတော်လေး မှန်အောင် ခန့်မှန်းပြီးပြီဆိုတော့ အဲဒီလူယုတ်မာ စုန့်ယွဲ့ကို တွန်းလှန်ဖို့ စုထင်းရန်ရဲ့ ဂုဏ်ပြုလောက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း ကျွန်မ ပြောပြမယ်။"

အိမ်တော်ထိန်းကျန်း၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ကျယ်သွားပြီး ရှန်းမူမူ တစ်ယောက် စကားကို အလှဆင်ကာ ဒရာမာဆန်အောင် ပြောပြနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။

***