အခန်း ၃၀၉

အခန်း (၃၀၉) ဦးနှောက်ခြောက်ရသော အခြေအနေ - ၁၆

လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ဒုတိယမျိုးဆက် အလင်းကွန်ပျူတာ ခေတ်ကာလတုန်းက အာရုံကြောချိတ်ဆက်မှု နည်းပညာသည် အသုံးပြုသူများ၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုပင် ဝင်ရောက်ရယူနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့… ထိုခေတ်ကာလတုန်းကလည်း ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ လုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ရန်နှင့် အာရုံကြောချိတ်ဆက်မှု နည်းပညာကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ရန် လှုပ်ရှားမှုများသည် နိုင်ငံအသီးသီးတွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးပေသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင်မူ… လူသားများသည် နည်းပညာ၏ ရှေ့မှောက်၌ အဆုံးသတ်တွင် ဒူးထောက်အညံ့ခံခဲ့ကြရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နည်းပညာသည် ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲရုံသာမက လူသားတို့၏ လူနေမှုပုံစံများနှင့် အတွေးအခေါ် အယူအဆများကိုပါ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အရာဝတ္ထုအသစ်များအပေါ် သံသယဝင်ခြင်းနှင့် တွန်းလှန်ခြင်းများသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေတတ်သော်လည်း အချို့သောအရာများသည် သမိုင်းတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး အချို့သောအရာများမှာမူ ကွယ်ပျောက်ပျက်စီးသွားကြရစမြဲပင်။

အိမ်သုံးတယ်လီဖုန်းများ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခေတ်စားလာခြင်း၊ ပေဂျာများ ခဏတာ ရေပန်းစားလာခြင်း၊ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းများ ထွန်းကားလာပြီး ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခြင်း၊ စမတ်ဖုန်းများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း…။

ကိုယ်ပိုင်ကွန်ပျူတာများ အိမ်တိုင်းစေ့ ဝင်ရောက်လာခြင်း၊ အင်တာနက် ခေတ်ထလာခြင်း၊ လုပ်ငန်းသုံး ဆော့ဖ်ဝဲလ်များက ဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးလာခြင်း၊ အီးကောမတ်စ် (E-commerce) ခေတ်ကြီး ဆိုက်ရောက်လာခြင်း…။

ဥပမာများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင်ပင်… လူသားဆိုသည်မှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် များစွာစိတ်ပြောင်းလွယ်ပြီး မေ့လျော့လွယ်ကြသူများဖြစ်ရာ အချိန်ရေစီးကြောင်းကြီးကတော့ ဘယ်တော့မှ ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် လိမ်ညာသည့်မက်ဆေ့ချ်များနှင့် လိမ်လည်ခေါ်ဆိုသည့် ဖုန်းများ၊ ဝဘ်ဂိမ်း ကြော်ငြာပေါ့ပ်အပ်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော အောက်တန်းကျသည့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေး နည်းဗျူဟာများ၊ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ဖောင်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြည့်စွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်များကို တင်ပြခြင်းစသည်တို့နှင့် တဖြည်းဖြည်း ရိုးအီယဉ်ပါးလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၂၀၅၅ ခုနှစ်တွင် နေထိုင်သော လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်သည် လက်ရှိအခြေအနေကို လုံးဝ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ဤအခြေအနေမျိုးကို သဘာဝကျကျပင် လက်ခံလိုက်လေသည်။

“အိုကေ… မှတ်ဉာဏ်နေရာလွတ်ပေါ့”

ဖုန်းပုကြွယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အဲဒါက ဘာခက်လို့လဲ၊ ငါ့ကို ငါ့အိမ်ထဲမှာတင် ပိတ်မိနေအောင် လုပ်ထားမလို့လား”

သူက ဗီရိုတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တဘတ်အကြီးကြီးတစ်ထည်ထုတ်ကာ သူ့အဝတ်အစားများကို တတ်နိုင်သမျှ ခြောက်သွေ့အောင် သုတ်လိုက်သည်။ ဤအရာသည် ဂိမ်းအတွက် ဘာမှ အထောက်အကူမပြုနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကိုယ်သူ ပိုပြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားစေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဖုန်းပုကြွယ် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ သူက တဘတ်ကို ချက်ချင်း ပြန်ချလိုက်ပြီး လက်ဆေးကန်ဆီသို့ သွားကာ ၎င်းအပေါ်ရှိ သစ်သားဗီရိုလေးထဲမှ ရှေးဦးသူနာပြုသေတ္တာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“အိုး… တကယ့်ကို ငါ့အိမ်နဲ့ တစ်ထေရာတည်း တူတာပဲ”

သူက သေတ္တာကို ဖွင့်ရင်း ဆိုသည်။ သူသည် သေတ္တာထဲရှိ ပစ္စည်းများကို ဂိမ်းမီနူးမှတစ်ဆင့် စစ်ဆေးလိုက်ပြီး သူ့အရိုးကျိုးဒဏ်ရာကို ကုသပေးနိုင်မည့် အရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ကံဆိုးစွာပင်… ဘာမှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

အစ်ကိုကြွယ်၏ ရှေးဦးသူနာပြုသေတ္တာထဲတွင် ပုံမှန်အခြေခံ ပစ္စည်းအချို့သာ ရှိနေလေသည်။ ပတ်တီး၊ အနာကျက်ဆေးရည်၊ အယ်လ်ကိုဟော၊ ဇာဂနာ၊ ကတ်ကြေး စသည်တို့သာ ဖြစ်၏။ အရိုးကျိုးဒဏ်ရာကို ကုသရန်အတွက်မူ ၎င်းတို့က မလုံလောက်ပေ။ သူ လိုအပ်နေသည်မှာ ကျောက်ပတ်တီး သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ဒဏ်ရာကို ငြိမ်နေအောင် ထိန်းထားပေးနိုင်မည့် သစ်သားကျပ်စည်းပြားနှစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းများကို လှန်လှောရှာဖွေပြီးနောက် ဖုန်းပုကြွယ်သည် အတော်လေး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်မိလိုက်တော့သည်။

“ငါ့အိမ်ရဲ့ ရှေးဦးသူနာပြုစုမှု အစီအမံတွေက တကယ့်ကို ညံ့ဖျင်းတာပဲ၊ တကယ်လို့ ငါသာ ရေချိုးကန်ထဲမှာ ချော်လဲပြီး ခြေတွေလက်တွေ ကျိုးသွားရင် ငါ့ဘာသာငါ ဘယ်လိုမှ ကုသနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့သဖြင့် သူသည် တဘတ်ကို ပြန်ကောက်၍ သူ့ကိုယ်သူ ခြောက်သွေ့အောင် သုတ်လိုက်ပြန်သည်။ အနည်းငယ်ခြောက်သွေ့သွားသောအခါ ဆံပင်အခြောက်ခံစက်ကို ခဏသုံးလိုက်ပြီးနောက် ပတ်တီးလိပ်ကြီးတစ်ခုကို သုံး၍ သူ့ဘယ်ဘက်ဒူးဆစ်နှင့် ခြေသလုံးကို အလျင်အစလို ပတ်တီးစည်းလိုက်တော့သည်။

“ကဲ… ငါ့မှာ ဘာတွေ ရှိသေးလဲ ကြည့်ရအောင်…”

ဖုန်းပုကြွယ် ပြောရင်းနှင့် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ထုတ်ကာ သူ့အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ရေစိုနေသော ပစ္စည်းများသည် မူလ ခြောက်သွေ့သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

“မီးခြစ်ဆံတစ်ခု၊ ခေါက်ဓားတစ်ချောင်း၊ နိုကီယာ ဖုန်းတစ်လုံး… အင်း၊ ရေထဲ စိမ်ထားခဲ့တာတောင် အလုပ်လုပ်သေးသားပဲ”

သူသည် ဖုန်းစခရင်လင်းနေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ရင်း မညည်းတွားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“မှတ်စုစာအုပ်အသေးလေးတစ်အုပ်၊ ဘောပင်တစ်ချောင်း၊ မီးခြစ်တစ်လုံး၊ ဘက်ထရီဓာတ်မီးတစ်လက်… ပြီးတော့ ငါ့အိတ်ထဲမှာ အစကတည်းက ရှိနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေပေါ့”

သူသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်ပြီး ရေချိုးကန်၏ အနားစွန်းပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ညာဘက်တံတောင်ဆစ်ကို ထောက်ကာ ညာဘက်လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို နဖူးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် နှာခေါင်းရိုးအတိုင်း အောက်သို့ ညင်သာစွာ ဆွဲချလိုက်သည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်နေကျ အတွေးလေ့ကျင့်ခန်းကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဖုန်းပုကြွယ်သည် ယခုအဆင့်တွင် သူသိထားသမျှသော အချက်အလက်အားလုံးကို စနစ်တကျ စီစစ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူက လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ကိုယ့်အိမ်ထက် ကောင်းတဲ့နေရာ မရှိပါဘူး…”

သူသည် စမ်းသပ်မှုအဆောက်အအုံတွင် သူပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော စာသားကို ထပ်မံရွတ်ဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အဲဒါက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရည်ညွှန်းတာလား…”

“ငါ သဘောပေါက်ပြီ၊ ဂိမ်းက အခုမှ တကယ်စတာပဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပျံ့ကြဲနေသော ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အသက်အမှတ်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဆေး တစ်ပုလင်းကို သောက်လိုက်သည်။ ဤကာလအတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် ပြန်လည်ကုသပေးမှု အပါအဝင် သူ၏အသက်အမှတ်မှာ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ ထရပ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်မှ နာကျင်မှုမှာ အတော်များများ သက်သာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း လှုပ်ရှားမှုမျိုး မလုပ်သရွေ့ ကျန်ရှိနေသော နာကျင်မှုအနည်းငယ်မှာ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ချေ။ သူသည် ခြေတစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်ဖော့၍ လမ်းလျှောက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဂိမ်းထဲရှိ တံခါးများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အထူးအကဲဆတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရေချိုးခန်းကို ချက်ချင်း အလျင်စလိုမရှာဖွေသေးဘဲ ရေချိုးခန်းတံခါးဆီသို့ အရင်ဆုံး သွားရောက်ကာ တံခါးလော့ခ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းတံခါးတွင် သဘာဝကျစွာပင် သော့ပေါက် သို့မဟုတ် သော့တံဟူ၍ မရှိချေ။ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် တံခါးလက်ကိုင်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ရေချိုးခန်းအတွင်းဘက် တံခါးလက်ကိုင်၏ အောက်တွင်မူ ရိုးရှင်းသော လော့ခ်တစ်ခုနှင့် တံခါးမင်းတုံးတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် ဤတံခါးကို အတွင်းဘက်ကနေသာ ပိတ်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရေချိုးခန်းထဲတွင် ရှိနေသူတစ်ဦးအဖို့ တံခါးဖွင့်ရန် မည်သည့်အခက်အခဲမျှ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ တံခါးလက်ကိုင်ကို လှည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ထိုခဏ၌ စနစ်၏ သတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“ပြင်းထန်သော နာကြည်းမှုတစ်ခုသည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရစ်ဝဲနေပါသည်၊ သင်တံခါးကို ဖွင့်ရန် သေချာပါသလား”

“ဟင်…”

ဖုန်းပုကြွယ် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သေစမ်း… ဒီဂိမ်းက ကစားသမားတွေကို စိတ်ဒဏ်ရာတွေ ပေးမိမှာ မကြောက်ဘူးလား၊ ဒါက ငါ့ကိုယ်ပိုင်အိမ်ကွ”

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ… သူကတော့ လုံးဝ စိတ်ဒဏ်ရာရသွားမည့်သူ မဟုတ်ချေ…။

“ဇာတ်လမ်းစတင်ကတည်းက ဘာသဲလွန်စမှ မပေးခဲ့ဘဲနဲ့ အခု တံခါးလက်ကိုင်ကို ထိလိုက်ရုံတင် ရှိသေးတယ်၊ ဒီလိုစာသားမျိုး ထွက်လာတယ်ပေါ့လေ”

ဖုန်းပုကြွယ် တံခါးလက်ကိုင်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်သည်။

“အဲဒါက သေချာပေါက် ချက်ချင်းသေစေနိုင်တဲ့ အလှည့်အပြောင်းပဲ… တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်”

သူ အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို… သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ရေချိုးခန်းထဲမှာ ဖြေရှင်းရမယ့် ပဟေဠိတစ်ခုခု ရှိနေရမယ်…”

ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် သူ ရှေ့သို့ ပြန်သွားကာ တံခါးလော့ခ်ကို တင်းကျပ်အောင် လှည့်ပိတ်လိုက်ပြီး မင်းတုံးပါ ထိုးလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် လှည့်ပြန်လာပြီး ရေချိုးခန်းအနှံ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် အလွန်အမင်း ညစ်စုတ်စွာ နေတတ်သူ မဟုတ်သလို သန့်ရှင်းရေး အလွန်အမင်း ရူးသွပ်သူလည်း မဟုတ်ပါချေ။ သူ့အိမ်ကတော့… ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ပီပီ ရှုပ်ပွခြင်းနှင့် သပ်ရပ်ခြင်းကြားတွင် ရှိနေပြီး ပရမ်းပတာနိုင်သော်လည်း စနစ်တကျ ရှိသော နေရာတစ်ခုဟုပဲ ဆိုကြပါစို့။ သူ အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည်တွေးတောရုံဖြင့် အခန်းတိုင်းရှိ ပစ္စည်းတိုင်း မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို အလွယ်တကူ မှတ်မိနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ရှာဖွေမှုမှာ အလွန်အမင်း ထိရောက်မြန်ဆန်လှသည်။

ငါးမိနစ်ခန့် အတွင်းမှာပင် ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့မှတ်ဉာဏ်များပေါ် အခြေခံ၍ တည်ဆောက်ထားသော ရေချိုးခန်းကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ၎င်းမှာ သူ၏ တကယ့်ရေချိုးခန်းနှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီလုနီးပါးပင် ဖြစ်၏။ ပစ္စည်းတိုင်းမှာ သက်ဆိုင်ရာ နေရာအသီးသီးတွင် ရှိနေကြသည်။ ဆပ်ပြာ၊ ခေါင်းလျှော်ရည်၊ အိမ်သာဆေးရည်၊ ဘီး၊ အက်စပရင်ဆေးပြား၊ အိမ်သာစုပ်တံ… အားလုံးကို ကိရိယာ သို့မဟုတ် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှ “ဇာတ်လမ်းပစ္စည်း” အဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသော သဲလွန်စများ မဟုတ်ကြချေ။

သို့သော်လည်း… ဖုန်းပုကြွယ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားဆဲ ဖြစ်သည်။

ရေချိုးကန်၏ အပေါ်ဘက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ရေချိုးခန်းလိုက်ကာပေါ်ရှိ ပုံစံကွက်မှာ သူ မှတ်မိနေသည့်အရာနှင့် အနည်းငယ် ကွဲလွဲနေပုံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်…။