အခန်း (၁၇၄-၁၇၅)

အခန်း ( ၁၇၄ ) – အစ်ကိုကြီး ပေကျင်းကို ရောက်လာပြီ

အားအပြည့်သွင်းထားသော ရှန်းမူမူသည် သူမ၏ စွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

သူမ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဖိနပ်လဲရန် ငုံ့နေစဉ် သူမ၏ ဆဲလ်ဖုန်းမြည်လာသည်။

ချန်ကျိုး ဖုန်းခေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ပျော်ရွှင်သော လေသံဖြင့် စကားစပြောကာ အလျင်အမြန် ဆက်တိုက် ပြောသည်။

"အစ်မ၊ လီရွေ့က လူတွေ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော့်ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ပြီ။"

"မနက်ဖြန် တွေ့ဖို့ ရက်ချိန်းယူထားတယ်။"

"ကျွန်တော် မနက်ဖြန် သွားမယ်။"

ရှန်းမူမူက အသံနိမ့်ဖြင့် "ငါလည်း လိုက်မယ်" ဟု ပြောသည်။

နောက်တစ်နေ့။

ရှန်းမူမူနှင့် ချန်ကျိုးတို့သည် လီရွေ့မှ ချိန်းဆိုထားသော ဟိုတယ်အစည်းအဝေးခန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အခြားကုမ္ပဏီများမှ လူများစွာလည်း ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အစည်းအဝေးခန်းကို ခမ်းနားထည်ဝါစွာ အထင်ကြီးလောက်အောင် အလှဆင်ထားပြီး အလယ်တွင် ဆိုဖာရှည် လေးလုံးနှင့် ဘေးဘက်တွင် ဆိုဖာ တစ်လုံးစီ အများအပြား ရှိသည်။

အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် လက်ဖက်ရည်စားပွဲများနှင့် သရေစာကောင်တာ တစ်ခု ရှိသည်။ လက်ဖက်ရည်၊ သရေစာနှင့် အရာအားလုံး ရရှိနိုင်သည်။

သို့သော် တက်ရောက်လာသူများသည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရန် သို့မဟုတ် သရေစာစားရန် စိတ်မရှိပုံရသည်။ သူတို့သည် လူနှစ်ဦး သုံးဦးစီ စုကာ စိုးရိမ်သော မျက်နှာများဖြင့် စုဝေးနေကြသည်။

ခြွင်းချက်မရှိ သူတို့အားလုံးသည် တီကေထောက်ပံ့ရေးစာချုပ်ကို သီးသန့်စာချုပ်အဖြစ် လီရွေ့၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုအတွက် စိုးရိမ်နေကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် တီးတိုးပြောနေကြသည်။

"အရင်က ကျွန်တော်တို့ အတော်လေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြတာ၊ ဘာလို့ သူတို့က သီးသန့်စာချုပ် ချုပ်ဆိုချင်တယ်လို့ ပြောရတာလဲ။"

"ကျွန်တော်တို့လို ကုမ္ပဏီငယ်တွေအတွက်ဆိုရင် နှစ်တိုင်း တီကေဆီကနေ ပစ္စည်း နည်းနည်းလောက် ရဖို့တောင် အရမ်းခက်ခဲနေပြီ။ အခု သီးသန့်စာချုပ် ချုပ်ချင်နေတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့လို ကုမ္ပဏီငယ်တွေ ဘယ်လိုရပ်တည်နိုင်မှာလဲ။"

"ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဒီကို အားလုံးခေါ်လာတာ ဥက္ကဋ္ဌ လီရွေ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာအတိအကျလဲ။ သူ နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ စိတ်ပြောင်းပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ စာချုပ်ဆက်ချုပ်မှာလား။"

"ကျွန်တော် မထင်ဘူး။ သူက စာချုပ်သက်တမ်းတိုးချင်ရင် ဖုန်းထဲမှာ တိုက်ရိုက်ပြောမှာပေါ့။ လူတိုင်းကို အထူးတလည် လာခိုင်းစရာ မလိုဘူး။"

"တီကေအတွက် တရုတ်နိုင်ငံမှာ လီရွေ့က တစ်ဦးတည်း ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်တာ အရမ်းနှမြောစရာပဲ။ ထိပ်တန်းနှင်းဆီဥယျာဉ်ကနေ နှင်းဆီပန်းတွေ မှာချင်ရင် သူတို့ဆီကပဲ သွားရမှာ။"

ရှန်းမူမူနှင့် ချန်ကျိုးတို့သည် လွတ်နေသော ဆိုဖာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ရှန်းမူမူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း ထိုအုပ်စုထဲမှ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အခြားသူများနှင့် မတူသော အမူအရာရှိသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ထိုလူသည် အသက်လေးဆယ်ဝန်းကျင်ဖြစ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ချိတ်ကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး အလွန်ယုံကြည်မှုရှိပုံရသည်။

ရှန်းမူမူ၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူမ၏ ထက်မြက်သော လေ့လာစူးစမ်းနိုင်စွမ်းဖြင့် သူမသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

သူမသည် ချန်ကျိုးကို "ဟိုဘက်က လူက လီရွေ့က သီးသန့်စာချုပ် ချုပ်ချင်နေတဲ့သူလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်းမူမူ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကာ ချန်ကျိုးသည် လှည့်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"လီရွေ့က ဘယ်သူနဲ့ သီးသန့်စာချုပ် ချုပ်ချင်လဲဆိုတာ အတိအကျ မသိဘူး။ တစ်ခုတည်းသော ကောလာဟလကတော့ သူတို့က ကုမ္ပဏီတစ်ခုနဲ့ သီးသန့်စာချုပ် ချုပ်ချင်တယ်ဆိုတာပဲ။"

ရှန်းမူမူက ထပ်မေးသည်၊ "အဲဒီလူက ဘယ်ကုမ္ပဏီကလဲ။"

ချန်ကျိုးသည် ဤအရာကို သိသည်။ သူသည် မနေ့ညက အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ယနေ့ မည်သည့်ကုမ္ပဏီ ကိုယ်စားလှယ်များ လာမည်ကို သိသည်။

ချန်ကျိုးက "သူက ဝမ်ချွမ်းအုပ်စုက ဥက္ကဋ္ဌဝမ်၊ ဝမ်ချွမ်းလေ" ဟု ပြောသည်။

ဝမ်ချွမ်း...။

ရှန်းမူမူ စဉ်းစားနေသည်။

သူမသည် ဝမ်ချွမ်း၏ အကြောင်းကို အရင်က ကြားဖူးသည်။ ကုမ္ပဏီ၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ယဉ်ကျေးမှုလုပ်ငန်းများဖြစ်သည်။

စာအုပ်များ ထုတ်ဝေခြင်း၊ မြို့ကြီးများတွင် စာအုပ်ဆိုင်များနှင့် ကော်ဖီဆိုင်များ ဖွင့်လှစ်ခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတွင် ပန်းအလှဆင်ခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းအချို့ ပါဝင်သော်လည်း အလွန်သေးငယ်သော အချိုးအစားသာ ရှိသည်။

ရှန်းမူမူ၏ အကြည့်သည် ဝမ်ချွမ်းဆီသို့ ရွေ့လျားသွားပြီး သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်မှလည်း သူမထံသို့ လှမ်းကြည့်ကာ သူမကို ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ဝမ်ချွမ်း၏ အမူအရာသည် ယဉ်ကျေးပျူငှာနေသော်လည်း သူ့၏ အကြည့်များနှင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် မာနထောင်လွှားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

အခန်းတွင်းရှိ တီးတိုးပြောဆိုသံများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် ရှန်းမူမူနှင့် ချန်ကျိုး ဝင်လာပြီးနောက် လူများသည် အခြားတစ်ဖက်သို့ ခန့်မှန်းစပြုလာကြသည်။

"ဟေ့၊ လီရွေ့က သီးသန့်စာချုပ် ချုပ်ချင်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီက ယွဲ့ကျီးဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်းထင်လား။"

"ဖြစ်နိုင်တယ်။ ယွဲ့ကျီးက အခု ဘယ်လောက်နာမည်ကြီးလဲဆိုတာ ဘယ်သူက မသိလို့လဲ။"

"ဒါပေမယ့် ကုမ္ပဏီကြီးတွေက ပိုက်ဆံရှာချင်ကြသလို ကျွန်တော်တို့လို ကုမ္ပဏီငယ်လေးတွေကလည်း ရပ်တည်ဖို့ လိုတယ်။ ဈေးကွက်က အရမ်းကြီးတယ်၊ သူတို့က တခြားသူတွေကို ဝေစု နည်းနည်းလေးတောင် မချန်ထားလောက်အောင် အာဏာရှင်ဆန်လို့ မရဘူး။"

"ဒါက အရမ်းလွန်လွန်းတယ်။"

"အသံကို လျှော့ထား၊ ဥက္ကဋ္ဌရှန်း ကြားသွားရင် မကောင်းဘူး။ သူမမှာ ချီအုပ်စုရဲ့ အထောက်အပံ့ရှိတယ်၊ သူတို့ကို စော်ကားလို့ မရဘူး။"

ပြောသူများသည် ချက်ချင်း အသံကို လျှော့ချလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုစကားများသည် ရှန်းမူမူ၏ နားထဲသို့ ရောက်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ရှန်းမူမူသည် စကားပြောစရာ မရှိတော့ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ဘာမှ မလုပ်ရသေးသော်လည်း အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ယွဲ့ကျီးသည် ချီအုပ်စု၏ နောက်ခံကို အားကိုးကာ အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒါက တကယ်ကို မတရားဘူး။

ရုတ်တရက် အစည်းအဝေးခန်း၏ လေးလံသော တံခါးများ ပွင့်သွားသည်။

ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော အပြုံးများဖြင့် ဝင်လာသည်။

"အစ်မ၊ ဒါက လီရွေ့ရဲ့ သူဌေး ဖမ်းလီရွေ့ပဲ" ဟု ချန်ကျိုးက ရှန်းမူမူအား မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"သူ့နာမည်မှာ လီရွေ့ပါလို့ လူတွေကို ပြင်ပမှာ ဥက္ကဋ္ဌလီရွေ့လို့ ခေါ်ခိုင်းတယ်။"

ရှန်းမူမူက "အင်း" ဟုသာ တုံ့ပြန်သည်။

ဖမ်းလီရွေ့ ပေါ်လာသောအခါ ကျန်လူများက သူ့ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်း အသံတွေ ဆူညံသွားသည်။

ရှန်းမူမူ၊ ချန်ကျိုးနှင့် ဝမ်ချွမ်းဟုခေါ်သော ထိုလူတို့သာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေကြသည်။

"အားလုံး စိတ်မပူပါနဲ့" ဟု ဖမ်းလီရွေ့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်အောက်ငယ်သားများကို လူတိုင်း၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ထိုင်ပါဦး၊ လီရွေ့က မင်းတို့နဲ့ ဒီလောက်ကြာကြာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တာ၊ ငါတို့အားလုံး သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေပဲ။ ဘာမဆို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ပြီး ပြောကြတာပေါ့။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဖမ်းလီရွေ့သည် အခန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ခဏ ရပ်တန့်သွားသည်။

ရှန်းမူမူပင် လာရောက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးကာ "မဒမ်ချီ၊ မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မယဉ်ကျေးမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ" ဟု နှုတ်ဆက်သည်။

ရှန်းမူမူက ပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ရုံသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဤအရာသည် အခြားသူများအား သူတို့၏ ယခင်ခန့်မှန်းချက်များ မှန်ကန်ကြောင်း ပို၍ပင် ယုံကြည်စေသည်။

လီရွေ့သည် တီကေသီးသန့်ထောက်ပံ့ရေးစာချုပ်ကို ယွဲ့ကျီးအား ပေးခြင်းအားဖြင့် ချီအုပ်စုကို တကယ်နှစ်သက်စေလိုပုံရသည်။

လူတိုင်းသည် ဒေါသကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြဝံ့ဘဲ ရှန်းမူမူကို ကြည့်သော အကြည့်များတွင် တိတ်ဆိတ်သော မကျေနပ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

ဖမ်းလီရွေ့၏ မျက်လုံးများသည် ရှန်းမူမူကို ကျော်သွားကာ ဝမ်ချွမ်း၏ အပေါ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ရပ်တန့်သွားသည်။

နှစ်ဦးသားသည် လျှို့ဝှက်စွာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်း ထိုင်ပြီးနောက် ဖမ်းလီရွေ့သည် တရားဝင်ဆန်သော စကားဖြင့် စတင်ပြောကြားသည်။

"ဒီနေ့ တီကေထောက်ပံ့ရေးစာချုပ်ကိစ္စကို ပြောဖို့ အားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာပါ။"

"ဘူလ်ဂေးရီးယားရဲ့ အကြီးဆုံး နှင်းဆီဥယျာဉ်အနေနဲ့ တီကေက လီရွေ့ကို အမြဲယုံကြည်ပြီး ပြည်တွင်းပန်းရောင်းဝယ်ရေးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အခွင့်အာဏာအပြည့် ပေးအပ်ထားပါတယ်။"

"အရင်က လီရွေ့က အားလုံးနဲ့ အရမ်းပျော်ရွှင်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့်...။ အဲဒါကတော့...။"

သူသည် ခဏလောက် ရပ်သွားပြီး မချိတင်ကဲ အမူအရာဖြင့် လေသံပြောင်းသွားသည်။

"ဒီမှာရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ သူဌေးတွေနဲ့ မန်နေဂျာတွေ တစ်ခုနားလည်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ် ။

ကုမ္ပဏီတစ်ခု တိုးတက်ပြီး ချဲ့ထွင်ချင်ရင် အမြဲတမ်း နည်းလမ်းဟောင်းတွေကိုပဲ စွဲကိုင်ထားလို့ မရဘူး။"

"တီကေအော်ဒါကို သီးသန့်စာချုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ လီရွေ့က အတွင်းပိုင်းမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောသည်၊ "ဥက္ကဋ္ဌလီရွေ့၊ ကွေ့ပတ် ပြောမနေပါနဲ့တော့။ ဘယ်ကုမ္ပဏီနဲ့ သီးသန့်စာချုပ် ချုပ်ချင်လဲဆိုတာ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်ပါ။ ဒါကို လေလံပစ်ချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အရင်ကတည်းက သီးသန့်ညှိနှိုင်းထားတာမျိုးလား။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ဒီကို ဘာမှမရဘဲ လာခဲ့ရတာလား။"

ထိုသို့ပြောသူ၏ အကြည့်များသည် ရှန်းမူမူကို ခဏတာမျှ လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်လွှဲလိုက်သည်။

သူ့ဆိုလိုရင်းမှာ သိသာထင်ရှားသည်။

ဖမ်းလီရွေ့သည် ကွေ့ပတ်ပြောမနေတော့ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောသည်။

"ဒီတစ်ခါ လီရွေ့က တီကေသီးသန့်စာချုပ်ကို ချုပ်ချင်တဲ့ ကုမ္ပဏီက...။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျင်းမြို့ရှိ လေဆိပ်၏ နိုင်ငံတကာဂိတ်တွင်။

အရပ်ရှည်ရှည် ယောက်ျားတစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

သူ့နောက်တွင် သူ၏ လက်ထောက်ဖြစ်ပုံရသော ဆံပင်ရွှေရောင် နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးသည် ခရီးဆောင်အိတ်ကို တွန်းကာ သူ့နောက်ကနေ လိုက်ပါလာသည်။

ထိုလူသည် ခံ့ညားထည်ဝါသော အငွေ့အသက်၊ ထူးချွန်သော ရုပ်ရည်နှင့် စိတ်နေသဘောထားရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ အနည်းငယ်ညိုသော ဆံပင်သည် သူ၏ ထွင်းထုထားသော မျက်နှာကို ပို၍ပင် ချောမောစေသည်။

သူသည် မျက်လုံးကို အောက်စိုက်ကာ နာရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းရှည်လျားသော မျက်လုံးများတွင် လျစ်လျူရှုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

သူ့လက်ထောက်သည် လေဆိပ်အပြင်ဘက်တွင် ကားတစ်စီး စောင့်ဆိုင်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ထိုလူသည် ကားပေါ်တက်ပြီးနောက် နာရီကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အချိန်ကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ပုံရသည်။

အဖွဲ့တွင် အလုပ်လုပ်သောကြောင့် သူသည် မြောက်ဥရောပသို့ သွားရန် လိုအပ်ပြီး ကျင်းမြို့တွင် ရက်အနည်းငယ်သာ နေထိုင်နိုင်သည်။

မိနစ်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းသည် တန်ဖိုးရှိသည်။

လက်ထောက်သည် သူ့နောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်နေသဘောထားနှင့် အလေ့အထများကို ကောင်းစွာ သိသည်။ တရုတ်ဘာသာသို့ ပြောင်းကာ သူက ပြောသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌချန်၊ ကျွန်တော်တို့ ဆယ်မိနစ်အတွင်း CBD ကို ရောက်နိုင်ပါတယ်။"

တိကျသော အဖြေကို ကြားသောအခါ ချန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် မှေးသွားပြီး အတည်ပြုသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

***

အခန်း ( ၁၇၅ ) – ဤသည်မှာ အစ်ကိုတစ်ယောက်၏ တာဝန် ဖြစ်သည်

မူမူ၏ ကုမ္ပဏီသည် CBD အနီးတွင်ရှိကြောင်း ချန်ရှင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် မူမူနှင့် ချန်ကျိုးတို့ကို အံ့အားသင့်စေလိုပြီး လေယာဉ်ဆင်းသက်ပြီးမှသာ ၎င်းတို့ကို အသိပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။

ချန်ကျိုးကို ဖုန်းခေါ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရထားတွဲထဲတွင် ဆဲလ်ဖုန်းမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် သူ၏ လက်ထောက်နှင့် ထားခဲ့သော အလုပ်သုံး ဆဲလ်ဖုန်း ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ထောက်သည် ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်ကာ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"တီကေရဲ့ စီအီးအို အန်တိုနီ ဖုန်းထပ်ခေါ်နေတယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌချန်၊ ဖုန်းကိုင်ချင်လား။"

ချန်ရှင်း၏ မျက်ခုံးများ ရှုံ့တွသွားသည်။

ယခင်က အနည်းငယ် နူးညံ့ခဲ့သော ချန်ရှင်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မဲ့သွားပြီး စိတ်တိုခြင်းကို ဖော်ပြသည်။

တီကေ၏ စီအီးအို အန်တိုနီသည် သူ့ကို မကြာခဏ ဖုန်းခေါ်လေ့ ရှိသည်။

ဘူလ်ဂေးရီးယားသို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ဖိတ်ကြားခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ ဝိုင်စက်ရုံမှ အသစ်စပ်ထားသော ဝိုင်နီကို ပို့ပေးမည်ဟု ပြောခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းအားလုံးသည် တီကေ၏ အသစ်ချဲ့ထွင်ထားသော ဝိုင်လုပ်ငန်းကို မြောက်အမေရိကဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖန်ချန်းအုပ်စုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်ရှင်းသည် ဤအရာကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့သည်။

"မကိုင်နဲ့။"

ဤအရာများကို ကိုင်တွယ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူသည် မူမူကို နောက်မှ တွေ့သောအခါ ဘာပြောရမည်ကိုသာ စဉ်းစားချင်သည်။

ယခင်က မူမူကို အိမ်ခြံမြေနှင့် ငွေကြေးများ ပေးလိုသောအခါ သူမသည် အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ချန်ရှင်း၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချန်ကျိုးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့နောက်လိုက်ကာ အစားအသောက်၊ အဝတ်အစားအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိဘဲ ကြီးပြင်းခဲ့သည်။ ချန်ကျိုး ဘွဲ့ရပြီးနောက် ချန်ရှင်းသည် သူ့အတွက် အိမ်ခြံမြေနှင့် ကားအများအပြား စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အစ်ကိုကြီးတစ်ဦး၏ သင့်လျော်သော တာဝန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မူမူအတွက် သူသည် ဂရုစိုက်မှု အနည်းငယ်မျှပင် မပေးခဲ့ပါ။

သူမကို ပေးလိုသော ငွေကြေးနှင့် အိမ်ခြံမြေပင် မပေးနိုင်ခဲ့ပါ။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အပြစ်ရှိသော ခံစားချက်သည် ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

ထိုအချိန်၊ ဧည့်ခန်းမ၌။

"ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ လီရွေ့က တီကေနဲ့ သီးသန့်စာချုပ်ကို ချုပ်ချင်တာက...။"

ဖမ်းလီရွေ့၏ အကြည့်သည် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ကြေညာသည်။

"ဝမ်ချွမ်း၊ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်ပါ။"

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် လူတိုင်း ဟိုဘက်ကို လှမ်းကြည့်ကြသည်။

ခန်းမထဲတွင် ဆူညံသံများ ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။

ချက်ချင်း ဆွေးနွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဝမ်ချွမ်းရဲ့ ကုမ္ပဏီက စာအုပ်ဆိုင်တွေ၊ ကော်ဖီဆိုင်တွေနဲ့ ကော်ဖီဆိုင်လုပ်ငန်းကို အမြဲလုပ်လာတာ။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ပန်းလုပ်ငန်းထဲကို ခြေချချင်လာတာလဲ။"

"ပန်းလုပ်ငန်းထဲ ခြေချဝင်ရုံလေးနဲ့တင် တီကေရဲ့ သီးသန့်စာချုပ်ကို မြိုချင်နေတာ၊ ဝမ်ချွမ်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။"

"လီရွေ့က သီးသန့်စာချုပ်ကို ယွဲ့ကျီးကို ပေးချင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒီလိုဖြစ်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။"

ဆူညံသံများကြားတွင် ဝမ်ချွမ်း၏ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်သည် လူတိုင်းကို တည်ငြိမ်စွာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုသည်။

သူ၏ အကြည့်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းလီရွေ့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။

နှစ်ယောက်သား လိမ္မာပါးနပ်သော အကြည့်များဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်ပတ်အစောပိုင်းတွင် သူနှင့် ဖမ်းလီရွေ့တို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သီးသန့်စာချုပ်ကို ဝမ်ချွမ်းနှင့် သေချာပေါက် ချုပ်ဆိုမည်ဟု သီးသန့်ညှိနှိုင်းထားပြီးပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ချွမ်း၏ လာမည့်နှစ်အတွက် အကြီးမားဆုံး အစီအစဉ်မှာ အွန်လိုင်း အဆင့်မြင့် လတ်ဆတ်သော ပန်းလုပ်ငန်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း စာအုပ်ဆိုင်နှင့် ကော်ဖီဆိုင်လုပ်ငန်းများသည် ခက်ခဲခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးသည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားကိုးထားသည်။

သူသည် ယွဲ့ကျီး၏ "တစ်သက်တာအတွက် ပန်းစည်းတစ်ခု" ဟူသော သဘောတရားကို အတုယူရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူ့မှာ ရှိပြီးသား စာအုပ်ဆိုင်နှင့် ကော်ဖီဆိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို အခြေခံအဖြစ် အားကိုးကာ အဆင့်မြင့်ပန်းလုပ်ငန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်ပြီး ကုမ္ပဏီ၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ပြီးမြောက်စေမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖမ်းလီရွေ့နှင့် သဘောတူထားသည်။

လီရွေ့နှင့် သီးသန့်စာချုပ်ချုပ်ဆိုသည့် အခြေအနေအောက်တွင် သူသည် လီရွေ့၏ ယခင်နှစ်က စုစုပေါင်းထောက်ပံ့မှုပမာဏကို လွှဲပြောင်းယူပြီး မှာယူမှုပမာဏကို ၅၀% တိုးမြှင့်ရန် ကတိပြုခဲ့သည်။

ကစားမယ်ဆိုရင် ကြီးကြီးမားမား ကစားမယ်။

ထို့အပြင် သူသည် ဖမ်းလီရွေ့အား အကျိုးခံစားခအဖြစ် ငွေကြေးအချို့ကို သီးသန့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် "တီကေ၏ တစ်ခုတည်းသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော အမှတ်တံဆိပ်" ဟူသော ဘွဲ့ကို ရရှိရန်အတွက် ပိုမိုမြင့်မားသော ကုန်ကျစရိတ်များကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုသည်။

ယနေ့ ဤနေရာသို့ မလာမီ သူသည် လက်အောက်ငယ်သားများကို "တီကေ၏ စာချုပ်ကို သီးသန့်ရရှိခြင်း" နှင့် "ယွဲ့ကျီးနှင့် အကြီးဆုံး နှင်းဆီဥယျာဉ်တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လွှမ်းမိုးခြင်း" ဟူသော ကြေညာချက်မူကြမ်းများကို ရေးသားခိုင်းခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းတို့ကို ထုတ်ပြန်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

ယွဲ့ကျီးတွင် ချီအုပ်စု၏ အထောက်အပံ့ရှိကြောင်း သူသိသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဥပဒေဖြင့် အုပ်ချုပ်သော လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး သူသည် စီးပွားရေးပြိုင်ဆိုင်မှုအတွက် စည်းမျဉ်းများကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ အသုံးပြုနေသည်၊ ထိုအရာတွင် ဘာမှားယွင်းသနည်း။

ခန်းမထဲရှိ ဆူညံသံများ မပျောက်ပျက်သေးပေ။

ဖမ်းလီရွေ့သည် အကြောင်းပြချက်များကို လူတိုင်းအား ရှင်းပြဟန်ပြုသည်။

"ဒီလိုပါ၊ အားလုံး ကျွန်တော့်ကို နားထောင်ပါ။"

"ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်တာ ကျွန်တော်တို့ လီရွေ့အတွက်လည်း အရမ်းခက်ခဲခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဝမ်ချွမ်းရဲ့ လုပ်ငန်းသဘောတရားက တီကေနှင်းဆီဥယျာဉ်ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားနဲ့ ကိုက်ညီတယ်လို့ ယူဆတဲ့အတွက် ရွေးချယ်လိုက်တာပါ။"

ဖမ်းလီရွေ့၏ ဟန်ဆောင်ပြောဆိုချက် တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ ရှန်းမူမူ နားမဝင်ခဲ့ပါ။

သူမသည် လူအုပ်စု ကွဲသွားသည်အထိ စောင့်ပြီး ဖမ်းလီရွေ့နှင့် တစ်ယောက်တည်း စကားပြောကာ စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ဘယ်လောက် ကုန်ကျမည်ကို တိုက်ရိုက်မေးရန်သာ စီစဉ်ထားသည်။

သူမ ခံနိုင်ရည်ရှိသလောက် တိုက်ခိုက်သွားမည်။

မဟုတ်ပါက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည် မဟုတ်ပါ။

လီရွေ့က သဘောအလျောက် ပြောင်းလဲထားသော စည်းမျဉ်းများကို သူမ လိုက်လျောနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

ထို့အပြင် သူမသည် ဖမ်းလီရွေ့ကို လာဘ်ပေးရန်နှင့် သူမ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသင့်သော နေရာများတွင် ပို၍ ပေးချေရန် အစီအစဉ် မရှိပါ။

ရှန်းမူမူသည် လူအုပ်စုက ဖမ်းလီရွေ့ကို ဆက်လက်မေးမြန်းထုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံးဖို့ ခဏလောက် ကြာဦးမည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။

ရှန်းမူမူသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် ချန်ကျိုးကို "အခု ဘယ်အချိန်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ချန်ကျိုးသည် နာရီကို ကြည့်ကာ ဖြေတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဖုန်းမြည်လာသည်။

"မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး မင်းကို ဖုန်းခေါ်နေတယ်၊ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး မင်းကို ဖုန်းခေါ်နေတယ်၊ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး မင်းကို ဖုန်းခေါ်နေတယ်။။"

ဇိမ်ခံကားသည် လမ်းပေါ်တွင် မောင်းနှင်နေပြီး CBD အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချန်ရှင်းသည် လက်ကိုင်ဖုန်းကို နားသို့ ကပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်သို့ ညင်သာစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဤသည်မှာ မူမူ နေ့စဉ် အလုပ်လုပ်သော နေရာလားဟု တွေးနေသည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ချိတ်ဆက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အသံကို ကြားနေရသည်။

တတိယမြည်သံတွင် သူ၏ အေးစက်သော မျက်နှာသည် မကျေနပ်မှု အနည်းငယ် ပြသသည်။

စတုတ္ထမြည်သံ "ဒူ" ဟု မြည်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဖုန်းချိတ်ဆက်သွားသည်။

"ဟဲလို၊ သူဌေး။" ချန်ကျိုးသည် ဖုန်းပြောရန် ဧည့်ခန်းအပြင်ဘက်ရှိ တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာလိုက်သည်။

"ငါ အခု ကျင်းမြို့မှာ ရောက်နေတယ်။" ချန်ရှင်းသည် သူ့ညီနှင့် စကားစမြည်ပြောလေ့ မရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောသည်။ "မင်းနဲ့ မူမူကုမ္ပဏီမှာလား။ ငါ မင်းတို့ ကုမ္ပဏီအဆောက်အအုံ အောက်ထပ်မှာ ရောက်နေပြီ၊ အခု ဆင်းလာခဲ့။"

ချန်ကျိုးသည် စက္ကန့်အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး "အခုလား" ဟု ပြန်မေးသည်။

ချန်ရှင်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့နောက်လိုက်ခဲ့သော သူ့ညီအကြောင်းကို ကိုယ့်လက်ဖဝါးအတိုင်း ကောင်းစွာ သိသည်။

ချန်ကျိုး၏ စက္ကန့်အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းမှုမှ သူသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ဟိုမှာ မင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။"

ချန်ကျိုးသည် ဖုန်းချပြီးနောက် ဧည့်ခန်းသို့ ပြန်လာပြီး သူ၏ အမူအရာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားကာ မျက်လုံးထောင့်များနှင့် ပါးစပ်တို့သည် သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

ရှန်းမူမူက အကြည့်ဖြင့် မေးသည်။

ချန်ကျိုးက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော် ထမင်းစားပြီးပြီလားလို့ မေးတာပါ။"

ရှန်းမူမူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ချက်ချင်း အံ့သြမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တကယ်လား။ သူမ မယုံကြည်ပါ။

သူမသည် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် ဖုန်းဖြင့် များများ မပြောဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထိုမျှလောက် အားလပ်ပြီး ပျင်းရိနေမည် မဟုတ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူမ နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးနိုင်ခင် သူမ၏ မျက်စိထောင့်မှ ဧည့်ခန်းတံခါး တွန်းဖွင့်ခံရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

စိုးရိမ်သော အမူအရာဖြင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ခြေလှမ်းများဖြင့် ဖမ်းလီရွေ့ဆီသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်လာသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌဖမ်း၊ တီကေက ဖုန်းခေါ်နေတယ်။"

ထိုလူငယ်သည် ဘဏ္ဍာတိုက်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဆဲလ်ဖုန်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ဖမ်းလီရွေ့အား လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ဖမ်းလီရွေ့၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် သူ၏ စိတ်ကျရောဂါကဲ့သို့ တောက်ပမှုကို ထုတ်လွှတ်သည်။

"တီကေ"

ဖမ်းလီရွေ့သည် ထိုနံနက်က တီကေအား လာမည့်နှစ်တွင် မှာယူမှုပမာဏကို ၅၀% တိုးမြှင့်ပြီး တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အပြည့်အဝ ပေးချေမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

သူသည် တီကေက အခြားအာရှနိုင်ငံများအတွက်လည်း လီရွေ့အား ကိုယ်စားလှယ်အခွင့်အရေးများ ပေးရန် ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဟုသာ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ဂျပန်နှင့် ကိုရီးယားအတွက် တီကေ၏ ကိုယ်စားလှယ် အခွင့်အရေးများ ရရှိသည်နှင့် လီရွေ့၏ အမြတ်အစွန်းသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်သွားနိုင်သည်။

ယခု တီကေ ဖုန်းခေါ်နေသည်ဆိုတာက သတင်းကောင်းများ ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

"ဥက္ကဋ္ဌဖမ်း၊ ဒီဖုန်းက သူတို့ရဲ့ စီအီးအို အန်တိုနီရဲ့ နံပါတ်ပါ။"

သူ့လက်အောက်ငယ်သားက ဆက်ပြောသည်။

"တကယ်လား" ဖမ်းလီရွေ့သည် ဝမ်းသာသွားသည်။

တကယ်တော့ တီကေရဲ့ စီအီးအို ကိုယ်တိုင် ဖုန်းခေါ်တာပါလား။

လီရွေ့နဲ့ တီကေပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ စီအီးအို ကိုယ်တိုင် ဖုန်းခေါ်တာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။

ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ကောင်းတဲ့ လက္ခဏာပဲ။

ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် ရသွားပြီထင်တယ်။

ဖမ်းလီရွေ့သည် အတွင်း၌ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ဖုန်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

တံခါးပင် မရောက်ခင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

***