အခန်း (၁၇၂-၁၇၃)

အခန်း ( ၁၇၂ ) – ချီရှောင်ပိုင် - ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ ကစားပွဲရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲလား။

"ယောင်းမ၊ အစ်ကို့ရဲ့ ဝီချက်စ်အကောင့်က အဟက်ခံလိုက်ရတာလား။"

ချောင်လီ၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ရှန်းမူမူက ဖြေကြားသောအခါ သူမ ကြားလိုက်ရသော ပထမဆုံး စကားမှာ ဤစာကြောင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းမူမူက လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ "ဟင်...။ ဘာလဲ။"

"အစ်ကိုက သူ့ရဲ့ ပရိုဖိုင်ပုံကို ပြောင်းပြီး Moments မှာ ပို့စ်တင်ထားတယ်။ သူ့အကောင့် အဟက်ခံရတယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်။"

ချောင်လီက ခဏတာမျှ ရပ်ကာ သုံးသပ်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ယောင်းမက အစ်ကို့ဖုန်းကို သုံးခဲ့တာလား။"

ချောင်လီသည် ဤ "ဇနီးမောင်နှံဟောင်း" သည် မကြာသေးမီက "ကြင်စဦးဇနီးမောင်နှံ" ဖြစ်လာကြောင်း မသိခဲ့သဖြင့် သူမသည် အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ နားလည်နိုင်ပါသည်။

ရှန်းမူမူက နားမလည်ပါ။ "သူက သူ့ရဲ့ ပရိုဖိုင်ပုံကို ပြောင်းပြီး Moments မှာ ပို့စ်တင်လိုက်တာပဲ။ အဲဒါ ဘာထူးဆန်းလို့လဲ။"

"ထူးဆန်းတာပေါ့။" ချောင်လီက အသံကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။ "အစ်ကို့ရဲ့ ဝီချက်စ်ပရိုဖိုင်ပုံက နှစ်ပေါင်းများစွာ အနက်ရောင်သက်သက်ပဲ။ သူ့ကို အဲဒါကို ပြောင်းတာ ဒါမှမဟုတ် Moments မှာ ဘာမှ ပို့စ်တင်တာကို ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။"

"သူ ဒီရက်ပိုင်း စိတ်ကောင်းဝင်နေလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။" ရှန်းမူမူက သိပ်မထူးခြားသလို ရယ်မောပြီး ပြန်ဖြေသည်။

အတင်းအဖျင်းပြောရန်သက်သက်သာ ဖုန်းခေါ်ဆိုလာခဲ့သော ချောင်လီ၏ ဖုန်းကို ချပြီးနောက် ရှန်းမူမူသည် ဝီချက်စ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ပင်ထိုးထားသော စကားပြောခန်းတွင် ချီမော့သည် သူ၏ မူလ ပြင်ပမှ ပရိုဖိုင်ပုံကို ဆက်လက်ထားရှိသည်။

အနက်ရောင်သက်သက်ပင်။

သူ့လိုပဲ သန့်ရှင်းပြီး နားလည်ရခက်တယ်။

သူမ၏ လက်ချောင်းသည် ၎င်းကို ဖွင့်ရန် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရာ ရှန်းမူမူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် မှေးကျဉ်းသွားခဲ့သည်။

ပရိုဖိုင်ပုံ ပြောင်းသွားသည်။

သူမသည် ၎င်းကို ချဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက။

၎င်းသည် ချီရှောင်ပိုင်၏ ကျောင်းပွဲတော်တွင် မီးရှူးမီးပန်းများ နောက်ခံဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို ချီရှောင်ပိုင် ရိုက်ပေးထားသော ဓာတ်ပုံ ဖြစ်နေသည်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင် သူတို့၏ နောက်ကျောသည် ကင်မရာဘက်ကို ကျောခိုင်းထားသည်။

ချီမော့သည် ဘောင်းဘီအိတ်ထဲတွင် လက်တစ်ဖက်ထည့်ထားပြီး ကျန်တစ်ဖက်ကို သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သက်တောင့်သက်သာရှိစွာ ရပ်နေသည်။

ထိုလူ၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာသည် ရှင်းလင်းပြီး ထက်မြက်သည်။ တောက်ပသော မီးရှူးမီးပန်းများ၏ အလင်းရောင်သည် သူ၏ အေးစက်ပြီး ဖြူဖျော့သော အသားအရေပေါ်တွင် တောက်ပနေကာ သူ၏ လျစ်လျူရှုသော စိတ်နေသဘောထားကို အနည်းငယ် နွေးထွေးစေသည်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင် သူမ၏ မျက်နှာသည်လည်း ဘေးဘက်သို့ လှည့်ထားသည်။

အလင်းရောင် မှိန်နေသော်လည်း သူမ၏ နားရွက်ဖျားများ အနည်းငယ် နီရဲနေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

သူမသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် သူ၏ မေးစေ့ကို ထိုးနေပြီး သူ့ကို ခေါင်းမော့စေကာ သူမကို မကြည့်စေရန် လုပ်နေသည်။

ရှန်းမူမူသည် ဤမြင်ကွင်းကို သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်မြင်ယောင်လာသည်။

သူမ၏ နှလုံးသား နူးညံ့သွားသည်။

သူမသည် မသိစိတ်ဖြင့် ပါးပြင်ကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားလိုက်သည်။ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများသည် လှိုင်းထနေသည်။

သူမဘာသာသူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

"အရမ်းကောင်းကောင်း ရိုက်ထားတာပဲ။"

“ယောကျာ်းက ချမ်းသာတယ်၊ မိန်းမက လှတယ်။”

ရှန်းမူမူသည် သူမ၏ အသွင်အပြင်နှင့် ချီမော့၏ သဘာဝအားဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်ကို ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ချီးကျူးလိုက်သည်။

သူမ၏ သွယ်လျပြီး ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းများသည် ချီမော့၏ Moment စာမျက်နှာသို့ ဝင်ရောက်ရန် အကြိမ်အနည်းငယ် တို့ထိလိုက်သည်။

Moment ပို့စ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

လေးပုံတစ်ကွက်တွင် ဓာတ်ပုံလေးပုံ။

သူမသည် ၎င်းတို့ကို လှန်လှောကြည့်ရှုသည်။

၎င်းသည် လှုပ်ရှားနေသော ပုံတစ်ပုံကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဓာတ်ပုံ ၁ - သူမသည် သူ့ကိုကြည့်နေစဉ် ချီမော့က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သူမပင် သတိမထားမိသော သိမ်မွေ့သော ချစ်ခင်မှု ပါဝင်နေသည်။

ဓာတ်ပုံ ၂ - သူ တစ်ခုခု ပြောနေခဲ့ပုံရသည်။ သူမ၏ ခေါင်းသည် အနည်းငယ် ငုံ့သွားပြီး သူမ၏ နားရွက်ဖျားများသည် မီးရှူးမီးပန်းများ၏ အလင်းရောင်ဖြင့် ချက်ချင်းနီးပါး နီရဲလာပြီး ကင်မရာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ဓာတ်ပုံ ၃ - သူတို့၏ အကြည့်တွေက ဆုံတွေ့နေလေသည်။ သူက အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး သူမက အပေါ်ကို မော့ကြည့်နေသည်။ နှစ်ဦးစလုံး၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးများ ရှိနေသည်။

ဓာတ်ပုံ ၄။ ယခု သူမသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေပြီး သူသည် သူမကို ကြည့်နေသည်၊ သူ၏ အကြည့်သည် စူးရှပြီး ပြတ်သားသည်။

ချီရှောင်ပိုင်သည် ဤပွင့်လင်းသော ရိုက်ချက်များကို ဆက်တိုက် မြင်ကွင်းကို ချောမွေ့စွာ ဖမ်းယူခဲ့သည်။

ရှန်းမူမူ၏ အပြုံးက ပို၍ ပွင့်လန်းလာသည်။

သူမသည် Moments မှ ထွက်ကာ ခဏတာမျှ အတွေးနစ်နေခဲ့သည်။

ချီမော့ထံ မက်ဆေ့ချ်မပို့ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။

နောက်ပြောင်ကာ မေးသည်။ "ဥက္ကဋ္ဌချီ၊ ဒီလို ချစ်ခင်စုံမက်တဲ့ဘက်ခြမ်းကို ပြသဖို့ လိုအပ်သေးလို့လား။ [လက်ညှိုးညွှန်နေတဲ့ အီမိုဂျီ]"

အဖြေသည် တည့်တည့်ဆိုင်ဆိုင် ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။

"လိုတယ်။"

ရှန်းမူမူသည် ခဏတာ ဗလာကျင်းစွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ ထိုစကားလုံး တစ်လုံးမှ သူမသည် လည်ချောင်းနာသော မြေခွေးအိုကြီး၏ အမြီးသည် မာနထောင်လွှားစွာ ကွေးညွှတ်နေသည်ကို မြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို စူကာ ဆက်လက် စာရိုက်သည်။ "ကျွန်မ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ လွဲသွားတယ် မဟုတ်လား။"

ချီမော့ : "ဘယ်ပုံလဲ။"

ရှန်းမူမူ: "အဲဒီတုန်းက ရှင့်ကို ရိုက်ခဲ့တာ မှတ်မိတယ်။ ချီရှောင်ပိုင်က အဲဒီရိုက်ချက်ကို လွဲမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။"

ချီမော့ : "….."

ရှန်းမူမူ: "ခဏလေး"

ချီရှောင်ပိုင်၏ ဖုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် တုန်ခါသွားသည်။

နေ့လယ်စာစားချိန်အတွင်း တိတ်ဆိတ်သော စာသင်ခန်းတွင် တုန်ခါသံသည် မသင့်လျော်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အိတ်ကို ဖုံးအုပ်ကာ စင်္ကြံသို့ ထွက်သွားသည်။

ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဖုန်းခေါ်တာတွေ အများကြီးပဲ။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပနေသော "လိုတရ မေမေလေး" ကို မြင်သောအခါ ချီရှောင်ပိုင်၏ မျက်ဆံများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

နောက်တစ်ကြိမ်လား။

"ဟဲလို။" သူ့အသံသည် ပျင်းရိနေပြီး ရှန်းမူမူ၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို သူသိပြီးသားဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

"မင်းဆီမှာ..."

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်။" ရှန်းမူမူ စကားမဆုံးခင် ချီရှောင်ပိုင်က အလျင်အမြန် ဖြေလိုက်သည်။

နားကြပ်ထဲတွင် ရှန်းမူမူသည် ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ပြောသည်။

"ဒါဆို ပို့လိုက်—"

"အိုကေ။" ချီရှောင်ပိုင်က သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ချီရှောင်ပိုင်သည် ၎င်းတို့ အလွန်အမင်း ချစ်ခင်စုံမက်နေကြသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် ခွေးစာများ ပြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ၎င်းကို မျိုမချနိုင်ခင် နောက်ထပ် ဇွန်းတစ်ဇွန်းကို တစ်ယောက်ယောက်က ထည့်လိုက်သည်။

ချီရှောင်ပိုင်သည် ဖုန်းချပြီးနောက် သူ့အဖေထံ တစ်ကြိမ် ပေးပို့ခဲ့သော ဓာတ်ပုံများကို ရှန်းမူမူထံသို့ ပို့လိုက်ပြန်သည်။

သူသည် ဖုန်းကို အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ကာ အပြုံးဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ ကစားပွဲရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲလား။

အမေကလည်း အဖေလိုပဲ ချစ်ခင်စုံမက်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။

အို ကောင်းပြီလေ။

ဒါက လူကြီးတွေပဲလား။

***

Rolls Royce သည် လမ်းပေါ်တွင် မောင်းနှင်နေသည်။

ရှောင်ဝမ်သည် နောက်ကြည့်မှန်မှ နောက်ခန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စောစောက လက်ထောက်တုန်းက ဖုန်းဆက်ပြီး ဥက္ကဋ္ဌချီသည် ထိုနေ့ နေ့လည်ပိုင်းတွင် တက်ရောက်ရန် အစည်းအဝေးများစွာ ရှိကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။

သူသည် ရှောင်ဝမ်ကို ဖြစ်နိုင်လျှင် ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်ရန်၊ ဥက္ကဋ္ဌချီအား အနားယူရန် အချိန်ပိုပေးရန် ပြောခဲ့သည်။

ဥက္ကဋ္ဌချီအနီးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သောကြောင့် သူသည် သူ့အလုပ်ကို မည်မျှ အရေးထားသည်ကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသည်။

သူသည် ကုမ္ပဏီသို့ စောစော ပြန်ရောက်ပါက ဥက္ကဋ္ဌချီသည် အနားယူမည်မဟုတ်ဘဲ အဆုံးမရှိသော အလုပ်များထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် နစ်မြုပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဥက္ကဋ္ဌချီသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားမယူဘဲ ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဝမ်စိုးရိမ်သွားသည်။

ဥက္ကဋ္ဌချီအား အနားယူရန် သတိပေးသင့်သလားဟု တုံ့ဆိုင်းနေစဉ် နောက်ကြည့်မှန်မှ ဥက္ကဋ္ဌချီ၏ နှုတ်ခမ်းများ ဖြည်းညှင်းစွာ ကွေးညွှတ်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

အေးစက်ပြီး မကောင်းသော အငွေ့အသက်ရှိသော ထိုလူသည် ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြုံးနေပြီး အကြည့်တွေက သိမ်မွေ့နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်လေထုသည် ပို၍ နူးညံ့လာပုံရသည်။

မြင်ကွင်းအဆုံးရှိ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်

ရှန်းမူမူ: "ကြည့်ပါဦး၊ ရှင်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင် ကျွန်မလည်း ပရိုဖိုင်ပုံကို ပြောင်းလိုက်ပြီ။"

ရှန်းမူမူ: "ကျွန်မလည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဓာတ်ပုံ ၅ ပုံကို တစ်ခါတည်း တင်လိုက်တယ်။ [ရယ်နေတဲ့ စီးပွားရေးသမား အီမိုဂျီ]"

ရှန်းမူမူ: "………."

ကားသည် ချီအုပ်စု၏ မြေအောက်ကားပါကင်တွင် ရပ်ထားသည်။

ဥက္ကဋ္ဌချီသည် သီးသန့်ဓာတ်လှေကားသို့ ဝင်ပြီးမှသာ ရှောင်ဝမ်သည် လက်ထောက်တုန်း၏ စာကို မြင်လိုက်ရသည်။

လက်ထောက်တုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။ "ဘယ်လိုလဲ။ ဥက္ကဋ္ဌချီ အနားယူပြီးပြီလား။ ဒီနေ့ နေ့လည်ပိုင်းမှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။"

အရည်အချင်းရှိသော လက်ထောက်သည် သူဌေးအတွက် အလုပ်ကိစ္စများကိုသာ ကူညီရရုံမဟုတ်ဘဲ နေ့စဉ်ဘဝလိုအပ်ချက်များကိုလည်း ဂရုစိုက်သည်။

လက်ထောက်တုန်းသည် ဤအရာကို ကောင်းစွာ နားလည်ပြီး အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် စာကိုမြင်သောအခါ စာကို ရှက်ရွံ့စွာ ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ဥက္ကဋ္ဌချီက ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး မျက်လုံးမမှိတ်ခဲ့ဘူး။"

လက်ထောက်တုန်း : “ဒါက...။"

ရှောင်ဝမ် : "ဒါပေမယ့် ဥက္ကဋ္ဌချီက ပင်ပန်းပုံမပေါ်ဘူး။ နောက်ကျ ခင်ဗျား သူ့ကို မြင်ရင် နားလည်ပါလိမ့်မယ်။"

လက်ထောက်တုန်းက ဖုန်းကို သိမ်းကာ ခေါင်းကုတ်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ တွေးနေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓာတ်လှေကားခန်းမမှ "ဒင်" ဟူသော အသံ ထွက်လာသည်။

သူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဥက္ကဋ္ဌချီ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူက လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး တက်ကြွရွှင်လန်းနေသည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် တည်ငြိမ်ခိုင်မာပြီး မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများသည် သိသိသာသာ ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူသည် နံနက် ၈ နာရီတွင် ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်ရှိကာ နေ့လယ်စာစားပွဲ တက်ရောက်ပြီး ယခု နေ့လည်ပိုင်းအတွက် ပြန်ရောက်လာသူတစ်ဦးနှင့် မတူပါ။

သူသည် အားအပြည့်သွင်းထားသကဲ့သို့ပင်။

လက်ထောက်တုန်း : …..

ဥက္ကဋ္ဌချီက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ၏ စွမ်းအင်က အဆုံးမရှိပေ။

***

ဇာတ်ဝင်ခန်းငယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီပိုင်းလောက်က အချိန်တွေကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုခြင်း။

ချီရှောင်ပိုင်သည် သူ့အဖေထံ ဓာတ်ပုံများ ပို့ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အခြားဓာတ်ပုံတွေလည်း အများကြီး ရိုက်ထားတယ်။ ကျွန်တော် အဖေ့ဆီကို အဲဒါတွေလည်း ပို့ပေးရမလား။"

နားကြပ်ထဲတွင် စက္ကန့်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရှင်းလင်းသော အဖြေ ထွက်လာသည်။

"မလိုဘူး။"

***

အခန်း ( ၁၇၃ ) – မလှုပ်နဲ့၊ ခဏလောက် ဖက်ထားချင်တယ်

ရှန်းမူမူသည် သူငယ်ချင်းအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ပို့စ်တင်ပြီး မကြာမီ မှတ်ချက်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ရှားရှားပါးပါး တွေ့ရပြီး အမြဲတမ်း အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ရှိနေသော ပြင်းထန်သော အစွန်းရောက်သူ ရှန်းလန်သည် ပထမဆုံး စာပြန်သူဖြစ်သည်။

* ရှန်းလန် (အနှောင့်အယှက်မပေးပါနှင့်၊ ဂိမ်းကစားနေသည်): (ကြည့်ကောင်းတယ်)

* စုထင်းရန် : (မူမူ အရမ်းလှတယ်၊ ကြည့်ရတာ အရမ်းကြိုက်တယ်၊ နောက်ထပ် တင်ပါဦး။)

* ချီရှောင်ပိုင် : (ဒါတွေကို ဘယ်သူရိုက်တာလဲ။ ဓာတ်ပုံရိုက်တာ အရမ်းတော်တယ်။)

* ချောင်လီ: (ဟားဟားဟား၊ ဝမ်းကွဲ တင်ထားတာထက် ပုံတစ်ပုံ ပိုတယ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ပါအောင် ထည့်ထားတာလား ဟားဟားဟား။)

* ဖုန့်ယောင်ချင်း: (ရှုခင်းနဲ့ အလှတရားက တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု ဖြည့်စွက်ပေးနေတယ် [လက်မထောင်][လက်မထောင်][လက်မထောင်]၊ ငါတို့ မွေးမြူထားတဲ့ ကံကြမ္မာကို ဂုဏ်ပြုဖို့ အချင်းချင်း လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ပျော်ရွှင်တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းကြပါစို့၊ ထာဝရ ပျော်ရွှင်ပါစေ [နှလုံးသား][နှင်းဆီ][နှလုံးသား][နှင်းဆီ])

* အဘွား: (မူမူ၊ ရှောင်ပိုင်လေးက ဒါတွေကို ရိုက်ပေးတာလား။ အရမ်း ကောင်းကောင်း ရိုက်ထားတာပဲ။)

ဤမှတ်ချက်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းမူမူ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း ကွေးညွှတ်သွားပြီး ရယ်မောသံများဖြင့် ပြည့်သွားသည်။

သူမသည် အဘွား၏ မှတ်ချက်တွင် စာလုံးပေါင်းမှားနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

အဘွားသည် လက်ရေးဖြင့် ရိုက်ထည့်စဉ် မတော်တဆ စာလုံးတစ်လုံး ပိုထည့်လိုက်ပုံရသည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းသည်။

ရှန်းမူမူက ပြုံးပြီး လူတိုင်း၏ မှတ်ချက်များကို ပြန်ကြားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် တံခါးအပြင်ဘက်မှ အလောတကြီး တံခါးခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှန်းမူမူက ခေါင်းမော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဝင်လာပါ။"

ချန်ကျိုးက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ လျင်မြန်စွာ ဝင်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာသည်။

"အစ်မ၊ ဒုက္ခပဲ။"

သူ၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရှန်းမူမူလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ချန်ကျိုး: "တီကေဆီက ကျွန်တော်တို့ မှာထားတဲ့ အော်ဒါအသုတ်ကို လမ်းမှာ ကြားဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်။"

တီကေသည် ဘူလ်ဂေးရီးယားနိုင်ငံရှိ အကြီးဆုံး နှင်းဆီဥယျာဉ်ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတကာတွင် ကျော်ကြားသည်။

ယွဲ့ကျီးသည် အမြဲတမ်း ၎င်းတို့ထံမှ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် မှာယူမှုများသည် သဘောတူညီချက်ကို ကြားဝင်ညှိနှိုင်းပေးမည့် ကြားခံများ လိုအပ်လေ့ ရှိသည်။ တီကေ၏ ပြည်တွင်းလုပ်ငန်းကို လီရွေ့ဟုခေါ်သော ကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုက ကိုင်တွယ်ပေးသည်။

ယခင်က ယွဲ့ကျီးနှင့် လီရွေ့တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် အလွန်ချောမွေ့ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ချန်ကျိုးသည် လီရွေ့သည် လာမည့်သုံးလပတ်အတွက် တီကေနှင့် သီးသန့်ထောက်ပံ့ရေးစာချုပ်ကို အခြားကုမ္ပဏီတစ်ခုနှင့် ချုပ်ဆိုရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။

"တစ်သက်တာအတွက် ပန်းတစ်စည်း" ၏ လက်အောက်ခံ အမှတ်တံဆိပ်ကို မကြာသေးမီကမှ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဖောက်သည်များစွာသည် "ဘူလ်ဂေးရီးယား၏ အကြီးဆုံး နှင်းဆီဥယျာဉ်" ဟူသော ခေါင်းစီးကြောင့် လာရောက်ခဲ့ကြသည်။

ယခု နှစ်ကုန်ပိုင်း နီးကပ်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် မှာယူမှုပမာဏ အများဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာပါက ယွဲ့ကျီးအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ချန်ကျိုးသည် ရှန်းမူမူအား ဤအကြောင်းကို ပြောပြီးသည်နှင့် ချင်ကျားမူသည် ရုံးခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်လာသည်။

ရှန်းမူမူ မမေးခင် ချင်ကျားမူ၏ စိုးရိမ်သော အမူအရာမှ သူမသည် ဤအကြောင်းကို သိကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ရှန်းမူမူသည် အတွင်း၌ စိုးရိမ်နေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် မပြသခဲ့ပါ။

ကုမ္ပဏီ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူတစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပခုံးတွန့်ကာ ပြောသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မလောပါနဲ့၊ တစ်ခုခု စဉ်းစားကြတာပေါ့။"

ချင်ကျားမူနှင့် ချန်ကျိုးတို့က တစ်ညီတည်း ပြန်ဖြေသည်။ "ကောင်းပါပြီ။"

သူတို့သုံးဦးသား ရှန်းမူမူ၏ ရုံးခန်းတွင် နာရီအနည်းငယ်ကြာ အရေးပေါ် အစည်းအဝေးတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အတူတကွ သူတို့သည် အစီအစဉ် နှစ်ခုကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ လီရွေ့ကို ဆက်သွယ်ပါ။

သူတို့သည် နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် စိတ်ပြောင်းသွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်ပြီး စာချုပ်ကို သက်တမ်းတိုးရန် ကြိုးစားပါ။

ဒုတိယအနေဖြင့် အစီအစဉ် B ကို စတင်ပြင်ဆင်ပါ။

ဘူလ်ဂေးရီးယားရှိ အခြားသော နှင်းဆီဥယျာဉ်များကို ဆက်သွယ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ပြည်တွင်းဖြန့်ဖြူးသူများနှင့် ဆက်သွယ်ပါ။

တစ်ချိန်တည်းတွင် နှင်းဆီဥယျာဉ်အသစ်များနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေမည့် စျေးကွက်ရှာဖွေရေး အစီအစဉ် များစွာကို ရေးဆွဲပါ။

ဤနည်းဖြင့် ပေးသွင်းသူကို တကယ်ပြောင်းရမည်ဆိုလျှင် ရှိပြီးသား ဝဘ်ဆိုဒ်စာမျက်နှာများနှင့် စာသားများကို ချက်ချင်း အစားထိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အစည်းအဝေးအပြီးတွင် သုံးဦးသားသည် မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အလုပ်များဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

ချန်ကျိုးသည် လီရွေ့၏ လူများကို ဖုန်းခေါ်သော်လည်း သူတို့၏ ဖုန်းလိုင်းသည် အမြဲ မအားပါဘူးဟုသာ ကြားနေရသည်။

သူ၏ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းမှ ခေါ်ဆိုသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်မှ ဖုန်းမကိုင်ဘဲ ရှောင်ရှားလိုပုံရသည်။

ချင်ကျားမူသည် စျေးကွက်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ပရိုမိုးရှင်းအစီအစဉ်အသစ်များ ရေးဆွဲခဲ့သည်။

ရှန်းမူမူသည် အခြားဘူလ်ဂေးရီးယားနှင်းဆီဥယျာဉ်များကို ဆက်သွယ်ရန် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ညတွင်းချင်း တည်ဆောက်၍ မရပါ။

နေ့လည်မှ ညအထိ ရှန်းမူမူသည် ဖုန်းအများအပြား ခေါ်ဆိုကာ ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကျက်အထိရှိသော ပြတင်းပေါက်များဘေးတွင် လှည့်ပတ်လမ်းလျှောက်နေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ဖုန်းတစ်လုံး ချပြီးသည်နှင့် နောက်တစ်လုံး ဝင်လာတတ်သည်။

အင်္ဂလိပ်နှင့် မန်ဒရင်း ဘာသာစကားများကို အပြန်ပြန် အလှန်လှန် ပြောင်းလဲပြောဆိုနေရသည်။

စျေးနှုန်းများကို အမြဲတမ်း နှိုင်းယှဉ်ခြင်း၊ ပို့ပေးသော ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရှုခြင်း၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းလင်းတင်ပြခြင်း အစရှိသည်တို့ကို အမြဲမပြတ် လုပ်ဆောင်နေသည်။

သူမ၏ လက်များသည်လည်း အလုပ်များနေပြီး ကီးဘုတ်ကို စာရိုက်ကာ ကလစ်နှိပ်နေသည်။

လွယ်ကူရိုးရှင်းသော အကျဉ်းချုပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဇယားပြုစုရသည်။

သူမသည် ည ၁၀ နာရီအထိ ဤအလုပ်များဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ညစာစားရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ပါ။

ရေအနည်းငယ် သောက်ရန် သတိရမှ သူမ၏ ပါးစပ်နှင့် လည်ချောင်း ခြောက်ကပ်နေသည်။

ကြားထဲတွင် ချီမော့က သူမကို ဝီချက်စ်မှ စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။

သူမသည် ယနေ့ည အချိန်ပိုဆင်းမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြကာ အတိုချုံး ပြန်ကြားလိုက်သောကြောင့် သူမကို လာကြိုရန် မလိုတော့ပေ။

သူမသည် အဖြေကို မစောင့်ဘဲ စာပို့ပြီး ခဏအကြာတွင် မျက်နှာပြင်သည် အခြားနိုင်ငံခြားခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ဝင်လာပေသည်။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်သည်။

ရှန်းမူမူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အရင်လုပ်ဆောင်ပြီးမှ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

***

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုအပြီးတွင် ရှန်းမူမူသည် ပြတင်းပေါက်ကို မှီကာ သက်ပြင်းရှည်ချလိုက်သည်။

မနက်ဖြန် ဘာတွေ လုပ်ဆောင်ရဦးမလဲဟု တွေးနေစဉ် သူမသည် ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ကာ ရုံးခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ညစာမစားရသေးသောကြောင့် သူမ၏ ဗိုက်သည် မအီမသာဖြစ်ကာ ခြေလှမ်းများသည် မတည်ငြိမ်ဖြစ်နေသည်။

ပါးလွှာသော ကက်ရှမီးယားကုတ်အင်္ကျီပင် လေးလံနေပြီး သူမ၏ ပခုံးများကို ဖိအားပေးနေကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောချင်လောက်အောင် ပင်ပန်းနေသည်။

ရုံးခန်းအဆောက်အအုံ၏ စုံလှည့်တံခါးမှ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။

ရှန်းမူမူသည် မော့ကြည့်လိုက်မှ အပြင်တွင် မိုးရွာနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

မြေအောက်ကားပါကင်သည် မီတာအတော်ကွာဝေးနေသေးသည်။

ရှန်းမူမူသည် ထီးယူရန် အပေါ်ထပ်သို့ သွားရန် တွေးမိရုံဖြင့် ဘက်ပေါင်းစုံမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသလို ခံစားမိသည်။

မိုးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖြတ်လျှောက်ကာ ကားပါကင်သို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သောအခါ မဝေးတော့သော လမ်းဘေးတွင် Rolls Royce တစ်စီး ရပ်ထားသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ရှေ့မီးများသည် တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေပြီး မိုးရေသည် အလင်းရောင်၏ အလင်းတန်းများမှတဆင့် စီးဆင်းကာ ရေစက်များအဖြစ် မြေပြင်သို့ ကျဆင်းနေသည်။

အနက်ရောင် အနောက်တိုင်းကုတ်အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျားတစ်ဦးသည် ထီးကို ကိုင်ကာ ကားရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

ရုံးခန်းတံခါးများမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ထီးကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အရိပ်တစ်ခုသည် အောက်ခြေမှ အပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

သူတို့၏ အကြည့်များသည် မိုးကန့်လန့်ကာကို ဖြတ်၍ လေထဲတွင် တိုက်မိသွားသည်။

ထိုလူ၏ တင်းတင်းကြုတ်ထားသော မျက်ခုံးများ ပြေပြစ်သွားကာ ချက်ချင်းပင် သက်တောင့်သက်သာရှိသော အပြုံးတစ်စွန်းတစ်စအသွင် ပေါ်လာပြီး သူမဆီသို့ လျှောက်လာသည်။

ညသည် အလွန်မှောင်မိုက်ပြီး လရောင်မှာ မှိန်ဖျော့နေသည်။

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုက မှိန်ဖျော့နေသော လမ်းမီးအနည်းငယ်ကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ရှန်းမူမူသည် ချဉ်းကပ်လာသော ထိုလူ၏ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

လေနုအေး တိုက်ခတ်နေသည့် လရောင်အောက်တွင် အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားပြေပြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လရောင်က သူ့အပေါ်ကို ထွန်းလင်းတောက်ပနေသလိုပဲ။

အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

ချီမော့ သူမရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသောအခါ သူ စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရှန်းမူမူသည် ရုတ်တရက် သူ့ခါးကို လက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို သူ့ရင်ဘတ်ထဲသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

ထိုလူ၏ တင်းမာသော ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်သည် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည်လည်း တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

စိုစွတ်သော လေသည် သူ၏ သန့်ရှင်းပြီး ကြည်လင်သော ရနံ့နှင့် ရောနှောကာ ရှန်းမူမူ၏ နှာခေါင်းပတ်လည်တွင် လွင့်ပျံ့နေသည်။

သူမသည် သက်တောင့်သက်သာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ခဏတာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားလိုက်သည်။

ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်နွေးထွေးပြီး သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းရှိ အပူချိန်သည် စိတ်ချလုံခြုံမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

သူမသည် အအေးကြောက်သော ကြောင်လေးကဲ့သို့ သူ့ရင်ခွင်ထဲကို တိုးဝင်လိုက်သည်။

ရှန်းမူမူသည် ရင်းနှီးပြီး လုံခြုံသော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားသည်။

ချီမော့သည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူသည် သူမ၏ အမူအရာကို ကြည့်ရန် ခေါင်းငုံ့ချင်သော်လည်း ခါးကို ပို၍ပင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါမှသာ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

"မလှုပ်နဲ့၊ ခဏလောက် ဖက်ထားချင်တယ်" ဟု သူမက ပြောသည်။

အမိန့်ရရှိသောအခါ ထိုလူ၏ တောင့်တင်းသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ရဲသွားသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် ကူကယ်ရာမဲ့သော်လည်း ခွင့်လွှတ်သော အပြုံးတစ်ခုသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကွေးညွှတ်သွားသည်။

မလှုပ်မရှား မတ်မတ်ရပ်ကာ သူမကို ဖက်ခွင့်ပေးသည်။

သူသည် သူမ၏ အိတ်ကို ပခုံးမှ ညင်သာစွာ ဆွဲယူကာ သူ့လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် သူမ၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီဖြင့် လုံးဝ ပိုင်ဆိုင်လိုသော သဘောထားဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

သူ၏ မေးရိုးသည် သူမ၏ ဦးခေါင်းထိပ်တွင် ညင်သာစွာ တင်ထားသည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းပြီး နူးညံ့သော အသံသည် မိုးစက်များ တဖြောက်ဖြောက်ကျနေသော အသံကြားတွင် အလွန်ညင်သာစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း လိုအပ်သလောက် ကိုယ့်ကို ဖက်ထားနိုင်တယ်။"