ဟုတ်တယ်၊ အဲ့တာ မမှားဘူး

မော့ကျိုးယွီသည် အာရုံစူးစိုက်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ လူအချို့ကို မှတ်မိလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် သူ၏ ယခင်လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်သည်။ သူတို့က လမ်းလျှောက်လာရင်း စကားပြောဆိုနေကြသည်။ "မော့မိသားစုရဲ့ စစ်သူကြီးတွေကို ဂါရဝပြုဖို့ ကျွန်တော်တို့ မရောက်လာဖြစ်တာ အတော်လေး ကြာပြီ။"

"အင်း... ကျွန်တော်တို့လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်နိုင်ဘူး။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စောင့်ကြည့်နေကြတာ။ မော့မိသားစုရဲ့ စစ်သူကြီးတွေကို ဂါရဝပြုဖို့ လာတယ်ဆိုတာ သိသွားရင် သူတို့က ဒါကို ကျွန်တော်တို့အပေါ် အသုံးချလာမှာ သေချာတယ်။"

"အကယ်၍ ကျွန်တော့်တို့ဆီမှာ နိုင်ငံကို ကာကွယ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်မှု အနည်းငယ်သာ မရှိခဲ့ရင်၊ ဒီနေရာမှာ ဆက်မနေချင်တော့ဘူး။"

သူတို့ပြောနေရင်း အားလုံးသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် စစ်သားတစ်ဦးက တံတွေးတစ်ငုံကို အတင်းမျိုချပြီး သူ့ရှေ့ရှိ သင်္ချိုင်းကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

"ဟုတ်တယ်။ မော့မိသားစုဟာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ တိုင်းပြည်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိပြီး ဖြောင့်မတ်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့သေပြီးနောက်မှာတောင် ဘာလို့ သူတို့ရဲ့သင်္ချိုင်းတွေကို ဖျက်ဆီးရတာလဲ။"

"မော့မိသားစုဝင်တွေ အနောက်မြောက်ဘက်ဒေသကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရတယ်လို့ ကြားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အခွင့်အရေးရှာပြီး သူတို့နဲ့ လိုက်ပူးပေါင်းဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။"

"နဝမသခင်လေးတို့ မိသားစုရဲ့ အခြေအနေကို အခုထိ မသိရသေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့သွားရင် သူတို့ကို ဒုက္ခပေးမိရာ မရောက်လောက်ဘူးလား။"

"ဘယ်လိုဒုက္ခပေးနိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ကို ရောက်ရင် အလုပ်တစ်ခုခုရှာပြီး နဝမသခင်လေးကို အနည်းငယ် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ သူတစ်ယောက်တည်းက မိသားစုကြီးတစ်ခုကို ထောက်ပံ့ရတာ။ တစ်ယောက်တည်းအားနဲ့ မနိုင်လောက်ဘူးလို့ ထင်တယ်။"

"......" စစ်သားများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်၍မရသော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသထွက်မှုတို့ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ရပြီး သူတို့သည် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့လှမ်းလျက် သင်္ချိုင်းများ၏ မြေဆီကို လက်ဖြင့် ပြန်ဖြည့်နေကြသည်။

ဤလူများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မော့ကျိုးယွီသည် သူတို့အား မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် စိတ်အားထက်သန်လာသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ထုတ်ဖော်ပြလို့ မရပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် လျှို့ဝှက်စွာ ခရီးထွက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး သိသူနည်းလေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ ယခင်လက်အောက်ငယ်သားများသည် သူတို့ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း အနောက်မြောက်ဒေသသို့ သူ့ကို ရှာဖွေရန် တကယ်လာခဲ့လျှင် ထိုသည်မှာ ပြီးပြည့်စုံမည်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် တစ်တိုင်းပြည်လုံးရှိ ငွေထုပ်များသည် သူနှင့် ဟဲကျစ်ယန်ထံတွင် ရှိနေသည်။ သူနှင့်အတူ သေခန်းမတိုင်မီ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ညီအစ်ကိုအနည်းငယ်ကို ထောက်ပံ့ရန်မှာ ပြဿနာမရှိပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းဖြင့် ဤစစ်သားများကို မည်သည့်အကူအညီမျှ ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူခံစားရသည်။

ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ခြင်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ခဏကြည့်ပြီးနောက် စစ်သားများသည် မြေဆီကို ဆက်လက်ဖြည့်နေသည်ကို မြင်လျှင် ဟဲကျစ်ယန်သည် သူ့အား သူမ၏ ထင်မြင်ချက်မေးသည့်အလား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် နယ်မြေထဲသို့ ခိုးဝင်သွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန် ပထမဆုံး လုပ်လိုသည်မှာ DNA စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ ရလဒ်သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ DNA နှိုင်းယှဉ်မှုများအရ အရိုးစု သုံးစုံစလုံးသည် မော့ကျိုးယွီနှင့် ဇီဝဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှု မရှိကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ အခြားသော အစ်ကိုသုံးဦးသည်လည်း အသက်ရှင်နေဖွယ်ရှိသည်... မော့ကျိုးယွီသည် ချက်ချင်း ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ အစ်ကိုများ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ပျောက်ဆုံးသွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအားလုံးနောက်ကွယ်တွင် မည်သည့်ကြံစည်မှုမျိုးရှိနေသနည်း။

အကယ်၍ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူသည် သူ့မိခင်ပြောခဲ့သည့် ယွမ်မုန့်ကို ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူ၏ မော့မိသားစုအပေါ် ဆက်ဆံပုံသည် အနည်းငယ် နားလည်ပေးနိုင်သည်။ သူသည် ယွမ်မုန့်အတွက် လက်စားချေရန် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ လက်စားချေခြင်းနည်းလမ်းသည် အလွန်ဖောက်ပြန်သောကြောင့် ထိုသူ၏ စိတ်နှလုံးသည် မည်မျှ မည်းမှောင်နေသည်ကို ပြသလျက်ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ အစ်ကိုများ စစ်မြေပြင်တွင် မသေဆုံးခဲ့ခြင်းသည် သတင်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့အသက်ရှင်နေဖွယ်ရှိသည့် အခွင့်အလမ်း များပြားသည်။ မော့ကျိုးယွီသည် ယခုအခါ သူ့ရှေ့တွင် ခက်ခဲသော တာဝန်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားရသည်။ သူသည် အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယမြောက်အစ်ကိုကို ရှာဖွေရုံသာမက၊ အခြားသော အစ်ကိုများ၏ သဲလွန်စများကိုလည်း အစွမ်းကုန် ခြေရာခံရမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခုတည်းသော ဖြတ်လမ်းနည်းမှာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။

"ဒီနေရာကို ရောက်နေပြီဆိုမှတော့၊ ရှင့်အဖေရဲ့ ရုပ်အလောင်းကိုလည်း စစ်ဆေးကြည့်ရင်ရော...။"

မော့ကျိုးယွီသည် ဤအရာကိုလည်း စဉ်းစားခဲ့သည်။ ယခု ဤသင်္ချိုင်းများတွင် မော့မိသားစုဝင်များ မရှိကြောင်း သက်သေပြပြီးဖြစ်သည့်အတွက်၊ သူ့ကို အလွန်တရာ သိက္ခာမဲ့သော လုပ်ရပ်ကြောင့် အပြစ်တင်ခံရလျှင်တောင်မှ သူသည် ၎င်းတို့ကို စစ်ဆေးလိုခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အရင်ဆုံး အဲဒီလူတွေ ထွက်သွားပြီလားဆိုတာ ကြည့်ကြစို့။"

သူတို့သည် သစ်ပင်ပေါ်မှ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ မော့ကျိုးယွီသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ မတိကျသောနေရာတွင် ထွက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း သူမ၏ ခါးကို လက်ဖြင့် ဖက်တွယ်ကာ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့်ပုံစံအတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့ပြီး စစ်သားများ၏ ထွက်ခွာသွားသည့် နောက်ကျောများကို အချိန်ကိုက် မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူများ အနည်းငယ် ဝေးကွာသွားပြီးနောက် ဇနီးမောင်နှံသည် အဖေမော့၏ သင်္ချိုင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ မော့ကျိုးယွီသည် ဒူးထောက်လျက် ထပ်မံ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"အဖေ၊ အဖေ အသက်ရှင်နေသေးလားဆိုတာကို စစ်ဆေးဖို့အတွက် ဒီမလိမ္မာတဲ့သားမိုက်က ဒီပြစ်မှုကို ကျူးလွန်ရမယ်။ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီသည် ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏အစောပိုင်းလေ့လာမှုများမှတစ်ဆင့် သူသည် မိုက်ခရိုတူးဖော်စက်ကို လည်ပတ်နည်းကို သင်ယူပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟဲကျစ်ယန် မလှုပ်ရှားမီပင် သူကိုယ်တိုင် စတင်တူးဖော်လိုက်သည်။ နယ်မြေထဲ တစ်နာရီကြာပြီး‌နောက်— "ကျစ်ယန်၊ မင်းရဲ့ စစ်ဆေးမှု မမှားဘူး မဟုတ်လား။ ဒါက အဖေရဲ့ ရုပ်အလောင်း မဟုတ်ဘူးလား။"

ဟဲကျစ်ယန်၏ အသံသည် ငြင်းဆိုလို့ မရပေ။

"မမှားဘူး။ သင်္ချိုင်းထဲက ရုပ်အလောင်းဟာ ရှင်နဲ့ ဇီဝဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှု လုံးဝ မရှိဘူးလို့ ကျွန်မ သေချာပြောနိုင်တယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် ထပ်မံ၍ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူ့အစ်ကိုများ၏ ထူးဆန်းသော ပျောက်ဆုံးမှုများကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် နားလည်နိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ ဖခင်သည် ဤမျှ ကာလရှည် ကွယ်လွန်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်ကို ရောက်နေနိုင်မည်နည်း။ ဟဲကျစ်ယန်သည် ယခုအခါ မော့မိသားစုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အရာများသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးလွန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူတို့သည် အရာအားလုံးကို မသိရှိရသေးသော်လည်း၊ အစ်ကိုအနည်းငယ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့သိထားသည့်အချက်များအရ သူတို့အားလုံး အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု ထင်ရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးသူဖြစ်သော မော့ကျိုးယွီပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်နှင့်ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် ဗလာဖြစ်သွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို နားလည်ပေးနိုင်သည်။ မိသားစုဝင်များ အသက်ရှင်နေခြင်းသည် သတင်းကောင်းဖြစ်သော်လည်း၊ လက်ရှိတွင် သူတို့၏ တည်နေရာများကို မသိရသလို ရှာဖွေရန် သဲလွန်စ တစ်ခုမျှ မရှိပေ။

သူမသည် မော့ကျိုးယွီ၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းငိူ ရောက်နေပြီဆိုတော့၊ ဒီကနေ သဲလွန်စတွေ စရှာကြစို့။"

မော့ကျိုးယွီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အခုအချိန်မှာ ကိုယ်တို့ ဒါပဲ လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

တကယ်တော့ ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် သွေးထွက်နေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူ၏ ဖခင်နှင့် အစ်ကိုများ ယခုအချိန်တွင် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေမည်ကို သူ မတွေးကြည့်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ တတိယ၊ ပဉ္စမ၊ အဋ္ဌမအစ်ကိုများ၏ အလွန်ဆိုးရွားနေသော အခြေအနေများသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ထင်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ့လက်သီးများကို ယခုအချိန်တွင် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ထားမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် ပျောက်ဆုံးနေသော ဖခင်နှင့် အစ်ကိုများကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် နံရံပေါ်ရှိ နာရီကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ညနေ ( ၄ ) နာရီဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ညအချိန်ရောက်သည့်အခါ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် တစ်ခုခုသော လုပ်ဆောင်မှုများ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် မီးဖိုချောင်သို့သွားကာ ရိုးရှင်းသော ဟင်းနှစ်မျိုးကို ကြော်လိုက်ပြီး ဇနီးမောင်နှံသည် ရိုးရှင်းသော အစား တစ်နပ်ကို စားသုံးလိုက်သည်။

နယ်မြေထဲမှ မထွက်ခွာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရုပ်အမှန်ကို ထပ်မံ ဖုံးကွယ်ရန် အသွင်ပြောင်းလိုက်ကြသည်။ မော့ကျိုးယွီသည် မုတ်ဆိတ်မွှေး ဗလဗွဖြင့် ရုပ်ဆိုးသောသူအဖြစ် တစ်ဖန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

မော့ကျိုးယွီကို ဤပုံစံဖြင့် မြင်ရသည့်အခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်လေးလံလျက်ရှိသော်လည်း မရယ်မောမိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမသည်လည်း အမျိုးသားဝတ်စုံကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ပြီး မော့ကျိုးယွီနှင့် လက်တွဲကာ နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာလိုက်သည်။

သူတို့၏ ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ရန် မော့ကျိုးယွီသည် ဖွင့်ထားသော သင်္ချိုင်းကို အရင်ဖြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ဇနီးမောင်နှံသည် လက်တွဲလျက် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ညမိုးချုပ်သည်နှင့် ဇနီးမောင်နှံသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းရှိ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲများ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းရှိ ဝင်ပေါက်တွင် လုံခြုံရေးသည် အလွန်တင်းကြပ်လျက်ရှိပြီး သွားလာသူများ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို ထူထဲသောသစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းသားတွေက အလွန်သတိထားတတ်ကြတာမို့ စစ်ပွဲအချိန်တွေမှာ သူလျှိုတွေ ခိုးဝင်လာမှာကို ကာကွယ်ဖို့ ဝင်ပေါက်မှာ တပ်သားတွေကို အလေးအနက် ချထားတတ်တယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ နယ်မြေထဲမှ တယ်လီစကုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းရှိ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် မျက်စိဖြင့် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ရသည်မှာ ဝင်ပေါက်အပြင်ဘက်တွင် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့များသည် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လှည့်လည်ကင်းထောက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤသည်မှာ မျက်စိဖြင့် မြင်ရသည့်အရာမျှသာ ဖြစ်သည်။ ပိုဝေးသောနေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ စစ်သားပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါးရှိသည်။ ထို့အပြင် လူအုပ်စုတစ်စုတွင် လူပေါင်း ( ၅၀ ) ခန့်ရှိပြီး တစ်ဦးစီသည် ခွေးတစ်ကောင် လမ်းပြ ပါရှိသည်။

ထိုခွေးများ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် ယခင်ကမ္ဘာမှ အမဲလိုက်ခွေးများနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပြီး သိပ်မကြီးမားသော်လည်း အလွန်ရက်စက်ပုံပေါ်သည်။

ဤမျှ တင်းကြပ်သော လုံခြုံရေးဖြင့် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်ရန်မှာ အားထုတ်မှုအချို့ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ မော့ကျိုးယွီသည် အစောပိုင်းတွင် ညအမှောင်အောက်တွင် ခိုးဝင်ရန် အကြံပြုခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မရှိပေ။

***